.
Mamy 12 627 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Potrącenie rowerzysty

Autor: Marcin Górecki • Opublikowane: 25.07.2012

Kilka miesięcy temu potrąciłam rowerzystę. Nic mu się nie stało, rozstaliśmy się w zgodzie. Po tygodniu zgłosił sprawę na policję. Byłam na przesłuchaniu – rowerzysta kłamał. Niedługo mam rozmowę z prokuratorem. Jak dowodzić, że potrącenie rowerzysty nie było zgodne z jego wersją? Teraz podobno ma dwóch świadków wydarzenia, mimo że wtedy byliśmy sami na ulicy.

 


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

W mojej ocenie, jako że z treści Pani pytania wynika, jakoby poruszała się Pani pojazdem mechanicznym, może chodzić o czyn, o którym mowa w art. 177 § 1 Kodeksu karnego (w skrócie K.k.). Zgodnie z jego treścią, „kto, naruszając, chociażby nieumyślnie, zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, powoduje nieumyślnie wypadek, w którym inna osoba odniosła obrażenia ciała określone w art. 157 § 1”. Obrażenia ciała, o których mowa w art. 157 § 1 K.k., to naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia, inny niż określony w art. 156 § 1. Odnosząc się zatem odpowiednio do art. 156 § 1 K.k., będą to inne obrażenia ciała aniżeli pozbawienia człowieka wzroku, słuchu, mowy, zdolności płodzenia, innego ciężkiego kalectwa, ciężkiej choroby nieuleczalnej lub długotrwałej, choroby realnie zagrażającej życiu, trwałej choroby psychicznej, całkowitej albo znacznej trwałej niezdolności do pracy w zawodzie lub trwałego, istotnego zeszpecenia lub zniekształcenia ciała.

 

Z treści Pani pytania wynika, że do potrącenia rowerzysty doszło na skutek nieumyślnego naruszenia zasad bezpieczeństwa w ruchu. Każde zachowanie zasad bezpieczeństwa w ruchu, które w swych skutkach jest zgodne z art. 157 § 1 K.k., chociażby nieumyślne, jest przestępstwem.

 

Z chwilą przedstawienia zarzutów w związku z potrąceniem rowerzysty, jak już wskazałem powyżej, stanie się Pani stroną postępowania, zatem będzie Pani przysługiwała inicjatywa dowodowa. Inaczej mówiąc, będzie Pani uprawniona do składania wniosków dowodowych, np. o przesłuchanie świadków. Jako podejrzana musi Pani pamiętać, że nie jest Pani zobowiązana do mówienia prawdy, a po drugie nie jest Pani zobowiązana do wykazania swojej niewinności.

 

W pierwszej kolejności należy podważać zeznania świadków potrącenia rowerzysty. Pani uprawnieniem jest uczestniczenie w każdej czynności, która będzie przeprowadzana w ramach toczącego się postępowania karnego. W trakcie przesłuchania każdego ze świadków z osobna będzie Pani mogła zadawać pytania, które pozwolą na podważenie ich wiarygodności. W mojej ocenie winna Pani uczestniczyć w każdej czynności, w której będą przesłuchiwani świadkowie, bowiem pozwoli to Pani reagować na każde kłamstwo (zakładając, że jest tak, jak Pani pisze), które świadkowie będą próbowali przemycić do protokołu. Pytania powinny być następujące:

 

  • Gdzie wówczas świadkowie stali?
  • Kto był dokładnie?
  • Skąd świadkowie się znają?
  • Jaki był kolor auta?
  • Czy jechała Pani sama?
  • Z której strony się Pani poruszała?
  • Z jaką prędkością Pani jechała?
  • Którą częścią samochodu doszło do uderzenia (zweryfikować z miejscem, w którym stali świadkowie, czy możliwe, żeby to widzieli)?
  • Jaka była reakcja Pani i „poszkodowanego” na takie zdarzenie?

 

Wszystko powyższe pozwoli dokonać weryfikacji zeznań świadków i może spowodować, że prokurator, a w najgorszym wypadku sąd odstąpi od oskarżenia czy skazania.

 

Jednocześnie wskazać należy, iż zgodnie z art. 82 Kodeksu postępowania karnego „obrońcą może być jedynie osoba uprawniona do obrony według przepisów o ustroju adwokatury”.

 

Za czyn określony w przepisie art. 177 § 1 K.k. ustawodawca przewidział karę pozbawienia wolności do lat 3. Sąd ma więc możliwość orzeczenia zamiast kary pozbawienia wolności grzywny lub ograniczenia wolności zgodnie z art. 58 § 3 K.k. lub nawet odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 59 K.k. Nie jest również wykluczone, choć w mojej ocenie jest to mało realne, również warunkowe umorzenie postępowania karnego (art. 66 K.k.). Wobec sprawcy przestępstwa z art. 177 K.k. można orzec środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • 3 - dwa =
.
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
Szukamy ambitnego prawnika »