Mamy 10 655 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Przemoc domowa - naganne zachowanie brata

Autor: Marek Gola • Opublikowane: 09.05.2014

Brat od kilku lat jest w konkubinacie z kobietą, która bardzo źle na niego wpływa. Mają dwoje dzieci. Od początku ich związku brat nachodził po nocach mnie i naszych rodziców, krzykiem i wyzywaniem zmuszając nas do dawania mu środków na jedzenie czy leki. Doprowadził do tego, że musieliśmy się przeprowadzić. Obawiam się o zdrowie i bezpieczeństwo swoje, mojego dziecka (jestem w ciąży) i rodziców. Jesteśmy zdecydowani coś z tym zrobić i zgłosić gdzieś przemoc domową. Jakie kroki powinniśmy podjąć, by zachowanie brata wreszcie zostało ukarane?

Marek Gola

»Wybrane opinie klientów

Rewelacja!!! Wszystko bardzo klarownie wytłumaczone. Korzystałem z usług nie jednego prawnika, ale tak przygotowane pismo i objaśnienia jakie otrzymałem wprawiło mnie w zdumienie. Wszystko na najwyższym poziomie!!! Polecam serdecznie i dziękuję całemu zespołowi ePorady24, a w szczególności Panu Karolowi Jokielowi.
Zbyszek
Żadna opinia nie wyrazi mojej wdzięczności dla zespołu ePorady. Moja sprawa wydawała mi się tak skomplikowana, że nie do rozwiązania. Nie wiedziałem, od której strony ją zacząć. Szperając w internecie, natrafiłem na ePorady i okazało się, że moją sprawę można zacząć od strony, której absolutnie bym się nie spodziewał.
Jestem bardzo zadowolony z obrotu sprawy, która mnie dotyczy. Z tak znikomych danych, które przekazałem, otrzymałem pismo tak profesjonalnie napisane, jakby zespół ePorady był moim bardzo dobrym znajomym i znał mój problem tak dobrze jak ja. Dziękuję bardzo i będę polecał wszystkim korzystanie z waszych usług.
Henryk
Bardzo, bardzo dziękuję!!! W ciągu dwóch dni otrzymałam więcej wiadomości na temat mojej sprawy niż w ciągu 2 miesięcy od dwóch adwokatów!!!! Do tej pory dowiadywałam się tylko, jakie prawa ma osoba, która naraziła mnie na ogromne szkody, i jakie konsekwencje grożą mi, jeżeli nie będę respektować tych praw. Nawet odpowiedź na dodatkowe pytanie nastąpiła szybciej i była bardziej wyczerpująca niż trwająca od tygodnia dyskusja na ten temat z moim pełnomocnikiem (teraz byłym). O kosztach nie mówiąc. BARDZO POLECAM!!!
Małgorzata
Widziałem już wiele pozwów, ale sporządzony przez prawnika z eporady24.pl jest prawdziwym majstersztykiem i wyrazem profesjonalizmu. Jasno, konkretnie, przy minimum słów, maksimum treści. Do tego relacja jakości do ceny również znajduje swoje uzasadnienie. Z pełnym przekonaniem wygranej sprawy zanoszę pozew do sądu. Nikomu nie należy życzyć sądowych spraw, ale gdyby zaszła potrzeba, z pełnym przekonaniem mogę polecić eporady24.pl.
Jacek
Powiem tak: cuda załatwiane są od ręki! Na sprawie w sądzie sędzina była zaskoczona tak profesjonalnym i rzeczowym przygotowaniem, a wszystko dzięki ePorady24! Zakończyłem sprawę i wygrałem!!!! Polecam ten serwis i serdecznie dziękuję. Tak sprawnej obsługi mógłby pozazdrościć każdy inny serwis! Prawnicy są na najwyższym poziomie!!! Polecam z całego serca!!!
Zbyszek

Z treści Pani pytania wynika, iż Pani brat od kilku lat pozostaje w związku partnerskim, z którego pochodzi dwoje dzieci. Pani brat nie tylko nęka Panią, ale także Państwa rodziców, ponieważ ma na celu wyłudzenie środków pieniężnych na zakup żywości, leków itd. Dochodzi do przemocy domowej.

