.
Mamy 11 988 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Udzielenie informacji o stanie zdrowia pacjenta

Autor: Krystyna Ewa Nizioł • Opublikowane: 02.07.2012

Prowadzę prywatne centrum terapii. Od lutego 2011 r. mam pod opieką chłopca, którego rodzice są po rozwodzie. Rodzice nadal walczą w sądzie o dziecko. Mama chłopca zgłosiła się do mnie, by rozpocząć terapię dziecka. Podpisała umowę na świadczenie usług. Po jakimś czasie ojciec chłopca złożył pismo, iż nie wyraża zgody na terapię swojego syna. Jak powinnam się zachować w takiej sytuacji? Czy mam obowiązek udzielania informacji o stanie zdrowia pacjenta i przebiegu terapii ojcu dziecka, który nie jest stroną umowy?

 


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

W niniejszej odpowiedzi postaram się wyjaśnić interesujące Panią zagadnienia dotyczące udzielenia informacji o stanie zdrowia pacjenta.

 

Zgodnie z art. 93 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (w skrócie K.r.o.) władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom. Natomiast art. 95 tego samego kodeksu podaje:

 

„Art. 95. § 1. Władza rodzicielska obejmuje w szczególności obowiązek i prawo rodziców do wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowania dziecka, z poszanowaniem jego godności i praw.

(…)

§ 3. Władza rodzicielska powinna być wykonywana tak, jak tego wymaga dobro dziecka i interes społeczny.

 

§ 4. Rodzice przed powzięciem decyzji w ważniejszych sprawach dotyczących osoby lub majątku dziecka powinni je wysłuchać, jeżeli rozwój umysłowy, stan zdrowia i stopień dojrzałości dziecka na to pozwala, oraz uwzględnić w miarę możliwości jego rozsądne życzenia”.

 

Gdy władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom, każde z nich jest obowiązane i uprawnione do jej wykonywania. Jednakże o istotnych sprawach dziecka rodzice rozstrzygają wspólnie; w braku porozumienia między nimi rozstrzyga sąd opiekuńczy (art. 97 K.r.o.).

 

Jeżeli rodzice nie są w stanie osiągnąć porozumienia w kwestii istotnych spraw dziecka, to rozstrzygnięcie tej kwestii należy do sądu rodzinnego.

 

Ważne jest tutaj ustalenie, jakie sprawy są sprawami istotnymi dla dziecka, wymagającymi współdziałania rodziców, a w razie jego braku – rozstrzygnięcia sądu.

 

Wskazuje się, że do takich spraw mogą należeć między innymi:

  • decyzja o dokonaniu zabiegu operacyjnego,
  • decyzja o kierunku leczenia poważnej choroby.

 

Jeżeli oboje rodzice mają pełną władzę rodzicielską, to wspólnie powinni podejmować decyzje o istotnych sprawach dziecka.

 

Przyjmując, że wybór metody leczenia czy też terapii, której poddawane jest dziecko, to sprawa istotna dla dziecka, rodzice powinni wspólnie podjąć decyzję w tej sprawie. W razie braku ich współdziałania kwestię tę powinien rozstrzygnąć sąd.

 

Odnosząc się do kwestii udzielania informacji o przebiegu terapii ojcu dziecka, należałoby rozważyć zastosowanie regulacji ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta (Dz. U. z 2009 r. Nr 52, poz. 417 ze zm.).

 

Pacjent – zgodnie z definicją ustaloną w tej ustawie – jest to osoba zwracająca się o udzielenie świadczeń zdrowotnych lub korzystającą ze świadczeń zdrowotnych udzielanych przez podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych lub osobę wykonującą zawód medyczny.

 

Trudno mi jednoznacznie określić, czy prowadzone przez Panią centrum terapii może być zakwalifikowane jako podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych lub też osoby w nim pracujące jako osoby wykonujące zawód medyczny, a małoletni poddawany terapii – jako pacjent.

 

Niemniej jednak zakres prawa pacjenta do udzielania informacji o jego stanie zdrowia jest najszerzej określony w tej ustawie.

