Mamy 11 195 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Zasady prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Ukrainy

Autor: Iryna Kowalczuk • Opublikowane: 28.01.2010

W niniejszym artykule autorka przedstawia podstawowe zasady prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Ukrainy.



Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Według st. 45 Gospodarczego kodeksu Ukrainy „przedsiębiorczość na Ukrainie spełnia się w jakichkolwiek organizacyjnych formach, przewidzianych prawem, na wybór przedsiębiorcy”.

 

Działalność gospodarczą można realizować w takich oto formach organizacyjnych:

 

  • Gospodarcza organizacja – osoba prawna utworzona zgodnie z Cywilnym kodeksem Ukrainy, przedsiębiorstwo państwowe, komunalne i inne, utworzone zgodnie z Gospodarczym kodeksem Ukrainy, a także inne osoby prawne, które wykonują działalność gospodarczą i zostały zarejestrowane w ustalonym prawem trybie.
  • Bezpośrednia przedsiębiorczość – realizują ją obywatele Ukrainy oraz cudzoziemcy i bezpaństwowcy zarejestrowani zgodnie z obowiązującymi przepisami jako przedsiębiorcy. Podmiot gospodarczy może zostać utworzony przez samego właściciela (właścicieli) majątku albo przez jego (ich) pełnomocnika, a w wypadkach przewidzianych w specjalnym ustawodawstwie również wskutek decyzji innych organów, organizacji i obywateli przez założenie nowego czynnego podmiotu gospodarczego albo reorganizację (połączenie, przyłączenie, wydzielenie, podział, przekształcenie) zgodnie z przepisami prawa.

 

Dokumentami założycielskimi podmiotu gospodarczego są decyzje o jego utworzeniu albo umowa założycielska, a w wypadkach przewidzianych prawem – statut podmiotu gospodarczego. Dokumenty te muszą zawierać nazwę podmiotu gospodarczego, cel i przedmiot działalności gospodarczej, skład i kompetencje jego organów kierowniczych, tryb, w jakim będą podejmowane decyzje, tryb kształtowania majątku, podziału dochodów i strat, ewentualny sposób likwidacji tego podmiotu, jeśli w tej kwestii postanowiono inaczej aniżeli zostało to przewidziane prawem.

 

Główną formą gospodarowania jest przedsiębiorstwo. Jest to samodzielny podmiot gospodarowania utworzony przez uprawniony organ władzy państwowej czy miejscowego samorządu albo przez inny podmiot dla realizacji społecznych i osobistych potrzeb poprzez systematyczną działalność produkcyjną, naukowo-badawczą, handlową albo inną w trybie przewidzianym kodeksem i innymi prawami (st. 62 Gospodarczego kodeksu Ukrainy). Przedsiębiorstwo jest osobą prawną, ma odrębny majątek, samodzielny bilans, otwarte rachunki w instytucjach bankowych, pieczątkę ze swoją nazwą i identyfikującym kodem.

 

Zależnie od form własności na Ukrainie mogą działać prywatne, państwowe, komunalne, mieszane i spółdzielcze (kolektywne) przedsiębiorstwa w oparciu o przepisy prawa.

 

Jeżeli w funduszu statutowym przedsiębiorstwa inwestycja zagraniczna stanowi nie mniej niż 10%, uznaje się je za przedsiębiorstwo z kapitałem zagranicznym. Przedsiębiorstwo, którego fundusz statutowy stanowi w 100% inwestycję zagraniczną, uznawane jest za przedsiębiorstwo zagraniczne (st. 63 Gospodarczego kodeksu Ukrainy).

 

Unitarne przedsiębiorstwo tworzy jeden założyciel, który wydziela potrzebny do tego majątek, na podstawie przepisów prawa formuje fundusz statutowy nierozdzielony na części (udziały), zatwierdza statut, rozdziela dochody bezpośrednio albo przez kierownika, któremu tę funkcję przydziela, a ten może także w imieniu założyciela kierować przedsiębiorstwem i formować zespół pracowniczy zgodnie z prawem pracy, rozwiązywać problemy reorganizacji i likwidacji przedsiębiorstwa. Przedsiębiorstwa unitarne mogą być państwowe, komunalne, mogą również stanowić własność zjednoczenia obywateli, organizacji religijnej albo być własnością prywatną założyciela.

