Mamy 11 279 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Szykanowanie przez męża i teściów w trakcie rozwodu

Autor: Marek Gola • Opublikowane: 12.03.2018

Jestem w trakcie rozwodu. Z dziećmi i mężem mieszkamy w jego domu. Od jakiegoś czasu jestem szykanowana przez teściów i mojego męża. Wszelkie zajścia pomiędzy nami nagrywam. Wiedzą o tym, a kilka dni temu wykręcili mi ręce przy dzieciach (6, 4 lata) i zabrali telefon. Dzieci były przerażone. Sąsiedzi zgłosili zajście na policję. Jak mogę odzyskać mój telefon, choć pewnie usunęli już to nagranie?


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Szykanowanie przez męża i teściów w trakcie rozwodu

Fot. Fotolia

W mojej ocenie w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z przywłaszczeniem rzeczy. Istotna z punktu widzenia Pani interesu jest treść art. 284 Kodeksu karnego, zgodnie z którym:

 

„Art. 284. § 1. Kto przywłaszcza sobie cudzą rzecz ruchomą lub prawo majątkowe,

podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

§ 2. Kto przywłaszcza sobie powierzoną mu rzecz ruchomą,

podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

§ 3. W wypadku mniejszej wagi lub przywłaszczenia rzeczy znalezionej, sprawca

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

§ 4. Jeżeli przywłaszczenie nastąpiło na szkodę osoby najbliższej, ściganie następuje na wniosek pokrzywdzonego”.

 

Proszę jednak nie mylić przestępstwa przywłaszczenia z przestępstwem kradzieży. Zgodnie z poglądem wyrażonym przez Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 4 siepania 1978 r., sygn. akt Rw 285/78, „różnica między przestępstwem kradzieży […] a przestępstwem przywłaszczenia […] polega na tym, że sprawca kradzieży zabiera z posiadania innej osoby cudze mienie ruchome w celu przywłaszczenia, natomiast sprawca przestępstwa określonego w art. 204 § 1 k.k. [z 1969 r., obecnie art. 284] przywłaszcza sobie cudze mienie ruchome, które nie zostało mu powierzone, jednakże znalazło się już w jego legalnym, nie bezprawnym, posiadaniu”.

 

Sąd Apelacyjny w Poznaniu w wyroku z 20 lipca 1999 r., sygn. akt II AKa 136/99, wskazał, iż  „strona podmiotowa przestępstwa z art. 284 § 1 k.k. ma charakter umyślny i kierunkowy; sprawca musi działać w ściśle określonym celu, którym jest przywłaszczenie cudzej rzeczy (mienia). Nie wystarcza, że sprawca godził się na możliwość przywłaszczenia. Niezbędne dla przypisania mu przywłaszczenia jest, by tego chciał, by to było jego celem. Umyślność jest ściśle związana ze stanem świadomości sprawcy czynu zabronionego. O zachowaniu umyślnym można mówić jedynie wtedy, gdy sprawca obejmuje swoją świadomością wszystkie istotne elementy czynu, wszystkie jego podstawowe znamiona, a istotnym wyznacznikiem tego, że sprawca obejmuje czyn swój świadomością, a zatem i umyślnością jest jego zamiar”. W podobnym tonie wypowiedział się Sąd Apelacyjny w Lublinie w wyroku z dnia 6 października 1998 r., sygn. akt II AKa 108/98, w którym wskazano, iż „niezbędnym składnikiem przywłaszczenia jest pod względem podmiotowym zamiar sprawcy pozbawienia właściciela mienia stanowiącego jego własność, a znajdującego się w posiadaniu sprawcy i zatrzymanie tego mienia wbrew woli właściciela. Samo tylko bezprawne zatrzymanie cudzego mienia i nawet używanie go chociażby w celu osiągnięcia zysku, bez zamiaru jego zatrzymania nie stanowi przestępstwa przywłaszczenia”. Nie bez znaczenia dla przedmiotowej sprawy pozostaje także pogląd, który Sąd Apelacyjny w Lublinie wyraził w wyroku z dnia 3 grudnia 1998 r., sygn. akt II AKa 176/98, zgodnie z którym „przywłaszczeniem w rozumieniu art. 284 k.k. jest bezprawne, z wyłączeniem osoby uprawnionej, rozporządzenie cudzym mieniem ruchomym przez włączenie go do majątku swojego lub innej osoby i powiększenie w ten sposób swojego lub innej osoby stanu posiadania bądź też przeznaczenie go na inny cel niż przekazanie właścicielowi. Zamiar przywłaszczenia należy oceniać nie na podstawie okoliczności istniejącej w chwili zawierania transakcji, w wyniku której sprawca znalazł się w legalnym posiadaniu cudzego mienia, ale na podstawie okoliczności istniejącej w chwili powierzenia mu mienia”.

 

Innymi słowy, niezbędne do pociągnięcia Pani małżonka lub jego rodziców (teściów) do odpowiedzialności karnej jest wykazanie, iż mieli oni lub którekolwiek z nich zamiar korzystania z telefonu i zatrzymania go celem wykorzystywania dla własnych celów. Wskazuje Pani, iż telefon co najmniej od kilku dni jest w posiadaniu małżonka lub teściów. Z uwagi na powyższe już te kilka dni może świadczyć o wyżej opisanym zamiarze. Jeżeli do tego dojdzie jeszcze kasowanie nagrania, to zamiar ten uwidoczni się jeszcze bardziej.

 

Jeżeli udałoby się Pani uzyskać telefon, wówczas mogłaby Pani skorzystać z pomocy Laboratorium Kryminalistycznego Komendy Wojewódzkiej właściwej dla Pani miejsca zamieszkania. W chwili obecnej technika umożliwia odzyskanie plików do kilku formatowań wstecz. Jeżeli wszczęte zostało postępowanie przygotowawcze, a Pani jest pokrzywdzoną, zasadne jest ustalenie sygnatury akt sprawy zarówno policyjnej, jak też prokuratorskiej celem złożenia wniosku o skierowanie dowodu rzeczowego, za jaki winien być uznany telefon (przywłaszczony) do Laboratorium Kryminalistycznego celem odzyskania nagrania, które będzie istotnym w mojej ocenie dowodem w sprawie. Proszę zatem sprawdzić, na jakim etapie znajduje się postępowanie karne i jakie czynności zostały przez organy ścigania podjęte. Wówczas możliwe będzie wskazanie, jakie powinny być Pani dalsze kroki.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • 4 plus 6 =

»Podobne materiały

Ucieczka do Niemiec przed odpowiedzialnością w sądzie

Mąż wyjechał za granicę, gdzie pobierał nielegalnie świadczenia na nasze dziecko. Dokonaliśmy rozdzielności majątkowej. Obawiam się jego długów. Groził mi, że jak założę sprawę o znęcanie nade mną, to ucieknie za granicę do Niemiec i nikt go nie znajdzie. Czy musi stawić się w sądzie? Czy mogę stara

 

Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
wizytówka Szukamy ambitnego prawnika »