.
Mamy 12 156 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Przedawnienie roszczenia operatora telekomunikacyjnego

Autor: Łukasz Poczyński • Opublikowane: 12.08.2010

Nie zapłaciłem operatorowi telefonii komórkowej faktury z tytułu zerwania umowy. Faktura ta wystawiona została ponad trzy lata temu. Zapłatę za nią próbuje obecnie wyegzekwować firma windykacyjna. Czy moje zobowiązanie nie uległo przedawnieniu? Jeśli tak, to jak mam sprawę definitywnie zakończyć?


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Roszczenia operatorów telekomunikacyjnych dotyczące opłaty abonamentu lub rachunku telefonicznego przedawniają się na zasadach ogólnych zawartych w art. 118 Kodeksu cywilnego (w skrócie K.c.). To oznacza, że przedsiębiorca, którym jest operator, ma 3 lata od czasu, kiedy roszczenie stało się wymagalne, by dochodzić od dłużnika zapłaty zaległego rachunku.

 

Zgodnie bowiem z art. 118 K.c. „jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej – trzy lata”.

 

Na marginesie pragnę zaznaczyć, że termin przedawnienia roszczeń związanych z umowami o świadczenie usług telekomunikacyjnych budził od dawna spore kontrowersje. Brak było jednoznacznego stwierdzenia, że zastosowanie do tych umów mają ogólne przepisy o przedawnieniu. Przyjęcie poglądu, iż do roszczeń z umów z operatorami telekomunikacyjnymi stosuje się przepisy o zleceniu, skróciłoby termin przedawnienia do 2 lat. Zgodnie bowiem z art. 750 K.c. „do umów o świadczeniu usług, które nie zostały uregulowane innymi przepisami, stosuje się odpowiednio przepisy o zleceniu”. Oznacza to, iż zastosowanie do takich umów ma także art. 751 K.c., który dla roszczeń przedsiębiorców o zapłatę wynagrodzenie ustanawia 2-letni termin przedawnienia.

 

Ostatecznie wszelkie wątpliwości rozwiał w 2009 r. Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 07.05.2009 r. (sygn. akt III CZP 20/09).

 

Sąd Najwyższy przyznał, iż „z racji, że ustawa z dnia 21 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne nie reguluje kwestii przedawnienia – do roszczeń z umów zawartych na jej podstawie zastosowanie mają przepisy części ogólnej k.c., w tym art. 118 K.c., wyznaczający trzyletni termin przedawnienia dla roszczeń o świadczenia okresowe”.

 

Bardzo istotne przy stwierdzeniu przedawnienia jest to, kiedy przedawnienie zaczyna swój bieg. Jak stanowi art. 120 K.c., przedawnienie rozpoczyna swój bieg od dnia, w którym stało się ono wymagalne (czyli od momentu, kiedy dłużnik winien był spełnić świadczenie, a wierzyciel je przyjąć). Datę wymagalności z reguły określa rachunek lub faktura poprzez wskazanie terminu płatności, tj. terminu, do którego mamy możliwość zapłacić, a wierzyciel nie może skierować sprawy do sądu. Datą wymagalności jest zaś następny dzień roboczy, w którym wierzyciel może już podejmować działania zmierzające do przymusowego ściągnięcia należności.

 

Musi Pan jednak wiedzieć, że termin przedawnienia może ulec przerwaniu.

 

Zgodnie z art. 123 K.c. „bieg przedawnienia przerywa się:

 

  1. przez każdą czynność przed sądem lub innym organem powołanym do rozpoznawania spraw lub egzekwowania roszczeń danego rodzaju albo przed sądem polubownym, przedsięwziętą bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczenia” – np. wskutek wystąpienia przez bank do sądu z pozwem o zapłatę, skierowania do komornika wniosku o wszczęcie egzekucji, wystąpienia przez bank do sądu z wnioskiem o nadanie bankowemu tytułowi egzekucyjnemu klauzuli wykonalności,
  2. „przez uznanie roszczenia przez osobę, przeciwko której roszczenie przysługuje” („Uznanie roszczenia w rozumieniu art. 123 § 1 pkt 2 K.c. występuje w wypadku wyraźnego oświadczenia woli lub innego jednoznacznego zachowania się dłużnika wobec wierzyciela, z którego wynika, że dłużnik uważa roszczenie za istniejące” – stwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 07.03.2003 r., sygn. akt I CKN 11/2001. Przerwanie przedawnienia może więc nastąpić w trakcie prowadzonych z bankiem rozmów na temat odroczenia zapłaty rat, umorzenia części zobowiązań itp.),
  3. „przez wszczęcie mediacji”.

 

Po każdym przerwaniu bieg terminu należy liczyć od nowa. Co więcej, w okresie, gdy sprawa znajduje się w sądzie lub u komornika, termin przedawnienia w ogóle nie biegnie.

 

Jeśli w Pana sprawie żadna z powyższych sytuacji nie miała miejsca, to roszczenie operatora jest prawdopodobnie przedawnione. Przedawnienie roszczenia majątkowego polega na tym, iż ten, przeciwko komu przysługuje roszczenie, może uchylić się od jego zaspokojenia. Ta zasada nie będzie jednak zastosowana, jeśli osoba taka zrzecze się korzystania z zarzutu przedawnienia. Należy jednak pamiętać, iż zrzeczenie się zarzutu przedawnienia przed upływem terminu jest nieważne.

 

Druga rzecz, o której trzeba pamiętać: po upływie terminu przedawnienia roszczenie nie wygasa, tylko zmienia się w zobowiązanie niezupełnie, co oznacza niemożność jego przymusowej realizacji. Dlatego też wierzyciel może np. wystąpić do sądu z powództwem o roszczenie mimo jego przedawnienia. Sąd nie bierze bowiem z urzędu pod uwagę zarzutu przedawnienia – zarzut taki musi podnieść sam dłużnik. Najlepiej, żeby zrobił to jak najwcześniej. Wówczas sąd powinien oddalić powództwo.

 

Reasumując, proponuję wystosować pismo do firmy windykacyjnej, które jednak nie musi spełniać szczególnych warunków. Wystarczy, jeśli w piśmie wskaże Pan, iż roszczenie uległo przedawnieniu i odmawia Pan spełniania rzeczonego świadczenia. Ponadto w piśmie może Pan podnieść, iż nie życzy sobie więcej wezwań do zapłaty w tej sprawie i jeśli firma windykacyjna uważa, iż jej roszczenie jest wymagalne, to powinna działać zgodnie z procedurami przewidzianymi przez prawo, tj. powinna wystąpić z pozwem do sądu.

 

Jeśli firma windykacyjna skieruje pozew do sądu, wówczas z pewnością otrzyma Pan informacje od sądu na ten temat.

 

Jednocześnie dodam, że wyrok zaoczny stanowi formę orzeczenia sądowego, które może być wydane przez sąd w postępowaniu cywilnym przy zaistnieniu ściśle określonych przesłanek. Zasadniczo podstawą wyroku zaocznego jest niestawiennictwo pozwanego na posiedzeniu wyznaczonym na rozprawę bądź bezczynność pozwanego, który stawił się na posiedzenie.

 

Reasumując powyższe, należy stwierdzić, iż na pewno będzie Pan miał szansę na podniesienie zarzutu przedawnienia.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • 1 + III =
.
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
Szukamy ambitnego prawnika »

porady spadkowe

porady budowlane

porady prawnika odpowiedziprawne.pl

ozdobne poduszki Hampton