 

Zgodnie z treścią art. 207 § 1 Kodeksu karnego „kto znęca się fizycznie lub psychicznie nad osobą najbliższą lub nad inną osobą pozostającą w stałym lub przemijającym stosunku zależności od sprawcy albo nad małoletnim lub osobą nieporadną ze względu na jej stan psychiczny lub fizyczny, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5”.

 

Istotny z punktu widzenia interesu Pani i rodziców jest fakt, iż zachowanie brata w mojej ocenie jest zachowaniem innym niż zwyczajne znieważanie i nękanie.

 

O uznaniu za „znęcanie się” zachowania sprawiającego cierpienie psychiczne ofiary powinna decydować ocena obiektywna, a nie subiektywne odczucie pokrzywdzonego. Powszechnie przyjęte jest, iż za znęcanie się nie może być uznane zachowanie sprawcy, które nie powoduje u pokrzywdzonego poważnego cierpienia moralnego, ani w sytuacji, gdy między osobą oskarżoną a pokrzywdzoną dochodzi do wzajemnego „znęcania się”. O takiej sytuacji w mojej ocenie nie można jednak w żaden sposób mówić, bowiem zachowanie takie zagraża także dziecku.


Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

W piśmiennictwie oraz w orzecznictwie Sądu Najwyższego pod pojęciem znęcania się rozumie się zachowanie polegające na umyślnym zadawaniu bólu fizycznego lub cierpień moralnych. Mogą to być działania powtarzające się lub jednorazowe, charakteryzujące się intensywnością i rozciągłością w czasie (zob. A. Marek, Kodeks…, s. 394; także wyrok SN z 30 sierpnia 1971 r., sygn. akt I KR 149/71).

 

O uznaniu danego czynu za znęcanie się mają decydować przesłanki o charakterze obiektywnym, a nie subiektywne odczucia pokrzywdzonego. Na takie znaczenie tego znamienia wskazał Sąd Najwyższy w orzeczeniu z 6 sierpnia 1996 r., sygn. akt WR 102/96, stwierdzając:

 

„Istota przestępstwa określonego w art. 184 § 1 [k.k. z 1969 r.; obecnie art. 207 § 1 k.k] polega na jakościowo innym zachowaniu się sprawcy, aniżeli na zwyczajnym znieważeniu lub naruszeniu nietykalności osoby pokrzywdzonej. O uznaniu za »znęcanie się« zachowania sprawiającego ból fizyczny lub »dotkliwe cierpienia moralne ofiary« powinna decydować ocena obiektywna, a nie subiektywne odczucie pokrzywdzonej. Pewne jest to, że za »znęcanie się« w rozumieniu art. 184 § 1 [k.k. z 1969 r.; obecnie art. 207 § 1 k.k.] nie można uznać zachowania się sprawcy, które nie powoduje u ofiary »poważnego bólu fizycznego lub cierpienia moralnego«, ani sytuacji, gdy między osobą oskarżoną a pokrzywdzoną dochodzi do wzajemnego »znęcania się«. (…) Przez »znęcanie się« w rozumieniu art. 184 § 1 [k.k. z 1969 r.; obecnie art. 207 k.k.] należy rozumieć także umyślne zachowanie się sprawcy, które polega na intensywnym i dotkliwym naruszeniu nietykalności fizycznej lub zadawaniu cierpień moralnych osobie pokrzywdzonej w celu jej udręczenia, poniżenia lub dokuczenia albo wyrządzenia jej innej przykrości, bez względu na rodzaj pobudek”.

 

Co prawda nie wskazuje Pani w treści pytania, że brat Pani i rodzicom grozi, ale mniemam, iż takie sytuacje mogą się pojawiać, dlatego poniżej wskazuję na czyn karalny, jakim jest groźba bezprawna.

