Mamy 11 050 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Rezygnacja z zamówionej usługi turystycznej

Autor: Eliza Rumowska • Opublikowane: 05.12.2007

W artykule zawartych jest kilka istotnych informacji o racjonalnych rozwiązaniach sytuacji niepożądanej – zarówno dla klienta jak i biura turystycznego – jaką jest konieczność rezygnacji z usługi turystycznej. Warto wiedzieć: co jest ważne? czego nie wolno nam przeoczyć? – aby nie stracić nie tylko wymarzonej szansy wyjazdu, ale także pieniędzy.


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Cofnięcie decyzji na przykład o wyjeździe na wykupiony już pobyt wakacyjny, jest po prostu rezygnacją z zamówionej usługi, która powoduje niemożność wykonania zobowiązań umownych. Możemy o tym mówić jedynie w sytuacji zawarcia umowy z organizatorem turystyki. Nie wolno uznawać za odstąpienie od umowy sytuacji, kiedy nie doszło jeszcze do jej podpisania np. przy rezygnacji z danego kontrahenta lub danej konkretnej oferty, z jaką kontrahent nas zapoznał.

 

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych (j.t. Dz. U. Nr 223 z 2004 r., poz. 2268 z późn. zm. – zwana dalej Ustawą) w art. 12 i 13 formułuje w sposób dokładny i zrozumiały określone obowiązki przedsiębiorcy wobec klienta dotyczące informacji pisemnej przedstawianej jeszcze przed zawarciem umowy.

 

– Zawartej w ulotkach, broszurach i innych materiałach reklamowych i dotyczącej:

 

  • ceny imprezy turystycznej lub usługi turystycznej albo sposobu jej ustalenia;
  • miejsca pobytu lub trasy imprezy;
  • rodzaju, klasy, kategorii lub charakterystyki środka transportu;
  • położenia, rodzaju i kategorii obiektu zakwaterowania, według przepisów kraju pobytu;
  • ilości i rodzaju posiłków;
  • programu zwiedzania i atrakcji turystycznych;
  • kwoty lub procentowego udziału zaliczki w cenie imprezy turystycznej lub usługi turystycznej oraz terminu zapłaty całej ceny;
  • terminu powiadomienia klienta na piśmie o ewentualnym odwołaniu imprezy turystycznej lub usługi turystycznej z powodu niewystarczającej liczby zgłoszeń, jeżeli realizacja usług jest uzależniona od liczby zgłoszeń;
  • podstaw prawnych umowy i konsekwencji prawnych wynikających z umowy;
  • ogólnych informacji o obowiązujących przepisach paszportowych, wizowych i sanitarnych oraz o wymaganiach zdrowotnych dotyczących udziału w imprezie turystycznej.

 

– Przedstawionej w formie dodatkowej informacji, poza wymienionymi materiałami reklamowymi, i dotyczącej:

 

  • ogólnych informacji o obowiązujących przepisach paszportowych, wizowych i sanitarnych, w szczególności o terminach oczekiwania na wydanie paszportu i wizy oraz o wymaganiach zdrowotnych dotyczących udziału w imprezie turystycznej;
  • informacji o możliwości zawarcia umowy ubezpieczenia od kosztów rezygnacji z udziału w imprezie turystycznej oraz o zakresie ubezpieczenia od następstw nieszczęśliwych wypadków i kosztów leczenia;
  • szczególnych zagrożeń (także tych, które mogą powstać po zawarciu umowy) życia i zdrowia na odwiedzanych obszarach oraz o możliwości ubezpieczenia się na tę okoliczność.

 

Z tego dość obszernego katalogu zobowiązań informacyjnych w praktyce niektóre biura turystyczne – zupełnie bezprawnie – próbują wywodzić związanie klienta tą ofertą, z którą został zapoznany, zgodnie z obowiązującą ustawą. Jest to działanie bezprawne.

 

Do czasu podpisania umowy klient nie jest związany z oferentem żadną więzią prawną rodzącą po jego stronie jakiekolwiek zobowiązania wobec ewentualnego przyszłego kontrahenta! Błędne jest także twierdzenie, że jest to rodzaj umowy przedwstępnej.

