Mamy 10 655 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Skutki ratyfikacji Konwencji rzymskiej – część 1

Autor: Tadeusz M. Nycz • Opublikowane: 09.04.2009

W artykule omówiono problematykę dotyczącą skutków ratyfikacji przez Rzeczypospolitą Polską Konwencji rzymskiej o prawie właściwym dla zobowiązań umownych, wynikających z jej opublikowania w Dzienniku Ustaw z 2008 r. Nr 10, poz. 57 z dnia 22 stycznia 2008 r.

Tadeusz M. Nycz

»Wybrane opinie klientów

Rewelacja!!! Wszystko bardzo klarownie wytłumaczone. Korzystałem z usług nie jednego prawnika, ale tak przygotowane pismo i objaśnienia jakie otrzymałem wprawiło mnie w zdumienie. Wszystko na najwyższym poziomie!!! Polecam serdecznie i dziękuję całemu zespołowi ePorady24, a w szczególności Panu Karolowi Jokielowi.
Zbyszek
Żadna opinia nie wyrazi mojej wdzięczności dla zespołu ePorady. Moja sprawa wydawała mi się tak skomplikowana, że nie do rozwiązania. Nie wiedziałem, od której strony ją zacząć. Szperając w internecie, natrafiłem na ePorady i okazało się, że moją sprawę można zacząć od strony, której absolutnie bym się nie spodziewał.
Jestem bardzo zadowolony z obrotu sprawy, która mnie dotyczy. Z tak znikomych danych, które przekazałem, otrzymałem pismo tak profesjonalnie napisane, jakby zespół ePorady był moim bardzo dobrym znajomym i znał mój problem tak dobrze jak ja. Dziękuję bardzo i będę polecał wszystkim korzystanie z waszych usług.
Henryk
Bardzo, bardzo dziękuję!!! W ciągu dwóch dni otrzymałam więcej wiadomości na temat mojej sprawy niż w ciągu 2 miesięcy od dwóch adwokatów!!!! Do tej pory dowiadywałam się tylko, jakie prawa ma osoba, która naraziła mnie na ogromne szkody, i jakie konsekwencje grożą mi, jeżeli nie będę respektować tych praw. Nawet odpowiedź na dodatkowe pytanie nastąpiła szybciej i była bardziej wyczerpująca niż trwająca od tygodnia dyskusja na ten temat z moim pełnomocnikiem (teraz byłym). O kosztach nie mówiąc. BARDZO POLECAM!!!
Małgorzata
Widziałem już wiele pozwów, ale sporządzony przez prawnika z eporady24.pl jest prawdziwym majstersztykiem i wyrazem profesjonalizmu. Jasno, konkretnie, przy minimum słów, maksimum treści. Do tego relacja jakości do ceny również znajduje swoje uzasadnienie. Z pełnym przekonaniem wygranej sprawy zanoszę pozew do sądu. Nikomu nie należy życzyć sądowych spraw, ale gdyby zaszła potrzeba, z pełnym przekonaniem mogę polecić eporady24.pl.
Jacek
Powiem tak: cuda załatwiane są od ręki! Na sprawie w sądzie sędzina była zaskoczona tak profesjonalnym i rzeczowym przygotowaniem, a wszystko dzięki ePorady24! Zakończyłem sprawę i wygrałem!!!! Polecam ten serwis i serdecznie dziękuję. Tak sprawnej obsługi mógłby pozazdrościć każdy inny serwis! Prawnicy są na najwyższym poziomie!!! Polecam z całego serca!!!
Zbyszek

W dniu 22 stycznia 2008 r. opublikowana została w Dzienniku Ustaw Nr 10 pod pozycją 57 Konwencja o przystąpieniu Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej do Konwencji o prawie właściwym dla zobowiązań umownych, otwartej do podpisu w Rzymie w dniu 19 czerwca 1980 r., oraz do Pierwszego i Drugiego Protokołu w sprawie jej wykładni przez Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich – zwana dalej Konwencją rzymską.

 

Konwencja została sporządzona w Luksemburgu dnia 14 kwietnia 2005 r., ratyfikowana w dniu 28 marca 2007 r., a ogłoszona 22 stycznia 2008 r. Zgodnie z obowiązującym w Polsce porządkiem prawnym weszła w życie z dniem 22 stycznia 2008 r. i od tego dnia jesteśmy związani jej postanowieniami.

