.
Mamy 12 627 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Samoistne posiadanie nieruchomości

Autor: Marcin Górecki • Opublikowane: 12.06.2012

Mój tata kupił działkę od sąsiadki 26 lat temu. Jest umowa z pieczątką sołtysa oraz podpisami świadków (m.in. córki tejże sąsiadki). Niestety nie uregulowano tej transakcji u notariusza. Od dnia sprzedaży był opłacany podatek. W 2010 r. zmarł mój tata. Dziedziczą po nim: moja mama, brat i ja. Jakiś czas temu dowiedziałem się, że nie żyje sąsiadka, od której tata kupił działkę. Toczy się sprawa o nabycie spadku. Dziedziczyć ma córka sąsiadki – właśnie ta, która podpisała się na wspomnianej wyżej umowie. W spadku są dwie nieruchomości. Jedną z nich jest działka, którą kupił mój tata. Córka sąsiadki nikogo nie zawiadomiła o fakcie sprzedania tej ziemi 26 lat temu. Czy w opisanym przypadku mamy do czynienia z samoistnym posiadaniem nieruchomości? Czy możemy nabyć prawo własności w drodze zasiedzenia?

 


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Posiadacz nieruchomości, który nie jest jej właścicielem, nabywa jej własność, jeżeli posiada nieruchomość nieprzerwanie przez określony czas jako posiadacz samoistny (art. 172 § 1 Kodeksu cywilnego; w skrócie K.c.). Wynika z tego, że jedną z przesłanek nabycia prawa własności nieruchomości w drodze zasiedzenia stanowi nieprzerwane, samoistne posiadanie nieruchomości.

 

Do nabycia prawa własności nieruchomości w drodze zasiedzenia prowadzi jedynie posiadanie nieprzerwane przez określony czas. Oznacza to, że uzyskanie prawa przez zasiedzenie wchodzi w grę jedynie wówczas, gdy posiadacz władał nieruchomością jak właściciel w sposób ciągły.

 

W tym zakresie istotne znaczenie praktyczne mają regulacje zawarte w art. 340 oraz 345 Kodeksu cywilnego. Zgodnie z art. 340 zd. 1 K.c. domniemywa się ciągłość posiadania. A zatem posiadacz samoistny nie musi dowodzić, iż posiada nieruchomość w sposób ciągły. Ciężar dowodu spoczywa natomiast na osobie, która twierdzi, że doszło do przerwy posiadania.

 

Stosownie do art. 340 zd. 2 K.c. niemożność posiadania wywołana przez przeszkodę przemijającą nie przerywa posiadania. Przyjmuje się, że przez przeszkodę przemijającą należy rozumieć przeszkodę mającą charakter czasowy, a wywołaną czynnikami obiektywnymi, jak np. choroba czy klęski żywiołowe (zobacz więcej: S. Rudnicki, Komentarz do kodeksu cywilnego. Księga druga. Własność i inne prawa rzeczowe, Warszawa 2001, s. 466).

 

W myśl art. 345 K.c. posiadanie przywrócone poczytuje się za nieprzerwane. Przepis ten tworzy fikcję prawną ciągłości posiadania dla sytuacji, w której posiadacz samoistny bezprawnie pozbawiony posiadania, odzyskał je następnie w sposób zgodny z prawem.

 

Istotna jest również treść przepisu art. 176 § 1 K.c.

 

„Art. 176. § 1. Jeżeli podczas biegu zasiedzenia nastąpiło przeniesienie posiadania, obecny posiadacz może doliczyć do czasu, przez który sam posiada, czas posiadania swego poprzednika. Jeżeli jednak poprzedni posiadacz uzyskał posiadanie nieruchomości w złej wierze, czas jego posiadania może być doliczony tylko wtedy, gdy łącznie z czasem posiadania obecnego posiadacza wynosi przynajmniej lat trzydzieści”.

 

Nabycie nieruchomości bez zachowania – przewidzianej prawem – formy aktu notarialnego w orzecznictwie traktowane jest jako nabycie w złej wierze. Innymi słowy, do zasiedzenia niezbędny jest upływ 30 lat. W tym miejscu należy przywołać uchwałę składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 6 grudnia 1991 r. (sygn. akt III CZP 108/91). SN wskazał, iż osoba, która weszła w posiadanie nieruchomości na podstawie umowy, mającej na celu przeniesienie własności, zawartej bez zachowania formy aktu notarialnego, nie jest samoistnym posiadaczem w dobrej wierze. A contrario (tj. przez przeciwieństwo) – jeżeli nie jest się posiadaczem w dobrej wierze, to jest się posiadaczem w złej wierze.

 

Jeżeli córka zmarłej będzie respektowała wolę matki, to nie powinna przerywać posiadania samoistnego, natomiast Państwo muszą odczekać z założeniem sprawy o zasiedzenie do upływu wymaganych prawem 30 lat. Wniesienie pozwu w chwili obecnej będzie uznane za przedwczesne.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • VII minus zero =
.
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
Szukamy ambitnego prawnika »