Mamy 11 498 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Postępowanie uproszczone – wybrane zagadnienia

Autor: Łukasz Poczyński • Opublikowane: 13.05.2009

Z dniem 1 lipca 2000 r. w polskiej procedurze cywilnej pojawiło się nowe postępowanie odrębne – postępowanie uproszczone. Miało ono przyspieszyć i usprawnić rozpatrywanie drobnych i nieskomplikowanych spraw w sądzie. Charakteryzuje się ono wieloma specyficznymi uregulowaniami znacznie odbiegającymi od tych przyjętych w postępowaniu zwykłym. Mimo że funkcjonuje już prawie 10 lat, a w założeniu miało uprościć dochodzenie roszczeń, to jednak praktyka pokazuje, że nie zawsze znane są stronom rygory tego postępowania. Warto więc przyjrzeć się mu bliżej, a zwłaszcza jego cechom charakterystycznym, co pomoże uchronić nas od często nieprzyjemnych skutków braku znajomości reguł nim rządzących. Autor w niniejszym opracowaniu oraz w następnych artykułach z tego cyklu zwróci kolejno uwagę na najważniejsze kwestie postępowania uproszczonego, o których trzeba koniecznie pamiętać wybierając się do sądu.



Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Właściwość sądu i rodzaj spraw

 

Postępowanie uproszczone jest trybem obowiązkowym, w którym rozpoznawane są sprawy wyłącznie przed sądami rejonowymi. Przewodniczący wydziału (upoważniony sędzia) dokonuje obligatoryjnie i z urzędu oceny, czy sprawa podlega rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym (art. 201 § 1 zd. 2 K.p.c.).

 

Ustawodawca wprowadził pewne ograniczenia przedmiotowe, które wyraźnie określają rodzaje spraw, które mogą być rozpatrywane w tym postępowaniu. Zgodnie z art. 5051 K.p.c. postępowanie uproszczone stosuje się w następujących sprawach:

 

  1. o roszczenia wynikające z umów, jeżeli wartość przedmiotu sporu nie przekracza dziesięciu tysięcy złotych, a w sprawach o roszczenia wynikające z rękojmi, gwarancji jakości lub z niezgodności towaru konsumpcyjnego z umową sprzedaży konsumenckiej, jeżeli wartość przedmiotu umowy nie przekracza tej kwoty,
  2. o zapłatę czynszu najmu lokali mieszkalnych i opłat obciążających najemcę oraz opłat z tytułu korzystania z lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej bez względu na wartość przedmiotu sporu.

 

Jak z tego wynika, w postępowaniu uproszczonym mogą być tylko rozpoznawane roszczenia wynikające z umów (np. umowy sprzedaży). Tryb ten nie znajdzie więc zastosowania w innych sprawach, jak np. o zapłatę zachowku czy dotyczących odpowiedzialności z tytułu czynu niedozwolonego.

 

Co istotne, wartość przedmiotu sporu nie może przekroczyć 10 tys. zł. Zawsze więc przed skierowaniem sprawy do sądu trzeba ją dokładnie sprawdzić. Pamiętać przy tym należy, że do wartości przedmiotu sporu nie wlicza się odsetek, pożytków i kosztów żądanych obok roszczenia głównego. Roszczenie wynikające z umowy musi więc mieścić się w tej granicy, aby sprawa była rozpatrzona w postępowaniu uproszczonym.

 

Wyjątek dotyczy spraw opisanych w punkcie 2 art. 5051 K.p.c. W sprawach tych bowiem nie obowiązuje granica 10 tys. zł (natomiast tak jak w postępowaniu zwykłym obowiązuje kwota 75 tys. zł lub 100 tys. zł w sprawach gospodarczych, jako górna granica właściwości sądu rejonowego).

 

 

Problem nakładania się postępowań

 

Postępowanie uproszczone może być prowadzone w sprawach pomiędzy osobami fizycznymi, prawnymi, jak również z udziałem przedsiębiorców, pracowników i pracodawców. Brak więc tutaj rozróżnienia ze względu na podmioty mogące z niego skorzystać. Nie ma więc przeszkód, aby w postępowaniu uproszczonym mogły być rozpoznawane sprawy pracownicze czy gospodarcze.

