Mamy 11 676 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Prawo właściwe dla świadczenia usług przez internet w Unii Europejskiej – część 2

Autor: Jakub Bonowicz • Opublikowane: 15.12.2009

Jan prowadzi serwis internetowy. Mieszka w Polsce, działalność ma zarejestrowaną w Anglii, serwer zlokalizowany jest w Niemczech, a klienci serwisu pochodzą ze wszystkich krajów Unii Europejskiej. Prawu którego państwa podlega świadczenie usług drogą elektroniczną przez Jana? – ciąg dalszy.



Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Kiedy nie stosujemy zasady państwa pochodzenia?

 

  1. Do kwestii podatkowych, zagadnień odnoszących się do usług społeczeństwa informacyjnego objętych dyrektywami 95/46/WE oraz 97/66/WE (chodzi o ochronę danych osobowych) oraz zagadnień odnoszących się do umów lub praktyk regulowanych prawem ochrony konkurencji (art. 1 ust. 5 Dyrektywy).
  2.  

  3. Do usług, które Dyrektywa wyłącza spod pojęcia „usług społeczeństwa informacyjnego” – art. 1 ust. 5-6 Dyrektywy – czyli:
    1. działalności notariuszy lub zawodów równorzędnych w zakresie, w jakim wiąże się ona z bezpośrednim i szczególnym udziałem w wykonywaniu władzy publicznej;
    2. reprezentacji klienta oraz obrony jego interesów przed sądem;
    3. gier hazardowych wiążących się z ustaleniem stawek mających wartość pieniężną w grach losowych, łącznie z loteriami i zakładami wzajemnymi.

      Przepis ten nie został wdrożony do prawa polskiego. Oznacza to, że w świetle prawa polskiego gry hazardowe on-line zaliczyć należy do usług świadczonych drogą elektroniczną, mimo odmiennego stanowiska Dyrektywy. Dyrektywa nie jest bowiem aktem bezpośrednio wiążącym jednostki, wymaga wdrożenia do krajowego porządku. Oznacza to, iż do gier hazardowych on-line w obecnym stanie prawnym powinna mieć zastosowanie zasada państwa pochodzenia. Jednostka nie może przecież ponosić negatywnych konsekwencji wadliwego wdrożenia Dyrektywy przez państwo.
  4.  

  5. Do usług, które ustawa wyłącza spod pojęcia usług świadczonych drogą elektroniczną – art. 3, należą:
    1. rozpowszechnianie lub rozprowadzanie programów radiowych lub programów TV i związanych z nimi przekazów tekstowych w rozumieniu ustawy z 1992 r. o radiofonii i telewizji;
    2. używanie poczty elektronicznej lub innego równorzędnego środka komunikacji elektronicznej między osobami fizycznymi, w celach osobistych niezwiązanych z prowadzoną przez te osoby, chociażby ubocznie, działalnością zarobkową lub wykonywanym przez nie zawodem;
    3. świadczenie przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego większości usług telekomunikacyjnych;
    4. świadczenie usług drogą elektroniczną, jeżeli odbywa się ono w ramach struktury organizacyjnej usługodawcy, przy czym usługa świadczona drogą elektroniczną służy wyłącznie do kierowania pracą lub procesami gospodarczymi tego podmiotu.

     

  6. Do kwestii, które zostały wymienione w aneksie do Dyrektywy (Załącznik do Dyrektywy w zw. z art. 3 ust. 3 Dyrektywy i art. 3b ustawy), takich jak:
    1. ochrona praw autorskich i praw pokrewnych, baz danych oraz własności przemysłowej – właściwe jest tutaj prawo państwa, na którego terytorium następuje naruszenie prawa (wynika to z zasady minimalnego standardu ochrony wynikającej z Konwencji berneńskiej i Konwencji paryskiej).
      Przykład: Jan świadczy usługi polegające na udostępnianiu artykułów. Siedzibę ma w Anglii. Jeśli serwis dostępny jest dla polskich czytelników, to stosujemy w tym zakresie przepisy polskiego prawa autorskiego.
    2. emisja pieniądza elektronicznego przez instytucje, o których mowa w art. 50 ustawy z 2002 r. o elektronicznych instrumentach płatniczych;
    3. wykonywanie na terytorium RP działalności ubezpieczeniowej przez zagraniczny zakład ubezpieczeń, o którym mowa w art. 128 ust. 1 ustawy z 2003 r. o działalności ubezpieczeniowej;
    4. udostępnianie na terytorium RP informacji reklamowych przez fundusz zagraniczny, o którym mowa w art. 2 pkt 9 ustawy z 2004 r. o funduszach inwestycyjnych;
    5. umowy z udziałem konsumentów – stosuje się prawo państwa właściwe dla miejsca zamieszkania konsumenta w takim zakresie, w jakim zapewnia ono ochronę silniejszą niż prawo państwa pochodzenia (np. ustawa o ochronie niektórych praw konsumentów, ustawa o sprzedaży konsumenckiej);
    6. warunki dopuszczalności przesyłania niezamówionych informacji handlowych za pośrednictwem poczty elektronicznej (spam) – właściwe jest prawo państwa odbiorcy wiadomości.

