Mamy 10 655 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Powództwo o zaprzeczenie ojcostwa, o którym mowa w przepisach Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego

Autor: Łukasz Drzewiecki • Opublikowane: 27.11.2015

Powództwo o zaprzeczenie ojcostwa, o którym mowa w przepisach Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, jest jedynym sposobem, w jaki może zostać obalone domniemanie pochodzenia dziecka od męża matki. Twierdzenia pozwu o zaprzeczenie ojcostwa powinny wykazywać, że mąż matki nie jest ojcem dziecka.


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Zgodnie z art. 62 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (K.r.o.)1, jeżeli dziecko urodziło się w czasie trwania małżeństwa albo przed upływem trzystu dni od jego ustania lub unieważnienia, domniemywa się, że pochodzi ono od męża matki (domniemania tego nie stosuje się, jeżeli dziecko urodziło się po upływie trzystu dni od orzeczenia separacji). Natomiast zgodnie z art. 62 § 2 K.r.o. jeżeli dziecko urodziło się przed upływem trzystu dni od ustania lub unieważnienia małżeństwa, lecz po zawarciu przez matkę drugiego małżeństwa, domniemywa się, że pochodzi ono od drugiego męża. Domniemanie to nie dotyczy przypadku, gdy dziecko urodziło się w następstwie procedury medycznie wspomaganej prokreacji, na którą wyraził zgodę pierwszy mąż matki. Jak wspomniano na wstępie, domniemania powyższe mogą być obalone tylko na skutek powództwa o zaprzeczenie ojcostwa (art. 62 § 3 K.r.o.), którego zasady wytaczania regulują przepisy art. 63-70 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.

 

Legitymacja czynna do wytoczenia powództwa o zaprzeczenie ojcostwa przysługuje:

 

  1. mężowi matki dziecka;
  2. matce dziecka;
  3. dziecku po dojściu do pełnoletności.

 

Zgodnie z art. 63 K.r.o. mąż matki może wytoczyć powództwo o zaprzeczenie ojcostwa w ciągu sześciu miesięcy od dnia, w którym dowiedział się o urodzeniu dziecka przez żonę, nie później jednak niż do osiągnięcia przez dziecko pełnoletności. Jeżeli mąż matki został całkowicie ubezwłasnowolniony z powodu choroby psychicznej lub innego rodzaju zaburzeń psychicznych, na które zapadł w ciągu terminu do wytoczenia powództwa o zaprzeczenie ojcostwa, powództwo może wytoczyć jego przedstawiciel ustawowy. Termin do wytoczenia powództwa wynosi w tym wypadku sześć miesięcy od dnia ustanowienia przedstawiciela ustawowego, a jeżeli przedstawiciel powziął wiadomość o urodzeniu się dziecka dopiero później – sześć miesięcy od dnia, w którym tę wiadomość powziął. Jeżeli przedstawiciel ustawowy męża całkowicie ubezwłasnowolnionego nie wytoczył powództwa o zaprzeczenie ojcostwa, mąż może wytoczyć powództwo po uchyleniu ubezwłasnowolnienia. Termin do wytoczenia powództwa wynosi w tym wypadku sześć miesięcy od dnia uchylenia ubezwłasnowolnienia, a jeżeli mąż powziął wiadomość o urodzeniu się dziecka dopiero później – sześć miesięcy od dnia, w którym tę wiadomość powziął. Natomiast jeżeli mąż matki zapadł na chorobę psychiczną lub innego rodzaju zaburzenia psychiczne w ciągu terminu do wytoczenia powództwa o zaprzeczenie ojcostwa i mimo istnienia podstaw do ubezwłasnowolnienia całkowitego nie został ubezwłasnowolniony, może on wytoczyć powództwo w ciągu sześciu miesięcy od ustania choroby lub zaburzeń, a gdy powziął wiadomość o urodzeniu się dziecka dopiero później – w ciągu sześciu miesięcy od dnia, w którym tę wiadomość powziął. Zgodnie z art. 66 mąż matki powinien wytoczyć powództwo o zaprzeczenie ojcostwa przeciwko dziecku i matce, a jeżeli matka nie żyje – przeciwko dziecku.

 


Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Podstawę do wytoczenia powództwa o zaprzeczenie ojcostwa przez matkę dziecka stanowi przepis art. 69 K.r.o. Matka może wytoczyć powództwo o zaprzeczenie ojcostwa swego męża w ciągu sześciu miesięcy od urodzenia dziecka. Powództwo powinno zostać wytoczone przeciwko mężowi i dziecku, a jeżeli mąż nie żyje – przeciwko dziecku. Podobnie jak w przypadku męża, jeżeli matka dziecka została całkowicie ubezwłasnowolniona z powodu choroby psychicznej lub innego rodzaju zaburzeń psychicznych, na które zapadła w ciągu terminu do wytoczenia powództwa o zaprzeczenie ojcostwa, powództwo może wytoczyć jej przedstawiciel ustawowy. Jeżeli przedstawiciel ustawowy matki całkowicie ubezwłasnowolnionej nie wytoczył powództwa o zaprzeczenie ojcostwa, może ona wytoczyć powództwo po uchyleniu ubezwłasnowolnienia. Jeżeli matka zapadła na chorobę psychiczną lub innego rodzaju zaburzenia psychiczne w ciągu terminu do wytoczenia powództwa o zaprzeczenie ojcostwa i mimo istnienia podstaw do ubezwłasnowolnienia całkowitego nie została ubezwłasnowolniona, również może ona wytoczyć powództwo w ciągu sześciu miesięcy od ustania choroby lub zaburzeń. Terminy do wytoczenia powództwa przez matkę ubezwłasnowolnioną są takie same jak w przypadku wytaczania powództwa przez ubezwłasnowolnionego męża matki.

 

Powództwo o zaprzeczenie ojcostwa na zasadach określonych w przepisach Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego może wytoczyć również dziecko, jednak dopiero wtedy gdy osiągnie ono pełnoletność. Zgodnie z art. 70 § 1 K.r.o. może ono to zrobić nie później niż w ciągu trzech lat od osiągnięcia pełnoletności. Dziecko powinno wytoczyć powództwo przeciwko mężowi swojej matki i matce, a jeżeli matka nie żyje – przeciwko jej mężowi. Jeżeli mąż matki nie żyje, powództwo powinno być wytoczone przeciwko kuratorowi ustanowionemu przez sąd opiekuńczy.

 

Należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 68 K.r.o. zaprzeczenie ojcostwa nie jest dopuszczalne, jeżeli dziecko urodziło się w następstwie procedury medycznie wspomaganej prokreacji, na którą mąż matki wyraził zgodę.

 

Zaprzeczenie ojcostwa następuje przez wykazanie, że mąż matki nie jest ojcem dziecka. Chociaż teoretycznie fakt ten można wykazywać przy użyciu dowolnych dowodów wskazanych w Kodeksie postępowania cywilnego2, to w praktyce jedynym dowodem, na podstawie którego można w największym stopniu pewności rozstrzygnąć, czy mąż matki jest ojcem dziecka, jest badanie genetyczne DNA.

 

 

 

 

____________________________

1 Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2015 r., poz. 583, z późn. zm.)

2 Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2014 r. poz. 101, z późn. zm.)



Stan prawny obowiązujący na dzień 27.11.2015

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
wizytówka Szukamy ambitnego prawnika »