.
Mamy 13 116 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne porady prawne

Pliki można dodać w kolejnym kroku
Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!

Przywrócenie do pracy nauczyciela po latach od zwolnienia

Autor: Michał Soćko • Opublikowane: 06.02.2022 • Zaktualizowane: 06.02.2022

Chciałam zapytać, czy po 4 latach od zwolnienia z pracy mogę ubiegać się o przywrócenie do niej, czy to się już niestety przedawniło? Przez przypadek przeczytałam, że kobieta w ciąży jest również chroniona w okresie wypowiedzenia. Jestem nauczycielem dyplomowanym zatrudnionym przez mianowanie na cały etat w jednej szkole, a w drugiej byłam zatrudniona na umowę o pracę na czas nieokreślony na kilka godzin. Właśnie w tej drugiej pracy zwolniono mnie w maju 2017 roku, a w sierpniu 2017 roku zaszłam w ciąże i dowiedziałam się o tym we wrześniu. Otrzymałam też odprawę trzymiesięczną. A wczoraj właśnie przeczytałam, że byłam w tym okresie chroniona. W czasie ciąży byłam cały czas na L4. Niestety w drugiej pracy szykują się również zwolnienia, dlatego pytam o taką możliwość.


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Przywrócenie do pracy nauczyciela po latach od zwolnienia

Prawa nauczyciela

W pierwszej kolejności zwrócić uwagę należy na przepisy ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t.j. Dz. U. 2020, poz. 1320) oraz przepisy ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (t. j. Dz. U. 2017, poz. 1189). Stosownie do art. 91c ust. 1 KN:

 

„Art. 91c. 1. W zakresie spraw wynikających ze stosunku pracy, nieuregulowanych przepisami ustawy, mają zastosowanie przepisy Kodeksu pracy.

2. Spory o roszczenia ze stosunku pracy nauczycieli, niezależnie od formy nawiązania stosunku pracy, rozpatrywane są przez sądy pracy”.

 

Z kolei zgodnie z przepisami Kodeksu pracy:

 

„Art. 177 § 1. Pracodawca nie może wypowiedzieć ani rozwiązać umowy o pracę w okresie ciąży, a także w okresie urlopu macierzyńskiego pracownicy, chyba że zachodzą przyczyny uzasadniające rozwiązanie umowy bez wypowiedzenia z jej winy i reprezentująca pracownicę zakładowa organizacja związkowa wyraziła zgodę na rozwiązanie umowy.

§ 2. Przepisu § 1 nie stosuje się do pracownicy w okresie próbnym nieprzekraczającym jednego miesiąca.

§ 3. Umowa o pracę zawarta na czas określony albo na okres próbny przekraczający jeden miesiąc, która uległaby rozwiązaniu po upływie trzeciego miesiąca ciąży, ulega przedłużeniu do dnia porodu.

§ 31. Przepisu § 3 nie stosuje się do umowy o pracę na czas określony zawartej w celu zastępstwa pracownika w czasie jego usprawiedliwionej nieobecności w pracy.

§ 4. Rozwiązanie przez pracodawcę umowy o pracę za wypowiedzeniem w okresie ciąży lub urlopu macierzyńskiego może nastąpić tylko w razie ogłoszenia upadłości lub likwidacji pracodawcy. Pracodawca jest obowiązany uzgodnić z reprezentującą pracownicę zakładową organizacją związkową termin rozwiązania umowy o pracę. W razie niemożności zapewnienia w tym okresie innego zatrudnienia, pracownicy przysługują świadczenia określone w odrębnych przepisach. Okres pobierania tych świadczeń wlicza się do okresu zatrudnienia, od którego zależą uprawnienia pracownicze.

§ 5. Przepisy § 1, 2 i 4 stosuje się odpowiednio także do pracownika – ojca wychowującego dziecko lub pracownika – innego członka najbliższej rodziny, w okresie korzystania z urlopu macierzyńskiego”.

Ochrona pracownicy w ciąży

W tym kontekście wskazać należy, że zgodnie z orzeczeniem Sądu Najwyższego z 2 czerwca 1995 roku, sygn. sygn. akt IPRN 23/95, „zakaz rozwiązywania umowy o pracę z pracownicą w okresie ciąży obowiązuje również w sytuacji, gdy zaszła ona w ciążę w okresie wypowiedzenia, a powiadomienie o tym fakcie pracodawcy już po rozwiązaniu umowy o pracę nie ma znaczenia dla oceny nieprawidłowości rozwiązania umowy o pracę”.

 

Tak też przyjął Sąd Najwyższy w uchwale z dnia z dnia 13 kwietnia 1972 r., wskazując, że „kobiecie, która nie była w ciąży w chwili wypowiedzenia jej umowy o pracę, lecz zaszła w ciążę w okresie wypowiedzenia tej umowy, przysługuje ochrona przewidziana w art. 16 ust.3 ustawy z dnia 2 lipca 1924 r. w przedmiocie pracy młodocianych i kobiet chociażby po okresie wypowiedzenia nastąpiło przerwanie ciąży” (uchwała Sądu Najwyższego – Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 13 kwietnia 1972 r., sygn. akt III PZP 7/72).

