.
Mamy 13 116 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne porady prawne

Pliki można dodać w kolejnym kroku
Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!

Uporczywe nękanie

Autor: Marek Gola • Opublikowane: 05.06.2013

Od kilku miesięcy otrzymuję na pocztę służbową maile o treści obrażającej moją osobę. Jakiś czas temu awansowałam. W związku z awansem przeniesiono mnie do oddziału firmy znajdującego się w Krakowie (wcześniej pracowałam w Toruniu). Maile wysyłane są ze służbowych skrzynek elektronicznych. W wiadomościach ktoś wyśmiewa moje doświadczenie, kompetencje zawodowe. Pojawiają się nieprzyjemne przezwiska. Co zrobić, aby wyjaśnić, kto wysyła maile? Jaka kara grozi za uporczywe nękanie? Dodam, że jestem pewna, że nękająca mnie osoba przegląda moje maile, ponieważ pisze do mnie takie rzeczy, o których nikt z pracy nie wie.

 


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Podstawę prawną niniejszej odpowiedzi stanowią przepisy Kodeksu karnego (K.k.). Istotna jest treść art. 190a K.k. Zgodnie z tym przepisem:

 

„Art. 190a. § 1. Kto przez uporczywe nękanie innej osoby lub osoby jej najbliższej wzbudza u niej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia lub istotnie narusza jej prywatność, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

 

§ 2. Tej samej karze podlega, kto, podszywając się pod inną osobę, wykorzystuje jej wizerunek lub inne jej dane osobowe w celu wyrządzenia jej szkody majątkowej lub osobistej.

 

§ 3. Jeżeli następstwem czynu określonego w § 1 lub 2 jest targnięcie się pokrzywdzonego na własne życie, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.

 

§ 4. Ściganie przestępstwa określonego w § 1 lub 2 następuje na wniosek pokrzywdzonego”.

 

Należy wskazać na stanowisko doktryny, a mianowicie: „W razie wystąpienia skutku polegającego na naruszeniu prywatności innej osoby przez jej uporczywe, nieustanne dręczenie ustawodawca wymaga dodatkowo, aby było ono – verba legis – »istotne«. Wyklucza to zatem przyjęcie, że w grę wchodzi stalking, gdy ingerencja w sferę prywatności innej osoby będzie się mieściła »w granicach normy«, a formy niepokojenia będą błahe i zwyczajowo akceptowane. Wobec tak sformułowanego przepisu oczywiste staje się pytanie o owe granice. Przyjęcie, że wyznaczają je szeroko pojęte zasady współżycia społecznego, nie wydaje się wystarczające. Przykładowo bowiem, wysłanie wiadomości tekstowej czy nawiązanie połączenia telefonicznego z zasady wiąże się z wkroczeniem w sferę prywatności innej osoby. W granicach akceptowanych przez tę osobę nie stanowi ono zachowania bezprawnego, i to nawet wówczas, gdy odbywa się »ponad przeciętną miarę«, uwzględniając częstotliwość wysyłania maili, czas trwania rozmowy, nocną porę rozmowy telefonicznej itp. W takiej sytuacji ewentualne stosowanie art. 190a § 1 K.k. będzie wyłączone z uwagi na akceptację takiego zachowania przez drugą osobę (zgoda jako swoisty kontratyp pozaustawowy). Sprawca przestępstwa uporczywego nękania musi mieć zatem świadomość, że jego zachowanie stanowi istotne naruszenie prywatności innej osoby”1.

 

Do istoty uporczywości należą swoiste skutki, jakie w odczuciu pokrzywdzonego wywołuje swoim zachowaniem stalker. Warunkiem koniecznym jest wzbudzenie u odbiorcy poczucia zagrożenia lub spowodowania istotnego naruszenia prywatności. Istotne jest jednak podkreślenie, iż poczucie zagrożenia winno być obiektywnie odczuwalne, tj. każda racjonalna osoba odczułaby je w sposób podobny.

 

„Znamię uporczywości, którym posłużono się w art. 190a § 1 K.k., wymaga od sprawcy na tyle negatywnego nastawienia, że nie jest możliwe dopuszczenie się tego przestępstwa przy braku chęci, a jedynie przez przewidywanie możliwości jego popełnienia i godzenie się na realizację znamion typu czynu zabronionego przez sprawcę. Innymi słowy, uporczywy charakter czynu wyklucza zachowanie z zamiarem ewentualnym (wynikowym). Zastrzec jednak wypada, że element podmiotowy, którego wymaga wykładnia znamienia uporczywości, nabierze szczególnego znaczenia, gdy chodzi o stalking. »Zła wola« czy »negatywne nastawienie« sprawcy w tej sytuacji powinny być interpretowane przede wszystkim przez pryzmat obiektywnych okoliczności, a nie nastawienia sprawcy do pokrzywdzonego i podejmowanego względem niego zachowania. W takim wypadku o elemencie tym będzie świadczyło podejmowanie bezprawnego zachowania mimo świadomości, że jest ono niechciane przez adresata”2.

 

Ponadto należy wskazać na art. 267 § 1 K.k., który stanowi:

 

„Art. 267. § 1. Kto bez uprawnienia uzyskuje dostęp do informacji dla niego nieprzeznaczonej, otwierając zamknięte pismo, podłączając się do sieci telekomunikacyjnej lub przełamując albo omijając elektroniczne, magnetyczne, informatyczne lub inne szczególne jej zabezpieczenie, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2”.

 

Mając na uwadze powyższe, trzeba wskazać na pogląd wyrażony w literaturze, zgodnie z którym „art. 267 § 1 Kodeksu karnego pozwala pociągnąć hakera do odpowiedzialności karnej dopiero wówczas, gdy na skutek przełamania zabezpieczeń uzyska on zastrzeżoną dla niego informację przechowywaną w systemie. Uzyskanie nieuprawnionego dostępu do systemu komputerowego jest wedle tego przepisu wyłącznie środkiem prowadzącym do celu, a nie samoistnym przestępstwem – inaczej, niż chce art. 2 konwencji [o zwalczaniu cyberprzestępczości]. Nie chroni też ów przepis poczty elektronicznej przechowywanej na serwerze pocztowym przed wścibstwem administratora tej usługi i pozostawia poza penalizacją wiele innych zamachów na poufność danych i systemów komputerowych, które nie polegają na przełamywaniu zabezpieczeń albo nie mają na celu uzyskania informacji”3.

 

W mojej ocenie zasadne jest dokładne opisanie stanu faktycznego, bowiem organy ścigania powinny sprawdzić, jakie IP komputera było ostatnio logowane na Pani poczcie internetowej – skrzynce elektronicznej. Dzisiejsze techniki operacyjne umożliwiają zlokalizowanie okolicy, z której następowało logowanie, bowiem numer IP jest zapisywany na odbiornikach. Organ ścigania powinien zwrócić się do operatora sieci internetowej celem przedstawienia numerów IP, z których następowało logowanie do Pani skrzynki elektronicznej.

 

 

 

1Golonka Anna, Uporczywe nękanie jako nowy typ czynu zabronionego, artykuł, Prokuratura i Prawo 2012.

2Ibidem.

3Adamski Andrzej, Buszujący w sieci, Rzeczpospolita, artykuł z dnia 27.10.2003 r.

Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) w formularzu poniżej  ▼▼▼

Zapytaj prawnika - porady prawne online

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • 0 minus IV =
.
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
Szukamy ambitnego prawnika »

spadek.info

prawo-budowlane.info

odpowiedziprawne.pl