.
Mamy 12 842 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz problem prawny i szukasz pomocy?
Kliknij TUTAJ i opisz nam swój problem w formularzu.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Rozkład pożycia małżeńskiego

Autor: Krzysztof Bigoszewski • Opublikowane: 10.07.2012

Od dwóch lat mieszkam i pracuję za granicą. W Polsce zostali moi synowie (13 i 16 lat) oraz mąż. Musiałam wyjechać, żeby mieć pracę i środki na utrzymanie synów. Teraz mąż chce rozwodu. Od jakiegoś czasu mamy rozdzielność majątkową. Dodam, iż co miesiąc przesyłam pieniądze na raty kredytu, na dzieci, czasami też dokładam się do rachunków. Czy zostanę uznana za stronę winną rozkładu pożycia małżeńskiego? Czy jest szansa, że sąd przyzna mi opiekę nad dziećmi?

 


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Odpowiadając na Pani pytanie, należy zacząć od przytoczenia przepisów dotyczących rozwodu zawartych w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym (w skrócie K.r.o.). Według art. 56 K.r.o.:

 

„Art. 56. § 1. Jeżeli między małżonkami nastąpił zupełny i trwały rozkład pożycia, każdy z małżonków może żądać, ażeby sąd rozwiązał małżeństwo przez rozwód.

 

§ 2. Jednakże mimo zupełnego i trwałego rozkładu pożycia rozwód nie jest dopuszczalny, jeżeli wskutek niego miałoby ucierpieć dobro wspólnych małoletnich dzieci małżonków albo jeżeli z innych względów orzeczenie rozwodu byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego.

 

§ 3. Rozwód nie jest również dopuszczalny, jeżeli żąda go małżonek wyłącznie winny rozkładu pożycia, chyba że drugi małżonek wyrazi zgodę na rozwód albo że odmowa jego zgody na rozwód jest w danych okolicznościach sprzeczna z zasadami współżycia społecznego”.

 

Zasady ustalania ewentualnej winy w rozkładzie pożycia małżeńskiego zawarte są w art. 57 K.r.o.

 

„Art. 57. § 1. Orzekając rozwód, sąd orzeka także, czy i który z małżonków ponosi winę rozkładu pożycia.

 

§ 2. Jednakże na zgodne żądanie małżonków sąd zaniecha orzekania o winie. W tym wypadku następują skutki takie, jak gdyby żaden z małżonków nie ponosił winy”.

 

Jeżeli ewentualną podstawą przypisania Pani winy w rozkładzie pożycia małżeńskiego byłoby wskazanie na wyjazd za granicę, to niestety trzeba stwierdzić, iż okoliczność ta mogłaby skutkować przypisaniem Pani winy w zakresie tego rozkładu.

 

Po pierwsze, podstawową kwestią jest, czy Pani wyjazd był wspólną decyzją Pani i męża, czy też sama podjęła Pani tę decyzję, nawet wobec sprzeciwu ze strony męża. Po drugie, konieczne jest dokonanie oceny, czy wyjazd ten był uzasadniony (np. realnym ryzykiem popadnięcia Pani rodziny w głęboki niedostatek). Wreszcie, ocenie sądu podlegałoby to, czy przekazywane przez Panią świadczenia pieniężne na rzecz rodziny rekompensowały (w sposób materialny) Pani nieobecność, gdyż opieka i wychowanie dzieci obejmują nie tylko ich finansowanie, lecz również – a może nawet przede wszystkim – wkład osobisty rodziców w tych kwestiach.

 

O ile ww. okoliczności stanowią realne podstawy przypisania winy w rozkładzie pożycia małżeńskiego małżonkowi wyjeżdżającemu na długi czas za granicę, to małżonek taki nie pozostaje bez szans na obronę swojego stanowiska w tej sprawie.

