Mamy 11 794 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Uznanie rozwodu w Polsce i rejestracja kolejnego związku małżeńskiego

Autor: Katarzyna Siwiec • Opublikowane: 14.11.2016

Wyszłam za mąż 8 lat temu za obywatela Indonezji, ślub cywilny odbył się w kraju męża i nigdy nie został zarejestrowany w Polsce. Kilka lat później nasze małżeństwo się rozpadło i wzięliśmy rozwód w Wielkiej Brytanii. Teraz jestem z innym mężczyzną i zdecydowaliśmy się pobrać. Ślub ma się odbyć w Polsce, natomiast nie wiem, jak rozwiązać problem rejestracji poprzedniego związku małżeńskiego. Osoba z urzędu stanu cywilnego zasugerowała, że najlepiej nie rejestrować poprzedniego związku, z racji tego że cała droga prawna zajmie bardzo długi czas. Ja natomiast martwię się o to, aby ślub był zgodny z prawem. Co mi Państwo radzą?


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Na początku wyjaśnię, że w mojej ocenie pracownik urzędu stanu cywilnego (USC) miał rację, sugerując Pani, aby nie ujawniać zawarcia i rozwiązania poprzedniego związku małżeńskiego, co skróci Pani znacznie czas dzielący Panią do zawarcia ponownego związku małżeńskiego.

 

Szczególnych konsekwencji też nie należy się obawiać, te mogłyby wystąpić, gdyby Pani nadal w świetle prawa polskiego była w związku małżeńskim, a to z uwagi na treść art. 13 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, który stanowi, że nie może zawrzeć małżeństwa, kto już pozostaje w związku małżeńskim. Aby zatem zaszła ta przesłanka unieważnienia małżeństwa, musiałaby Pani być w świetle prawa polskiego w związku małżeńskim i to dotychczas nierozwiązanym, a tak nie jest.

 

Gdyby Pani jednak chciała pomimo tego ujawnić najpierw zawarcie małżeństwa z obywatelem Indonezji, a następnie rozwód przeprowadzony w Wielkiej Brytanii, to opiszę, jak wyglądałaby ta procedura.

 

Otóż zgodnie z art. 104 ustawy z dnia 28 listopada 2014 roku o aktach stanu cywilnego zagraniczny dokument stanu cywilnego, będący dowodem zdarzenia i jego rejestracji, może zostać przeniesiony do rejestru stanu cywilnego w drodze transkrypcji.

 

Transkrypcja zgodnie z ustawą polega na wiernym i literalnym przeniesieniu treści zagranicznego dokumentu stanu cywilnego zarówno językowo, jak i formalnie, bez żadnej ingerencji w pisownię imion i nazwisk osób wskazanych w zagranicznym dokumencie stanu cywilnego. Transkrypcji podlega taki dokument, który w państwie wystawienia jest uznawany za dokument stanu cywilnego i ma moc dokumentu urzędowego, jest wydany przez właściwy organ oraz nie budzi wątpliwości co do autentyczności.

 

Teoretycznie każdy akt stanu cywilnego, a więc urodzenia, małżeństwa i zgonu dotyczący obywatela polskiego a sporządzony za granicą, powinien zostać wpisany do polskich ksiąg stanu cywilnego.

 

Transkrypcji dokonuje się na wniosek. Wniosek ten składa się do kierownika urzędu stanu cywilnego (względnie konsula RP, jeśli przebywa się za granicą) . Oczywiście do wniosku takiego będzie trzeba dołączyć odpis aktu małżeństwa wraz z tłumaczeniem dokonanym przez tłumacza przysięgłego.

 

Zgodnie z treścią art. 107 ustawy prawo o aktach stanu cywilnego kierownik urzędu stanu cywilnego odmawia dokonania transkrypcji, jeżeli:

 

„1) dokument w państwie wystawienia nie jest uznawany za dokument stanu cywilnego lub nie ma mocy dokumentu urzędowego, lub nie został wydany przez właściwy organ, lub budzi wątpliwości co do jego autentyczności, lub potwierdza zdarzenie inne niż urodzenie, małżeństwo lub zgon;

2) zagraniczny dokument powstał w wyniku transkrypcji w państwie innym niż państwo zdarzenia;

3) transkrypcja byłaby sprzeczna z podstawowymi zasadami porządku prawnego Rzeczypospolitej Polskiej”.

