Mamy 10 894 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Pomyłka z ulgą podatkową u pracownika, który przekroczył pierwszy próg podatkowy

Autor: Marcin Sądej • Opublikowane: 09.03.2019

Przez pomyłkę zastosowałam ulgę podatkową u pracownika, który przekroczył pierwszy próg podatkowy. Jak tę sprawę rozwiązać, aby skorygować podatek?


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Fot. Fotolia

Pomyłka z ulgą podatkową u pracownika, który przekroczył pierwszy próg podatkowy

Zasady poboru zaliczki na podatek przez płatnika reguluje art. 32 ustawy PIT. W myśl art. 32 ust. 3 ustawy pracodawca zmniejsza zaliczkę na podatek o kwotę stanowiącą 1/12 kwoty zmniejszającej podatek, pod warunkiem, że pracownik złożył mu oświadczenie PIT-2. W oświadczeniu tym pracownik stwierdza, że:

 

1) nie otrzymuje emerytury lub renty za pośrednictwem płatnika,

2) nie osiąga dochodów z tytułu członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną,

3) nie osiąga dochodów, od których jest obowiązany opłacać zaliczki, tj. dochodów z działalności gospodarczej, z prywatnego najmu oraz dzierżawy, od których jest obowiązany opłacać zaliczki na podatek według skali podatkowej,

4) nie otrzymuje świadczeń pieniężnych wypłacanych z Funduszu Pracy lub z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych,

5) ten zakład pracy jest właściwy do stosowania tego zmniejszenia.

 

Powyższa zasada dotyczy jednak podatników, których dochód nie przekroczył górnej granicy określonej w art. 27 ust. 1 ustawy, tj. 85 528 zł. Po przekroczeniu tej kwoty oraz przejściu na drugi próg podatkowy pracodawca powinien zaprzestać stosowania kwoty zmniejszającej podatek. Począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym dochód ten przekroczył 85 528 zł, płatnik powinien odstąpić od stosowania kwoty zmniejszającej.

 

Analizując przypadek płatnika, który pobrał zaliczkę w niewłaściwej wysokości należy sięgnąć do treści Ordynacji podatkowej. W art. 30 tej ustawy możemy przeczytać, że płatnik, który nie wykonał swoich obowiązków odpowiada za podatek niepobrany lub podatek pobrany a niewpłacony. Płatnik odpowiada za należności całym swoim majątkiem. Jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi okoliczność, o której mowa powyżej, organ ten wydaje decyzję o odpowiedzialności podatkowej płatnika lub inkasenta, w której określa wysokość należności z tytułu niepobranego lub pobranego, a niewpłaconego podatku.

 

W konsekwencji, jeżeli pracodawca nie pobrał zaliczki na podatek w odpowiedniej wysokości to on jako płatnik ponosi za to odpowiedzialność. Jeśli natomiast pracownik uzyska informację o błędnym naliczeniu zaliczek na podatek, nie ma on obowiązku uregulowania zaległości w zeznaniu rocznym. Wyraźnie wskazuje na to treść art. 26a § 1 Ordynacji podatkowej, gdzie możemy przeczytać, że podatnik nie ponosi odpowiedzialności z tytułu zaniżenia lub nieujawnienia przez płatnika podstawy opodatkowania czynności, o których mowa w art. 12, 13 oraz 18 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych – do wysokości zaliczki, do której pobrania zobowiązany jest płatnik.

 

Cytowany powyżej art. 12 ustawy PIT odnosi się do przychodów ze stosunku pracy.

 

Wynika z tego zatem, że to płatnik, a nie pracownik jest zobowiązany do wpłaty zaległej kwoty podatku wraz z naliczonymi do dnia wpłaty odsetkami. Zgodnie bowiem z art. 51 Ordynacji podatkowej zaległością podatkową jest również niepobrana w terminie zaliczka na podatek.

 

Z informacji jakie uzyskałem na infolinii Krajowej Informacji Skarbowej wynika, że w informacji PIT-11 należy wskazać kwotę faktycznie pobranych zaliczek dla danego pracownika (czyli w tym przypadku w niewłaściwej wysokości). Informacja PIT-11 dotyczy bowiem pobranych a nie należnych zaliczek na podatek. Natomiast w deklaracji PIT-4R należy wskazać kwoty zaliczek w wysokości należnej (tj. taka jaka powinna zostać pobrana).

