Mamy 11 676 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Zadośćuczynienie i ugoda w sprawie pobicia

Autor: Janusz Polanowski • Opublikowane: 04.12.2015

Przed tygodniem zostałem pobity. Chłopak, prawdopodobnie nieletni, wywołał bójkę, w wyniku czego doznałem obrażeń ciała. On ćwiczy sztuki walki. Zrobiłem obdukcję i lekarz napisał w opinii, że mam rozstrój zdrowia i naruszenie czynności narządów ciała trwające poniżej 7 dni. Napastnik chodzi do szkoły, zależy mu, żeby jego rodzice się o niczym nie dowiedzieli, chce się ze mną dogadać co do kwoty pieniędzy, które miałby mi wypłacić w ramach zadośćuczynienia. Zastanawiam się, czy pójść mu na rękę. Wynegocjowaliśmy kompromisową kwotę, ale wiem, że on nie ma dochodów, bo jest uczniem. Jednak on twierdzi, że jest w stanie spłacać umówioną kwotę w miesięcznych ratach. Jeśli nawet spiszemy na piśmie jakieś porozumienie, czy mogę mieć pewność, że on się wywiąże z naszej ugody? Co mi radzicie? Poza tym chciałbym się dowiedzieć, czy sprawę cywilną można założyć później niż 7 dni od całego zdarzenia.


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Na wstępie mej odpowiedzi – jako prawnik – mogę i powinienem potwierdzić zasadność Pańskich wątpliwości. Przewidywanie przyszłości to zagadnienie trudne i odbiegające od zawodowego profilu prawników.

 

Najprościej byłoby napisać, że powinie Pan od sprawcy zażądać okazania dokumentu tożsamości (w szerokim tego określenia znaczeniu) lub przynajmniej legitymacji szkolnej. W wielu przypadkach takie sprawdzenie powinno umożliwić ustalenie, czy został Pan pokrzywdzony przez osobę pełnoletnią – w rozumieniu artykułu 10 Kodeksu cywilnego (K.c.). Czy jest Pan w stanie samodzielnie ustalić wiek sprawcy, gdyby przedstawiono Panu dokument (np. legitymację lub prawo jazdy) kogoś podobnie wyglądającego?

 

Chodzi o to, że poważne umowy, np. ugodę (art. 917, art. 918 K.c.) można zawierać z osobami pełnoletnimi. Jeżeli sprawca jest niepełnoletni, to jako dziecko (w ścisłym rozumieniu prawnym) podlega władzy rodzicielskiej albo opiece; sprawowanie władzy rodzicielskiej uregulowano w artykule 92 i następnych Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (K.r.o.), zaś opiekę w artykule 145 i następnych K.r.o. W świetle przepisów o osobach fizycznych (z uwzględnieniem przepisów o ochronie dóbr osobistych) nie może zawrzeć umowy – poza drobnymi sprawami – osoba, która nie ma pełnej zdolności do czynności prawnych; mężczyzna „przed osiemnastką” jest właśnie w takiej sytuacji. Jeżeli sprawca jest niepełnoletni, to zapewne ma on ograniczoną zdolność do czynności prawnych, w takim stanie rzeczy zawarta przez niego umowa powinna zostać potwierdzona przez jego przedstawiciela (zapewne rodzica) lub w przyszłości (po uzyskaniu pełnoletności) potwierdzona przez samego sprawcę.

 

Ugoda (art. 917 i art. 918 K.c.), której warunki mogliby Panowie negocjować, to często dobre rozwiązanie, ale niepewność co do wieku sprawcy oznacza dla Pana ryzyko, proszę mieć świadomość tego ryzyka prawnego.

 

Prawo (choć dotyczy różnych zagadnień) to cząstka aspektów, które mają znaczenie w życiu. Jest Pan uprawniony zdecydować o ewentualnym okazaniu miłosierdzia sprawcy („puszczenie w niepamięć”) lub o dochodzeniu roszczeń – czy to ugodowo, czy to w sposób rzeczywiście sporny. Mogę Panu pomóc w podjęciu decyzji, ale decyzja należy do Pana. Doświadczenie życiowe, konsultacje z kimś doświadczonym, np. z psychologiem (zwłaszcza pomagającym ofiarom przestępstw) również mogą się przydać.