      Zatem zasada państwa pochodzenia nie pozwala na obejście przepisów zakazujących spamu w prawie polskim.

 

 

Szczególny tryb ograniczenia zasady państwa pochodzenia

 

Wyliczenie zawarte wyżej ma charakter wyczerpujący. W jednym tylko dodatkowym przypadku Państwo Członkowskie może wyłączyć zasadę państwa pochodzenia. Stanowią o tym art. 3 ust. 4 Dyrektywy i 3b ustawy, zgodnie z którymi władze publiczne mogą wyłączyć stosowanie tej zasady na zasadach określonych przez odrębne przepisy ze względu na ochronę zdrowia, obronność, bezpieczeństwo państwa lub bezpieczeństwo publiczne.

 

Środki ograniczenia muszą być wyraźnie przewidziane przez prawo i to w stosunku do usługi danego rodzaju. Obecnie jedyne takie środki przewiduje prawo postępowania karnego, tj. orzeczenie przepadku narzędzi popełnienia przestępstwa (np. komputera, serwera, dysku) oraz zastosowanie zajęcia rzeczy w celu zabezpieczenia przepadku w toku postępowania (art. 217 § 1 Kodeksu postępowania karnego). Brak jest natomiast środków prawnych pozwalających np. na blokadę zagranicznych stron internetowych.

 

Ponadto zastosowanie ograniczenia wymaga spełnienia specjalnej procedury przewidzianej przez art. 3 ust. 4 Dyrektywy oraz podlega weryfikacji przez Komisję Europejską. Komisja bada, w jak najkrótszym terminie zgodność środków, o których została powiadomiona, z prawem wspólnotowym. W przypadku gdy uzna, że środek ten jest niezgodny z prawem wspólnotowym, zwraca się do Państwa Członkowskiego o wstrzymanie się od podejmowania przewidywanych środków lub o natychmiastowe zakończenie ich stosowania.


Stan prawny obowiązujący na dzień 15.12.2009


Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • I minus dwa =

 

»Podobne materiały

Zawarcie umowy drogą elektroniczną – część 1

Artykuł omawia podstawy prawne składania oświadczeń woli i zawierania umów za pośrednictwem internetu.

 

Regulamin świadczenia usług drogą elektroniczną – część 1

Jeśli chcesz prowadzić działalność w internecie, pierwszą rzeczą, jaką powinieneś zrobić (o ile masz już pomysł), jest sporządzić regulamin. Zgodnie bowiem z art. 8 ust. 1 ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną usługodawca świadczący usługi drogą elektroniczną obowiązany jest sporządzić

 

Prawo właściwe dla świadczenia usług przez internet w Unii Europejskiej – część 1

Jan prowadzi serwis internetowy. Mieszka w Polsce, działalność ma zarejestrowaną w Anglii, serwer zlokalizowany jest w Niemczech, a klienci serwisu pochodzą ze wszystkich krajów Unii Europejskiej. Prawu którego państwa podlega świadczenie usług drogą elektroniczną przez Jana?

 

Odpowiedzialność dostawcy hostingowego za dane przechowywane na serwerze

Hosting możemy określić najprościej jako „wynajem internetowy”. Polega on na tym, iż dostawca usług (hoster) udostępnia zasoby systemu teleinformatycznego w celu przechowywania danych przez usługobiorcę. Czy też bardziej potocznie – jest to udostępnianie przez jeden podmiot (dostaw

 

Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
Szukamy ambitnego prawnika »