 

Teoretycznie zatem to płatnik powinien dokonać wpłaty zaległości do urzędu skarbowego. Pojawia się jednak problem, ponieważ w oparciu o PIT-11, gdzie wskazywane są faktycznie pobrane zaliczki, tą samą kwotę zapłaci również pracownik składający rozliczenie roczne PIT-37. W tej sytuacji doszłoby zatem do podwójnego wpłacenia tej samej kwoty – raz przez płatnika i raz przez pracownika.

 

Podatnik powinien rozliczyć podatek w oparciu o przesłanką przez płatnika informację PIT-11. Spowoduje to zatem konieczność dopłaty podatku przez podatnika. Organy podatkowe przyjmują, że w tym przypadku wygasa zobowiązanie płatnika w stosunku do niepobranej kwoty zaliczki, lecz nadal po stronie płatnika powstaje konieczność uregulowania zapłaty odsetek za zwłokę. Resort finansów wskazuje bowiem, że choć płatnik ponosi odpowiedzialność za niepobrany podatek to jednak nie powinien wpłacać tej kwoty z własnych środków. Ewentualna odpowiedzialność płatnika za niepobrany podatek, o której mowa w art. 30 Ordynacji podatkowej służy bowiem dochodzeniu wyłącznie odsetek za zwłokę od niepobranej części zaliczki a nie do pobrania podwójnej kwoty podatku (raz od podatnika w ramach zeznania rocznego i raz od płatnika poprzez decyzję o odpowiedzialności z art. 30 Ordynacji podatkowej).

 

Takie stanowisko potwierdza interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 30.11.2009 r., nr ITPB3/423-493/09/MT:

 

„Podsumowując, w analizowanym przypadku, zapłata podatku dochodowego przez pracowników Wnioskodawcy (podatników) skutkuje wygaśnięciem zobowiązania Wnioskodawcy (płatnika) do obliczenia, poboru i wpłaty we właściwym terminie organowi podatkowemu zaliczek na ten podatek. Odpowiedzialność płatnika za niepobrane kwoty zaliczek na podatek dochodowy powstaje zatem z upływem terminu do wpłaty tych zaliczek do urzędu skarbowego i ustaje z dniem wygaśnięcia zobowiązania podatnika, który jest jednocześnie dniem wygaśnięcia zobowiązania Wnioskodawcy jako płatnika. Wnioskodawca jest jednak zobowiązany do uiszczenia odsetek za zwłokę od niewpłaconej w terminie części zaliczek, zgodnie z art. 53 § 1oraz § 3-4 Ordynacji podatkowej.”

 

W rezultacie w momencie zapłaty podatku w prawidłowej wysokości przez podatnika w rozliczeniu rocznym PIT-37 zwalnia się płatnika z odpowiedzialności za niepobraną część zaliczki na podatek. Po stronie płatnika pozostaje jednak kwestia zapłaty odsetek za zwłokę.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

wersja do druku drukuj

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • dziesięć minus 4 =

»Podobne materiały

Nieudokumentowane dochody z pracy najemnej za granicą a kontrola skarbowa

Pracuję u niemieckiego armatora na kilkumiesięcznych kontraktach – jestem marynarzem. Armator nie opłaca mi ubezpieczenia ani zdrowotnego, ani emerytalnego. Nigdy nie rozliczałem się z urzędem skarbowym z uzyskanych dochodów ani nie opłacałem składek w ZUS. Nie prowadzę żadnej działalnośc

Podatek od hodowli egzotycznych zwięrząt

Nabyłam samiczkę i samczyka pewnego egzotycznego gatunku jeża i chciałabym, kiedy dochowam się potomstwa, sprzedawać te zwierzątka indywidualnym klientom. Okres przetrzymywania takiego gryzonia od urodzenia do oddania nabywcy to ponad 2 miesiące (ok. 9 tyg.). Bardzo mi zależy, żeby to była legalna h
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
wizytówka Szukamy ambitnego prawnika »