.
Mamy 12 225 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Ubieganie się po latach o alimenty

Autor: Marek Gola • Opublikowane: 26.05.2018

Mój syn ma 18 lat i od 12 lat mieszka ze mną w Kanadzie. Moja była zona mieszka z drugim dzieckiem w Polsce. Podczas sprawy rozwodowej alimentami na oboje dzieci zostałem obciążony tylko ja, moja była żona nie chciała partycypować w kosztach utrzymania syna, jak również nie utrzymuje kontaktu z synem. Syn został przyjęty na studia w USA, ale nie jestem w stanie sam pokryć czesnego. Czy ubieganie się przez niego po latach o alimenty na ten cel od matki jest możliwe?


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Ubieganie się po latach o alimenty

Fot. Fotolia

W pierwszej kolejności wyraźnie podkreślić należy, iż niniejsza opinia oparta jest wyłącznie na polskim prawie. Najpierw należałoby ustalić miejsce zamieszkania matki, bowiem decyduje ono o miejscu wytoczenia powództwa. Sądem właściwym będzie bowiem sąd właściwy dla miejsca zamieszkania matki. Po drugie należałoby się przygotować do takiej sprawy poprzez ustalenia, jakie są usprawiedliwione potrzeby syna z rozbiciem na potrzeby indywidualne (wyżywienie, odzież, kosmetyki, środki czystości, pomoce naukowe, lekarstwa, leczenie itp.) oraz koszty wspólne, np. związane z mieszkaniem, mediami itp.

 

Po drugie Pana syn winien dążyć do ustalenia, jaka jest sytuacja majątkowa i zarobkowa mamy. Być może mama przesyła mu zdjęcia z wakacji, udostępnia takie zdjęcia na portalach społecznościowych.

 

Istotny z punktu widzenia Pana syna interesu jest przepis art. 133 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Zgodnie z jego treścią:

 

„Art. 133. § 1. Rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania.

§ 2. Poza powyższym wypadkiem uprawniony do świadczeń alimentacyjnych jest tylko ten, kto znajduje się w niedostatku.

§ 3. Rodzice mogą uchylić się od świadczeń alimentacyjnych względem dziecka pełnoletniego, jeżeli są one połączone z nadmiernym dla nich uszczerbkiem lub jeżeli dziecko nie dokłada starań w celu uzyskania możności samodzielnego utrzymania się”.

 

Zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego.

 

Sąd Najwyższy w tezie IV uchwały z dnia 16 grudnia 1987 r. w sprawach alimentacyjnych, przyjął, że „przez usprawiedliwione potrzeby uprawnionego rozumieć należy potrzeby, których zaspokojenie zapewni mu - odpowiedni do jego wieku i uzdolnień - prawidłowy rozwój fizyczny i duchowy. Możliwości zarobkowe i majątkowe zobowiązanego określają zarobki i dochody, jakie uzyskiwałby przy pełnym wykorzystaniu swych sił fizycznych i zdolności umysłowych, nie zaś rzeczywiste zarobki i dochody. Dzieci mają prawo do równej z rodzicami stopy życiowej, niezależnie od tego, czy żyją z nimi wspólnie, czy też oddzielnie”.

 

Wskazać oczywiście należy na głos doktryny, zgodnie z którym „z definicji obowiązku alimentacyjnego rodziców względem dziecka (utrzymanie i wychowanie) wynika, że obowiązek ten ustaje dopiero wówczas, gdy dziecko osiągnie samodzielność życiową, co z reguły łączy się z możliwością podjęcia pracy zarobkowej. Możliwość podjęcia pracy zarobkowej nie może być jednak rozważana w oderwaniu od osobistej i życiowej sytuacji uprawnionego. Jeżeli mianowicie kontynuuje on naukę, uczy się zawodu, uczęszcza na kurs doskonalenia zawodowego, to za usprawiedliwione uznać należy dalsze alimentowanie go”.

 

W mojej ocenie syn ma duże szanse na uzyskanie alimentów, ale zanim wystąpi z pozwem o ich zasądzenie, musi dobrze do sprawy się przygotować poprzez przygotowanie dokumentów źródłowych w postaci faktur, rachunków przedstawiających wydatki. Jeżeli będą one w języku angielskim, będą musiały być przetłumaczone na jeżyk polski przez tłumacza przysięgłego.

 

Jak wyjaśnił Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 14 listopada 1997 r., sygn. akt III CKN 257/97 (OSNC 1998, nr 4, poz. 70): „Przy orzekaniu o obowiązku alimentacyjnym rodziców wobec dzieci, które osiągnęły pełnoletność, brać należy także pod uwagę, czy wykazują one chęć dalszej nauki oraz czy ich osobiste zdolności i cechy charakteru pozwalają na rzeczywiste kontynuowanie przez nie nauki”.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • 8 minus dwa =
.
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
Szukamy ambitnego prawnika »

porady spadkowe

porady budowlane

porady prawnika odpowiedziprawne.pl

ozdobne poduszki Hampton