 

Groźbę karalną stanowi zapowiedź popełnienia przestępstwa na szkodę osoby, która jest adresatem takiej groźby, lub osoby jej najbliższej w rozumieniu art. 115 § 12 Kodeksu karnego. Zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z 24 sierpnia 1987 r., sygn. akt I KR 225/87, nie ma przy tym znaczenie forma wyartykułowania groźby. Może być ona wyrażona nie tylko słownie, ale także przez każde zachowanie się sprawcy, które w sposób niebudzący wątpliwości uzewnętrznia groźbę popełnienia przestępstwa. Może to być pismo, gest, wyraz twarzy i każde inne zachowanie, które w sposób ewidentny i zrozumiały dla pokrzywdzonego wyraża swoją treść intelektualną.

 

Istotny z punktu widzenia Pani i rodziców interesu i ochrony praw jest fakt, iż dla bytu niniejszego przestępstwa nie jest konieczne stwierdzenie obiektywnego niebezpieczeństwa realizacji groźby. Innymi słowy nie jest ważne, czy sprawca miał rzeczywisty zamiar spełnienia ani też czy miał faktycznie możliwości jej spełnienia, jak również i to, w jakim faktycznie celu sprawca wyraża groźbę.

 

Sąd Najwyższy wielokrotnie w swoich orzeczeniach podkreślał, iż ważny jedynie subiektywny odbiór tej groźby u pokrzywdzonego, tj. to, czy faktycznie wzbudziła ona u niego obawę spełnienia, czy wywołała uczucie strachu lub zagrożenia (zob. wyrok SN z 27 kwietnia 1990 r., sygn. akt IV KR 69/90,; wyrok SA w Lublinie z 11 października 2005 r., sygn. akt II AKa 233/2005).

 

Miejscowo właściwy do rozpoznania sprawy jest sąd, w którego okręgu popełniono przestępstwo. W przedmiotowej sprawie miejscem popełnienia przestępstwa jest, jak mniemam, dom, w którym zamieszkuje Pani i rodzice. Czyn zabroniony uważa się za popełniony w czasie, w którym sprawca działał lub zaniechał działania, do którego był obowiązany. Czyn zabroniony uważa się za popełniony w miejscu, w którym sprawca działał lub zaniechał działania, do którego był obowiązany, albo gdzie skutek stanowiący znamię czynu zabronionego nastąpił lub według zamiaru sprawcy miał nastąpić.

 

Niezwykle istotną rolę w takim postępowaniu będą odgrywały dowody z osobowych źródeł dowodowych (tj. świadkowie). Od strony przedmiotowej pojęcie znęcania się oznacza zachowanie złożone z czynności pojedynczych, które razem wzięte prowadzą do naruszenia takich dóbr, jak np. zdrowie, wolność osobistą, cześć, mienie. Całe to postępowanie określa się całościowo jako znęcanie się. Pozwolę sobie poradzić Pani złożenie zawiadomienia o uzasadnionym podejrzeniu popełnienia przestępstwa określonego w art. 207 Kodeksu karnego. Zawiadomienie o uzasadnionym podejrzeniu popełnienia przestępstwa można złożyć w jednostce prokuratury powszechnej lub na komisariacie/komendzie policji. W przypadku prokuratury zawiadomienie takie winno być złożone na piśmie. W przypadku policji zawiadomienie takie może być złożone przez każdego, kto posiada wiedzę w przedmiocie takiego zachowania. W takiej sytuacji zawiadomienie składa się do protokołu. Jednocześnie ze złożeniem zawiadomienia osoba zawiadamiająca będzie przesłuchana w charakterze świadka.

 

Niezwykle trudno jest określić czasokres takiego postępowania, bowiem w znacznym stopniu jest to uzależnione od wielkości jednostki policji czy prokuratury, która będzie prowadziła dochodzenie. Dochodzenie prowadzi policja lub organy, o których mowa w art. 312, chyba że prowadzi je prokurator. Zgodne z art. 325i § 1 Kodeksu postępowania karnego dochodzenie powinno być ukończone w ciągu 2 miesięcy. Prokurator może przedłużyć ten okres do 3 miesięcy, a w wypadkach szczególnie uzasadnionych – na dalszy czas oznaczony.

