Mamy 10 655 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Skutki ratyfikacji Konwencji rzymskiej – część 3

Autor: Tadeusz M. Nycz • Opublikowane: 08.05.2009

Artykuł stanowi kontynuację problematyki dotyczącej skutków ratyfikacji przez Rzeczypospolitą Polską Konwencji rzymskiej o prawie właściwym dla zobowiązań umownych, wynikających z jej opublikowania w Dzienniku Ustaw z 2008 r. Nr 10, poz. 57 z dnia 22 stycznia 2008 r.

Tadeusz M. Nycz

»Wybrane opinie klientów

Rewelacja!!! Wszystko bardzo klarownie wytłumaczone. Korzystałem z usług nie jednego prawnika, ale tak przygotowane pismo i objaśnienia jakie otrzymałem wprawiło mnie w zdumienie. Wszystko na najwyższym poziomie!!! Polecam serdecznie i dziękuję całemu zespołowi ePorady24, a w szczególności Panu Karolowi Jokielowi.
Zbyszek
Żadna opinia nie wyrazi mojej wdzięczności dla zespołu ePorady. Moja sprawa wydawała mi się tak skomplikowana, że nie do rozwiązania. Nie wiedziałem, od której strony ją zacząć. Szperając w internecie, natrafiłem na ePorady i okazało się, że moją sprawę można zacząć od strony, której absolutnie bym się nie spodziewał.
Jestem bardzo zadowolony z obrotu sprawy, która mnie dotyczy. Z tak znikomych danych, które przekazałem, otrzymałem pismo tak profesjonalnie napisane, jakby zespół ePorady był moim bardzo dobrym znajomym i znał mój problem tak dobrze jak ja. Dziękuję bardzo i będę polecał wszystkim korzystanie z waszych usług.
Henryk
Bardzo, bardzo dziękuję!!! W ciągu dwóch dni otrzymałam więcej wiadomości na temat mojej sprawy niż w ciągu 2 miesięcy od dwóch adwokatów!!!! Do tej pory dowiadywałam się tylko, jakie prawa ma osoba, która naraziła mnie na ogromne szkody, i jakie konsekwencje grożą mi, jeżeli nie będę respektować tych praw. Nawet odpowiedź na dodatkowe pytanie nastąpiła szybciej i była bardziej wyczerpująca niż trwająca od tygodnia dyskusja na ten temat z moim pełnomocnikiem (teraz byłym). O kosztach nie mówiąc. BARDZO POLECAM!!!
Małgorzata
Widziałem już wiele pozwów, ale sporządzony przez prawnika z eporady24.pl jest prawdziwym majstersztykiem i wyrazem profesjonalizmu. Jasno, konkretnie, przy minimum słów, maksimum treści. Do tego relacja jakości do ceny również znajduje swoje uzasadnienie. Z pełnym przekonaniem wygranej sprawy zanoszę pozew do sądu. Nikomu nie należy życzyć sądowych spraw, ale gdyby zaszła potrzeba, z pełnym przekonaniem mogę polecić eporady24.pl.
Jacek
Powiem tak: cuda załatwiane są od ręki! Na sprawie w sądzie sędzina była zaskoczona tak profesjonalnym i rzeczowym przygotowaniem, a wszystko dzięki ePorady24! Zakończyłem sprawę i wygrałem!!!! Polecam ten serwis i serdecznie dziękuję. Tak sprawnej obsługi mógłby pozazdrościć każdy inny serwis! Prawnicy są na najwyższym poziomie!!! Polecam z całego serca!!!
Zbyszek

W dniu 22 stycznia 2008 r. opublikowana została w Dzienniku Ustaw Nr 10 pod pozycją 57 Konwencja o przystąpieniu m.in. Rzeczypospolitej Polskiej do Konwencji o prawie właściwym dla zobowiązań umownych, otwartej do podpisu w Rzymie w dniu 19 czerwca 1980 r., oraz do Pierwszego i Drugiego Protokołu w sprawie jej wykładni przez Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich – zwanej dalej Konwencją rzymską.

 

Zgodnie z obowiązującym w Polsce porządkiem prawnym od dnia publikacji w Dzienniku Ustaw jesteśmy związani postanowieniami Konwencji rzymskiej, która stanowi prawo powszechnie obowiązujące mające pierwszeństwo stosowania na wypadek kolizji z ustawą zwykłą.

 

W pierwszej części opracowania omówiłem status Konwencji w strukturze polskiego prawa powszechnie obowiązującego, a także podstawową przesłankę jej stosowania. Druga część poświęcona była ogólnym zasadom wyboru prawa, w tym konieczności stosowania krajowych przepisów bezwzględnie obowiązujących.

 

W razie braku wyboru prawa Konwencja przewiduje domniemanie stosowania określonego prawa, co uzależnia od różnych okoliczności. Jeżeli wybór nie został dokonany, umowa podlega prawu państwa, z którym wykazuje najściślejszy związek.

