Mamy 11 195 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Tryb rektyfikacji decyzji podatkowej

Autor: Arkadiusz Dudkiewicz • Opublikowane: 29.08.2011

Autor omawia tryb rektyfikacji decyzji podatkowej w kontekście wystąpienia omyłki lub błędu, który urząd jest zobowiązany sprostować. Wyraża swą opinię co do prawidłowość wydania postanowienia o sprostowaniu omyłki w decyzji organu pierwszej instancji, gdy postanowienie wydaje tenże organ po przekazaniu akt sprawy razem z odwołaniem od decyzji organowi odwoławczemu.



Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Często zdarza się, że decyzje podatkowe zawierają błędy rachunkowe, inne oczywiste omyłki czy też wymagają wyjaśnienia wątpliwości. W tego typu sytuacjach zastosowanie znajduje art. 215 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. 2005 r. Nr 5, poz. 60 ze zmianami, dalej zwanej: „Ordynacją podatkową”). Zgodnie z tym przepisem:

 

„§ 1. Organ podatkowy może, z urzędu lub na żądanie strony, prostować w drodze postanowienia błędy rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanej przez ten organ decyzji.

 

§ 2. Organ podatkowy, który wydał decyzję, na żądanie strony lub organu egzekucyjnego wyjaśnia w drodze postanowienia wątpliwości co do treści decyzji.

 

§ 3. Na postanowienie w sprawie sprostowania i wyjaśnienia służy zażalenie”.

 

Pomijając spory zdarzające się w indywidualnych sprawach, dotyczące kwalifikacji błędu rachunkowego czy też omyłki jako tych, które podlegają sprostowaniu na podstawie art. 215 § 1 Ordynacji podatkowej, stwierdzić należy, że uprawnienie organu podatkowego, który wydał decyzję do jej sprostowania w drodze postanowienia, jest zasadniczo nieograniczone w czasie. To nie budzi wątpliwości. Wątpliwości – i to o znaczeniu podstawowym – budzi prawidłowość wydania postanowienia o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej zawartej w decyzji organu pierwszej instancji w sytuacji, w której to postanowienie wydaje ten organ pierwszej instancji po przekazaniu akt sprawy razem z odwołaniem od decyzji organowi odwoławczemu.

 

W mojej ocenie, nie ma absolutnie żadnych podstaw do akceptacji tezy o proceduralnej poprawności tego typu postępowania organu podatkowego pierwszej instancji. W moim przekonaniu, jako że postępowanie podatkowe jest postępowaniem dewolutywnym, co oznacza, że z momentem przekazania akt sprawy organowi odwoławczemu tylko ten organ ma kompetencje do orzekania w sprawie nie tylko, gdy chodzi o meritum skarżonej decyzji.

 

Zaproponowane stanowisko potwierdzają liczne orzeczenia sądowe, wśród których znalazł się w szczególności wyrok WSA w Warszawie z dnia 5 grudnia 2007 roku (VIII SA/Wa 537/07), w uzasadnieniu którego czytamy między innymi:

 

„Zawisłość sprawy w postępowaniu odwoławczym i związana z tym dewolucja kompetencji stanowią czasową przeszkodę dla skorzystania z trybu rektyfikacji zapadłej w niej wcześniej, lecz jeszcze nieostatecznej decyzji”.

 

Wyrok NSA z dnia 6 czerwca 2009 roku (II FSK 968/05) to kolejny przykład orzeczenia potwierdzającego stanowisko autora niniejszego artykułu. Zgodnie z tezą powołanego wyroku:

 

„Skoro organ odwoławczy w ramach powtórnego, wynikającego z wniesienia odwołania, rozpatrzenia sprawy może skorygować decyzję in merito, to tym bardziej uprawniony jest do eliminacji wszelkich usterek formalnych w tym sprostowania błędów rachunkowych lub innych oczywistych omyłek w wydanej decyzji”.

 

W podobnym tonie wypowiedział się NSA O/Zamiejscowy we Wrocławiu w wyroku z dnia 9 grudnia 2003 roku (I SA/Wr 2622/01). Tezą tego orzeczenia jest następujące stwierdzenie:

 

„Mimo, że przepis art. 215 ordynacji podatkowej nie określa granic czasowych w których dopuszczalne jest wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji skorzystanie z tej instytucji nie jest możliwe po uruchomieniu na wniosek legitymowanego podmiotu postępowania odwoławczego”.

 

Końcowo pragnę wskazać na identycznie w gruncie rzeczy brzmiące – w zakresie tez – orzeczenia, tj. wyrok NSA O/Zamiejscowy w Warszawie z dnia 27 sierpnia 2002 roku (III SA 2557/00) oraz z dnia 27 sierpnia 2002 roku (III SA 2558/00). Składy orzekające w powołanych wyrokach stwierdziły, iż:

 

„Zawisłość sprawy w postępowaniu odwoławczym (art. 220 § 2 ustawy z dnia 29.8.1997 r. – Ordynacja podatkowa – Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) i związana z tym dewolucja kompetencji stanowią czasową przeszkodę do skorzystania przez organ I instancji z trybu rektyfikacji (art. 215 § 1 tej ustawy) wydanej wcześniej, lecz jeszcze nieostatecznej decyzji”.

 

Reasumując, w przypadku gdy pojawia się potrzeba sprostowania decyzji organu podatkowego pierwszej instancji w toku postępowania odwoławczego (po przekazaniu akt sprawy organowi odwoławczemu), organ podatkowy pierwszej instancji traci (z uwagi na zasadę dewolutywności postępowania podatkowego) kompetencje do wydania postanowienia o sprostowaniu omyłki pisarskiej czy też błędu rachunkowego. Takie postanowienie może być wydane li tylko przez podatkowy organ odwoławczy.


Stan prawny obowiązujący na dzień 29.08.2011


Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

»Podobne materiały

Czym są i jak są prowadzone czynności sprawdzające?

Artykuł przybliża, czym są i jak są prowadzone czynności sprawdzające.

 

Podatek od gier

Artykuł zawiera podstawowe informacje dotyczące podatku od gier.

 

Wartość rynkowa rzeczy i praw majątkowych w świetle orzecznictwa sądów administracyjnych

Autor omawia problematykę ceny wolnorynkowej rzeczy i praw majątkowych w świetle orzecznictwa sądów administracyjnych.

 

Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
wizytówka Szukamy ambitnego prawnika »