 

Jeżeli Pan rzeczywiście chce uzyskać zadośćuczynienie, to bardzo ważne będzie zawarcie ugody na piśmie, ponieważ forma pisemna ma duże znaczenie dowodowe (zwłaszcza art. 74 K.c. oraz art. 244 i następne Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego – K.p.c.). Ustne porozumienia mogą okazać się bardzo ryzykowne.

 

Gdyby odniesione przez Pana obrażenia ciała były poważniejsze, to mogłoby dość do popełnienia przestępstwa, uregulowanego w artykule 156 Kodeksu karnego (K.k.). Jeśli rzeczywiście Pańskie obrażenia są mniejsze, to można rozważać sytuację zwłaszcza „pod kątem” artykułu 157 K.k., stanowiącego:

 

„§ 1. Kto powoduje naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia, inny niż określony w art. 156 § 1, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

§ 2. Kto powoduje naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia trwający nie dłużej niż 7 dni, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

§ 3. Jeżeli sprawca czynu określonego w § 1 lub 2 działa nieumyślnie, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

§ 4. Ściganie przestępstwa określonego w § 2 lub 3, jeżeli naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia nie trwał dłużej niż 7 dni, odbywa się z oskarżenia prywatnego, chyba że pokrzywdzonym jest osoba najbliższa zamieszkująca wspólnie ze sprawcą.

§ 5. Jeżeli pokrzywdzonym jest osoba najbliższa, ściganie przestępstwa określonego w § 3 następuje na jej wniosek.”

 

Sam Pan zdecyduje w sprawie powiadomienia organów ścigania (np. prokuratury). Sprawca w wieku przynajmniej 17 lat odpowiadałby zapewne jak dorosły. Organ ścigania poradzi sobie z ustaleniem tożsamości oraz wieku sprawcy, który – w przypadku zajęcia się sprawą przez taki organ – mógłby marzyć o tym, by o jego nagannym zachowaniu dowiedzieli się „tylko rodzice”. Jeżeli sprawca nabył umiejętności szczególnie groźne dla zdrowia lub życia ludzkiego, to użycie takich umiejętności przez niego mogłoby stanowić okoliczność obciążającą; w części orzeczeń użycie groźnych technik walki przez sprawców było traktowane jak użycie niebezpiecznego narzędzia. Niepełnoletność sprawcy mogłaby spowodować rozpatrywanie jego sprawy przez „sąd dla nieletnich” – chyba byłby to wydział rodzinny (lub opiekuńczy) sądu rejonowego, ale szczególnie ważne jest korzystanie z przepisów prawnych o odpowiedzialności nieletnich.

 

Zajęcie się sprawą przez organ ścigania lub sąd karny (albo „dla nieletnich”) najprawdopodobniej wiązałoby się z oficjalnym powiadomieniem rodziców sprawcy; czego on może się obawiać. Pan sam zdecyduje, czy przedstawione przez sprawcę obawy mają dla Pana jakiekolwiek znaczenie.

 

Według Kodeksu postępowania karnego (K.p.k.), pokrzywdzony przestępstwem jest uprawniony wystąpić z powództwem cywilnym przed rozpoczęciem pierwszej rozprawy w postępowaniu karnym. Pokrzywdzonemu wolno również zawnioskować o to, by sąd karny zobowiązał sprawcę do zadośćuczynienia pokrzywdzonemu (art. 45 K.k.).

 

Jeżeli Pańskie szkody na zdrowiu są niezbyt duże, to zapewne żądanie odszkodowania za takie szkody (art. 444 i następne K.c.) będzie miało mniejsze znaczenie od żądania zadośćuczynienia za naruszenie Pańskich dóbr osobistych (art. 23 i 24 K.c.). Pan (co oczywiste) wybierze rodzaj dochodzonych przez siebie roszczeń. Sprawca najprawdopodobniej sam odpowiada za skutki swego nagannego zachowania – z uwagi na brzmienie artykułu 426 K.c.: „Małoletni, który nie ukończył lat trzynastu, nie ponosi odpowiedzialności za wyrządzoną szkodę”. Jest on w takim wieku, że może ponosić odpowiedzialność.