 

Jeżeli jednak część umowy, która daje się oddzielić od reszty, wykazuje ściślejszy związek z innym państwem, wówczas do tej części można zastosować w drodze wyjątku prawo tego innego państwa (art. 4 Konwencji). W kontekście tego postanowienia powstaje wątpliwość, czy w sferze stosunku pracy można w ogóle mówić o rozdzielności treści umowy o pracę, czy też innej formy nawiązania stosunku pracy?

 


Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Moim zdaniem, powszechne regulacje Kodeksu pracy wykluczają ocenę umowy o pracę pod kątem dokonywania podziału jej treści na odrębne zagadnienia w rozumieniu Konwencji rzymskiej. W tych warunkach wydaje się, że art. 4 Konwencji rzymskiej nie będzie miał zastosowania do wyboru prawa dotyczącego nawiązanego stosunku pracy.

 

Domniemywa się, że umowa wykazuje ściślejszy związek z tym państwem, w którym strona, na której spoczywa obowiązek spełnienia świadczenia charakterystycznego, w chwili zawarcia umowy ma miejsce zwykłego pobytu lub – w przypadku spółki, stowarzyszenia albo osoby prawnej – siedzibę zarządu.

 

Jeżeli jednak umowa została zawarta w ramach działalności zawodowej, domniemywa się, że wykazuje ona najściślejszy związek z państwem, w którym znajduje się główne przedsiębiorstwo lub – jeżeli zgodnie z umową świadczenie ma być spełnione przez inne przedsiębiorstwo niż główne – z państwem, w którym znajduje się to inne przedsiębiorstwo.

 

Ten wskazany kierunek domniemania świadczy o tym, że w braku wyboru prawa, domniemanie stosowania prawa polskiego będzie występowało np. wówczas, gdy pracodawca zagraniczny, mający swoją główną siedzibę poza Polską, będzie posiadał na terenie RP swój oddział.

 

Obok przytoczonych ogólnych zasad stosowania określonego prawa, Konwencja w art. 6 szczegółowo reguluje problematykę indywidualnej umowy o pracę. W myśl tego przepisu, bez względu na ogólne zasady dotyczące sposobu wyboru prawa, w umowach o pracę wybór dokonany przez strony nie może prowadzić do pozbawienia pracownika ochrony, która przysługuje mu na podstawie bezwzględnie obowiązujących przepisów prawa, które miałyby zastosowanie w przypadku braku wyboru prawa.

 

Wskazana regulacja wymusza stosowanie do pracowników przepisów bezwzględnie obowiązujących, których zdefiniowanie obejmować będzie przepisy bezwzględnie dwustronnie i jednostronnie obowiązujące. Wynika to stąd, że jeśli na tle ogólnych zasad, o których mowa w art. 3 Konwencji, przyjąć takie rozumienie przepisów bezwzględnie obowiązujących, to ono będzie także właściwe dla celów postanowień art. 6 Konwencji.

 

Bez względu na prawo właściwe, w razie braku wyboru prawa do umów o pracę stosuje się:

 

  • prawo państwa, w którym pracownik zazwyczaj świadczy pracę, w wykonaniu umowy i to nawet wówczas, gdy jest tymczasowo oddelegowany do innego państwa;
     
  • prawo państwa, w którym znajduje się przedsiębiorstwo, w którym pracownik został zatrudniony, jeżeli zazwyczaj nie świadczy on pracy w jednym i tym samym państwie;

 

– chyba że z całokształtu okoliczności wynika, że umowa o pracę wykazuje ściślejszy związek z innym państwem, w takim przypadku stosuje się prawo tego innego państwa.

 

Prawo właściwe dla umowy o pracę ma zastosowanie w szczególności do:

(art. 10 Konwencji):

 

  • jej wykładni;
  • wykonywania wynikających z niej zobowiązań,
  • skutków całkowitego lub częściowego niewykonania tych zobowiązań łącznie z określeniem wysokości szkody w zakresie, w jakim rozstrzygają o tym przepisy prawa oraz w granicach uprawnień przyznanych sądowi przez prawo procesowe;
  • różnych sposobów wygaśnięcia zobowiązań oraz przedawnienia i utraty praw wynikających z upływu terminów;
  • skutków nieważności umowy.

 

Zgodnie z art. 14 Konwencji, prawo właściwe dla umowy zgodnie z Konwencją stosuje się w takim zakresie, w jakim ustanawia ono w odniesieniu do zobowiązań umownych domniemania prawne lub określa rozkład ciężaru dowodu.

 

Dowód czynności prawnej może być przeprowadzony wszelkimi środkami dopuszczalnymi zgodnie z prawem sądu lub zgodnie z jednym z praw wskazanych w art. 9 Konwencji, według którego czynność prawna jest ważna co do formy, o ile dowód można przeprowadzić w ten sposób przed sądem orzekającym.