 

Czyn z art. 207 § 1 Kodeksu karnego zagrożony jest karą pozbawienia wolności do lat 5, zatem karalność przestępstwa ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynęło lat 10. Innymi słowy czyny, których dopuścił się brat wobec Państwa przed 10 laty, uległy przedawnieniu. Czyn, o którym mowa w art. 190 (groźby), podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. Zatem jego przedawnienie nastąpi z upływem 5 lat.

 

Zgodnie z art. 17 § 1 Kodeksu postępowania karnego „nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza, gdy nastąpiło przedawnienie karalności”.

 

Jeżeli zatem brat dopuścił się czynów w okresie ostatnich 10 lat – znęcanie się, i ostatnich 5 lat – groźby, wówczas należy złożyć zawiadomienie o uzasadnionym podejrzeniu popełnienia przestępstwa pisemnie lub ustnie do protokołu.

 

W mojej ocenie lepszym sposobem jest złożenie zawiadomienia o uzasadnionym podejrzeniu popełnienia przestępstwa w sposób pisemny, bowiem jest się w stanie wskazać na wszystkie stany faktyczne, które wypełniają znamiona wyżej określonych czynów, tj. czynu z art. 207 i z art. 190 Kodeksu karnego. W zawiadomieniu takim można wówczas wskazać świadków takich zdarzeń z jednoczesnym wskazaniem ich miejsca zamieszkania, co powinno przyspieszyć procedurę.

 

Złożenie zawiadomienia o uzasadnionym podejrzeniu popełnienia przestępstwa bezpośrednio do prokuratury troszeczkę zwolni postępowanie, ale proszę mieć na uwadze, iż w takiej sytuacji prokurator otrzyma zawiadomienie bezpośrednio „na biurko” i sam będzie podejmował decyzje, jakie czynności dalej wykonać. W przypadku złożenia zawiadomienia o uzasadnionym podejrzeniu popełnienia przestępstwa ustnie do protokołu policja może sama dokonać czynności, natomiast prokurator zapozna się ze sprawą w jej końcowej fazie.

 

Zasadne zatem jest złożenie zawiadomienia o uzasadnionym podejrzeniu popełniania przestępstwa bezpośrednio do prokuratury właściwej dla miejsca popełnienia przestępstwa. Powinno to pomóc Państwu uporać się z przemocą domową ze strony brata.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Prezentowana opinia prawnika nie zawiera odpowiedzi na dodatkowe pytania klienta i dlatego może nie wyczerpywać w pełni omawianego zagadnienia. Często dopiero dzięki dodatkowym pytaniom i odpowiedziom można uzyskać kompletną poradę prawną. Podkreślamy, że w naszym serwisie można zadawać dodatkowe pytania bez ograniczeń czasowych i ilościowych.

wersja do druku drukuj

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • dziewięć minus trzy =

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

»Podobne materiały

Prawa do mieszkania a przemoc domowa

W związku z przemocą ze strony mojego męża wraz z dzieckiem kilka miesięcy temu opuściłam mieszkanie. Otrzymaliśmy je od dziadka męża (prawo do najmu, głównym najemcą jest mąż) w czasie trwania małżeństwa. Od dwóch lat toczy się sprawa rozwodowa z orzeczeniem winy. Mąż roz

Niebieska Karta i przemoc żony w stosunku do męża

Moja żona posądza mnie wśród znajomych o przemoc. Sytuacja jednak wygląda zgoła odmiennie – to ona często mnie uderza, popycha, obrzuca obelgami, krzyczy, obmawia moją rodzinę czy obraża się na kilka dni. Czasami, gdy jest wyjątkowo agresywna, ja tylko ją trzymam, nigdy nie uderza

Przemoc w rodzinie – znęcanie się przez siostrę

Mam trudną sytuacją rodzinną. Mieszkam razem z siostrą i opiekujemy się naszą chorą mamą. Kilka razy zostałam fizycznie zaatakowana przez siostrę. Obraża mnie też i wyzywa. Przez to wszystko muszę się leczyć u psychiatry, miałam też stany depresyjne. Ostatnio siostra oskarżyła mni
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
wizytówka Szukamy ambitnego prawnika »