 

Jak bowiem wskazał Sąd Apelacyjny w Białymstoku w wyroku z dnia 4 marca 1997 r. (I ACa 12/97): „Trudno dopatrzeć się winy pozwanej w jej dążeniach do poprawy statusu majątkowego rodziny. Wyjazdy w celach zarobkowych były jedynie przejawem tych dążeń. Usprawiedliwiało je poniekąd nie najlepsze położenie materialne stron. Korzyści z tych wyjazdów czerpała cała rodzina. Oczywistą ich konsekwencją było pozostawienie małoletniego dziecka pod opieką powoda. W sprawowaniu tej opieki powód nie był jednak osamotniony”.

 

Jednak wykazanie powyższych okoliczności zwalniających małżonka z winy w związku z jego wyjazdem za granicę w praktyce jest raczej kwestią skomplikowaną.

 

Jeżeli chodzi zaś o kwestię władzy rodzicielskiej i opieki nad dziećmi, to materia ta uregulowana jest przepisem art. 58 K.r.o. Stanowi on:

 

„Art. 58. § 1. W wyroku orzekającym rozwód sąd rozstrzyga o władzy rodzicielskiej nad wspólnym małoletnim dzieckiem obojga małżonków i o kontaktach rodziców z dzieckiem oraz orzeka, w jakiej wysokości każdy z małżonków jest obowiązany do ponoszenia kosztów utrzymania i wychowania dziecka. Sąd uwzględnia porozumienie małżonków o sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem po rozwodzie, jeżeli jest ono zgodne z dobrem dziecka. Rodzeństwo powinno wychowywać się wspólnie, chyba że dobro dziecka wymaga innego rozstrzygnięcia.

 

§ 1a. Sąd może powierzyć wykonywanie władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców, ograniczając władzę rodzicielską drugiego do określonych obowiązków i uprawnień w stosunku do osoby dziecka. Sąd może pozostawić władzę rodzicielską obojgu rodzicom na ich zgodny wniosek, jeżeli przedstawili porozumienie, o którym mowa w § 1, i jest zasadne oczekiwanie, że będą współdziałać w sprawach dziecka”.

 

Przy rozwodzie jest zasadą, że sąd jednemu z małżonków ogranicza władzę rodzicielską do decydowania w najistotniejszych sprawach małoletnich dzieci (np. dotyczących leczenia, edukacji, miejsca zamieszkania: w kraju czy za granicą), chyba że małżonkowie przedstawią wskazane w wyżej wymienionym przepisie porozumienie.

 

Oceniając Pani sytuację, należałoby stwierdzić, że Pani mąż ma znacznie większe szanse na zachowanie pełni praw rodzicielskich do wspólnych małoletnich dzieci. Fakt sprawowania przez niego samodzielnej opieki nad dziećmi w ciągu ostatnich dwóch lat – od chwili Pani wyjazdu – jest podstawą do stwierdzenia, że to Pani mąż daje lepszą rękojmię właściwego sprawowania tej opieki niż Pani.

 

Oczywiście praktyką sądową jest – w przypadku ustalania kwestii dotyczących władzy rodzicielskiej – kierowanie przez sąd małżonków i dzieci (jeżeli ich wiek na to pozwala, czyli jeżeli mają one ukończone co najmniej 3-4 lata) na badania do rodzinnego ośrodka diagnostyczno-konsultacyjnego, gdzie zespół biegłych psychologów i pedagogów ocenia predyspozycje rodziców do sprawowania opieki nad dziećmi.

 

Jeżeli doszłoby do sprawy, a Pani nie jest w stanie dojeżdżać na rozprawy (należy się liczyć z tym, że w sądzie i tak musiałaby Pani stawić się przynajmniej raz, ewentualnie można byłoby wnioskować o przesłuchanie Pani za granicą – w polskim konsulacie, co jest dopuszczalne), to zasadne byłoby, aby do reprezentowania Pani przed sądem w Polsce ustanowiła Pani pełnomocnika w osobie adwokata lub radcy prawnego.

Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) w formularzu poniżej  ▼▼▼

Zapytaj prawnika - porady prawne online

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • osiem + siedem =
.
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
Szukamy ambitnego prawnika »

spadek.info

prawo-budowlane.info

odpowiedziprawne.pl