.
Mamy 12 627 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Postawienie garażu przylegającego do domu sąsiada

Autor: Tomasz Krupiński • Opublikowane: 17.10.2014

Sąsiad postawił garaż przylegający do mojego domu, wchodząc nim częściowo na moją działkę. Wcześniej moja nieruchomość należała do rodziców i tata podpisał z sąsiadem jakiś papierek, ale chyba nieistotny. Chciałem postawić ogrodzenie i teraz nie wiem, co zrobić. Jakie mam prawa?


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Z treści pytania wyłania się jedna zasadnicza wątpliwość, tj. jakiej treści dokument podpisał ojciec.

 

Postawienie garażu w granicach Pana nieruchomości stanowi naruszenie prawa własności sankcjonowanego przez prawo. Przysługuje Panu szereg możliwości obrony. I tak zgodnie z treścią art. 344 Kodeksu cywilnego:

 

„§ 1. Przeciwko temu, kto samowolnie naruszył posiadanie, jak również przeciwko temu, na czyją korzyść naruszenie nastąpiło, przysługuje posiadaczowi roszczenie o przywrócenie stanu poprzedniego i o zaniechanie naruszeń. Roszczenie to nie jest zależne od dobrej wiary posiadacza ani od zgodności posiadania ze stanem prawnym, chyba że prawomocne orzeczenie sądu lub innego powołanego do rozpoznawania spraw tego rodzaju organu państwowego stwierdziło, że stan posiadania powstały na skutek naruszenia jest zgodny z prawem.

 

§ 2. Roszczenie wygasa, jeżeli nie będzie dochodzone w ciągu roku od chwili naruszenia”.

 

Ochrona posiadania samoistnego i zależnego w drodze sądowej realizowana jest za pomocą tzw. skargi posesoryjnej. Procesową konsekwencją koncepcji skargi posesoryjnej – jako postępowania szybkiego, zakończonego tymczasowym rozstrzygnięciem – jest zakaz powództwa wzajemnego (art. 479 Kodeksu postępowania cywilnego). Tymczasowy charakter rozstrzygnięcia należy rozumieć w ten sposób, że przedmiotem orzeczenia sądu jest tylko orzeczenie o tym, czy posiadanie zostało naruszone samowolnie i jaka ma być sankcja za to naruszenie, natomiast rozstrzygnięcie procesu posesoryjnego nigdy nie przesądza samego prawa do posiadania, o którym może orzec sąd w postępowaniu zwykłym. Tak więc rozstrzygnięcie w postępowaniu posesoryjnym definitywnie rozstrzyga spór o posiadanie, natomiast tymczasowo orzeka o atrybucie samego prawa, tzn. o posiadaniu.

 

O zakwalifikowaniu powództwa jako petytoryjnego lub posesoryjnego nie zawsze decyduje treść żądania, która niekiedy może być podobna lub taka sama, lecz podstawa faktyczna, z której powód wyprowadza swoje żądanie, a w szczególności to, czy powołuje się na swoje prawo czy na swoje posiadanie i fakt jego naruszenia. Dopuszczalne jest jednak przekształcenie powództwa posesoryjnego w petytoryjne, i odwrotnie, z tym zastrzeżeniem, że w razie kolejnego przekształcenia powództwa petytoryjnego w posesoryjne o przywrócenie utraconego posiadania będzie ono mogło odnieść skutek, jeżeli nastąpi w ciągu roku od chwili naruszenia posiadania (orzeczenie SN z 7 kwietnia 1992 r., sygn. akt III CZP 29/92, LexPolonica nr 296622, OSNCP 1992, nr 11, poz. 192). Sprawy o ochronę naruszonego posiadania – bez względu na wartość przedmiotu sporu – należą do właściwości rzeczowej sądu rejonowego (orzeczenie SN z 23 października 1991 r., sygn. akt III CZP 102/91, LexPolonica nr 302281, OSNCP 1992, nr 4, poz. 62). Sąd, uwzględniając powództwo o przywrócenie stanu posiadania, jest zobowiązany do określenia sposobu jego przywrócenia, to jest do zamieszczenia w wyroku dyspozycji, których wykonanie do tego doprowadzi. Do przesłanek sądowej ochrony posiadania należą:

 

  • samowolne naruszenie posiadania,
  • dochodzenie roszczenia w ciągu roku od chwili naruszenia.

 

Samowolne naruszenie polega na bezprawnym wkroczeniu w sferę władztwa faktycznego posiadacza. Kwalifikacja naruszenia jako samowolnego wymaga więc ustalenia, że osoba dokonująca naruszenia nie była do tego upoważniona, tzn. że było ono obiektywnie bezprawne, przy czym zła lub dobra wiara nie ma żadnego znaczenia. Naruszenie posiadania tylko wtedy nie będzie samowolne, gdy istnieje podstawa prawna usprawiedliwiająca wkroczenie w zakres cudzego posiadania. Podstawą taką może być wyraźny przepis prawa, orzeczenie sądowe, decyzja administracyjna, a także zgoda samego posiadacza.

 

Orzecznictwo sądowe dostarcza licznych przykładów samowolnego naruszenia posiadania. Przede wszystkim musi ono dotyczyć posiadania, a nie innej formy władania rzeczą. Stąd też pojawiła się moja wątpliwość, co do oświadczenia a w zasadzie treści oświadczenia złożonego przez ojca. Jeżeli od naruszenia posiadania nie upłynął rok, powinien Pan wystąpić do sądu rejonowego położonego ze względu na miejsce położenia nieruchomości, o przywrócenie naruszonego posiadania,

 

W przeciwnym razie przysługują Panu środki obrony wynikające z naruszenia prawa własności i oparte na nich roszczenie windykacyjne. Zgodnie bowiem z treścią art. 222:

 

„§ 1. Właściciel może żądać od osoby, która włada faktycznie jego rzeczą, ażeby rzecz została mu wydana, chyba że osobie tej przysługuje skuteczne względem właściciela uprawnienie do władania rzeczą.

 

§ 2. Przeciwko osobie, która narusza własność w inny sposób aniżeli przez pozbawienie właściciela faktycznego władztwa nad rzeczą, przysługuje właścicielowi roszczenie o przywrócenie stanu zgodnego z prawem i o zaniechanie naruszeń”.

 

Postępowanie o przywrócenie posiadania jest postępowaniem odformalizowanym. Udowodnienie więc przesłanek naruszenia posiadania wystarczy do uzyskania korzystnego wyroku sądowego. Stąd też, jeżeli naruszenie nastąpiło w rocznym terminie, sugerowałbym skorzystanie z tej formy ochrony. W przeciwnym razie istnieje możliwość zmiany treści pozwu w toku postępowania sadowego.

 

Na tym etapie wydaje się zasadne skierowanie pisma do sąsiada o przywrócenie stanu poprzedniego posiadania pod rygorem skierowania sprawy na drogę postępowania sądowego i obciążenia go dodatkowymi kosztami postępowania.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • cztery + V =
.
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
Szukamy ambitnego prawnika »