Mamy 11 050 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Sądowy nakaz zapłaty a przekraczanie granicy

Autor: Bogusław Nowakowski • Opublikowane: 14.11.2011

Otrzymałem sądowy nakaz zapłaty związany z nieopłaconymi rachunkami telefonicznymi. Nie jestem zameldowany w Polsce. Czy mogę mieć jakieś problemy przy przekraczaniu granicy?


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Jak wynika z opisu, wskazany nakaz zapłaty wydany został w postępowaniu cywilnym. Jest to orzeczenie cywilne, a nie karne.

                    

Gdy nie zaskarży Pan tego nakazu lub Pańskie odwołanie będzie uznane za niezasadne, dojdzie do jego uprawomocnienia się. Na podstawie prawomocnego nakazu zapłaty wierzyciel (ten, kto żąda zapłaty) ma prawo skierować sprawę do egzekucji komorniczej. Stosownie bowiem do Kodeksu postępowania cywilnego:

 

„Art. 776. Podstawą egzekucji jest tytuł wykonawczy, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Tytułem wykonawczym jest tytuł egzekucyjny zaopatrzony w klauzulę wykonalności.

 

Art. 777. § 1. Tytułami egzekucyjnymi są orzeczenie sądu prawomocne lub podlegające natychmiastowemu wykonaniu, jak również ugoda zawarta przed sądem (…)”.

 

Nakaz taki nie stanowi podstawy do ścigania karnego, wystawienia nakazu aresztowania lub zatrzymania, wystawienia listu gończego czy poszukiwania Pana przez policję, prokuraturę lub inne służby.

 

Jest on podstawą do prowadzenia egzekucji przeciwko Panu przez komornika na zlecenie wierzyciela, ale na jego podstawie (po wszczęciu egzekucji) komornik doręcza Panu także zawiadomienie o wszczęciu egzekucji oraz informuje o zastosowanych środkach egzekucyjnych.

 

Komornik w razie nieściągnięcia długu nie zgłasza tego faktu policji lub prokuraturze w celu ścigania Pana. Informacje o tym nie są przekazywane i ujawniane służbom celnym ani służbom granicznym (w tym na lotniskach międzynarodowych).

 

Tylko w przypadku, gdyby nakaz dotyczył alimentów, komornik w razie stwierdzenia, że nie jest możliwe ściągnięcie wskazanych w nim kwot, informuje prokuraturę o tym fakcie i wszczynane jest postępowanie karne, w ramach którego wydawany jest nakaz zatrzymania podejrzanego dłużnika. I wtedy stanowi to podstawę do zatrzymania na granicy przy jej przekraczaniu.

 

Według Kodeksu postępowania karnego:

 

„Art. 243. § 1. Każdy ma prawo ująć osobę na gorącym uczynku przestępstwa lub w pościgu podjętym bezpośrednio po popełnieniu przestępstwa, jeżeli zachodzi obawa ukrycia się tej osoby lub nie można ustalić jej tożsamości.

 

§ 2. Osobę ujętą należy niezwłocznie oddać w ręce Policji.

 

Art. 244. § 1. Policja ma prawo zatrzymać osobę podejrzaną, jeżeli istnieje uzasadnione przypuszczenie, że popełniła ona przestępstwo, a zachodzi obawa ucieczki lub ukrycia się tej osoby albo zatarcia śladów przestępstwa bądź też nie można ustalić jej tożsamości albo istnieją przesłanki do przeprowadzenia przeciwko tej osobie postępowania w trybie przyspieszonym.

 

§ 2. Zatrzymanego należy natychmiast poinformować o przyczynach zatrzymania i o przysługujących mu prawach, w tym o prawie do skorzystania z pomocy adwokata, oraz wysłuchać go.

 

§ 3. Z zatrzymania sporządza się protokół, w którym należy podać imię, nazwisko i funkcję dokonującego tej czynności, imię i nazwisko osoby zatrzymanej, a w razie niemożności ustalenia tożsamości – jej rysopis oraz dzień, godzinę, miejsce i przyczynę zatrzymania z podaniem, o jakie przestępstwo się ją podejrzewa. Należy także wciągnąć do protokołu złożone przez zatrzymanego oświadczenia oraz zaznaczyć udzielenie mu informacji o przysługujących prawach. Odpis protokołu doręcza się zatrzymanemu.

 

§ 4. Niezwłocznie po zatrzymaniu osoby podejrzanej należy przystąpić do zebrania niezbędnych danych, a także o zatrzymaniu zawiadomić prokuratora. W razie istnienia podstaw, o których mowa w art. 258 § 1-3, należy wystąpić do prokuratora w sprawie skierowania do sądu wniosku o tymczasowe aresztowanie”.

 

Jak widać, aby zatrzymać daną osobę bez nakazu aresztowania:

 

  1. osobę te trzeba złapać na gorącym uczynku przestępstwa lub w pościgu podjętym bezpośrednio po popełnieniu przestępstwa, jeżeli zachodzi obawa ukrycia się tej osoby lub nie można ustalić jej tożsamości,
  2. jeżeli istnieje uzasadnione przypuszczenie, że dana osoba popełniła przestępstwo, a zachodzi obawa ucieczki lub ukrycia się tej osoby albo zatarcia śladów przestępstwa bądź też nie można ustalić jej tożsamości albo istnieją przesłanki do przeprowadzenia przeciwko tej osobie postępowania w trybie przyspieszonym.

 

W Pańskiej sytuacji te przesłanki nie są spełnione, albowiem wyrok w postępowaniu cywilnym nie jest podstawą do zatrzymania.

 

Nie jest Pan ani świadkiem w sprawie karnej niestawiającym się na wezwanie prokuratury lub sądu karnego, ani podejrzanym czy też skazanym uchylającym się od wykonania kary.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

wersja do druku drukuj

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • 9 minus II =
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
wizytówka Szukamy ambitnego prawnika »