Mamy 10 894 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Podważenie zwolnienia lekarskiego pracownika małej firmy

Autor: Łukasz Obrał • Opublikowane: 26.01.2009

Mam niedużą firmę, w której zatrudniam 18 pracowników. W związku z tym, w razie choroby pracownika jestem zobowiązana płacić przez pierwsze 33 dni wynagrodzenie chorobowe.

Jedna z pracownic, będąc na chorobowym, codziennie odwiedzała moje punkty handlowe w celach towarzyskich: wypicia kawy, poprzestawiania towaru na półkach itp. Po jednym z takich odwiedzin został po niej ślad – podpisane własnoręcznie polecenia przelewów. Próbowałam spotkać się z nią 5-krotnie i porozmawiać o niestosowności jej zachowania. Nic to nie dało. Z każdej nieudanej próby kontaktu sporządzałam notatkę.

Byłam w Zus-ie trzykrotnie z prośbą o pomoc. Za każdym razem odsyłano mnie z tym problemem, twierdząc, że do 33 dni to ja płacę i w mojej mocy jest podważenie tego zwolnienia. Podważyłam je na mocy ustawy podanej przez ZUS (art. 68 i 17 ustawy o świadczeniach pieniężnych). Dowiedziałam się jednak, że ZUS mnie źle poinformował, bowiem ta ustawa dotyczy płatników składek zatrudniających powyżej 20 pracowników, więc nie mnie. Szukałam więc rozwiązania tego problemu sama. Znalazłam opis wyroku Sądu Najwyższego z dnia 11 czerwca 2003 r. (I PK 208/02), w którym jest mowa, że można wypowiedzieć umowę na chorobowym, gdy jest ono wykorzystywane niezgodnie z przeznaczeniem. Czy mogę się na nim oprzeć?


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Przepisy prawa pracy nie stwierdzają wprost, że dokonanie nadużyć w zakresie korzystania ze świadczeń z ubezpieczenia społecznego lub innych świadczeń socjalnych jest powodem do rozwiązania z pracownikiem stosunku pracy bez wypowiedzenia.

 

Taki zapis istniał w Kodeksie pracy do 2 czerwca 1996 r. Artykuł 52 § 1 pkt 1 tego unormowania stwierdzał, że zakład pracy może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika w razie ciężkiego naruszenia przez niego podstawowych obowiązków pracowniczych, a w szczególności zakłócenia porządku i spokoju w miejscu pracy, opuszczania pracy bez usprawiedliwienia, stawienia się do pracy w stanie po spożyciu alkoholu lub spożywania alkoholu w czasie pracy lub w miejscu pracy oraz dokonania nadużyć w zakresie korzystania ze świadczeń z ubezpieczenia społecznego lub innych świadczeń socjalnych.

 

Chociaż artykuł ten obecnie nadal wskazuje, iż pracodawca może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika w razie ciężkiego naruszenia przez pracownika podstawowych obowiązków pracowniczych, jednak nie ma w nim już szczegółowego opisu przypadków ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych, a w szczególności pominięto w nim interesującą nas kwalifikację, czyli „dokonania nadużyć w zakresie korzystania ze świadczeń z ubezpieczenia społecznego lub innych świadczeń socjalnych”.

 

Mimo tego że przepis art. 52 § 1 pkt 1 Kodeksu pracy nie wymienia nadużyć związanych z wykorzystywaniem zwolnień lekarskich, należy jednak stwierdzić, iż nieprawidłowe wykorzystanie zwolnienia lekarskiego lub wykorzystanie zwolnienia lekarskiego niezgodnie z jego przeznaczeniem może być uznane za ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych.

 

Podkreślmy jednak, że nie każde nieprawidłowe wykorzystanie zwolnienia lekarskiego przez pracownika stanowi przesłankę do rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia na podstawie art. 52 § 1 pkt 1 Kodeksu pracy.