 

Dlatego też procedura sprawdzenia aktu małżeństwa jest rozciągnięta w czasie, ustawa nie precyzuje, w jakim czasie transkrypcja winna nastąpić, może to być okres kilkumiesięczny.

 

Powyżej opisałam procedurę dotyczącą ujawnienia faktu małżeństwa, teraz przejdę zatem do ujawnienia faktu rozwodu.

 

Na początek wyjaśnię, iż uznawanie w Polsce rozwodów uzależnione jest od tego, kiedy doszło do orzeczenia rozwodu w zestawieniu z faktem, czy o rozwiązaniu małżeństwa przez rozwód orzekał kraj członkowski Unii Europejskiej, czy też nie. Wyroki wydane po przystąpieniu Polski do Unii Europejskiej nie podlegają osobnemu uznaniu przez sąd polski, albowiem na mocy Rozporządzenia Rady (WE) 2201/2003 z dnia 27 listopada 2003 roku dotyczącego jurysdykcji oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach odpowiedzialności rodzicielskiej orzeczenia sądów państw członkowskich UE są uznawane bez potrzeby przeprowadzania specjalnego postępowania, a wystarczy je wyłącznie opatrzyć zaświadczeniem wydanym zgodnie z art. 39 tego rozporządzenia oraz apostille.

 

Wspomniany artykuł 39 o tytule: Zaświadczenie dotyczące orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz orzeczeń w sprawach odpowiedzialności rodzicielskiej brzmi następująco: „Właściwy sąd albo właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia wystawia zaświadczenie na wniosek uprawnionej strony, przy użyciu formularza znajdującego się w załączniku I (orzeczenia w sprawach małżeńskich) lub w załączniku II (orzeczenia w sprawach odpowiedzialności rodzicielskiej)”.

 

Co więcej, ustawą z dnia 5 grudnia 2008 r., która weszła w życie 1 lipca 2009 r., dokonano nowelizacji polskich przepisów Kodeksu postępowania cywilnego, dotyczących uznawania wyroków sądów zagranicznych, i tak obecnie brzmiący przepis art. 1145 K.p.c. stanowi, że orzeczenia sądów państw obcych wydane w sprawach cywilnych podlegają uznaniu z mocy prawa, jeżeli tylko nie wystąpią określone przepisami przeszkody.

 

Konsekwencją powyższego jest m.in. możliwość uznawania wyroków rozwodowych bezpośrednio przez urzędy stanu cywilnego bez potrzeby przeprowadzania postępowania przed sądem (kiedyś należało przeprowadzić specjalne postępowanie przed sądem okręgowym o uznanie wyroku, dotyczyło to oczywiście także wyroków rozwodowych).

 

Jak wynika z treści postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 22 stycznia 2015 r., wydanego w sprawie III CSK 154/14, regulacje z art. 1145 i 1146 K.p.c. stosuje się do uznania orzeczeń sądów państw obcych według przepisów ogólnych K.p.c., a więc gdy uznanie orzeczenia nie jest regulowane przez rozporządzenie unijne lub umowę międzynarodową.

 

W Pani przypadku będzie mieć zastosowanie prawo unijne właśnie z uwagi na fakt, że rozwód został orzeczony w Wielkiej Brytanii.

 

Zatem aby w tej sytuacji zarejestrować wyrok rozwodowy, powinna Pani wystąpić z wnioskiem do kierownika USC, przedkładając mu zaświadczenie określone w art. 39 rozporządzenia Rady 2201/2003, wydawane przez sąd, który orzekał w sprawie Pani rozwodu, oczywiście z tłumaczeniem na język polski.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • 8 - 10 =
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
Szukamy ambitnego prawnika »

Poduszki