 

Konwencja, jako prawo międzynarodowe w rozumieniu art. 91 Konstytucji RP, ma pierwszeństwo stosowania na wypadek kolizji z ustawą zwykłą. Wynika to stąd, że Konwencja rzymska dotyczy spraw uregulowanych w ustawie, a w szczególności w Prawie prywatnym międzynarodowym, toteż jej ratyfikacja musiała nastąpić za uprzednią zgodą wyrażoną w ustawie, w myśl art. 89 ust. 1 pkt 5 Konstytucji RP.

 

Tak ratyfikowane umowy międzynarodowe wymagają opublikowania w Dzienniku Ustaw, o czym stanowi art. 88 ust. 3 Konstytucji RP i z dniem promulgacji stanowią prawo powszechnie obowiązujące, mające pierwszeństwo na wypadek kolizji z ustawą, zgodnie z art. 91 ust. 2 Konstytucji.

 


Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Ratyfikacja Konwencji rzymskiej spowodowała zatem, że w zakresie stosunku pracy przestały obowiązywać art. 32 i 33 ustawy z dnia 12 listopada 1965 r. Prawo prywatne międzynarodowe (Dz. U. Nr 46, poz. 290, z późn. zm).

 

Porównując Konwencję rzymską z Prawem prywatnym międzynarodowym oraz oceniając skutki jej ratyfikacji, warto przytoczyć treść powołanych przepisów Prawa prywatnego międzynarodowego celem wskazania różnic między tymi regulacjami prawnymi.

 

Zgodnie z art. 32 Prawa prywatnego międzynarodowego, strony stosunku pracy mogły poddać stosunek pracy wybranemu przez siebie prawu, jeżeli pozostawało ono w związku z tym stosunkiem.

 

Artykuł 33 Prawa prywatnego międzynarodowego regulował przypadki wyboru prawa. Jeżeli strony nie dokonały wyboru prawa, stosunek pracy podlegał prawu państwa, w którym strony w chwili powstania tego stosunku miały miejsce zamieszkania albo siedzibę.

 

W przypadku, gdy praca jest, była lub miała być wykonywana w przedsiębiorstwie pracodawcy, rozstrzygała – zamiast jego miejsca zamieszkania albo siedziby – siedziba przedsiębiorstwa. Natomiast w sytuacji, gdy strony nie miały miejsca zamieszkania albo siedziby w tym samym państwie i nie dokonały wyboru prawa, stosować należało prawo państwa, w którym praca jest, była lub miała być wykonywana.

 

Uchylone postanowienia Prawa prywatnego międzynarodowego przytaczam wprost dlatego, aby wykazać prostotę i zrozumiałość treści, a także jednoznaczność określeń i łatwość wykładniową tak zbudowanych przepisów.

 

Niestety, nie można tego powiedzieć o Konwencji rzymskiej, która obecnie obowiązuje wszystkie 27 państw wchodzących w skład Unii Europejskiej. Zastosowanie jej postanowień dotyczy nie tylko członków Unii Europejskiej, ale także obowiązuje ona w stosunkach prawnych między obywatelami UE a obywatelami krajów do niej nienależących, gdyż taka zasada wynika z jej art. 2.

 

Oznacza to, że jeżeli obywatel Unii Europejskiej będzie zawierał stosunek pracy z firmą państwa nienależącego do UE, to wybór prawa właściwego dla zawieranego kontraktu powinien być dokonywany zgodnie z postanowieniami Konwencji rzymskiej.

 

Przedmiotem Konwencji jest określenie prawa właściwego dla zobowiązań umownych, w tym zobowiązań umownych z zakresu prawa pracy. W ramach ratyfikowanych przez Polskę Protokołów Dodatkowych do tej Konwencji, jesteśmy również zobowiązani uznać prawo Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich do dokonywania wykładni Konwencji.

 

Przepisy Konwencji rzymskiej stosuje się do zobowiązań umownych w stanach faktycznych, które wykazują związek z prawem różnych państw. Ów związek stanu faktycznego z prawem różnych państw stanowi ratio legis (cel prawa) Konwencji, co oznacza, że jej postanowienia nie mogą być stosowane wówczas, gdy stosunek pracy będzie zawierany przez podmioty wywodzące się z danego państwa i realizujące ten stosunek pracy na terenie tego państwa.

 

Innymi słowy wykluczone jest stosowanie omawianej Konwencji przez polskiego pracodawcę zawiązującego stosunek pracy z obywatelem polskim, ponieważ taka sytuacja nie wyczerpuje zakresu przedmiotowego Konwencji rzymskiej.