 

Zgodnie z art. 9 ust. 2 i 3 ww. ustawy pacjent, w tym małoletni, który ukończył 16 lat, lub jego ustawowy przedstawiciel mają prawo do uzyskania od lekarza przystępnej informacji o stanie zdrowia pacjenta, rozpoznaniu, proponowanych oraz możliwych metodach diagnostycznych i leczniczych, dających się przewidzieć następstwach ich zastosowania albo zaniechania, wynikach leczenia oraz rokowaniu.

 

Pacjent lub jego ustawowy przedstawiciel mają prawo do wyrażenia zgody na udzielenie wymienionych informacji innym osobom.

 

Można zastanawiać się również, czy informacje, które Pani zgromadziła w toku terapii, są dokumentacją medyczną w rozumieniu wyżej wymienionej ustawy.

 

„Art. 25. Dokumentacja medyczna zawiera co najmniej:

 

1) oznaczenie pacjenta, pozwalające na ustalenie jego tożsamości:

 

  1. nazwisko i imię (imiona),
  2. datę urodzenia,
  3. oznaczenie płci,
  4. adres miejsca zamieszkania,
  5. numer PESEL, jeżeli został nadany, w przypadku noworodka – numer PESEL matki, a w przypadku osób, które nie mają nadanego numeru PESEL – rodzaj i numer dokumentu potwierdzającego tożsamość,
  6. w przypadku gdy pacjentem jest osoba małoletnia, całkowicie ubezwłasnowolniona lub niezdolna do świadomego wyrażenia zgody – nazwisko i imię (imiona) przedstawiciela ustawowego oraz adres jego miejsca zamieszkania;

 

2) oznaczenie podmiotu udzielającego świadczeń zdrowotnych ze wskazaniem komórki organizacyjnej, w której udzielono świadczeń zdrowotnych;

 

3) opis stanu zdrowia pacjenta lub udzielonych mu świadczeń zdrowotnych;

 

4) datę sporządzenia”.

 

Ponadto podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych udostępnia dokumentację medyczną pacjentowi lub jego przedstawicielowi ustawowemu bądź osobie upoważnionej przez pacjenta (art. 26 ust. 1 ustawy).

 

Jeżeli oboje rodzice sprawują władzę rodzicielską, to jako przedstawiciele ustawowi małoletniego dziecka mają prawo dostępu do jego dokumentacji medycznej.

 

W sytuacji gdy oboje rodzice sprawują władzę rodzicielską, to jeżeli nawet nie posiada Pani dokumentacji medycznej w powyższym znaczeniu, ojciec dziecka jako jego przedstawiciel ustawowy może domagać się dostępu do informacji o zdrowiu dziecka. W ramach władzy rodzicielskiej jest bowiem zobowiązany do troski o osobę dziecka.

 

Zgodnie z art. 96 § 1 K.r.o. rodzice wychowują dziecko pozostające pod ich władzą rodzicielską i kierują nim. Obowiązani są troszczyć się o fizyczny i duchowy rozwój dziecka i przygotowywać je należycie do pracy dla dobra społeczeństwa odpowiednio do jego uzdolnień.

 

Proszę spróbować porozmawiać z matką dziecka i wskazać jej, iż o istotnych sprawach dziecka (takich jak jego leczenie) powinna decydować wspólnie z byłym mężem. Jeżeli nie mogą dojść do porozumienia, to powinna wystąpić do sądu rodzinnego o rozstrzygnięcie tego problemu.

 

Należałoby również upewnić się, czy ojciec ma pełną władzę rodzicielską. Jednak nie ma Pani możliwości, aby to sprawdzić. Dlatego w rozmowach z ojcem dziecka może Pani zasugerować mu, aby kwestie wspólnych decyzji omawiał z matką dziecka albo wystąpił do sądu, jeżeli kwestionuje podjęcie terapii.

 

Jednocześnie nie może Pani brać na siebie odpowiedzialności za brak współpracy rodziców, którzy w swoim działaniu nie kierują się dobrem dziecka. W razie dalszego zaostrzenia konfliktu między rodzicami ojciec dziecka może twierdzić, że wkracza Pani w jego sferę władzy rodzicielskiej.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • 0 + I =
.
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
Szukamy ambitnego prawnika »

porady spadkowe spadek.info

porady budowlane prawo-budowlane.info

porady prawnika odpowiedziprawne.pl

ozdobne poduszki Hampton