 

W myśl art. 15 Konwencji, za prawo właściwe danego państwa rozumie się normy prawne powszechnie obowiązujące w tym państwie, z wyłączeniem norm prawa prywatnego międzynarodowego. W naszym polskim przypadku oznacza to przepisy, o których mowa w art. 87 Konstytucji RP, z wyłączeniem Prawa prywatnego międzynarodowego.

 

Wybór prawa właściwego przesądza zatem także o właściwości sądu do rozstrzygania ewentualnych sporów na tle nawiązanego kontraktu. Art. 10 ust. 2 Konwencji przewiduje jednak, że w odniesieniu do sposobu wykonania oraz środków, które może podjąć wierzyciel w przypadku nienależytego wykonania umowy, bierze się pod uwagę prawo państwa, w którym następuje wykonanie tej umowy.

 

W Pierwszym Protokole do Konwencji rzymskiej jej sygnatariusze poddali pod osąd Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich jurysdykcję do dokonywania wykładni:

 

  • Konwencji rzymskiej,
  • Konwencji o przystąpieniu do Konwencji rzymskiej,
  • Postanowień Pierwszego protokołu, co dotyczy Protokołu Drugiego i ewentualnie dalszych zawieranych protokołów do tej Konwencji.

 

W strukturze polskiego porządku prawnego Sąd Najwyższy oraz Naczelny Sąd Administracyjny mają prawo zwrócić się do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich o dokonanie wykładni, w szczególności postanowień Konwencji, jeżeli wstępne rozstrzygnięcie wykładniowe jest niezbędne do rozpoznania sporu zawisłego przed tymi sądami.

 

Konwencja w art. 7 reguluje problematykę związaną z przepisami wymuszającymi swoje zastosowanie, stwierdzając, że chodzi tutaj o przepisy, które znajdują zastosowanie w świetle prawa innego państwa, bez względu na to, jakiemu prawu podlega nawiązana umowa.

 

Rozstrzygnięcie, co do uwzględnienia takich regulacji prawnych dla celów nawiązanego stosunku pracy, powinno być ocenione na tle ich charakteru i przedmiotu oraz skutków, jakie wystąpiłyby na wypadek zastosowania lub niezastosowania tych przepisów.

 

Jednocześnie Konwencja w art. 7 ust. 2 zastrzega, że jej postanowienia nie naruszają stosowania przepisów prawa państwa sądu orzekającego, bez względu na to, jakie prawo ma zastosowanie do umowy. Jak się wydaje, postanowienie to będzie dotyczyło przypadku, gdy wyodrębniona część umowy objęta jest właściwością innego prawa, która to sytuacja stosunków pracy zasadniczo nie będzie dotyczyć.

 

Zastosowania normy prawa wskazanego przepisami Konwencji można odmówić jedynie wówczas, gdy takie zastosowanie w sposób oczywisty byłoby nie do pogodzenia z porządkiem publicznym państwa sądu orzekającego (art. 17 Konwencji).

 

W myśl art. 18 Konwencji, przy dokonywaniu wykładni i stosowaniu jednolitych przepisów właściwych wedle postanowień Konwencji bierze się pod uwagę ich międzynarodowy charakter oraz potrzebę osiągnięcia jednolitości wykładni i stosowania tych przepisów.

 

Jednocześnie art. 20 Konwencji stwierdza, że jej postanowienia nie uchybiają stosowaniu norm kolizyjnych dla zobowiązań umownych w kwestiach szczególnych, które są lub będą zawarte w aktach prawnych Wspólnot Europejskich lub w wydanych w wykonaniu takich aktów w zharmonizowanych przepisach prawa krajowego.

 

Art. 21 Konwencji przewiduje także, że jej postanowienia nie uchybiają stosowaniu konwencji międzynarodowych, których stronami są lub staną się umawiające strony.



Stan prawny obowiązujący na dzień 08.05.2009

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • 0 - IX =

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

 

 

»Podobne materiały

Funkcja ochronna prawa pracy

W artykule autor omawia podstawowe założenia funkcji ochronnej prawa pracy, odnosząc się do książki Michała Skąpskiego pt. Ochronna funkcja prawa pracy w gospodarce rynkowej, Zakamycze 2006.

Ustalanie okresu pracy w szczególnych warunkach

W artykule omówiono problemy związane z ustalaniem okresów pracy w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze dla celów emerytalnych.

Ustawa antykryzysowa z komentarzem

W artykule autor ustosunkowuje się do niektórych poglądów zawartych w książce autorstwa Andrzeja Mariana Świątkowskiego pt. Ustawa antykryzysowa z komentarzem wydanej w 2010 r. w serii „Biblioteka Monitora Prawa Pracy”.
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
wizytówka Szukamy ambitnego prawnika »