 

Jeżeli pracownik w ewidentny sposób wykorzystuje zwolnienie lekarskie niezgodnie z jego przeznaczeniem, to dopuszcza się on ciężkiego naruszenia obowiązków pracowniczych, co może stanowić podstawę do rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia. Stopień winy pracownika musi usprawiedliwiać kwalifikację tego naruszenia jako „ciężkiego”. Z ciężkim naruszeniem będziemy mieli do czynienia zwłaszcza, jeżeli na zwolnieniu lekarskim wydanym przez lekarza znajduje się zapis „chory musi leżeć”, a pracownik nie stosuje się do tych zaleceń. Również sytuację, kiedy pracownik swoim zachowaniem (niestosowanie się do zaleceń lekarskich) powoduje przedłużenie swojej nieobecności w pracy, można uznać za ciężkie naruszenie obowiązków pracowniczych.

 

Sytuacje podobne do opisywanej w pytaniu były wielokrotnie oceniane przez Sąd Najwyższy. Mimo że wyroki Sądu Najwyższego nie mają charakteru precedensu, to ich autorytet sprawia, że są one brane pod uwagę przez sądy rozstrzygające podobne sprawy.

 

W znanym Pani wyroku Sądu Najwyższego – Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych z dnia 11 czerwca 2003 r. (sygn. akt. I PK 208/2002) czytamy: „Wykonywanie pracy (prowadzenie innej działalności) w czasie zwolnienia lekarskiego może być kwalifikowane jako naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych wówczas, gdy pracownik swoim zachowaniem przekreśla cele zwolnienia lekarskiego – jak najszybszy powrót do zdrowia i odzyskanie zdolności do wykonywania pracy, przez co narusza interes pracodawcy polegający na gotowości pracownika do świadczenia pracy (na możliwości korzystania z pracy w pełni sprawnego fizycznie i psychicznie pracownika)”.

 

W innym wyroku Sąd Najwyższy – Izba Administracyjna, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 21 października 1999 r. (sygn. akt. I PKN 308/99) – stwierdza: „Wykorzystywanie zwolnienia lekarskiego niezgodnie z jego przeznaczeniem (art. 18 ustawy z dnia 17 grudnia 1974 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa – j.t. Dz. U. 1983 r. Nr 30 poz. 143 ze zm.) może być naruszeniem podstawowych obowiązków pracowniczych i stanowić uzasadnioną przyczynę rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia, na podstawie art. 52 § 1 pkt 1 K.p. tylko wtedy, gdy pracownikowi można przypisać winę co najmniej w postaci rażącego niedbalstwa”.

 

W kolejnym orzeczeniu Sądu Najwyższego – Izba Administracyjna, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 1 lipca 1999 r. (sygn. akt I PKN 139/99) czytamy: „Nadużycie prawa do świadczeń z ubezpieczenia społecznego może być podstawą niezwłocznego rozwiązania z pracownikiem umowy o pracę (art. 52 § 1 pkt 1 K.p.) tylko wówczas, gdy stanowi równocześnie ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych”.

 

To, czy w sytuacji opisanej w pytaniu pracownik dopuścił się ciężkiego naruszenia obowiązków, nieprawidłowo korzystając ze zwolnienia lekarskiego, będzie zależało od wielu czynników, m.in. od tego na co chorował ten pracownik, jakie były zalecenia lekarskie, czy pracownik miał w czasie choroby leżeć, czy też mógł chodzić, a także od tego czy swoim postępowaniem przyczynił się do przedłużenia nieobecności w pracy.

 

Z uwagi na powyższe należy stwierdzić, iż podstawą do ewentualnego rozwiązania umowy o pracę z pracownikiem, który nadużywa zwolnienia lekarskiego, będzie art. 52 § 1 pkt 1 Kodeksu pracy, a więc ciężkie naruszenie obowiązków pracowniczych.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

wersja do druku drukuj

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • X plus VIII =

»Podobne materiały

Wykorzystywanie zwolnienia lekarskiego niezgodnie z jego celem

Mam problemy zdrowotne i leczę się od dawna. ZUS posiada już moją bogatą dokumentację medyczną. Byłam na dwutygodniowym zwolnieniu lekarskim (prowadzę działalność gospodarczą). Pracownicy ZUS-u skontrolowali moją obecność w domu. W tym czasie wyszłam do sklepu po podstawowe artykuły spożywcze. Na zw

 

Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
wizytówka Szukamy ambitnego prawnika »