Mamy 11 195 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Ustalenie przez organ administracyjny opłaty potocznie nazywanej rentą planistyczną

Autor: Karol Jokiel • Opublikowane: 09.06.2008

Artykuł omawia przesłanki skutecznego ustalenia przez organ administracyjny opłaty potocznie nazywanej rentą planistyczną.



Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Stosownie do unormowania przepisu art. 36 § 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80 poz. 717 z późn. zm.) – „jeżeli w związku z uchwaleniem planu miejscowego albo jego zmianą wartość nieruchomości wzrosła, a właściciel lub użytkownik wieczysty zbywa tę nieruchomość, wójt, burmistrz albo prezydent miasta pobiera jednorazową opłatę ustaloną w tym planie, określoną w stosunku procentowym do wzrostu wartości nieruchomości, przy czym wysokość tej opłaty nie może być wyższa niż 30% wzrostu wartości nieruchomości”.

 

To właśnie opłata, o której mówi przepis art. 36 § 4 cytowanej ustawy, w języku potocznym określana jest częstokroć mianem renty planistycznej i stanowi ona odpowiednik uprawnienia właściciela (użytkownika wieczystego) nieruchomości do żądania odszkodowania od gminy na wypadek, gdy, w związku z uchwaleniem planu miejscowego albo jego zmianą, wartość nieruchomości uległa obniżeniu (art. 36 § 3 tejże ustawy).

 

Podstawową przesłanką ustalenia przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta renty planistycznej jest, jak wynika z przepisu art. 36 § 4 tejże ustawy, wzrost wartości nieruchomości, przy czym nadto muszą być łącznie spełnione następujące warunki:

 

  1. zmiana (wzrost) wartości nieruchomości następuje w związku ze zmianą lub uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego;
  2. właściciel (użytkownik wieczysty) dokonuje zbycia nieruchomości; a wreszcie
  3. zbycie nieruchomości przez właściciela (użytkownika wieczystego) następuje przed upływem 5 lat od daty, kiedy plan miejscowy stał się obowiązujący.

 

Okoliczność, czy wzrost wartości nieruchomości nastąpił w związku ze zmianą lub uchwaleniem miejscowego planu, czy też nie, będzie zazwyczaj w konkretnej sytuacji oczywista i wiązać się będzie, przykładowo, z przeznaczeniem dotychczasowych gruntów rolnych na cele budowlane. W razie jednak sporu w tym zakresie pomiędzy właścicielem (użytkownikiem wieczystym) a gminą lub też sporu co do skali wzrostu wartości nieruchomości, rozstrzygnąć go winien biegły, powołany w toku postępowania administracyjnego.

 

Pojęcie „zbycia nieruchomości” należy rozumieć jako dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej (w tym zawarcia umowy), na podstawie której następuje przeniesienie własności nieruchomości lub przeniesienie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej albo oddanie jej w użytkowanie wieczyste (podobnie przepis art. 4 pkt 3b ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (j.t. Dz. U. Nr 261, z 2004 r., poz. 2603 z późn. zm.), do której ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym kilkakrotnie odsyła.

 

W tym kontekście warto jednak zauważyć, że „renty planistycznej, gdy wartość nieruchomości wzrosła w związku ze zmianą planu miejscowego, nie pobiera się w wypadku darowizny udziału we współwłasności nieruchomości na rzecz osób bliskich” (tak uchwała 5 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 października 2000 r., OPK 16/2000, ONSA 2001, nr 2, poz. 64).

 

Podobnie umowa przedwstępna – jako umowa, poprzez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia oznaczonej umowy przyrzeczonej (art. 389 Kodeksu cywilnego) – nie wywiera skutku w postaci przeniesienia własności nieruchomości, zatem nie powinna pociągać za sobą również konsekwencji przewidzianych przez przepis art. 36 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

 

Odnosząc się do ostatniej z wymienionych przesłanek, w oparciu o treść przepisu art. 37 § 4, w związku z art. 37 § 3 omawianej ustawy, należy stwierdzić, że swoje roszczenia z tytułu renty planistycznej gmina może zgłaszać tylko w terminie 5 lat od dnia, w którym plan miejscowy albo jego zmiana stały się obowiązujące. Przy czym – zgodnie z przepisem art. 29 tejże ustawy – uchwała rady gminy w sprawie uchwalenia planu miejscowego obowiązuje od dnia wejścia w życie w niej określonego, jednak nie wcześniej niż po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa.

 

Należy przy tym podkreślić, że wspomniany, pięcioletni termin dotyczy możliwości wszczęcia postępowania o ustalenie renty planistycznej (tak wyrok NSA w Warszawie z dnia 3 września 2004 r., sygn. OSK 520/04, OSP 2005/7-8/91). Innymi słowy, wydanie przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta decyzji w przedmiocie renty planistycznej jest możliwe nawet po upływie pięciu lat od daty wejścia w życie planu, jeżeli tylko, w ramach owego pięcioletniego terminu, wszczęto postępowanie administracyjne w przedmiocie ustalenia renty planistycznej, o czym strona winna zostać zawiadomiona w osobnym piśmie.


Stan prawny obowiązujący na dzień 09.06.2008


Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • 3 plus VII =

 

Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
wizytówka Szukamy ambitnego prawnika »