 

W rzeczywistości oznacza to ochronę klienta jeszcze przed zawarciem umowy, podkreślając tym samym, że nie ma on żadnych zobowiązań wobec przedsiębiorcy, dlatego w tak szerokim zakresie ustawa formułuje definicję klienta:

 

Klient – osoba, która zamierza zawrzeć lub zawarła umowę o świadczenie usług turystycznych na swoją rzecz lub na rzecz innej osoby, a zawarcie tej umowy nie stanowi przedmiotu jej działalności gospodarczej, jak i osoba, na rzecz której umowa została zawarta, a także osoba, której przekazano prawo do korzystania z usług turystycznych objętych uprzednio zawartą umową (art. 3 pkt 11 Ustawy).

 

Jednak kiedy dochodzi do rezygnacji z usługi już po zawarciu umowy, należy rozróżnić dwie sytuacje, kiedy to klient:

 

  1. rezygnuje z uwagi na zachowanie kontrahenta w zakresie nieprawidłowości dotyczących zamówionej usługi lub innych zdarzeń od niego niezależnych,
  2. rezygnuje z przyczyn własnych, niemających związku z zachowaniem kontrahenta w zakresie jego usługi.

 

Ad. 1. Rezygnacja z uwagi ze względu na przyczyny leżące po stronie biura podróży:

 

  • jeżeli były niezawinione np.: zmiana istotnych warunków umowy itp. – konsument ma prawo do zwrotu pełnej kwoty, jaką wpłacił, bez żadnych potrąceń na rzecz biura lub jakiegokolwiek podmiotu (osób trzecich) np.: ubezpieczyciela, pośrednika itp.;
  • jeżeli były zawinione przez biuro podróży, konsumentowi – ponad zwrot wpłaconej gotówki – przysługuje prawo do odszkodowania.

 

Ad. 2. Rezygnacja z uwagi na przyczyny leżące po stronie klienta biura podróży. Niezależnie od tego, czy są to okoliczności za które konsument ponosi winę, czy też nie, organizator turystyki ma prawo pobrać jedynie taką kwotę, która odpowiada kosztom faktycznie przez niego już poniesionym w związku z rezygnacją konsumenta z zamówionej imprezy turystycznej np.: zaliczki i przedpłaty na rezerwację miejsc czy sprzętu lub przygotowanie atrakcji zamówionych w umowie przez klienta, które wymagały odpowiedniego wyprzedzenia czasowego itp.

 

Dlatego warto pomyśleć o ubezpieczeniu się na wypadek rezygnacji z imprezy, o którym zresztą, jak już wspomnieliśmy, kontrahent winien powiadomić klienta jeszcze przed zawarciem umowy.

 

Innym atrakcyjnym rozwiązaniem jest znalezienie zastępstwa na swoje miejsce. Zamiana będzie skuteczna, jeżeli zostanie dokonana tak, iż klient powiadomi biuro turystyczne o tym fakcie jeszcze przed rozpoczęciem imprezy turystycznej i w terminie dokładnie określonym w umowie.

 

Natomiast dla ważności tej czynności nie potrzebna jest zgoda biura podróży. Warto jednak na swego „zastępcę” wybrać osobę godną zaufania, gdyż za nieopłaconą cześć kosztów wycieczki zarówno rezygnujący jak i jego zastępca, odpowiadają solidarnie wobec organizatora turystyki.

 

Rezygnacja jest niewątpliwie sytuacją nieekonomiczną z punktu widzenia przedsiębiorcy i nic dziwnego, że – zwłaszcza kiedy rezygnujemy z przyczyn własnych nie organizatora – będzie on próbował zrekompensować swoje straty kosztem klienta. Należy więc zadbać, aby wszystko odbyło się zgodnie z obowiązującymi regułami, a nawet poszukać rozwiązania, które nie przyniesie żadnych konsekwencji finansowych.


Stan prawny obowiązujący na dzień 05.12.2007


Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • siedem + zero =

 

Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
wizytówka Szukamy ambitnego prawnika »