Mamy 10 803 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Szanse na ułaskawienie za uprawę konopii

Autor: Monika Cieszyńska • Opublikowane: 29.03.2017

Mój partner został skazany na 3 lata więzienia za uprawę konopi (posiadanie znacznej ilości). Odwoływaliśmy się od wyroku, ale to nic nie dało. Właśnie minęło 6 miesięcy jego pobytu w zakładzie karnym. Mamy 8-letnie dziecko, które jest mocno związane z tatą, bardzo przeżywa rozłąkę, nie potrafi tego zrozumieć, cierpi na depresję. Bardzo zmieniło się jego zachowanie, dziecko jest niegrzeczne, apatyczne. Ja pracuję i te problemy z dzieckiem negatywnie wpływają na moją pracę. Dziecko idzie na wiosnę do komunii, nie wiem, jak pogodzę pracę, szkołę dziecka i przygotowania do komunii. Nie mam nikogo do pomocy. Czy takie względy są brane pod uwagę w prośbie o ułaskawienie? Skazany sam zgłosił się do odbycia kary. Nie był nigdy karany. Przed pójściem do więzienia pracował, miał bardzo dobrą opinię w zakładzie. Bardzo nam ciężko bez niego. Skazany jest dobrym człowiekiem, wspaniałym partnerem i ojcem. Jakie mamy szanse na ułaskawienie? Co nam Państwo radzą?


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Fot. Fotolia

Szanse na ułaskawienie za uprawę konopii

Zarówno Pani, jak i partnerowi przysługuje prawo do wniesienia prośby o ułaskawienie. Potwierdza to art. 560 § 1 Kodeksu postępowania karnego (K.p.k.), zgodnie z którym prośbę o ułaskawienie skazanego może wnieść on sam, osoba uprawniona do składania na jego korzyść środków odwoławczych, krewni w linii prostej, przysposabiający lub przysposobiony, rodzeństwo, małżonek i osoba pozostająca ze skazanym we wspólnym pożyciu.

 

Prawo łaski w naszym systemie prawnym przysługuje Prezydentowi (art. 139 Konstytucji), stąd prośba o ułaskawienie powinna być skierowana do Prezydenta RP. Jednak zgodnie z art. 561 K.p.k. prośbę o ułaskawienie najpierw przedstawia się sądowi, który wydał wyrok w pierwszej instancji. W przypadku gdy przeciwko Pani partnerowi zapadł wyrok łączny, właściwy do rozpoznania prośby będzie sąd, który w pierwszej instancji wydał wyrok łączny. Dlatego też prośbę o ułaskawienie należy skierować do Prezydenta, ale za pośrednictwem sądu pierwszej instancji. Zatem sama prośba powinna wpłynąć do sądu pierwszej instancji.

 

Prośbę o ułaskawienie proszę wnieść na piśmie. W piśmie tym proszę wskazać wszystkie wyroki skazujące Pani partnera, tj. oznaczyć datę ich wydania, sąd, który je wydał, karę, która została wymierzona; zastosowane środki zapobiegające (np. tymczasowy areszt, dozór), czas przebywania skazanego w zakładzie karnym, a także zachowanie i sposób życia partnera, jego sytuację rodzinną. Warto do prośby załączyć dowody potwierdzające nienaganny sposób życia skazanego. Rozpoznając prośbę o ułaskawienie, sąd bowiem w szczególności ma na względzie zachowanie się skazanego po wydaniu wyroku, rozmiary wykonanej już kary, stan zdrowia skazanego i jego warunki rodzinne, naprawienie szkody wyrządzonej przestępstwem, a przede wszystkim szczególne wydarzenia, jakie nastąpiły po wydaniu wyroku.

 

W literaturze wskazuje się, że z prawa łaski mogą korzystać m.in. osoby młode, których tryb życia po popełnieniu przestępstwa uzasadnia przypuszczenie, że pomimo niewykonywania kary będą w przyszłości przestrzegać zasad współżycia społecznego oraz porządku prawnego.

 

Sąd, który otrzymał prośbę o ułaskawienie, powinien rozpoznać ją w terminie 2 miesięcy od jej otrzymania. Sąd rozpoznaje prośbę o ułaskawienie w takim samym składzie, w jakim orzekał. W skład sądu powinni w miarę możności wchodzić sędziowie i ławnicy, którzy brali udział w wydaniu wyroku.

 

Jeżeli w sprawie, w której wniesiono prośbę o ułaskawienie, orzekał tylko sąd pierwszej instancji i wyda on opinię pozytywną, tj. uwzględni prośbę – to sąd ten przesyła Prokuratorowi Generalnemu (a ten Prezydentowi) akta sprawy wraz ze swoją opinią, a w razie braku podstaw do wydania opinii pozytywnej – pozostawia prośbę bez dalszego biegu. Pozostawienie prośby bez dalszego biegu skutkuje nieprzedstawieniem prośby o ułaskawienie Prezydentowi.

 

Natomiast jeżeli w sprawie, w której wniesiono prośbę o ułaskawienie, orzekał sąd odwoławczy (co miało miejsce w Państwa sytuacji), sąd pierwszej instancji przesyła mu akta lub niezbędne ich części wraz ze swoją opinią. I tak, jeśli sąd odwoławczy wyda opinię pozytywną, to winien przekazać sprawę Prokuratorowi Generalnemu, nawet jeśli sąd pierwszej instancji wydal opinię negatywną. Jednak jeżeli sąd odwoławczy wyda opinię negatywną, to dalszy bieg sprawy zależy od tego, jaką opinię wydał sąd pierwszej instancji. Jeżeli sąd pierwszej instancji wydał opinię pozytywną, to sąd odwoławczy, mimo że wydal opinię negatywną, winien przekazać sprawę Prokuratorowi Generalnemu. Natomiast, jeśli opinia sądu pierwszej instancji była również negatywna, to niestety prośbę pozostawia się bez rozpoznania.

