Mamy 10 970 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Stopień rozstroju zdrowia poszkodowanego wpływa na wymiar kary za pobicie

Autor: Marcin Górecki • Opublikowane: 26.03.2015

Mam dziewczynę, która mieszka u mnie w domu. Pewnego dnia się pokłóciliśmy; nie chciała mnie wpuścić do mieszkania i czekałem pod drzwiami około 30 min. W międzyczasie zadzwoniła do rodziny, a następnie mnie wpuściła. Tam nasza kłótnia trwała dalej. Muszę dodać, iż dziewczyna podczas tej awantury ucierpiała – ma lekko podbite oko. Po jakimś czasie usłyszałem walenie pięścią w drzwi i krzyki. To był jej niepełnoletni brat, który dostał się na moją posesję bez pozwolenia. Zachowywał się agresywnie i nie chciał wyjść z mojego domu. Nie wytrzymałem i uderzyłem go w twarz, on zbiegł na dół i uciekł. Moja dziewczyna wyszła za nim i odjechali.

Okazało się, że chłopak ma wybite 2 zęby i rozciętą głowę z tylu – jeśli chodzi o rozcięcie to nie jest moja wina, możliwe, że się poślizgnął na schodach lub przewrócił, przechodząc przez plot. Proszę mi odpowiedzieć, jaka kara mi grozi, jeżeli poszkodowany wniesie sprawę do sądu? Czy fakt, że chłopak wdarł się na moją posesję, ma znaczenie w całej sprawie? 


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Wszystko jest uzależnione od tego, jaką opinię wyda lekarz, albowiem ustawodawca penalizuje zachowania według długości naruszenia czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia. Zgodnie z art. 157 Kodeksu karnego (K.k.):

 

„Art. 157. § 1. Kto powoduje naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia, inny niż określony w art. 156 § 1, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

§ 2. Kto powoduje naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia trwający nie dłużej niż 7 dni, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

§ 3. Jeżeli sprawca czynu określonego w § 1 lub 2 działa nieumyślnie, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

§ 4. Ściganie przestępstwa określonego w § 2 lub 3, jeżeli naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia nie trwał dłużej niż 7 dni, odbywa się z oskarżenia prywatnego, chyba że pokrzywdzonym jest osoba najbliższa zamieszkująca wspólnie ze sprawcą.

§ 5. Jeżeli pokrzywdzonym jest osoba najbliższa, ściganie przestępstwa określonego w § 3 następuje na jej wniosek.

 

Nadto wskazać należy na art. 156 K.k., zgodnie z którym:

 

„Art. 156. § 1. Kto powoduje ciężki uszczerbek na zdrowiu w postaci:

1) pozbawienia człowieka wzroku, słuchu, mowy, zdolności płodzenia,

2) innego ciężkiego kalectwa, ciężkiej choroby nieuleczalnej lub długotrwałej, choroby realnie zagrażającej życiu, trwałej choroby psychicznej, całkowitej albo znacznej trwałej niezdolności do pracy w zawodzie lub trwałego, istotnego zeszpecenia lub zniekształcenia ciała, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.

§ 2. Jeżeli sprawca działa nieumyślnie, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

§ 3. Jeżeli następstwem czynu określonego w § 1 jest śmierć człowieka, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 12”.

 

W przedmiotowej sprawie należy się zastanowić, czy nie doszło do istotnego zeszpecenia, lecz taka kwalifikacja prawna byłaby dla Pana najmniej korzystna, albowiem czyn taki podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.