 

Odmienny pogląd na ten temat, niepoparty zresztą żadną szczegółową argumentacją, prezentuje P. Wąż w artykule pt. „Ochrona interesu pracownika w stosunkach pracy z elementem obcym. Wybrane zagadnienia kolizyjno-prawne” (Monitor Prawa Pracy 2009/3/123) i dlatego twierdzenie to uznać trzeba za nieuzasadnione normatywnie.

 

Artykuł 1 ust. 1 Konwencji rzymskiej wyraźnie stwierdza, że przepisy Konwencji stosuje się do zobowiązań umownych w stanach faktycznych, które wykazują związek z prawem różnych państw.

 

Podstawowe założenie uchwalenia tej Konwencji dla jej poprawnego stosowania wymaga więc ustalenia, że w konkretnym stanie faktycznym nawiązywany stosunek pracy wykazuje związek z prawem polskim, a także z prawem jakiegoś innego państwa.

 

Z logicznego punktu widzenia związek taki jest wykluczony, jeśli stosunek pracy nawiązuje obywatel polski z pracodawcą polskim. Postanowienia Konwencji mogą więc być stosowane jedynie wówczas, gdy rzeczywisty stan faktyczny uzasadnia udowodnienie tezy o istnieniu powiązania nawiązywanego stosunku pracy z prawem co najmniej dwóch państw.

 

Wszystkie inne elementy stanu faktycznego w czasie dokonywania wyboru prawa mogą być zlokalizowane w jednym i tym samym państwie np. siedziba firmy i miejsce wykonywania pracy i miejsce zamieszkania pracownika, jednakże dla zastosowania przepisów Konwencji niezbędne jest wykazanie powiązania z innym państwem, którym to powiązaniem może być np. właściciel firmy będący obcokrajowcem.

 

Rozstrzygnięcie tego wstępnego zagadnienia ma kluczowe znaczenie dla wyjaśnienia stosowania Konwencji, dlatego kwestii tej poświęcam sporo miejsca. Nie do przyjęcia byłaby taka sytuacja, aby na terenie Rzeczypospolitej Polskiej podmioty posiadające związek wyłącznie z prawem polskim wybierały dla stosunku pracy prawo obce.

 

Przede wszystkim dlatego, że na taki wybór innego prawa brak jest podstawy prawnej, ponieważ dla zastosowania postanowień Konwencji rzymskiej muszą zaistnieć przesłanki wskazane w jej art. 1, określającym cel i zakres stosowania.

 

Z praktycznego punktu widzenia można wskazać na to, że Konwencja rzymska rozwiązuje kwestie stosowania określonego prawa w sposób celowościowy, to znaczy wówczas, gdy zaistnieje sytuacja wątpliwa, dająca możliwości stosowania różnych reżymów prawnych.

 

Konwencja rzymska nie jest natomiast regulacją prawną pozwalającą na dowolne stosowanie określonego prawa, to jest takie stosowanie, które wybiorą sobie strony stosunku pracy bez względu na okoliczności stanu faktycznego sprawy.

 

Reasumując, od dnia 22 stycznia 2008 r. Rzeczypospolita Polska jest związana postanowieniami Konwencji Rzymskiej, co oznacza, że w stanach faktycznych wykazujących powiązanie z różnymi reżymami prawnymi, dla określonego wyboru prawa należy stosować jej postanowienia, a nie przepisy Prawa prywatnego międzynarodowego.



Stan prawny obowiązujący na dzień 09.04.2009

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • dwa minus 0 =

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

 

 

»Podobne materiały

Ustawa antykryzysowa z komentarzem

W artykule autor ustosunkowuje się do niektórych poglądów zawartych w książce autorstwa Andrzeja Mariana Świątkowskiego pt. Ustawa antykryzysowa z komentarzem wydanej w 2010 r. w serii „Biblioteka Monitora Prawa Pracy”.

Ustalanie okresu pracy w szczególnych warunkach

W artykule omówiono problemy związane z ustalaniem okresów pracy w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze dla celów emerytalnych.

Prawo do urlopu nauczyciela akademickiego

W artykule autor omawia problematykę prawa do urlopu nauczycieli akademickich, którym prawo to przysługuje na podstawie ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2005 r. Nr 164, poz. 1365, z późn. zm.) – zwanej dalej Prawem o szkolnictwie wyższym.
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
wizytówka Szukamy ambitnego prawnika »