Ciąża w okresie wypowiedzenia lub po nim

W sytuacji, gdy zaszła Pani w ciążę już po wypowiedzeniu, ale jeszcze przed jego upływem, należało zawiadomić o tym pracodawcę. Wówczas byłby on zobowiązany do cofnięcia oświadczenia o wypowiedzeniu umowy. A gdyby go nie cofnął, mogłaby Pani wnosić odwołanie do sądu o uznanie jego bezskuteczności.

 

Z Pani relacji wynika jednak, że dowiedziała się Pani o ciąży już po zakończeniu okresu wypowiedzenia. W takiej sytuacji stosunek pracy ustał z momentem zakończenia wypowiedzenia.

Brak odwołania od wypowiedzenia

Wskazała Pani również, że nie wniosła odwołania od wypowiedzenia. Zgodnie z obowiązującym art. 264 § 1 Kodeksu pracy pracownikowi, który kwestionuje zasadność wypowiedzenia umowy o pracę, przysługuje odwołanie od tego wypowiedzenia do sądu pracy w terminie 21 dni od otrzymania wypowiedzenia lub – w Pani przypadku – także w terminie 21 dni od dowiedzenia się o tym, że jest Pani w ciąży.

 

Zgodnie bowiem z wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 29 marca 2001 r.: „pracownica, która początkowo nie kwestionowała wypowiedzenia jej umowy o pracę, może żądać uznania tej czynności za bezskuteczną, gdy po dokonaniu wypowiedzenia okazało się, że jest w ciąży lub gdy w okresie wypowiedzenia zaszła w ciążę. (…) Ponieważ jednak sytuację pracownicy, co do której po dokonaniu wypowiedzenia okazało się, że jest w ciąży, można porównać do sytuacji pracownika, który w okresie wypowiedzenia został wybrany do zarządu zakładowej organizacji związkowej, to korzystając z dorobku orzecznictwa należy przyjąć, że termin do wystąpienia pracownicy z powództwem o uznanie za bezskuteczne wypowiedzenia umowy o pracę trzeba liczyć od chwili dowiedzenia się o jej ciąży” (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 29 marca 2001 r., sygn. akt I PKN 330/00).

 

Pani jednak nie wniosła odwołania ani w terminie 21 od dnia otrzymania wypowiedzenia ani w terminie 21 dni od dnia dowiedzenia się o ciąży. Wraz z upływem tego terminu ustała możliwość zaskarżenia odwołania do sądu, a tym samym możliwość ubiegania się o ewentualne przywrócenie do pracy.

Przywrócenie terminu

Co prawda zgodnie art. 265 § 2 można w wyjątkowych sytuacjach starać się o przywrócenie uchybionego terminu, ale tylko wówczas, gdy jego niedotrzymanie nastąpiło z przyczyn niezawinionych przez pracownika.

 

„Art. 265. § 1. Jeżeli pracownik nie dokonał – bez swojej winy – w terminie czynności, o których mowa w art. 97 § 2 1 i w art. 264, sąd pracy na jego wniosek postanowi przywrócenie uchybionego terminu.

§ 2. Wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do sądu pracy w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. We wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności uzasadniające przywrócenie terminu”.

 

Z kolei brak świadomości, że była Pani chroniona przez przepisy prawa pracy, nie jest taką okolicznością.

 

Ponadto w orzecznictwie przyjmuje się, że „niewielkie przekroczenie terminu w powiązaniu z innymi okolicznościami może usprawiedliwiać jego przywrócenie. Natomiast znaczne uchybienie terminu może podlegać przywróceniu jedynie w wyjątkowych przypadkach” (wyrok Sądu Najwyższego – Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych z dnia 6 lipca 2016 r., sygn. akt II PK 166/15).

Przedawnienie roszczeń pracownika

Na marginesie dodać również należy, że roszczenia z prawa pracy przedawniają się co do zasady z upływem 3 lat.

 

„Art. 291. § 1. Roszczenia ze stosunku pracy ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne.

§ 2. Jednakże roszczenia pracodawcy o naprawienie szkody, wyrządzonej przez pracownika wskutek niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków pracowniczych, ulegają przedawnieniu z upływem 1 roku od dnia, w którym pracodawca powziął wiadomość o wyrządzeniu przez pracownika szkody, nie później jednak niż z upływem 3 lat od jej wyrządzenia.

§ 21. Przepis § 2 stosuje się także do roszczenia pracodawcy, o którym mowa w art. 611 oraz w art. 1011 § 2.

§ 3. Jeżeli pracownik umyślnie wyrządził szkodę, do przedawnienia roszczenia o naprawienie tej szkody stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego.

§ 4. Terminy przedawnienia nie mogą być skracane ani przedłużane przez czynność prawną.

§ 5. Roszczenie stwierdzone prawomocnym orzeczeniem organu powołanego do rozstrzygania sporów, jak również roszczenie stwierdzone ugodą zawartą w trybie określonym w kodeksie przed takim organem, ulega przedawnieniu z upływem 10 lat od dnia uprawomocnienia się orzeczenia lub zawarcia ugody”.

 

Podsumowując, wskazać należy, że przysługiwało Pani prawo do złożenia odwołania do sądu pracy. Nie wnosząc odwołania, niestety domyślnie zgodziła się Pani z wypowiedzeniem złożonym przez pracodawcę.

Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) w formularzu poniżej  ▼▼▼

Zapytaj prawnika - porady prawne online

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • pięć + VIII =
.
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
Szukamy ambitnego prawnika »

spadek.info

prawo-budowlane.info

odpowiedziprawne.pl