Mamy 11 498 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Praca wspólnika spółki jawnej w Niemczech, opodatkowanie zysków

Autor: Marcin Sądej • Opublikowane: 26.07.2020

W spółce jawnej jest dwóch wspólników, podział zysków w proporcji 50-50. Spółka podpisała kontrakt z niemiecką firmą w zakresie świadczenia usług programistycznych na miejscu u klienta. Ja świadczę usługi w siedzibie klienta, natomiast mój wspólnik przebywa w Polsce. Mój pobyt w Niemczech będzie dłuższy niż 183 dni w ciągu roku, jednak moje centrum życiowe zostanie w Polsce. Rozumiem, że moja praca w biurze u klienta, gdzie będę miał wydzielone pomieszczenie, zostanie zakwalifikowana jako świadczenie usług poprzez zakład. Domyślam się także, że dochody uzyskane poprzez zakład powinny być opodatkowane w Niemczech. Jednak co z drugim wspólnikiem? Czy tylko ja powinienem rozliczyć się z niemieckim urzędem skarbowym z mojej części zysków uzyskanych z tego kontraktu, czy także mój wspólnik, pomimo że nie będzie w ogóle przebywał na terenie Niemiec?


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Praca wspólnika spółki jawnej w Niemczech, opodatkowanie zysków

Umowa z Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania

Chcąc rozstrzygnąć przedstawiony przez Pana problem, sięgnąć należy do treści umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku, podpisanej w Berlinie dnia 14 maja 2003 r. Kwestie dotyczące opodatkowania przedsiębiorców reguluje art. 7 tej umowy. Wskazano w nim, że zyski polskiego przedsiębiorstwa podlegają opodatkowaniu tylko w Polsce, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi w Niemczech działalność gospodarczą poprzez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, to zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w Niemczech, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej można przypisać je temu zakładowi.

 

Prowadzenie działalności poprzez zagraniczny „zakład”

Definicja zakładu zawarta jest w art. 5 wspomnianej umowy. Przepis stanowi, że w rozumieniu niniejszej Konwencji określenie „zakład” oznacza stałą placówkę, przez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa. Określenie „zakład” obejmuje w szczególności:

 

a) siedzibę zarządu,

b) filię,

c) biuro,

d) fabrykę,

e) warsztat,

f) kopalnię, źródło ropy naftowej lub gazu, kamieniołom albo każde inne miejsce wydobywania zasobów naturalnych.

 

Zgodnie z Komentarzem do Konwencji Modelowej OECD fakt, czy działalność jest prowadzona w ramach przedsiębiorstwa, powinien być interpretowany na podstawie ustawodawstwa wewnętrznego poszczególnych Państw. Termin „przedsiębiorstwo” należy przy tym rozumieć nie w znaczeniu podmiotowym, ale jako prowadzenie działalności handlowej lub przemysłowej przez rezydenta państwa będącego stroną umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

 

Zakład na terenie Niemiec – czyli placówka o charakterze stałym

Aby mówić o istnieniu zakładu na terenie Niemiec, musi to być jakaś placówka o charakterze stałym. Przy czym ważne jest to, że o stałości placówki wcale nie decydują takie okoliczności jak posiadanie własnego lokalu za granicą, czy też rejestracja firmy za granicą, zatrudnianie tam personelu i stała obsługa kontrahentów. Organy podatkowe stoją na stanowisku, że z zagranicznym zakładem możemy mieć do czynienia również wtedy, gdy polski przedsiębiorca świadczy usługi na rzecz zagranicznego kontrahenta w sposób cykliczny, nawet w jego siedzibie.

 

W interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 16.11.2015r., nr IPPB5/4510-803/15-4/PS czytamy:

 

„Zgodnie z definicją placówka musi być »stała«; musi zatem istnieć więź między placówką a określonym punktem geograficznym.

 

Po jakim czasie placówka przestaje być tymczasowa?

Ponieważ placówka musi być stała, zakład może istnieć tylko wówczas, gdy placówka ma określony stopień trwałości, tzn. nie ma charakteru tymczasowego. Stałość nie oznacza jednakże, że placówka musi funkcjonować długotrwale, choć tak jest zazwyczaj. Placówka może stanowić zakład nawet wówczas, gdy w rzeczywistości istnieje przez krótki okres, jeśli ze względu na szczególny rodzaj działalności jest prowadzona tylko przez bardzo krótki okres.

 

W sytuacji, gdy działalność ma charakter powtarzalny, wówczas każdy okres, w którym placówka była użytkowana, powinien być brany pod uwagę w połączeniu z ilością wszystkich okresów, w których była użytkowana (okres może się rozciągnąć na wiele lat).

 

Cykliczność przerw, mieszczących się w zwykłym toku działalności nie wyklucza stałości placówki.”

 

Ponadto komentarz do Modelowej Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania na stronie 117 podaje taki przykład obrazujący powyższą zasadę:

 

„Malarz przez dwa lata przebywa trzy dni w tygodniu w wielkim biurowcu jego głównego klienta. W tym przypadku obecność malarza w tym biurowcu, w którym wykonuje najważniejsze funkcje jego działalności gospodarczej (tj. malowanie), powinna być utożsamiana z istnieniem zakładu.”

