.
Mamy 12 435 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Uniknięcie egzekucji z darowizny od dłużnika – czy jest możliwe?

Autor: Krzysztof Bigoszewski • Opublikowane: 15.03.2012

Mam długi alimentacyjne wobec syna oraz długi podatkowe. Niedawno otrzymałem w spadku 1/4 mieszkania. Chciałbym przekazać spadek synowi. Czy jeżeli sprzeda on przedmiot darowizny, to kupujący będzie zagrożony roszczeniami komornika?


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Po analizie przedstawionego przez Pana stanu faktycznego sprawy w pierwszej kolejności wskazać należy, że proponowany przez Pana sposób przekazania otrzymanego przez Pana spadku nie uchroni nabywcy przed możliwością wystąpienia przeciwko niemu przez wierzyciela o zapłatę równowartości zbytego tej osobie spadku.

 

Zgodnie bowiem z przepisem art. 527 § 1 Kodeksu cywilnego „gdy wskutek czynności prawnej dłużnika dokonanej z pokrzywdzeniem wierzycieli osoba trzecia uzyskała korzyść majątkową, każdy z wierzycieli może żądać uznania tej czynności za bezskuteczną w stosunku do niego, jeżeli dłużnik działał ze świadomością pokrzywdzenia wierzycieli, a osoba trzecia o tym wiedziała lub przy zachowaniu należytej staranności mogła się dowiedzieć”. Zgodnie natomiast z § 2 „czynność prawna dłużnika jest dokonana z pokrzywdzeniem wierzycieli, jeżeli wskutek tej czynności dłużnik stał się niewypłacalny albo stał się niewypłacalny w wyższym stopniu, niż był przed dokonaniem czynności”.

 

Co istotne (§ 3), „jeżeli wskutek czynności prawnej dłużnika dokonanej z pokrzywdzeniem wierzycieli uzyskała korzyść majątkową osoba będąca w bliskim z nim stosunku, domniemywa się, że osoba ta wiedziała, iż dłużnik działał ze świadomością pokrzywdzenia wierzycieli”.

 

Dodatkowo, nawet zbycie przez osobę obdarowaną otrzymanej darowizny nie uchroni nabywcy przed ewentualnymi roszczeniami wierzyciela, gdyż zgodnie z przepisem art. 531 § 2 Kodeksu cywilnego „w wypadku gdy osoba trzecia rozporządziła uzyskaną korzyścią, wierzyciel może wystąpić bezpośrednio przeciwko osobie, na której rzecz rozporządzenie nastąpiło, jeżeli osoba ta wiedziała o okolicznościach uzasadniających uznanie czynności dłużnika za bezskuteczną albo jeżeli rozporządzenie było nieodpłatne”.

 

W takiej sytuacji w zasadzie Pańskiego syna mogą czekać konsekwencje w postaci obowiązku naprawienia szkody, jakiej doznałby nabywca spadku po jego zajęciu przez komornika, a która to okoliczność stanowiłaby wadę prawną sprzedanego przez Pańskiego syna majątku, jako że do majątku tego roszczenia ma Pański wierzyciel.

 

Pewnym wyjściem z zaistniałej sytuacji mogłoby się okazać wytoczenie egzekucji przez Pańskiego syna przeciwko Panu poprzez przyłączenie się do już prowadzonego przez komornika postępowania.

 

Działanie takie, z pozoru kontrowersyjne, może okazać się korzystne dla Pana, a przede wszystkim dla Pańskiego syna, a ma to swoje uzasadnienie w przepisach regulujących kwestię kolejności zaspokajania wierzytelności ze środków uzyskanych z egzekucji.

 

Zgodnie bowiem z treścią przepisu art. 1025 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego „z kwoty uzyskanej z egzekucji zaspokaja się w następującej kolejności:

 

  1. koszty egzekucyjne,
  2. należności alimentacyjne,
  3. należności za pracę za okres 3 miesięcy do wysokości najniższego wynagrodzenia za pracę określonego w odrębnych przepisach oraz renty z tytułu odszkodowania za wywołanie choroby, niezdolności do pracy, kalectwa lub śmierci i koszty zwykłego pogrzebu dłużnika,
  4. należności zabezpieczone hipoteką morską lub przywilejem na statku morskim,
  5. należności zabezpieczone hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym i zastawem skarbowym albo korzystające z ustawowego pierwszeństwa oraz prawa, które ciążyły na nieruchomości przed dokonaniem w księdze wieczystej wpisu o wszczęciu egzekucji lub przed złożeniem do zbioru dokumentów wniosku o dokonanie takiego wpisu,
  6. należności za pracę niezaspokojone w kolejności trzeciej,
  7. należności, do których stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 i Nr 160, poz. 1083, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 11, poz. 95 i Nr 92, poz. 1062, z 2000 r. Nr 94, poz. 1037, Nr 116, poz. 1216, Nr 120, poz. 1268 i Nr 122, poz. 1315 oraz z 2001 r. Nr 16, poz. 166, Nr 39, poz. 459, Nr 42, poz. 475 i Nr 110, poz. 1189), o ile nie zostały zaspokojone w kolejności piątej,
  8. (uchylony),
  9. należności wierzycieli, którzy prowadzili egzekucję,
  10. inne należności”.

 

Jak zatem z powyższego wynika, wierzytelności alimentacyjne stoją na wyższej pozycji (2.) niż wierzytelności skarbowe (7.), a zatem po potrąceniu z wyegzekwowanej kwoty kosztów egzekucyjnych, które zajmują pierwszą pozycję, pozostała kwota przypadnie Pańskiemu synowi, który nie będzie musiał się tą kwotą już dzielić z innymi wierzycielami.

 

Oczywiście liczyć należy się z tym, że część z tej kwoty pochłoną właśnie koszty egzekucyjne, ale takie rozwiązanie przynajmniej zapewnia Pańskiemu synowi, że otrzyma on cokolwiek z tej kwoty i nie zostanie ona w całości wypłacona urzędowi skarbowemu.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • 3 minus cztery =
.
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
Szukamy ambitnego prawnika »