.
Mamy 13 359 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne porady prawne

Pliki można dodać w kolejnym kroku
Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!

Ponowne zatrzymanie przy prowadzeniu bez dokumentów

Autor: Marek Gola

Rok temu odebrano mi prawo jazdy za prowadzenie pod wpływem alkoholu. Pół roku temu zostałem zatrzymany za prowadzenie samochodu mimo braku dokumentów (wyrok – kara pozbawienia wolności na rok w zawieszeniu na dwa lata). Obecnie raz musiałem podjechać kawałek samochodem i znów zatrzymała mnie policja. Czy wyrok będzie odwieszony? Jak się bronić przed więzieniem?


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Z treści Pana pytania wynika, iż przed rokiem został Pan skazany prawomocnym wyrokiem, w którym orzeczono wobec Pana grzywnę i środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów na okres 2 lat. Przed 6 miesiącami mimo orzeczonego zakazu prowadzenia pojazdów prowadził Pan pojazd i został zatrzymany, skutkiem czego było skazanie na 1 rok pozbawiania wolności w zawieszeniu na 2 lata. Przed kilkoma dniami ponownie został Pan zatrzymany.

 

Nie ulega wątpliwości, iż dopuścił się Pan czynu z art. 244 Kodeksu karnego, zgodnie z którym „kto nie stosuje się do orzeczonego przez sąd zakazu zajmowania stanowiska, wykonywania zawodu, prowadzenia działalności, prowadzenia pojazdów, wstępu do ośrodków gier i uczestnictwa w grach hazardowych, wstępu na imprezę masową, obowiązku powstrzymania się od przebywania w określonych środowiskach lub miejscach, nakazu opuszczenia lokalu zajmowanego wspólnie z pokrzywdzonym, zakazu kontaktowania się z określonymi osobami, zakazu zbliżania się do określonych osób lub zakazu opuszczania określonego miejsca pobytu bez zgody sądu albo nie wykonuje zarządzenia sądu o ogłoszeniu orzeczenia w sposób w nim przewidziany, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3”.

 

Za popełnienie przestępstwa określonego w art. 244 przewidziana jest kara pozbawienia wolności do lat 3. Możliwe jest orzeczenie zamiast kary pozbawienia wolności grzywny lub kary ograniczenia wolności (art. 58 § 3), odstąpienie od wymierzenia kary (art. 59) lub warunkowe umorzenie postępowania karnego (art. 66).

 

Najistotniejsza z punktu widzenia Pana interesu jest treść art. 75 § 1 Kodeksu karnego, zgodnie z którym „sąd zarządza wykonanie kary, jeżeli skazany w okresie próby popełnił podobne przestępstwo umyślne, za które orzeczono prawomocnie karę pozbawienia wolności”.

 

Okres próby biegnie od uprawomocnienia się orzeczenia. Jako, iż czyn, za który orzeczono karę 1 roku pozbawiania wolności w zawieszeniu na 2 latam jest identyczny z tym, który w chwili obecnej został przez Pana popełniony, należy wskazać, że są to nie tylko przestępstwa podobne, ale identyczne. Przestępstwami podobnymi są przestępstwa należące do tego samego rodzaju; przestępstwa z zastosowaniem przemocy lub groźby jej użycia albo przestępstwa popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej uważa się za przestępstwa podobne. Czyn zabroniony uważa się za popełniony w czasie, w którym sprawca działał lub zaniechał działania, do którego był obowiązany.

 

W chwili obecnej sąd nie ma alternatywy. Jest zobowiązany zarządzić wykonanie kary 1 roku pozbawiania wolności. Ustawodawca posługuje się bowiem zwrotem „sąd zarządza wykonanie kary, jeżeli (…)”. Podczas gdy w § 2 art. 75 sąd „może (…)”.

