.
Mamy 12 389 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Renta wyrównawcza a nabycie uprawnień emerytalnych

Autor: Tomasz Ciasnocha • Opublikowane: 10.05.2011

Mam 65 lat i uprawnienia emerytalne. Pracuję zawodowo. Czy nadal należy mi się renta wyrównawcza wypłacana przez PZU z tytułu wypadku przy pracy? Ten wypadek zdarzył się przed laty, gdy piastowałem wysokie stanowisko kierownicze. Obecnie pracuję w zawodzie w ograniczonym zakresie ze względu na niepełnosprawność powstałą na skutek wypadku.


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Na Pana pytanie trudno odpowiedzieć w sposób jednoznaczny. Odpowiedź zależy m.in. od charakteru wykonywanej pracy i czy mimo osiągnięcia wieku 65 lat jest Pan nadal w stanie pracę tę wykonywać, czyli – używając słów ustawy – z ukończeniem 65 lat nie dochodzi do „zmiany stosunków” w rozumieniu art. 907 § 2 Kodeksu cywilnego.

 

Zgodnie z art. 907 § 2 K.c.: „Jeżeli obowiązek płacenia renty wynika z ustawy, każda ze stron może w razie zmiany stosunków żądać zmiany wysokości lub czasu trwania renty, chociażby wysokość renty i czas jej trwania były ustalone w orzeczeniu sądowym lub w umowie”.

 

W orzecznictwie Sądu Najwyższego został zaprezentowany pogląd, iż jako przykład „zmiany stosunków”, o którym mowa w art. 907 § 2 K.c. Sąd Najwyższy uznaje – w zależności od konkretnych okoliczności – osiągnięcie wieku emerytalnego i możliwość przejścia na emeryturę przez osobę uprawnioną do renty uzupełniającej. W wyroku z dnia 20 października 1966 r., III CR 226/66 (OSNCP 1967 nr 6, poz. 108) Sąd Najwyższy wywiódł, że jeżeli poszkodowanym w wyniku wypadku jest człowiek w podeszłym wieku, który już wkrótce utraciłby zdolność do pracy na skutek normalnego procesu starzenia się, sąd, zasądzając na jego rzecz rentę odszkodowawczą, powinien brać tę okoliczność pod uwagę.

 

Sąd Najwyższy stwierdza jednak, iż nie należy ograniczać czasu trwania renty do określonej daty, lecz wysokość dożywotniej renty należy określić w taki sposób, aby uwzględniała ona zmniejszenie się zdolności do pracy aż do jej całkowitego zaniku.

 

W uchwale z dnia 12 czerwca 1968 r., III PZP 27/68 (OSNCP 1969 nr 2, poz. 24), Sąd Najwyższy stwierdził, że w procesie o rentę uzupełniającą sąd nie powinien ograniczyć obowiązku płacenia renty do momentu uzyskania przez powoda uprawnień do emerytury, chyba że z okoliczności danej sprawy wynika, iż powód w chwili osiągnięcia uprawnień do emerytury byłby niezdolny do wykonywania pracy zarobkowej, nawet wówczas, gdyby nie uległ wypadkowi.

 

Również w jednym z ostatnich orzeczeń w tej materii Sąd Najwyższy stwierdził, iż nie powinno się uzależniać prawa do renty uzupełniającej od samego faktu osiągnięcia wieku emerytalnego. W wyroku z dnia 3 września 2008 r. (sygn. akt I BP 5/08) stwierdził: „Poszkodowanemu pracownikowi, który nabył prawo do emerytury, może przysługiwać w dalszym ciągu renta uzupełniająca, jeżeli wykaże, że gdyby nie niezdolność do pracy wynikająca z wypadku przy pracy, mógłby nadal wykonywać pracę zarobkową wykorzystując zachowaną zdolność do pracy”.

 

W mojej ocenie charakter Pana pracy pozwala Panu dalej ją wykonywać, mimo osiągnięcia wieku emerytalnego. Prawo nie zabrania emerytom pracować. Uważam więc, że jeżeli mimo osiągnięcia wieku emerytalnego nadal będzie Pan pracować, renta wyrównawcza będzie się Panu należała.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • dziesięć plus VII =
.
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
Szukamy ambitnego prawnika »