Mamy 11 279 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Pozbawienie wolności a rozwiązanie umowy o pracę

Autor: Marta Handzlik-Rosuł • Opublikowane: 02.03.2017

Pracowałem w banku. Mój pracodawca zwolnił mnie z pracy na podstawie art. 52 § 1 K.p. W 2015 r. zostałem skazany za złamanie zakazu prowadzenia samochodu na karę pozbawienia wolności 1 rok i 8 miesięcy. Wyszedłem na zwolnienie warunkowe we wrześniu 2016 r. Pracodawca dobrze wiedział, że odbywam karę, bo syn go o tym poinformował. Mam 56 lat, jestem wdowcem, gdzie ja teraz dostanę pracę? Kiedy do niego poszedłem, skłamał, że dopiero teraz się dowiedział o moim odbywaniu kary. Na odwołanie nie miałem szans, bo wysłał mi wypowiedzenie umowy na adres domowy, a mnie z oczywistych względów tam nie było. Nic nie zrobiłem, żeby mnie tak potraktował, bo byłem rzetelnym pracownikiem. Co mogę zrobić w tej sytuacji?


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (j.t. Dz. U. z 2014 r., poz. 1502) „pracodawca może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika w razie:

 

1) ciężkiego naruszenia przez pracownika podstawowych obowiązków pracowniczych;

2) popełnienia przez pracownika w czasie trwania umowy o pracę przestępstwa, które uniemożliwia dalsze zatrudnianie go na zajmowanym stanowisku, jeżeli przestępstwo jest oczywiste lub zostało stwierdzone prawomocnym wyrokiem;

3) zawinionej przez pracownika utraty uprawnień koniecznych do wykonywania pracy na zajmowanym stanowisku”.

 

W praktyce częstą przyczyną rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia na podstawie komentowanego przepisu jest niestawienie się przez pracownika do pracy i niepoinformowanie pracodawcy w przewidzianym czasie o powodach swojej nieobecności. Słuszność poglądu, zgodnie z którym takie zachowanie stanowi naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych, znajduje potwierdzenie w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 27 marca 2003 r., I PKN 551/99 (OSNAPiUS 2001, nr 16, poz. 510).

 

Istotne znaczenie ma nie tylko to, że pracownik nie stawił się do pracy i nie powiadomił pracodawcy o powodach swojej nieobecności, ale także to, dlaczego pracownik nie stawił się w pracy i dlaczego nie powiadomił o tym pracodawcy, czy też dlaczego powiadomił o tym z pewnym opóźnieniem. Dla przykładu – w wyroku z dnia 4 sierpnia 1999 r., I PKN 126/99 (OSNAPiUS 2000, nr 20, poz. 752), a także w wyroku z dnia 4 grudnia 1997 r., I PKN 416/97 (OSNAPiUS 1998, nr 20, poz. 596) Sąd Najwyższy stwierdził, że pracownik nie narusza w sposób ciężki podstawowych obowiązków pracowniczych, jeżeli po jego stronie występują okoliczności usprawiedliwiające nieobecność w pracy, a dopuszcza się on jedynie uchybień w formalnym usprawiedliwieniu tej nieobecności.

 

Oświadczenie zmierzające do niezwłocznego rozwiązania stosunku pracy powinno zawierać – poza wyrażeniem woli natychmiastowego ustania tego stosunku – wskazanie powodów (przyczyn) uzasadniających rozwiązanie umowy o pracę w omawianym trybie.

 

Oświadczenie powinno być złożone w formie pisemnej wraz z podaniem przyczyn, a nadto powinno zawierać pouczenie o przysługujących pracownikowi środkach prawnych (informację, że może wystąpić do sądu pracy o przywrócenie do pracy lub o odszkodowanie w ciągu 14 dni od doręczenia oświadczenia o rozwiązaniu umowy o pracę).

 

Oświadczenie powyższe uważa się za złożone, gdy dojdzie do pracownika w taki sposób, że mógł zapoznać się z jego treścią. Jeśli pismo zawierające oświadczenie o rozwiązaniu umowy zostało przesłane na adres pracownika, za datę złożenia uważa się już zawiadomienie pracownika o nadejściu przesyłki, z tą bowiem chwilą mógł powziąć o niej wiadomość. W tym wypadku ma odpowiednie zastosowanie – zgodnie z art. 300 K.p. – przepis art. 61 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (por. orzeczenie SN z dnia 16 marca 1995 r., I PRN 2/95, OSNAPiUS 1995, nr 18, poz. 229).

 

Podsumowując: nawet jeśli jest Pan w stanie udowodnić, że syn poinformował pracodawcę o przyczynie nieobecności – termin na wniesienie odwołania do sądu już minął. Ponadto wysłanie oświadczenia o zakończeniu stosunku pracy na Pana adres domowy w doktrynie zostało uznane za spełnienie warunku o zapoznaniu się z pismem przez pracownika.

 

Jedyną szansą dla Pana w tej sytuacji było złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Niestety miała Pani na to 7 dni od dnia zwolnienia warunkowego, co oznacza, że termin ten już minął. Obecnie nie może Pan już nic zrobić w sprawie.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • VII minus osiem =

»Podobne materiały

Likwidacja działalności gospodarczej a zwolnienie pracownika korzystającego z ochrony

Prowadzę mikrofirmę, w której zatrudniony jest jeden pracownik. Planuję likwidację i jednoczesne zwolnienie tego pracownika. Czy w takiej sytuacji nie stosuje się przepisów szczególnych dotyczących ochrony pracowników przed wypowiedzeniem i mogę rozwiązać umowę o pracę z osobą w wieku przedemer

 

Okres ochronny dla pracującej kobiety z zawieszoną wcześniejszą emeryturą

Jestem kobietą, mam 56 lat i od roku naliczoną, ale zawieszoną, wcześniejszą emeryturę – wcześniejszą ze względu na wiek (skończyłam 55 lat w 2008 roku) i staż pracy, a zawieszoną, bo pracuję i zbyt dużo zarabiam. Mam umowę o pracę na czas nieokreślony. Czy obejmuje mnie okres ochronny?

 

Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
wizytówka Szukamy ambitnego prawnika »