.
Mamy 12 389 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Rachunek bankowy za granicą

Autor: Aleksander Słysz • Opublikowane: 05.10.2012

Przez parę lat pracowałam na Bahamach, a teraz planuję powrót do Polski. Czy po powrocie mogę trzymać część oszczędności na rachunku bankowym, który został założony za granicą? Czy urząd skarbowy będzie domagał się wyjaśnień, gdy wykonam przelew na wysoką kwotę? Co w Polsce jest uznawane za dowód legalnego przychodu na Bahamach? Tam nie ma podatku, umów itp. – nie mam zbyt wielu dokumentów. Posiadam jednak notarialne zaświadczenie, że miałam firmę, a także oficjalne pozwolenie na pracę.

 


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

„Czy po powrocie mogę trzymać część oszczędności na rachunku bankowym, który został założony za granicą?”.

 

Nie. Ustawa z dnia 27 lipca 2002 r. Prawo dewizowe (Dz. U. z 2002 r. Nr 141, poz. 1178 ze zm.) określa obrót dewizowy z zagranicą oraz obrót wartościami dewizowymi w kraju, a także działalność gospodarczą w zakresie kupna i sprzedaży wartości dewizowych oraz pośrednictwa w ich kupnie i sprzedaży. W myśl tejże ustawy wartościami dewizowymi są zagraniczne środki płatnicze oraz złoto dewizowe i platyna dewizowa. Wracając do kraju, stanie się Pani ponownie rezydentem. Przypomnę, że rezydentami są m.in. osoby fizyczne mające miejsce zamieszkania w kraju.

 

Co ważne dla dalszej części niniejszej odpowiedzi, krajami trzecimi są państwa niebędące państwami członkowskimi Unii Europejskiej, a także ich terytoria zależne, autonomiczne i stowarzyszone oraz terytoria zależne, autonomiczne i stowarzyszone państw członkowskich Unii Europejskiej.

 

Dokonywanie obrotu dewizowego jest – co do zasady – dozwolone, jednak z pewnymi ograniczeniami:

 

  1. określonymi w art. 9 ww. ustawy, w zakresie których nie udzielono zezwoleń dewizowych, o których mowa w art. 5,
  2. wprowadzonymi na podstawie art. 10.

 

Na mocy art. 9 pkt 9 ustawy ograniczeniom podlega „otwieranie przez rezydentów, zarówno bezpośrednio, jak i za pośrednictwem innych podmiotów, rachunków w bankach i oddziałach banków, mających siedzibę w krajach trzecich, z wyjątkiem ich otwierania w czasie pobytu w tych krajach, a także w związku z działalnością określoną w pkt 4, z zastrzeżeniem nieutrzymywania takich rachunków dłużej niż 2 miesiące od zakończenia pobytu lub działalności”.

 

Natomiast art. 9 pkt 4 Prawa dewizowego stanowi, że ograniczony jest „wywóz, wysyłanie oraz przekazywanie przez rezydentów do krajów trzecich krajowych lub zagranicznych środków płatniczych, z przeznaczeniem na podjęcie lub rozszerzenie w tych krajach działalności gospodarczej, w tym na nabycie nieruchomości na potrzeby tej działalności, z wyjątkiem przekazywania do krajów trzecich krajowych lub zagranicznych środków płatniczych na pokrycie kosztów działalności polegającej na bezpośrednim świadczeniu usług w wykonaniu zawartej umowy lub promocji i reklamie działalności gospodarczej prowadzonej przez rezydenta w kraju”.

 

Reasumując, dozwolone jest otwieranie rachunków bankowych w krajach trzecich (Bahamy, Jersey itd.) w czasie pobytu w tych krajach, jednak rachunek taki należy zlikwidować w ciągu 2 miesięcy od zakończenia pobytu lub działalności.

 

Zgodnie z ustawą dozwolone jest odstępowanie od ograniczeń określonych w art. 9 oraz obowiązków określonych w art. 18 i art. 25 ust. 1, na podstawie ogólnego albo indywidualnego zezwolenia dewizowego, w zakresie i na warunkach określonych w takim zezwoleniu. Kiedyś można było uzyskać indywidualne zezwolenie dewizowe pozwalające utrzymać rachunek. Aktualnie przyjmuje się, że zezwolenie może dotyczyć jedynie otwierania rachunku, a nie jego utrzymania, więc obowiązek likwidacji rachunku w ciągu 2 miesięcy od zakończenia pobytu lub działalności należy uznać za bezwzględny.


„Czy urząd skarbowy będzie domagał się wyjaśnień, gdy wykonam przelew na wysoką kwotę?”.

 

Krajowe organy podatkowe mogą nie żądać od Pani jakichkolwiek dokumentów, jak również mogą żądać udokumentowania legalności posiadanego kapitału. Nie ma tu reguły. Na ogół „pytania” pojawiają się nie przy przelewach, a w momencie wydania środków na zakup nieruchomości lub dokonania innej czynności, dla której konieczna jest forma aktu notarialnego i gdy trzeba zapłacić podatek, np. od czynności cywilnoprawnych. Jest tak, bowiem notariusz z mocy prawa musi przesyłać organowi podatkowemu odpis aktu notarialnego. Wtedy widać, iż wydała Pani np. 1 000 000 zł, a nie wykazała Pani przychodów w Polsce. Jest to oczywisty powód do zbadania Pani finansów.

 

Oczywiście pierwszym krokiem musi być udowodnienie, że nie miała Pani miejsca zamieszkania w Polsce, lecz za granicą. Według art. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

 

„Art. 3. 1. Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

 

1a. Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

 

1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym”.

 

Zatem nawet nie przebywając w Polsce jednego dnia w roku, miałaby Pani w Polsce miejsce zamieszkania, jeśli posiadałaby Pani tutaj centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych), co zaś spowodowałoby, iż zarobione pieniądze musiałaby Pani opodatkować w Polsce.

 

Jeśli osoby fizyczne nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – jest to tzw. „ograniczony obowiązek podatkowy”. Jeżeli zatem nie posiadała Pani w Polsce miejsca zamieszkania i nie osiągnęła tu dochodów, Pani dochody nie podlegały w Polsce opodatkowaniu.

 

„Co w Polsce jest uznawane za dowód legalnego przychodu na Bahamach?”.

 

Nie ma takiego katalogu i nie da się określić zamkniętej listy dowodów. Zawsze zależy to od konkretnej sprawy, jej kontekstu i całokształtu zebranego materiału. Moc dowodową posiada wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem, zatem moc taką posiadają wymienione przez Panią dokumenty, zeznania świadków, wyciągi bankowe itp.

 

Zasadą jest, iż to organ podatkowy ocenia na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona – jest to tzw. zasada swobodnej oceny dowodów. W praktyce oznacza to mniej więcej tyle, że to organ prowadzący sprawę (urzędnik, który sprawę prowadzi) uznaje, kiedy dana okoliczność została udowodniona. Zatem w przypadku przez Panią opisanym 10 potencjalnych osób sprawę prowadzących może prezentować 10 odrębnych poglądów na to, kiedy i na podstawie jakich dowodów można uznać legalność środków pieniężnych pochodzących z raju podatkowego. Moim zdaniem, notarialne poświadczenie oraz pozwolenie na pracę to zbyt mało, by uznać kapitał za legalny. Powinna Pani zebrać zdecydowanie więcej dowodów potwierdzających osiąganie przychodów/ dochodów, jak np. rachunki wystawiane kontrahentom, umowy z nimi, wyciągi bankowe potwierdzające wpłaty z tytułu wykonania umów itd.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • zero - 9 =
.
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
Szukamy ambitnego prawnika »