 

Powyższe oznacza, iż w przypadku gdy w danej sprawie orzekały sądy obu instancji, to aby prośba o ułaskawienie w ogóle trafiła do Prezydenta, przynajmniej jeden z sądów musiałby wydać opinię pozytywną.

 

Opinia wydana przez sąd ma postać postanowienia. Niemniej postanowienie to nie jest zaskarżalne.

 

Do opinii negatywnej składający prośbę będzie miał prawo wglądu. Opinia pozytywna natomiast nie jest dostępna do wglądu.

 

Pierwsza prośba o ułaskawienie nie podlega opłacie. Od ponownej (i każdej następnej) prośby obowiązuje opłata w wysokości 45 zł. Dowód uiszczenia opłaty należy załączyć do prośby. Osoba, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść tej opłaty bez uszczerbku dla utrzymania siebie i rodziny, może ubiegać się o zwolnienie od opłaty.

 

Nadto informuję, iż w grę wchodzi również instytucja przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności. Co istotne, jeżeli przerwa w wykonaniu kary pozbawienia wolności trwała co najmniej rok, a skazany odbył co najmniej 6 miesięcy kary – sąd penitencjarny może warunkowo zwolnić skazanego z odbycia reszty kary. Wniosek o udzielenie przerwy należy złożyć do sądu penitencjarnego.

 

Sąd penitencjarny może udzielić przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności, jeżeli przemawiają za tym ważne względy rodzinne lub osobiste (art. 153 § 2 Kodeksu karnego wykonawczego). W piśmiennictwie przyjmuje się, iż odroczenie wykonania kary pozbawienia wolności (czy udzielenie przerwy) uzasadnia „choroba skazanego; konieczność zapewnienia opieki innym członkom rodziny ze względu na ich wiek, chorobę lub kalectwo, gdy opieki tej nie mogą zapewnić inne osoby; konieczność uregulowania ważnych spraw zawodowych, osobistych lub majątkowych; potrzebę wykonania pilnych prac polowych; konieczność okresowego zapewnienia rodzinie środków do życia; wydarzenie losowe wymagające pilnego podjęcia czynności eliminujących jego skutki” (S. Lelental, Komentarz 2010, s. 599; K. Nowicki, Odroczenie wykonania…, s. 56-57; K. Postulski, w: Z. Hołda, K. Postulski, Komentarz 1998, s. 331).

 

Wniosek o udzielenie przerwy podlega opłacie w wysokości 60 zł.

 

Podsumowując, szansa na ułaskawienie zawsze jest, gdyż to, czy skazany zasługuje na ułaskawienie jest kwestią ocenną. Ani sąd, ani Prezydent nie są tutaj związani żadnymi przepisami określającymi przesłanki ułaskawienia.

 

Na podstawie przedstawionych przez Panią informacji, bez znajomości akt sprawy, nie jestem w stanie w żaden sposób ocenić ewentualnych szans skazanego na ułaskawienie. Niemniej z pewnością trudna sytuacja rodzinna może przekonać sądy do wydania pozytywnej opinii, a następnie Prezydenta do aktu łaski. Po prostu trzeba spróbować. Na korzyść Pani partnera będzie działała jego wcześniejsza niekaralność oraz nienaganne zachowanie po uprawomocnieniu się wyroku skazującego. Warto postarać się dla potrzeb postępowania o ułaskawienie o zaświadczenia psychologa na temat stanu zdrowia psychicznego dziecka i ewentualnych przyczynach zaburzeń. Warto też, by pracodawca wydał pozytywną opinię o partnerze jako pracowniku.

 

Doradzałabym równocześnie ubiegać się o udzielenie przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności, skoro Pani partner spędził w zakładzie już 6 miesięcy. Jeżeli przerwa trwałaby łącznie co najmniej rok, to partner ma szanse na warunkowe zwolnienie z odbycia reszty kary.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

wersja do druku drukuj

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • 9 minus 2 =

»Podobne materiały

Związek partnerski a odmowa zgody na widzenie w zakładzie karnym

Mój partner przebywa w zakładzie karnym. Mimo dwukrotnej pisemnej prośby nie otrzymałem zgody na widzenie. Wiem, że w świetle prawa nie jesteśmy rodziną, ale czy dyrekcja zakładu karnego na pewno postępuje zgodnie z przepisami? W jaki sposób są uregulowane kwestie odwiedzin w więzieniu przez osoby p

Przedterminowe zwolnienie

Mój brat został skazany dwoma prawomocnymi wyrokami – pierwszy (10 miesięcy pozbawienia wolności) został odwieszony po tym, jak brat ponownie popełnił to samo przestępstwo (drugi wyrok to kolejne 10 miesięcy więzienia). Czy brat może ubiegać się o przedterminowe zwolnienie?

Zakaz prowadzenia pojazdów – czy obowiązuje za granicą?

Interesuje mnie zagadnienie praktycznego obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów za granicą. Czyli – czy informacja o utracie prawa jazdy w Polsce jest przesyłana do innych krajów? Czy kraje te (wszystkie albo jakieś konkretne) respektują zakaz wydany w innym kraju? Czy „zagubione&rdqu
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
wizytówka Szukamy ambitnego prawnika »