 

Przedsiębiorstw korporacyjne twarzy z reguły dwóch albo więcej założycieli w oparciu o ich wspólną decyzją (umową). Działa ono na podstawie zjednoczenia majątku i (albo) przedsiębiorczej czy pracującej działalności założycieli (uczestników), ich wspólnego kierowania sprawami na podstawie przepisów korporacyjnych, uczestnictwu założycieli (uczestników) w podziale dochodów i ponoszenia wspólnego ryzyka. Korporacyjne mogą być przedsiębiorstwa spółdzielcze, przedsiębiorstwa, które zostały utworzone w formie spółki gospodarczej, a także inne przedsiębiorstwa założone na bazie prywatnego majątku dwóch albo więcej osób. Trzeba jednak zaznaczyć, że gospodarczą spółkę może utworzyć i jeden założyciel.

 

W zależności od liczby pracowników i dochodu brutto wypracowanego w skali roku, przedsiębiorstwa dzieli się na małe, średnie albo duże.

 

Dane przedsiębiorstwo uznaje się za małe (bez względu na formę własności) jeśli w sprawozdaniu za rok (finansowy) średnia liczba pracowników nie przekroczyła 50 osób, a dochód brutto od realizacji produkcji (prac, usług) za ten okres nie przekracza sumy będącej ekwiwalentem 500 tys. euro zgodnie ze średniorocznym kursem hrywny podanym przez Bank Narodowy Ukrainy.

 

Za duże uznaje się przedsiębiorstwa, w których liczba pracowników za sprawozdawczy (finansowy) rok przekracza 1000 osób, a wysokość dochodu brutto od realizacji produkcji (prac, usług) za rok przekracza sumę będącą ekwiwalentem 5 mln euro zgodnie ze średniorocznym kursem hrywny podanym przez Bank Narodowy Ukrainy.

 

Pozostałe przedsiębiorstwa uznaje się za średnie.

 

Przedsiębiorstwa mają prawo zgodnie z zasadami społecznymi jednoczyć swoją działalność gospodarczą. Gospodarcze zjednoczenia tworzy się jako asocjacje, korporacje, konsorcja, koncerny i inne przewidziane prawem.

 

  • Asocjacja – konwencjonalne zjednoczenie, stworzone w celu stałej koordynacji gospodarczej działalności przedsiębiorstw, które połączyły się poprzez centralizację jednej albo kilku funkcji produkcyjnych i administracyjnych. Ich celem jest rozwój specjalizacji i kooperacja produkcji, organizowanie koprodukcji na podstawie zjednoczenia zasobów finansowych i materialnych uczestników dla realizacji przeważnie gospodarczych potrzeb uczestników asocjacji.
  • Korporacją nazywa się konwencjonalne zjednoczenie, stworzone w celu realizacji wspólnych zainteresowań produkcyjnych, naukowych i komercyjnych połączonych przedsiębiorstw, z zarządzaniem nimi w oparciu o oddzielne uprawnienia centralizujące każdego z uczestników przez organy zarządu korporacji.
  • Konsorcjum – tymczasowe statutowe zjednoczenie przedsiębiorstw dla osiągnięcia przez jego uczestników określonego wspólnego gospodarczego celu (realizacje docelowych programów naukowo-technicznych, budowlanych projektów i tym podobne). Z chwilą osiągnięcia zamierzonego celu konsorcjum wstrzymuje swoją działalność.
  • Koncern – tą nazwą określa się statutowe zjednoczenie przedsiębiorstw, a także innych organizacji na podstawie ich finansowej zależności od jednego czy grupy uczestników zjednoczenia, ze scentralizowaną funkcją naukowo-technicznego i produkcyjnego rozwoju, inwestycyjnej, finansowej gospodarki zewnętrznej i innej działalności.


Stan prawny obowiązujący na dzień 28.01.2010


Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • VI minus 8 =

 

Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
wizytówka Szukamy ambitnego prawnika »