.
Mamy 12 435 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Sezonowy sklep a zwolnienie pracownika z przyczyn ekonomicznych

Autor: Marek Gola • Opublikowane: 14.10.2017

Prowadzę w małej miejscowości letniskowej sklep i sezonowo bar. Od 17 lat zatrudniam na lato sprzedawczynię. W tym roku przyjąłem ją na stałe, ale teraz widzę, że to była pochopna decyzja, bo nie dam rady jej utrzymywać w okresie jesienno-zimowym ze względu na bardzo małe utargi. Będę musiał niestety sam prowadzić sklep. Nie chciałbym wyrządzić krzywdy tej kobiecie, która tyle sezonów u mnie pracowała. Czy mogę w takim wypadku zwolnić ją z przyczyn ekonomicznych? Jeśli podam taką przyczynę w świadectwie pracy, czy w okresie letnim będę mógł nadal przyjąć kogoś do pracy na to stanowisko?


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Sezonowy sklep a zwolnienie pracownika z przyczyn ekonomicznych

Fot. Fotolia

Podstawę prawną opinii stanowią przepisy Kodeksu pracy (K.p.).

 

Wypowiedzenie jest to czynność jednostronna, która powoduje ustanie stosunku pracy wraz z upływem okresu – zwanego okresem wypowiedzenia. Rozwiązania w tym trybie stosunku pracy może dokonać zarówno pracownik, jaki i pracodawca. Inicjatywa rozwiązania może być zatem po każdej ze stron. Przy czym art. 30 K.p. dla tej czynności prawnej, zarówno gdy dokonuje jej pracodawca jak i pracownik, wymaga formy pisemnej.

 

Jeśli chodzi o oświadczenie woli pracodawcy, to w przypadku umów zawartych na czas nieokreślony wymaga ono również podania przyczyny wypowiedzenia.

 

Jeżeli chodzi o przyczynę wypowiedzenia, to konieczne jest zwrócenie uwagi na dwie regulacje – art. 30 i art. 45 K.p.

 

Przepis art. 30 K.p. wymaga podania przyczyny, natomiast art. 45 K.k. dla zasadności roszczeń wywodzonych z tego przepisu wymaga, aby wypowiedzenie było uzasadnione.

 

Wymogiem formalnym z art. 30 jest podanie przyczyny. Z tym że przyczyna musi być podana w sposób konkretny. Oznacza to, że musi być zrozumiała dla adresata – pracownika. Musi on wiedzieć, dlaczego pracodawca go zwalnia z pracy w danym trybie.

 

Przyczyna musi być weryfikowalna w razie sporu sądowego w postępowaniu dowodowym. Przyjmuje się w doktrynie jaki i judykaturze, że wskazanie przyczyny nie może się sprowadzać tylko do posługiwania się utartymi, ogólnymi zwrotami.

 

Wskazana przyczyna, aby uzasadniała rozwiązanie stosunku pracy, musi być prawdziwa. Okoliczności, na które powołuje się pracodawca w swoim oświadczeniu, muszą znaleźć potwierdzenie w ewentualnym postępowaniu sądowym.

 

Przyczyna musi być rzeczywista. A zatem musi wyniknąć z przeprowadzonego postępowania dowodowego, że to właśnie ta okoliczność a nie inna, skrywana przez pracodawcę, doprowadziła do rozwiązania umowy w tym trybie.

 

Przyczyna musi być w końcu uzasadniona. Czyli musi być na tyle istotna, dotycząca treści stosunku pracy, funkcjonowania stosunku pracy, stron, tak ażeby uzasadniała decyzję pracodawcy.

 

„Przyczyna wypowiedzenia umowy o pracę ma być zatem skonkretyzowana (formalnie). Ma być rzeczywista w przekonaniu pracodawcy i tylko ten fakt jest przedmiotem oceny wykonania obowiązku z art. 30 § 4, ponieważ to, czy wskazana przyczyna obiektywnie istniała, będzie przedmiotem oceny dokonywanej przez pryzmat art. 45 k.p lub 52” (tak Gersdorf Małgorzata, Rączka Krzysztof, Skoczyński Jacek „Kodeks pracy. Komentarz” Warszawa 2006).

 

Trzeba podkreślić, że wskazana przez pracodawcę przyczyna, lub przyczyny rozwiązania, zakreślają granice kognicji sądu. Zatem nie można już później w toku procesu sądowego powoływać się na inne okoliczności, które uzasadniałyby wypowiedzenie umowy o pracę. Pracodawca na moment składania oświadczenia woli musi wyłożyć wszystkie swoje pretensje wobec pracownika lub okoliczności z własną kondycją ekonomiczną.

 

Zgodnie z art. 30 K.p. pisemne wypowiedzenie umowy powinno zawierać pouczenie dla pracownika o przysługujących mu środkach odwoławczych. Jeżeli jednak tego pouczenia nie będzie, to nie będziemy mieli do czynienia z nieprawidłowym wypowiedzeniem umowy, co by uzasadniało roszczenia o przywrócenie do pracy czy odszkodowanie. Z tego tytułu, że pracodawca nie pouczył należycie o przysługujących środkach odwoławczych, pracownik nie może wywodzić roszczeń z art. 45 K.p. Natomiast w takim przypadku, jeżeli pracownik uchybi siedmiodniowemu terminowi zawitemu z art. 264 K.p., będzie to podstawa do przywrócenia tego terminu.

 

Mając na uwadze powyższe, jeżeli Pana zarzut może Pan udowodnić dokumentacją rachunkową, zmniejszającym się przychodem, może Pan rozwiązać umowę o pracę.

 

Nie widzę żadnych przeszkód, by mógł Pan rozwiązać z pracownicą umowę o pracę z przyczyn niedotyczących pracownika – złej sytuacji finansowej. Powyższe nie zamyka Panu drogi do zatrudnienia kogoś w okresie letnim, albowiem wówczas, jak mniemam, z uwagi na ruch w interesie może Pan sobie na to pozwolić, a i taka osoba zarobi na swoje utrzymanie.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • 2 plus VII =
.
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
Szukamy ambitnego prawnika »