 

Wskazać należy na pogląd, zgodnie z którym: „trwałe, istotne zeszpecenie lub zniekształcenie ciała – jako ostatnia postać ciężkiego uszczerbku na zdrowiu odwołuje się do znamion estetycznych. Zeszpecenie ciała polega na wywołaniu zmian zewnętrznych na ciele, które stoją w sprzeczności z powszechnie przyjmowaną estetyką ciała. Zniekształcenie ciała polega natomiast na wywołaniu zmian w anatomicznym jego kształcie (zob. System..., cz. 1, s. 438). Zarówno zeszpecenie, jak i zniekształcenie ciała mają być trwałe lub istotne. Ponadto, jak podkreśla się w literaturze, może ono dotyczyć nie tylko twarzy czy innych odkrytych części ciała. Nie jest również istotne dla kwalifikacji czynu z art. 156 to, czy zniekształcenie lub zeszpecenie dadzą się usunąć w wyniku interwencji chirurgicznej (zob. J. Bafia, K. Mioduski, M. Siewierski, Komentarz..., t. 2, s. 107)” – zob. Szwarczyk Maciej, Michalska-Warias Aneta, Piórkowska-Flieger Joanna, Bojarski Tadeusz (red.), Najnowsze wydanie: Kodeks karny. Komentarz, Warszawa 2007, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis (wydanie II) ss. 784.

 

W mojej ocenie, jeżeli brat Pana partnerki stracił w wyniku uderzenia dwa zęby, można mówić o trwałym zeszpeceniu, albowiem nie ma znaczenia, czy istnieją chirurgiczne możliwości uzupełnienia braków w uzębieniu, czy też nie.

 

Dla penalizacji zachowanie nie ma znaczenia, czy działał Pan nieumyślnie, albowiem wskazać należy na art. 156 § 2 K.k. zgodnie z którym: „Jeżeli sprawca działa nieumyślnie, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. Pana wina będzie zatem miała znaczenie jedynie w wymiarze kary.

 

W Pana przypadku należy wskazać na art. 335 K.p.k., zgodnie z którym prokurator może umieścić w akcie oskarżenia wniosek o wydanie wyroku skazującego i orzeczenie uzgodnionych z oskarżonym kary lub środka karnego za występek zagrożony karą nieprzekraczającą 10 lat pozbawienia wolności bez przeprowadzania rozprawy, jeżeli okoliczności popełnienia przestępstwa nie budzą wątpliwości, a postawa oskarżonego wskazuje, że cele postępowania zostaną osiągnięte. Jeżeli zachodzą warunki do wystąpienia z wnioskiem, o którym mowa w § 1, a w świetle zebranych dowodów wyjaśnienia podejrzanego nie budzą wątpliwości, dalszych czynności dowodowych w postępowaniu przygotowawczym można nie przeprowadzać; przeprowadza się jednak czynności, co do których zachodzi niebezpieczeństwo, że nie będzie można ich przeprowadzić na rozprawie. Uzasadnienie aktu oskarżenia można ograniczyć do wskazania okoliczności, o których mowa w § 1.

 

W Pana przypadku nie może być jednak mowy o warunkowym umorzeniu postępowania karnego, albowiem nie można mówić o tym, że wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne. Zgodnie z art. 66 K.k. sąd może warunkowo umorzyć postępowanie karne, jeżeli wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, a postawa sprawcy niekaranego za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa.

 

W odniesieniu do uderzenia Pana partnerki wskazać należy, iż co do zasady(o ile nie ma żadnych komplikacji) mamy do czynienia z art. 157 § 2 K.k., zgodnie z którym kto powoduje naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia trwający nie dłużej niż 7 dni, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

 

W obu przypadkach w mojej ocenie należy spodziewać się kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. W drugim przypadku można jednak walczyć o warunkowe umorzenie postępowania karnego. Różnica miedzy warunkowym umorzeniem postępowania, a dobrowolnemu poddaniu się karze, oznacza, iż będzie mógł Pan bez żadnych konsekwencji prawnych mówić, iż nie jest karany. Warunkowe umorzenie następuje na okres próby, który wynosi od roku do 2 lat i biegnie od uprawomocnienia się orzeczenia. Umarzając warunkowo postępowanie karne, sąd zobowiązuje sprawcę do naprawienia szkody w całości lub w części, a ponadto orzeka świadczenie pieniężne.