 

Pytał Pan również o terminy występowania z powództwami cywilnymi. Praktycznie rzecz biorąc, dochodzenie roszczeń cywilnych ma sens w odniesieniu do roszczeń, które nie przedawniły się (art. 117 i następne K.c.). Terminy przedawnienia są długie (art. 118 K.c. – w odniesieniu do wielu rodzajów roszczeń). Od przedawnienia roszczeń cywilnych należy odróżniać przedawnienie karalności (art. 101 K.k.). Aktualnie spore znaczenie praktyczne ma dochodzenie do porozumienia. Wiele przepisów procedury cywilnej (zwłaszcza od art. 1831 do art. 186 K.c.) ma służyć osiąganiu ugody – czy to dzięki mediacji, czy to podczas sądowego posiedzenia pojednawczego (prowadzonego przez sędziego). Również w postępowaniu karnym oraz w postępowaniu wobec nieletniego sprawcy czynu zabronionego powinno się dążyć do pojednania między pokrzywdzonym a sprawcą – zwłaszcza w przypadku zachowań „mniejszego kalibru”.

 

Zatem ma Pan wiele możliwości. Proszę rozważyć różne aspekty sytuacji oraz opracować plan własnego działania.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • 4 - jeden =

»Podobne materiały

Odprawa przy zwolnieniu indywidualnym

Zostałem zwolniony z pracy z przyczyn niezależnych ode mnie. Nie było to zwolnienie grupowe, tylko indywidualne. Przepracowałem w firmie ponad 2 lata. Czy przysługuje mi 2-miesięczna odprawa? Pracodawca (zatrudnia więcej niż 20 osób) nie wypłacił mi tego świadczenia z dniem ustania zatrudnienia. Co

 

Fałszywy dyplom i zwolnienie z pracy

Okazało się niedawno, że mam fałszywy dyplom ukończenia uczelni. Nic o tym nie wiedziałem. O fakcie dowiedział się pracodawca i kazał mi się dobrowolnie zwolnić z pracy, na własne żądanie. Jak to wygląda z punktu widzenia prawa? Czy żądanie pracodawcy jest uzasadnione? Już zacząłem wyjaśniać tę

 

Uzupełnienie świadectwa pracy

Zmieniłem pracę. Na świadectwie pracy, które otrzymałem, nie ma informacji na temat tego, kto konkretnie wypowiedział umowę (zrobiłem to ja za 14-dniowym wypowiedzeniem). Poza tym w trakcie trwania umowy o pracę ukończyłem studia podyplomowe uprawniające mnie do pracy na wyższym stanowisku i później

 

Żona nie spłaca swojej części kredytu hipotecznego po rozwodzie - co zrobić?

Jestem po rozwodzie od 2008 r. i sam spłacam kredyt hipoteczny, mimo że to żona zajmuje to mieszkanie, a umowę kredytową podpisywaliśmy oboje. Czy mogę założyć sprawę o to, że eks nie spłaca swojej połowy kredytu? Mieliśmy podział majątku po rozwodzie: jej przysługuje 3/8, a moja jest reszta. S

 

Zakażenie żółtaczką i roszczenie o odszkodowanie

Jakiś czas temu z zakładu pracy zostałem skierowany do stomatologa przyjmującego w szpitalu. Wcześniej miałem robiony komplet badań (wszystkie wyniki poprawne), natomiast wkrótce po wizycie okazało się, że jestem chory na żółtaczkę typu C. Do zakażenia musiało dość w gabinecie dentystycznym. Jak pos

 

Śmierć przed uprawomocnieniem się rozwodu a dziedziczenie

Zmarła moja siostra, posiadała dom zakupiony jeszcze przed ślubem. Pozostawiła dwójkę dzieci. Dom i wszystko, co miała, zapisała im w testamencie. Podczas choroby uzyskała rozwód z winy męża, ale orzeczenie rozwodowe nie uprawomocniło się, ponieważ on się odwołał, a siostra zmarła. Ile dziedziczą dz

 

Żywopłot na pasie drogowym - nakaz usunięcia

10 lat temu zakupiliśmy z mężem dom jednorodzinny na rynku wtórnym. Zakupiona działka, narożna, granicząca z drogą, otoczona była starym, zaniedbanym żywopłotem, usytuowanym za płotem od strony ulicy na pasie drogowym. Krzaki mają ok. 40 lat. Dzięki naszym pracom pielęgnacyjnym obecnie jest to piękn

 

Opłaty od darowizny dokonanej we Francji

Moja matka ma partnera–Francuza, razem mieszkają we Francji. Partner chce przekazać jej nieruchomość. Czy w przypadku darowizny mama zapłaci jakiś podatek lub inne opłaty? W jakiej wysokości? Dodam, że partner mamy ma córkę z poprzedniego związku.

 

Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
Szukamy ambitnego prawnika »