Mamy 10 894 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Utrzymywanie dorosłego syna

Autor: Iryna Kowalczuk • Opublikowane: 27.09.2014

Syn po ukończeniu 18 roku życia spakował się i opuścił dom rodzinny. Zamieszkał w wynajętym przez siebie pokoju. Pracuje dorywczo, jest uczniem drugiej klasy liceum. Zamierza kontynuować naukę, ale do domu nie chce wrócić. Czy w takiej sytuacji rodzice mają obowiązek utrzymywania dorosłego syna? Jeśli mamy obowiązek płacenia alimentów, to czy powinien być on ustanowiony sądownie? Kto powinien złożyć wniosek?


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Problematyka alimentów dla dorosłych dzieci jest uregulowana w art. 133 § 3 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 788 z późn. zm., dalej jako K.r.o.). Zgodnie z treścią tego przepisu „rodzice mogą uchylić się od świadczeń alimentacyjnych względem dziecka pełnoletniego, jeżeli są one połączone z nadmiernym dla nich uszczerbkiem lub jeżeli dziecko nie dokłada starań w celu uzyskania możności samodzielnego utrzymania się”.

 

Z definicji obowiązku alimentacyjnego rodziców względem dziecka (utrzymanie i wychowanie) wynika, że obowiązek ten ustaje dopiero wówczas, gdy dziecko osiągnie samodzielność życiową, co z reguły łączy się z możliwością podjęcia pracy zarobkowej. Możliwość podjęcia pracy zarobkowej nie może być jednak rozważana w oderwaniu od osobistej i życiowej sytuacji uprawnionego. Jeżeli mianowicie kontynuuje on naukę, uczy się zawodu, uczęszcza na kurs doskonalenia zawodowego, to za usprawiedliwione uznać należy dalsze alimentowanie go.

 

Jak przyjął Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 12 lutego 1998 r., I CKN 499/97, nawet zdobycie dwóch zawodów przez dziecko nie uwalnia rodziców od obowiązku świadczenia alimentów, jeżeli taki uprawniony podejmuje studia. Wykładnia art. 133 § 1 nie może bowiem pozostawać w oderwaniu od art. 94, który nakłada na rodziców obowiązek troszczenia się o fizyczny i duchowy rozwój dziecka i należytego przygotowania go do pracy dla dobra społeczeństwa, odpowiednio do jego uzdolnień. Jest przy tym oczywiste, że jedynie efektywne studiowanie pozwala uprawnionemu liczyć na alimentowanie go.

 

Alimentacją jest także zaspokajanie potrzeb wychowawczych dziecka. Obowiązek alimentacyjny rodziców zatem trwa także wtedy, gdy majątek dziecka wystarcza na zaspokojenie jego potrzeb materialnych w przeciwieństwie do wychowawczych.

 

„Art. 1441. Zobowiązany może uchylić się od wykonania obowiązku alimentacyjnego względem uprawnionego, jeżeli żądanie alimentów jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Nie dotyczy to obowiązku rodziców względem ich małoletniego dziecka”.

 

Przywołanie powyższych zasad współżycia społecznego niejako pomocniczo nada szczególny wymiar art. 133 § 3 – oczywiście przesłanki z obu tych przepisów mają być oparte na dowodach, a nie tylko twierdzeniach.

 

Dopóki syn nie wystąpi na drogę sądową z pozwem przeciwko rodzicom o zasądzenie świadczeń alimentacyjnych i sprawa ta nie zakończy się dla niego korzystnym prawomocnym wyrokiem, to nie ma Pan obowiązku wypełniać świadczeń alimentacyjnych. Domagając się zasądzenia na swoją rzecz alimentów od Pana i żony, syn musiałby udowodnić, że znajduje się w niedostatku nie z własnej winy (por. art. 133 § 2 K.r.o.), czyli w stanie uniemożliwiającym zaspokojenie elementarnych potrzeb życiowych.

 

Zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego (art. 135 § 1 K.r.o.). Jeśli zatem zobowiązany z mocy przepisów do alimentacji pobiera niskie wynagrodzenie, świadczenie rentowe lub emerytalne, które przeznacza w całości lub w znacznej części na koszty własnego utrzymania, to zastosowanie znajdzie klauzula dotycząca nadmiernego uszczerbku związanego z koniecznością łożenia na utrzymanie dorosłego dziecka.

 

Nie trzeba podejmować żadnych działań, jeśli nie ma Pan dalszej woli utrzymywania syna. To syn, jeśli tak zadecyduje, musi uzyskać orzeczenie sądu zobowiązujące Pana do comiesięcznego łożenia na jego utrzymanie.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

wersja do druku drukuj

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • jeden + III =

»Podobne materiały

Jak udowodnić, że córka może się już sama utrzymywać?

Sąd odrzucił mój wniosek o uchylenie alimentów. Jestem ojcem córki, która skończyła niezłe studia, ale wcale nie stara się znaleźć pracy, tylko wygodnie żyje za pieniądze od rodziców. Chciałbym więc wnioskować choćby o obniżenie alimentów. Jak mogę przed sądem udowodnić, że córka może się sama utrzy

 

Samodzielne utrzymywanie się a świadczenie alimentacyjne

Skończyłam studia dzienne i zaczęłam pracować. Ojciec nadal płacił alimenty. Nigdy się mną nie interesował, więc „przegapił” moment, w którym ukończyłam studia. Gdy się zorientował, złożył pozew do sądu. Sprawa trochę trwała, bo najpierw pozew został złożony w sądzie niewłaściwym miejsco

 

Utrzymywanie żony podczas nieoficjalnej separacji

Dwa miesiące temu opuściłem żonę z powodu konfliktów. Nie mamy dzieci, mieszkanie jest moje, a żona nigdy nie pracowała, nie starała się o pracę i utrzymywałem ją ja. Obecnie żona, mimo pozostawania w nieformalnej separacji, żąda ode mnie 1500 zł miesięcznie na swoje wydatki. Czy faktycznie muszę je

 

Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
wizytówka Szukamy ambitnego prawnika »