.
Mamy 11 988 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Ściągnięcie do Polski osoby podejrzanej o przestępstwo

Autor: Izabela Nowacka-Marzeion • Opublikowane: 04.01.2011

Przebywam obecnie w Anglii. Jestem podejrzany w Polsce o czyn z art. 233 Kodeksu karnego. Czy jest możliwość, że zostanę ściągnięty do kraju w celu kontynuowania dalszych czynności w tej sprawie? Dodam, że dostałem wezwanie z prokuratury do stawienia się.


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Według art. 247 § 1 Kodeksu postępowania karnego „tylko prokurator może zarządzić zatrzymanie i przymusowe doprowadzenie osoby podejrzanej” (osoba podejrzana występuje tylko w postępowaniu przygotowawczym). Może to wynikać z potrzeby przedstawienia w prowadzonym śledztwie zarzutów określonej osobie bądź wiązać się z zaistnieniem podstaw do jej tymczasowego aresztowania. Prokurator, wydając postanowienie w tym zakresie, może jednocześnie polecić dokonanie przeszukania po to, aby zatrzymać osobę podejrzaną. Zatrzymanie jest niezbędnym etapem, służącym doprowadzeniu osoby podejrzanej do prokuratora.

 

Decyzja o zatrzymaniu i przymusowym doprowadzeniu osoby podejrzanej wymaga formy postanowienia.

 

Postanowienie prokuratora wykonuje policja lub inne uprawnione organy.

 

W art. 75 § 2 zostało odrębnie uregulowane sprowadzanie oskarżonego (podejrzanego) w razie jego nieusprawiedliwionego niestawiennictwa. W nowym brzmieniu art. 75 § 2 słusznie przyjęto, że czynność ta musi być poprzedzona zatrzymaniem, na które przysługuje zażalenie.

 

Zatrzymanie i przymusowe sprowadzenie oskarżonego (art. 15 § 1 i art. 75 § 2) jest dopuszczalne wtedy, gdy łącznie wystąpią następujące przesłanki: oskarżony został poinformowany o obowiązkach związanych ze stawiennictwem; wezwanie do stawiennictwa zostało prawidłowo doręczone; oskarżony nie stawił się i nie usprawiedliwił niestawiennictwa. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem przymusowe sprowadzenie oskarżonego w razie jego nieusprawiedliwionego niestawiennictwa musi być poprzedzone zatrzymaniem. Jednocześnie, przy takim ujęciu, niezbędne stało się zapewnienie oskarżonemu prawa do złożenia zażalenia na decyzję o zatrzymaniu, co zostało przewidziane w § 3 art. 75.

 

Zgodnie z art. 71 § 1 „za podejrzanego uważa się osobę, co do której wydano postanowienie o przedstawieniu zarzutów albo której bez wydania takiego postanowienia postawiono zarzut w związku z przystąpieniem do przesłuchania w charakterze podejrzanego”, natomiast zgodnie z § 3 „jeżeli kodeks używa w znaczeniu ogólnym określenia »oskarżony«, odpowiednie przepisy mają zastosowanie także do podejrzanego”.

 

Reasumując – jeśli prawidłowo zostało doręczone Panu postanowienie o zatrzymaniu – organy ścigania dysponują odpowiednimi środkami, aby sprowadzić Pana w celu dokonania czynności związanych z prowadzeniem postępowania przygotowawczego.

 

Zgodnie z art. 595 Kodeksu postępowania karnego „w wypadkach nie cierpiących zwłoki sąd lub prokurator może zwrócić się bezpośrednio do właściwego organu państwa obcego o tymczasowe aresztowanie lub zatrzymanie osoby, co do której ma być złożony wniosek o wydanie, po czym niezwłocznie składa wniosek zgodnie z art. 593 i 594”.

 

Oznacza to, że zarówno sąd, jak i prokurator mogą przed wystąpieniem z wnioskiem o ekstradycję zwrócić się bezpośrednio do właściwego organu państwa obcego o tymczasowe aresztowanie lub zatrzymanie osoby, co do której ma być złożony wniosek o wydanie, po czym niezwłocznie składają wniosek Ministrowi Sprawiedliwości. Kwestię tymczasowego aresztowania w nagłych wypadkach reguluje art. 16 europejskiej konwencji o ekstradycji. Wniosek o tymczasowe aresztowanie powinien wskazywać na istnienie postanowienia o tymczasowym aresztowaniu lub orzeczenia podlegającego wykonaniu i zawiadamiać o zamiarze wystąpienia z wnioskiem o wydanie (ust. 2). Wniosek ten może być przekazany właściwym organem strony wezwanej w drodze dyplomatycznej bądź bezpośrednio drogą pocztową lub telegraficzną lub za pośrednictwem Międzynarodowej Organizacji Policji Kryminalnej (Interpol) albo w jakikolwiek inny udokumentowany na piśmie sposób (ust. 3). Tymczasowo aresztowany może być zwolniony, jeżeli w ciągu 18 dni od chwili aresztowania strona wezwana nie otrzyma wniosku o wydanie, okres zaś takiego aresztowania w żadnym wypadku nie może przekroczyć 40 dni (ust. 4).

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • II - 6 =
.
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
Szukamy ambitnego prawnika »

porady spadkowe spadek.info

porady budowlane prawo-budowlane.info

porady prawnika odpowiedziprawne.pl

ozdobne poduszki Hampton