.
Mamy 13 359 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne porady prawne

Pliki można dodać w kolejnym kroku
Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!

Uznanie dziecka po osiągnięciu pełnoletności

Syn ma córeczkę w wieku 4 lat. Gdy mała się urodziła był niepełnoletni i w związku z tym faktem dziecka nie uznał. Matka również była niepełnoletnia. Opiekę nad małoletnia sprawowali rodzice matki dziecka, aż do momentu uzyskania przez nią pełnoletności. Związek młodych rodziców się rozpadł. Płacimy w imieniu syna alimenty na wnuczkę na konto jej drugich dziadków. Ci jednak ostatnio utrudniają nam kontakty, a wiemy, że chcą starać się o adopcję, bo ich córka się wyprowadziła i nie interesuje się dzieckiem. Co mamy robić? Czy syn może teraz uznać dziecko?


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Ani Pani syn, ani Pani nie zostaniecie zawiadomieni o sprawie, bo syn nie jest prawnym opiekunem dziecka, nie jest wpisany jako jego ojciec, nie przysługuje mu władza rodzicielska. A co za tym idzie – ani istnieje prawo do kontaktów, ani prawo dziadków do kontaktu z wnuczką. Niestety, ale trzeba ustalić sądownie ojcostwo.

 

Zgodnie z art. 84 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego w brzmieniu obowiązującym do dnia 18 lipca 2004 r. jedynymi osobami legitymowanymi do wytoczenia powództwa o sądowe ustalenie ojcostwa były: dziecko, matka i prokurator. Nie mógł więc wytoczyć powództwa mężczyzna, który twierdził, że jest biologicznym ojcem dziecka.

 

Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 28 kwietnia 2003 r., sygn. akt K. 18/2002 (Dz. U. 2003 r. Nr 83 poz. 772, OTK ZU 2003/4A poz. 32), orzekł, że przepis ten jest niezgodny z art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 oraz art. 72 ust. 1 zd. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji w zakresie, w jakim wyłącza prawo mężczyzny będącego biologicznym ojcem dziecka do dochodzenia ustalenia ojcostwa. W uzasadnieniu Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że rozwiązanie kodeksowe odmawiające biologicznemu ojcu legitymacji do wytoczenia powództwa o ustalenie ojcostwa w sytuacji, w której matka dziecka może wyrazić skuteczny, niepodlegający kontroli sądu, sprzeciw wobec aktu uznania dziecka przez tego mężczyznę i jednocześnie nie chce wytoczyć powództwa o ustalenie ojcostwa dziecka, powoduje całkowite zablokowanie możliwości ustalenia ojcostwa. Zdaniem Trybunału, sfera prywatności życia matki (niewątpliwie naruszana w wyniku wytoczenia przez mężczyznę powództwa o ustalenie ojcostwa) powinna ustąpić wobec przeważającego interesu dobra dziecka związanego z prawidłowym ustaleniem ojcostwa.

 

Dostosowując ustawodawstwo do powołanego wyroku Trybunału Konstytucyjnego, ustawą z dnia 17 czerwca 2004 r. (Dz. U. 2004 r. Nr 162, poz. 1691) znowelizowano art. 84. W konsekwencji takiego unormowania domniemany ojciec od dnia 19 lipca 2004 r. jest legitymowany do wytoczenia powództwa o ustalenie ojcostwa.

 

Jednocześnie ze zmianą przepisów Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego zmieniono niektóre przepisy kodeksu postępowania cywilnego regulujące postępowanie w sprawach ze stosunków między rodzicami a dziećmi. Zgodnie z dodanym z dniem 19 lipca 2004 r. art. 4541 Kodeksu postępowania cywilnego powództwo wzajemne o ustalenie ojcostwa jest niedopuszczalne (§ 1). W czasie trwania procesu o ustalenie ojcostwa nie może być wszczęta odrębna sprawa o ustalenie ojcostwa (§ 2). Strona pozwana w sprawie o ustalenie ojcostwa może jednak również żądać jego ustalenia (§ 3).

 

„Art. 113. Kontakty rodziców z dzieckiem

§ 1. Niezależnie od władzy rodzicielskiej rodzice oraz ich dziecko mają prawo i obowiązek utrzymywania ze sobą kontaktów. 

 

§ 2. Kontakty z dzieckiem obejmują w szczególności przebywanie z dzieckiem (odwiedziny, spotkania, zabieranie dziecka poza miejsce jego stałego pobytu) i bezpośrednie porozumiewanie się, utrzymywanie korespondencji, korzystanie z innych środków porozumiewania się na odległość, w tym ze środków komunikacji elektronicznej.

 

Art. 1131. Zasady określania kontaktów rodziców z dzieckiem

§ 1. Jeżeli dziecko przebywa stale u jednego z rodziców, sposób utrzymywania kontaktów z dzieckiem przez drugiego z nich rodzice określają wspólnie, kierując się dobrem dziecka i biorąc pod uwagę jego rozsądne życzenia; w braku porozumienia rozstrzyga sąd opiekuńczy. 

 

§ 2. Przepisy § 1 stosuje się odpowiednio, jeżeli dziecko nie przebywa u żadnego z rodziców, a pieczę nad nim sprawuje opiekun lub gdy zostało umieszczone w pieczy zastępczej”.

 

Dopiero po ustaleniu ojcostwa można domagać się kontaktów. Ustawodawca nie zsynchronizował art. 32 Kodeksu postępowania cywilnego z art. 84 Kodeksu rodzinnego, co może doprowadzić do tego, że domniemany ojciec skorzysta z właściwości przemiennej i wytoczy powództwo według swojego miejsca zamieszkania.

Masz problem prawny? Opisz swoją sprawę, wypełniając  formularz poniżej  ▼▼▼

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • 4 plus 0 =
.
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny

spadek.info

prawo-budowlane.info

odpowiedziprawne.pl