 

W związku z powyższym trzeba zauważyć, że w praktyce dochodzi dość często do swego rodzaju wzajemnego nakładania się na siebie różnych postępowań odrębnych. Można więc wyobrazić sobie sytuację, kiedy w ramach jednego postępowania będziemy mieli do czynienia zarówno z postępowaniem gospodarczym (spór między dwoma przedsiębiorcami), nakazowym (powód dysponuje dowodami wymienionymi w art. 485 § 1 K.p.c.), jak i uproszczonym (roszczenie z umowy w wysokości do 10 tys. zł).

 

 

Obowiązek stosowania urzędowych formularzy

 

W postępowaniu uproszczonym dla określonej kategorii pism ustawodawca przewidział obowiązek wnoszenia ich na urzędowych formularzach. Niedopełnienie tego obowiązku stanowi brak formalny, którego uzupełnienie musi nastąpić w terminie tygodniowym od dnia otrzymania wezwania sądu pod rygorem zwrotu pisma. Jeśli więc chcemy, aby nasza sprawa została jak najszybciej rozpatrzona przez sąd, warto pamiętać o tej regulacji.

 

Do pism, które należy wnosić na urzędowym formularzu, należy: pozew, odpowiedź na pozew, sprzeciw od wyroku zaocznego i pismo zawierające wnioski dowodowe. Sporządzenie pisma procesowego na urzędowym formularzu polega na wypełnieniu treścią odpowiedniego formularza i wniesieniu go do sądu.

 

Formularze można znaleźć w siedzibie sądu, bądź pobrać ze strony internetowej Ministerstwa Sprawiedliwości.

 

 

Opłata sądowa od pozwu

 

Tak jak w postępowaniu zwykłym, tak i w uproszczonym istnieje obowiązek opłacenia pozwu przez powoda. W postępowaniu uproszczonym reguły opłacania pozwu rządzą się jednak swoimi prawami. Zastosowanie znajdzie tu art. 28 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Przewiduje on opłatę stałą od pozwu w zależności od wysokości wartości przedmiotu sporu lub wartości przedmiotu umowy. Jeśli wartość ta wynosi:

 

  • do 2000 złotych – 30 złotych;
  • ponad 2000 złotych do 5000 złotych – 100 złotych;
  • ponad 5000 złotych do 7500 złotych – 250 złotych;
  • ponad 7500 złotych – 300 złotych.

 

Pamiętać jednak należy (o czym była już mowa powyżej), że w ramach postępowania uproszczonego możemy mieć do czynienia z postępowaniem nakazowym.

 

Co do zasady od pozwu w postępowaniu nakazowym płacimy 1/4 opłaty stosunkowej, która wynosi 5% wartości przedmiotu sporu. Pojawia się więc pytanie, jak opłacić pozew w sprawie w postępowaniu nakazowym, który podlega równocześnie rozpatrzeniu w trybie uproszczonym. Opłata sądowa jest równa wówczas wysokości 1/4 opłaty stałej, czyli tej, którą uiszczamy w sprawach podlegających rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym (nie mniej jednak niż 30 zł). Taki wniosek wynika z uchwały Sądu Najwyższego z 7 grudnia 2007 r. (sygn. III CZP 118/07).


Stan prawny obowiązujący na dzień 13.05.2009


Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • sześć - siedem =

 

»Podobne materiały

Właściwość sądu w sprawach gospodarczych

Spory pomiędzy przedsiębiorcami oraz inne sprawy gospodarcze rozpatrywane są przez specjalnie w tym celu utworzone wydziały gospodarcze sądów powszechnych. W zależności od rodzaju sprawy lub wartości przedmiotu sporu w pierwszej instancji sprawa może toczyć się przed sądem rejonowym lub okręgowym.

 

Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
Szukamy ambitnego prawnika »