 

W mojej ocenie, odnosząc się do kwestii brata partnerki: sąd, oprócz kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, może orzec grzywnę między 1000-2000 zł i zadośćuczynienie w kwocie miedzy 5-10 tys. zł. Wskazać bowiem należy, iż Sądy karne bardzo rzadko orzekają wysokie zadośćuczynienie w postępowaniu karnym. Wychodzą bowiem z założenia, iż właściwym w tego rodzaju sprawach sąd wydziały cywilne. Często wdział karny orzeka „stosunkową niewielką” kwotę zadośćuczynienia, mając na uwadze art. 415 § 6 k.p.k. zgodnie z którym jeżeli zasądzone odszkodowanie, obowiązek naprawienia szkody lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę albo nawiązka orzeczona na rzecz pokrzywdzonego nie pokrywają całej szkody lub nie stanowią pełnego zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, pokrzywdzony może dochodzić dodatkowych roszczeń w postępowaniu cywilnym.

 

Godzenie się zatem na kwotę 50 tys. zł jest w mojej ocenie przedwczesne, albowiem może być tak, że Sąd Karny wyda wyrok skazujący i zasądzi od Pana na rzecz pokrzywdzonego kwotę 10 tys. zł, i wówczas pokrzywdzony nie będzie już występowała na drogę postępowania cywilnego z roszczeniem dalszej zapłaty.

 

Odnosząc się do zachowania brata partnerki wskazać należy na treść przepisu art. 193 k.k. zgodnie z którym: „Kto wdziera się do cudzego domu, mieszkania, lokalu, pomieszczenia albo ogrodzonego terenu albo wbrew żądaniu osoby uprawnionej miejsca takiego nie opuszcza, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku”.

 

Należy jednak zastanowić się, czy w przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia z działaniem w stanie wyższej konieczności. „Nie popełnia przestępstwa, kto działa w celu uchylenia bezpośredniego niebezpieczeństwa grożącego jakiemukolwiek dobru chronionemu prawem, jeżeli niebezpieczeństwa nie można inaczej uniknąć, a dobro poświęcone przedstawia wartość niższą od dobra ratowanego”. W mojej ocenie właśnie w taki sposób może bronić się brat partnerki, co nie oznacza, że nie można w ramach „rewanżu” skierować sprawę do prokuratury w związku z naruszeniem art. 193 K.k.

 

W mojej ocenie zasadnym byłoby udzielenie pełnomocnictwa do obrony adwokatowi, albowiem sprawa jest poważna, a skutki dla Pana będę w znacznym stopniu zależne od prawidłowego poruszania się w procedurze karnej.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

wersja do druku drukuj

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • IV + 7 =

»Podobne materiały

Czy można ubiegać się o skrócenie czasu zatrzymania prawa jazdy?

Zostałem skazany za naruszenie zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym, znajdując się w stanie nietrzeźwości. Chciałbym wiedzieć, czy mogę wystąpić do sądu z wnioskiem o skrócenie czasu zatrzymania prawa jazdy do połowy, tzn. z dwóch lat do jednego roku. Czy jest to możliwe przy warunkowym umorzeniu p

 

Jazda po alkoholu na rowerze a konieczność korzystania z samochodu

Musiałam ostatnio pojechać nagle do chorej siostry. Wypiłam tego dnia trochę alkoholu, dlatego zdecydowałam się pojechać rowerem, a nie samochodem. Zatrzymała mnie policja. Zmierzono, że miałam 0,7 mg alkoholu. Jakiej kary mogę się spodziewać? Czy stracę prawo jazdy? Czy okolicznością łagodzącą

 

Naruszenie nietykalności lub znieważenie funkcjonariuszy

Jechałem niedawno autobusem, do którego wsiedli kontrolerzy biletów. Nie miałem biletu ani dokumentów, więc wezwali policję. Miałem 2 promile alkoholu we krwi, dlatego też odepchnąłem jednego policjanta i trochę się awanturowałem i przeklinałem na funkcjonariuszy, ponieważ użyli w samochodzie g

 

Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
wizytówka Szukamy ambitnego prawnika »