.
Mamy 12 389 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Sankcje za przetwarzanie danych, których przetwarzanie nie jest dopuszczalne

Autor: Tomasz Krupiński • Opublikowane: 26.11.2018

Art. 49 ust. 1 mówi o sankcji za przetwarzanie danych osobowych, których przetwarzanie nie jest dopuszczalne, albo za przetwarzanie bez uprawnienia do tego przetwarzania. Z brakiem uprawnienia do przetwarzania mamy do czynienia w przypadku przetwarzania danych w imieniu administratora danych bez jego upoważnienia. Zatem czy członek zarządu osoby prawnej przetwarzający dane w imieniu tej osoby mający upoważnienie do przetwarzania, który jednak otrzymał je po rozpoczęciu przetwarzania, będzie mógł zostać pociągnięty do odpowiedzialności na podstawie wspomnianego przepisu? Inaczej mówiąc, czy późniejsze wydanie upoważnienia ma znaczenie dla oceny karnoprawnej tej sytuacji?


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Niestety brak jest jednoznaczniej wykładni przepisów w tej materii. Przetwarzanie danych osobowych w zbiorze przez osobę nieuprawnioną oznacza przetwarzanie danych osobowych w zbiorze przez osobę, która nie jest administratorem danych i której nie zostało nadane przez niego upoważnienie do przetwarzania danych osobowych.

 

Dominuje teza o konieczności uprzedniego (względem przetwarzania) wyrażenia zgody. Zgoda wywiera bowiem skutek ex nunc, tj. na przyszłość. Przemawia za tym ustanowiony w art. 24 ustawy o ochronie danych osobowych obowiązek informacyjny (tj. podanie do wiadomości osobie, której dane dotyczą, informacji o administratorze i przetwarzaniu danych), konieczność zachowania szczególnej staranności przez administratora przetwarzającego dane osobowe (art. 26 ust. 1), a także odpowiedzialność karna za niedopuszczalne przetwarzanie danych, ewentualnie przez nieuprawniony podmiot (art. 49 ust. 1). Ponadto ustawodawca wyraźnie przewiduje sytuacje, w których przetwarzanie jest dopuszczalne „w oczekiwaniu” na zgodę uprawnionego (np. art. 23 ust. 3). Każdy przypadek konieczności legalizacji przetwarzania przez późniejsze uzyskanie zgody osoby, której dane dotyczą, świadczy o niezachowaniu wymaganej staranności. Do późniejszego wyrażenia zgody nie można stosować art. 63 § 1 Kodeksu cywilnego, ponieważ przepis ten dotyczy zgody osoby trzeciej na dokonanie czynności prawnej, a przetwarzanie danych osobowych należy do działań faktycznych.

 

Oczywiście jest to pogląd doktrynalny. Istnieje także pogląd przeciwny dopuszczający możliwość późniejszego wyrażenia zgody.

 

W opisanej sytuacji bez zgody będą dokonane co najmniej dwie czynności: zebranie danych i ich przechowywanie – do chwili uzyskania zgody. Można więc przyjąć, że pośrednie zbieranie danych jest niezmiernie utrudnione, gdy przesłanką przetwarzania jest zgoda osoby, której one dotyczą. Musi być ona uprzednia (np. przez przekazanie oświadczenia o zgodzie osobie trzeciej).

 

W mojej ocenie jednak przekonywujący jest pogląd o konieczności uzyskania uprzedniej zgody na przetwarzanie. Przestępstwo z art. 49 ustawy ma charakter formalny, tj. karane jest samo spełnienie jego znamion bez konieczności wywołania skutków.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • 8 plus siedem =
.
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
Szukamy ambitnego prawnika »