 

W chwili obecnej nie ulega wątpliwości, iż sąd zarządzi wykonanie kary pozbawiania wolności. Szansą dla Pan jest natomiast odroczenie wykonania kary pozbawienia wolności. Istotny z punktu widzenia Pana interesu jest treść przepisu art. 151 Kodeksu karnego wykonawczego, zgodnie z którym:

 

„Art. 151.  § 1. Sąd może odroczyć wykonanie kary pozbawienia wolności na okres do roku, jeżeli natychmiastowe wykonanie kary pociągnęłoby dla skazanego lub jego rodziny zbyt ciężkie skutki. W stosunku do skazanej kobiety ciężarnej oraz osoby skazanej samotnie sprawującej opiekę nad dzieckiem sąd może odroczyć wykonanie kary na okres do 3 lat po urodzeniu dziecka.

 

§ 2. Sąd może odroczyć wykonanie kary pozbawienia wolności w wymiarze do 2 lat, jeżeli liczba osadzonych w zakładach karnych lub aresztach śledczych przekracza w skali kraju ogólną pojemność tych zakładów; odroczenia nie udziela się skazanym, którzy dopuścili się przestępstwa z zastosowaniem przemocy lub groźby jej użycia, skazanym określonym w art. 64 § 1 lub 2 lub w art. 65 Kodeksu karnego, a także skazanym za przestępstwa określone w art. 197–203 Kodeksu karnego popełnione w związku z zaburzeniami preferencji seksualnych.

 

§ 3. Odroczenie może być udzielone kilkakrotnie, jednak łączny okres odroczenia nie może przekroczyć okresów wskazanych w § 1; okres odroczenia biegnie od dnia wydania pierwszego postanowienia w tym przedmiocie.

 

§ 4. Odraczając wykonanie kary pozbawienia wolności, sąd może zobowiązać skazanego do podjęcia starań o znalezienie pracy zarobkowej, zgłaszania się do wskazanej jednostki Policji w określonych odstępach czasu lub poddania się odpowiedniemu leczeniu lub rehabilitacji, oddziaływaniom terapeutycznym lub uczestnictwu w programach korekcyjno-edukacyjnych.

 

§ 5. Wykonując orzeczenie o odroczeniu wykonania kary pozbawienia wolności w stosunku do skazanego, który został zobowiązany do wykonania obowiązków określonych w § 4, sąd stosuje odpowiednio art. 14”.

 

Wyraźnie podkreślić należy, iż spójnik „lub” użyty w treści przepisu art. 151 § 1 dotyczący przyczyn odroczenia powoduje, iż przesłanki, o których mowa, tj. ciężki skutki dla rodziny lub ciężkie skutki dla skazanego mają charakter alternatywy rozłącznej i do odroczenia wystarczy wystąpienie jednej z nich.

 

Zgodnie ze stanowiskiem prezentowanym w literaturze „górny pułap wymiaru kary pozbawienia wolności, która może podlegać warunkowemu zawieszeniu wykonania na podstawie art. 152 k.k.w., wynosi 2 lata, bez znaczenia przy tym jest, czy orzeczona ona została za przestępstwo umyślne czy też nieumyślne. Chodzi o karę orzeczoną w takim wymiarze w wyroku, nie zaś o część kary podlegającą wykonaniu (np. po zaliczeniu okresu tymczasowego aresztowania lub po jej złagodzeniu w wyniku amnestii). Zawiesić można wykonanie kary orzeczonej zarówno w wyroku zwykłym, jak i wyroku łącznym. Dla powstania możliwości zawieszenia wykonania kary na mocy art. 152 k.k.w. obojętna jest podstawa prawna odroczenia jej wykonania. Przepis ten ma bowiem zastosowanie do wszystkich wypadków odroczenia wykonania kary, a więc zachodzących zarówno na podstawie art: 150 i 151 k.k.w., jak i powstałych na podstawie art. 336 § 1 k.k. Bez znaczenia przy tym jest, czy odroczenie udzielone było jednorazowo czy kilkakrotnie, byleby trwało co najmniej rok” (B. Czechowicz, Warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności w postępowaniu wykonawczym).

