Mamy 11 195 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Sprzedaż poza lokalem przedsiębiorcy

Autor: Eliza Rumowska • Opublikowane: 17.11.2007

Wszelkie wycieczki i spotkania bywają niejednokrotnie „dobrą okazją” do kupienia różnych rzeczy od osób, które same nas – konsumentów znalazły, przekonując, że bez tego, co nam proponują, nie da się żyć. Często następnego dnia przychodzi refleksja: czy jest jeszcze czas na zmianę takiej nietrafionej decyzji? Jak ustawodawca strzeże konsumenta przed zakupami pod wpływem chwili?



Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

O jakiej sprzedaży będzie mowa?

Zaliczymy tu wszelkie przypadki sprzedaży konsumentowi rzeczy ruchomych w innym miejscu niż w siedzibie lub oddziale przedsiębiorcy, czyli: odwiedziny akwizytora w domu, miejscu pracy, publiczne prezentacje, spotkania promocyjne, czy atrakcyjne finansowo wyjazdy połączone z możliwością dokonania zakupu itp.

  

Wyłączyć z tego należy:

 

  • sprzedaż artykułów spożywczych dostarczanych okresowo przez sprzedawcę do miejsca zamieszkania konsumenta,
  • sprzedaż przedmiotu o maksymalnej wartości 10 EUR, w ramach powszechnie zawieranych w drobnych bieżących sprawach życia codziennego umów,
  • prace budowlane,
  • transakcje dotyczące nieruchomości, z wyłączeniem usług remontowych,
  • ubezpieczenia, w tym o członkostwo w otwartych funduszach emerytalnych oraz reasekuracji,
  • transakcje dotyczące papierów wartościowych oraz jednostek uczestnictwa w funduszach.

 

W czym tkwi szczególna ochrona konsumenta?

Konsument ma prawo do odstąpienia od umowy w ciągu 10 dni – bez podania przyczyn. Termin ten ulega wydłużeniu do 3 miesięcy w przypadku niepoinformowania konsumenta o takim uprawnieniu.

 

Obowiązki przedsiębiorcy:

 

  • Okazać dokument potwierdzający prowadzenie działalności gospodarczej oraz dokument tożsamości. W przypadku zawierania umów w imieniu przedsiębiorcy – zawierający umowę okazuje dokument potwierdzający swoje umocowanie.
  • Poinformować pisemnie konsumenta o prawie odstąpienia od umowy w terminie 10 dni i wręczyć wzór oświadczenia o odstąpieniu, z oznaczeniem swojego imienia i nazwiska (nazwy) oraz z adresem zamieszkania (siedziby).
  • Wręczyć konsumentowi pisemne potwierdzenie zawarcia umowy, stwierdzające jej datę i  rodzaj oraz przedmiot świadczenia oraz cenę.

 

Konsument został więc wyposażony w nadzwyczajne uprawnienie – prawo odstąpienia od zawartej umowy w terminie 10 dni. Aby z niego skorzystać, konsument musi złożyć oświadczenie na piśmie. Niedopuszczalne jest stosowanie tzw. „odstępnego”, to jest zapłaty za odstąpienie konsumenta od umowy.

 

W czym problem, konsumencie?

Konsument najczęściej nie wie o prawie odstąpienia od umowy i w razie problemów nie korzysta z tego uprawnienia lub dochodzi do błędnego wniosku, że jeżeli nie ma wzoru oświadczenia dostarczonego przez sprzedawcę, to sam skutecznie nie może złożyć oświadczenia o odstąpieniu od umowy. 

 

O czym nie można zapominać?

W sytuacji, gdy towar okaże się niepełnowartościowym bublem, konsumentowi przysługuje prawo reklamowania go z tytułu niezgodności z umową, nie zaś na podstawie Kodeksu cywilnego.

 

Jak zabezpieczyć się przy tej formie sprzedaży przed potencjalnym oszustem?

To najczęściej zadawane pytanie. Niestety, nie ma jednej sprawdzonej recepty (poza unikaniem tej formy zakupów), można jednak minimalizować ryzyko, kierując się m.in. następującymi zasadami:

 

  • nie ulegać tzw. superokazji,
  • starać się uzyskać od sprzedawcy jak najwięcej danych, np. z dowodu osobistego osoby zawierającej umowę, numer telefonu stacjonarnego i adres siedziby przedsiębiorcy, numer ewidencyjny lub z KRS, regon, NIP, dane personalne innych osób z firmy itp. (Za numery skrytek pocztowych i komórek – z góry dziękujemy!)
  • spróbować jeszcze przy akwizytorze zadzwonić pod podany numer telefonu,
  • w rozmowie dotyczącej transakcji być wnikliwym i dociekliwym,
  • o ile to możliwe, dokładnie i bez pośpiechu sprawdzić kompletność i działanie zakupionej rzeczy,
  • uważnie przeczytać wszystkie postanowienia umowne i zwrócić uwagę, co jeszcze oprócz umowy dano nam do podpisu.

 

Podstawa prawna:

Ustawa z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (Dz. U. Nr 22 z 2000 r., poz. 271, z późn. zm.).


Stan prawny obowiązujący na dzień 17.11.2007


Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • cztery - 1 =

 

»Podobne materiały

Umowa przedwstępna

Artykuł omawia możliwości prawnego wykorzystania instytucji umowy przedwstępnej oraz skutki zawarcia tego typu umowy.

 

Gdy nie działa telefon lub internet – odpowiedzialność za nienależyte wykonanie usługi telekomunikacyjnej

Pan Marek, prowadzący działalność gospodarczą, podpisał z operatorem – Telekomunikacją Polską SA umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych (telefon stacjonarny + szerokopasmowy szybki internet w biurze). W trakcie obowiązywania umowy, z winy operatora W (współpracującego z TP SA) dosz

 

Brak odpowiedzi biura podróży na reklamację

Artykuł zawiera wyjaśnienie nurtującego każdego reklamującego usługę turystyczną problemu, co zrobić, gdy biuro turystyczne nie udzieliło odpowiedzi, bądź nadeszła ona po terminie? Przepisy są jednoznaczne – warto jednak poznać ich moc prawną także z praktycznego punktu widzenia.

 

Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
wizytówka Szukamy ambitnego prawnika »