.
Mamy 12 503 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Rozwód po długotrwałej separacji bez udziału powoda

Autor: Marek Gola • Opublikowane: 17.07.2021 • Zaktualizowane: 17.07.2021

Piszę w imieniu mojego wieloletniego partnera, którym opiekuję się po przebytym przez niego udarze mózgu. On był prawnikiem, lecz teraz, niestety, utracił swoje możliwości intelektualne i sam nie potrafi zająć się swoją sprawą. Chciałby się rozwieść, ale uczestniczenie w rozprawie jest wykluczone z powodu realnego zagrożenia życia. Małżeństwo jest w faktycznej separacji od ok. 15 lat i mają umowę o rozdzielności majątkowej. Dwoje dorosłych dzieci. On co miesiąc przesyła żonie darowiznę. Przypuszczam, że ona nie będzie chciała rozwodu. Mój partner wyraża chęć płacenia alimentów nadal, więc myślę, że zgodzi się na orzeczenie o jego winie (która jest niezaprzeczalna, to on odszedł). Czy w tej sytuacji w ogóle jest możliwość, żeby rozprawa odbyła się bez jego udziału? Jeśli nie, będę mu to odradzała, bo ryzykowałby zdrowiem, a może i życiem.


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Rozwód po długotrwałej separacji bez udziału powoda

Rozwód bez udziału powoda – przepisy COVID-owe

Podstawa prawna: przepisy Kodeksu cywilnego (K.c.), Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (K.r.o.) oraz Kodeksu postępowania cywilnego (K.p.c.)

 

W pierwszej kolejności godzi się podkreślić, iż właśnie w okresie, w którym aktualnie się znajdujemy, czyli w pandemii, możliwe jest uzyskanie rozwodu po uprzednim złożeniu zeznań na piśmie. Sytuację taką dopuszczają przepisy szczegółowe w związku z COVID-19 i w praktyce wielokrotnie z nich korzystałem. Oczywiście sądy stosują tego rodzaju działania w sprawach, w których nie ma wątpliwości co do stanu faktycznego oraz trwałego i zupełnego rozkładu pożycia małżeńskiego. Zatem wiele zależeć będzie od tego, jakie stanowisko zajmie żona Pani partnera. Trzeba mieć na uwadze, że formalnie małżonek wyłącznie winny nie może żądać rozwiązania małżeństwa przez rozwód. Wynika to z treści art. 56 § 3 K.r.o., zgodnie z którym „rozwód nie jest również dopuszczalny, jeżeli żąda go małżonek wyłącznie winny rozkładu pożycia, chyba że drugi małżonek wyrazi zgodę na rozwód albo że odmowa jego zgody na rozwód jest w danych okolicznościach sprzeczna z zasadami współżycia społecznego”.

 

Uważam jednak, że w przedstawionej sprawie, nawet jeżeli żona partnera nie wyrażałaby zgody, można byłoby uznać jej zachowanie za sprzeczne z zasadami współżycia społecznego, albowiem z opisu wnika, że żona partnera, mimo złego stanu jego zdrowia, nie opiekuje się nim, nie wspomaga w chorobie. Korzystny dla Państwa pogląd wyraził Sąd Apelacyjny w Katowicach w wyroku z dnia 22 sierpnia 2018 r., sygn. akt V ACa 589/17, zgodnie z którym: „Sprzeczna z zasadami współżycia społecznego jest odmowa wyrażenia zgody na rozwód w sytuacji, gdy między małżonkami nie istnieje żadna więź emocjonalna, jak też nie pozostają ze sobą od wielu lat w kontakcie, a jeden z małżonków dąży do sformalizowania kilkuletniego związku z inną osobą”.

 

Kiedy odmowa zgody na rozwód jest sprzeczna z zasadami współżycia społecznego?

Skorzystanie przez małżonka niewinnego z mającego ustawową podstawę uprawnienia do niewyrażania zgody na rozwód małżeństwa, którego domaga się małżonek wyłącznie winny rozkładu, nie może być traktowane samo w sobie jako pozostające w sprzeczności z zasadami współżycia społecznego. Osobiście w tej sprawie nie dostrzegam żadnej innej, aniżeli materialna, motywacji do zablokowania rozwodu. W konkretnych okolicznościach, przy długotrwałej separacji stron, ewentualny brak winy strony pozwanej niekoniecznie musi prowadzić do oddalenia powództwa. Odmowa zgody na rozwód może być bowiem uznana za sprzeczną z zasadami współżycia społecznego (art. 56 § 2 K.r.o.). Wymaga to jednak pogłębionego rozważenia rzeczywistych motywów, którymi kieruje się pozwana, odmawiając zgody na orzeczenie rozwodu.

 

Kodeks rodzinny i opiekuńczy, wprowadzając w art. 56 § 3 K.r.o. regułę rekryminacji, dopuścił od niej wyjątek polegający na możliwości uznania w danych okolicznościach, że odmowa zgody na rozwód jest sprzeczna z zasadami współżycia społecznego. Takie rozwiązanie nakłada na małżonka winnego ciężar wykazania omawianej sprzeczności. Ponieważ zasady współżycia społecznego odpowiadają uznawanym normom moralnym, zarzut sprzeczności postępowania osoby niewinnej z tymi zasadami musi konkretyzować okoliczności świadczące o tym, że korzystając z omawianego uprawnienia małżonek niewinny narusza reguły etycznego i uczciwego postępowania. Nie można przy tym tracić z pola widzenia zasady trwałości małżeństwa, którą zabezpiecza m.in. reguła rekryminacji. Z powyższego wynika wyjątkowość sytuacji, w której małżonek niewinny korzystający z uprawnienia do sprzeciwu wobec żądania rozwodu może być uznany za naruszającego zasady współżycia.

 

Zatem uważam, że Pani partner właśnie teraz, z uwagi na liczne ograniczenia, winien wystąpić do sądu z powództwem o rozwód. Obecnie są bowiem wszelkie podstawy, by taką sprawę przeprowadzić bez niego. Jeżeli jednak sąd wyznaczyłby rozprawę, partner musiałby mieć pełnomocnika.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • dziesięć minus 0 =
.
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
Szukamy ambitnego prawnika »

odpowiedziprawne.pl