 

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 09.10.2017r., nr 0115-KDIT3.4011.256.2017.1.MR stwierdził:

 

„Placówka gospodarcza, która miała być utrzymywana przez okres tak krótki, aby nie mogła stanowić zakładu, w rzeczywistości jednak jest utrzymywana przez okres, który nie może być uważany za tymczasowy, staje się zakładem od momentu jej utworzenia. Nie uważa się, iż zakład istnieje, jeżeli działalność była wykonywana w państwie za pośrednictwem stałej placówki utrzymywanej krócej niż sześć miesięcy. Jednym z wyjątków od tej reguły jest sytuacja, gdy działalność ma charakter powtarzalny; w takim przypadku każdy okres, w którym placówka była użytkowana, powinien być brany pod uwagę w połączeniu z ilością wszystkich okresów, w których była użytkowana (okres może rozciągnąć się na wiele lat). Inny wyjątek dotyczy działalności gospodarczej prowadzonej wyłącznie w danym państwie; w takiej sytuacji działalność gospodarcza może trwać krótko z uwagi na jej charakter, lecz ponieważ jest ona prowadzona całkowicie w tym państwie, to jej związek z tym państwem jest silniejszy.”

 

Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania nie przesądzają, jaki okres czasu wpływa na uznanie placówki za mającą stały charakter. Zwykle nie uważa się za zakład placówki, za pośrednictwem której działalność jest wykonywana przez okres krótszy niż 6 miesięcy. Jednocześnie wskazano dwa wyjątki, tj. gdy działalność gospodarcza:

 

1) ma charakter powtarzalny (w takim przypadku przy określaniu stałego charakteru placówki powinien być brany pod uwagę każdy okres, w którym placówka była użytkowana dla potrzeb działalności gospodarczej),

2) jest prowadzona wyłącznie w danym państwie (w takiej sytuacji działalność gospodarcza może trwać krótko z uwagi na jej charakter, lecz ponieważ jest ona prowadzona całkowicie w tym państwie, to jej związek z tym państwem jest silniejszy).

 

Kwalifikacja dochodu wypracowanego przez zakład spółki jawnej w Niemczech

W świetle przedstawionych argumentów można uznać, że wykonywanie przez jednego ze wspólników działalności na terenie Niemiec, w biurze kontrahenta, daje podstawy to zakwalifikowania takiej aktywności jako zagraniczny zakład polskiej spółki osobowej.

 

Biorąc jednak pod uwagę transparentność spółki jawnej, gdzie z osiągniętego dochodu każdy ze wspólników rozlicza się osobiście w stosunku do posiadanego udziału, pojawia się pytanie o prawidłową kwalifikację dochodu wypracowanego przez zakład.

 

W pierwszej kolejności wskazać należy, że spółka osobowa jest formą prawną, która stanowi osobny od wspólników byt prawny. Na gruncie Kodeksu spółek handlowych (K.s.h.) spółka jawna może posiadać swój majątek oraz zaciągać w swoim imieniu zobowiązania i posiadać określone prawa. W rezultacie zysk wypracowany przez zagraniczny zakład powinien być przyporządkowany do spółki jawnej, a nie do określonego wspólnika.

 

Zagraniczny zysk dzielony proporcjonalnie do wielkości udziału w spółce jawnej

Pewne światło na całą sprawę rzuca komentarz do Modelowej Konwencji OECD. W komentarzu do ust. 3 art. 5 Konwencji Modelowej – pkt 19.1 (odnoszącego się co prawda do podmiotów prowadzących określoną działalność) czytamy (dotyczy wprawdzie zagranicznego zakładu budowlanego, ale można to odnieść również do Pana przypadku):

 

„W przypadku spółek osobowych przejrzystych pod względem podatkowym kryterium dwunastu miesięcy ma zastosowanie do własnej działalności spółki osobowej. Jeżeli okres dwunastu miesięcy na miejscu budowy zostanie przekroczony przez wspólników i pracowników spółki osobowej, to przedsiębiorstwo prowadzone przez spółkę osobową jest traktowane jako posiadające zakład. Każdy więc wspólnik będzie traktowany jako posiadający zakład w zakresie opodatkowania jego części zysków osiągniętych przez spółkę osobową, bez względu na okres spędzony przez niego samego na miejscu budowy.”

 

Każdy wspólnik jest traktowany jako posiadający zagraniczny zakład

Jak zatem widać każdy wspólnik jest traktowany jako posiadający zagraniczny zakład. W rezultacie każdy wspólnik opodatkowuje tą część wypracowanego przez spółkę zysku zagranicznego proporcjonalnie do wielkości posiadanego udziału w spółce. W konsekwencji, w przedstawionym przypadku obaj Panowie jako wspólnicy powinni opodatkować zagraniczny zysk zgodnie z zasadami przewidzianymi dla zagranicznego zakładu. W konsekwencji Pan i wspólnik rozliczycie zysk zagranicznego zakładu z zastosowaniem właściwej metody unikania podwójnego opodatkowania.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • IX - dziewięć =
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
Szukamy ambitnego prawnika »