 

Stosownie do treści postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 4 sierpnia 2004 r., sygn. akt II KK 6/2004, „powoływanie się we wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia na długi czas oczekiwania na rozpoznanie kasacji, zły stan zdrowia skazanych, jak również na nieodwracalne skutki dla skazanego i jego rodziny jakie mogą powstać w związku z wykonywaniem orzeczenia nie mogą stać się podstawą do wstrzymania wykonania orzeczenia w oparciu o art. 532 § 1 kpk. Okoliczności te mogą okazać się przydatne w ewentualnym postępowaniu o przerwę w wykonaniu kary w trybie art. 153 kkw lub o odroczenie jej wykonania (art. 151 kkw).”

 

„Za ciężką chorobę uznaje się także stan skazanego, w którym umieszczenie go w zakładzie karnym może zagrażać życiu lub spowodować dla jego zdrowia poważne niebezpieczeństwo. Nie każda, nawet ciężka, choroba, będzie stanowić podstawę obligatoryjnego odroczenia wykonania kary na czas nieokreślony (na czas trwania przeszkody), ale tylko taka, która powoduje zagrożenie życia lub poważne niebezpieczeństwo dla zdrowia i której nie można skutecznie leczyć w warunkach zakładu karnego. Zbyt ciężkie skutki dla skazanego lub jego rodziny oznaczają taką sytuację, gdy osadzenie skazanego spowodowałoby oczywiste, czy wręcz rażące i niesprawiedliwe pogorszenie jego sytuacji zdrowotnej, ekonomicznej, osobistej - podobnie w odniesieniu do jego rodziny, które mogłoby spowodować stałe i nieodwracalne zmiany na ich szkodę (np. choroba lub inwalidztwo skazanego lub członka rodziny, niezbędna pomoc w utrzymaniu gospodarstwa, zapewnienie utrzymania, potrzeba ukończenia szkoły, różne zdarzenia losowe)” (E. Samborski, Pisma procesowe w sprawach karnych, Warszawa 2008).

 

Od wniosku o odroczenie wykonania kary pozbawienia wolności albo kary ograniczenia wolności opłata sądowa zgodnie z ustawą dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych wynosi 80 zł.

 

W posiedzeniu w przedmiocie odroczenia lub przerwy ma prawo wziąć udział prokurator, skazany oraz jego obrońca, a także sądowy kurator zawodowy lub dyrektor zakładu karnego, jeżeli składali wniosek o wydanie postanowienia. Na postanowienie w przedmiocie odroczenia lub przerwy przysługuje zażalenie.

 

Wniosek należy złożyć w sądzie, który wydał orzeczenie w pierwszej instancji. Zgodnie z art. 3 § 1 Kodeksu karnego wykonawczego sąd, który wydał orzeczenie w pierwszej instancji, jest właściwy również w postępowaniu dotyczącym wykonania tego orzeczenia. Jednakże w stosunku do skazanego lub sprawcy przebywającego w okręgu innego sądu właściwy w postępowaniu dotyczącym wykonania orzeczenia jest sąd równorzędny, w którego okręgu skazany lub sprawca ma miejsce stałego pobytu, chyba że ustawa stanowi inaczej. Wyjątek dotyczy sytuacji osoby która została oddana pod dozór kuratora. Zgodnie z u uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 29 października 2002 r., sygn. akt I KZP 29/02, „Sąd Rejonowy, w którego okręgu dozór był wykonywany i który zgodnie z art. 178 § 1 k.k.w. zarządził wykonanie warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności, jest także właściwy do wykonania tego orzeczenia, chociaż nie orzekał w sprawie w pierwszej instancji, a w tym do rozstrzygania kwestii incydentalnych związanych z jego wykonaniem”.

 

W chwili obecnej należy jednak czekać, aż sąd zarządzi wykonania kary, wówczas będzie Pan mógł złożyć wniosek, o którym mowa powyżej.

Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) w formularzu poniżej  ▼▼▼

Zapytaj prawnika - porady prawne online

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • siedem + dziesięć =
.
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny

spadek.info

prawo-budowlane.info

odpowiedziprawne.pl