.
Mamy 12 627 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Podstawa do zwolnienia dyscyplinarnego

Autor: Marek Gola • Opublikowane: 17.01.2014

Chciałabym się dowiedzieć, czy to, że pracownik (zatrudniony na umowę o pracę na czas nieokreślony) nie informując przełożonego, zakłada własną działalność gospodarczą (której zakres jest identyczny jak zakres jego obowiązków w firmie) oraz wykonuje ją w czasie godzin pracy, może być podstawą do zwolnienia dyscyplinarnego albo innej sankcji.


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Podstawę prawną niniejszej opinii stanowią przepisy Kodeksu pracy, zwanego dalej K.p.

 

W treści pytania nie wskazuje Pani, jakoby w ramach umowy o pracę lub też na mocy innego stosunku prawnego była Pani zobowiązana do zakazu konkurencji w szerokim tego słowa znaczeniu. Dla potrzeb niniejszej opinii przyjmuję zatem, że nie podpisano z Panią umowy o zakazie konkurencji w czasie trwania stosunku pracy.

 

Mając na uwadze powyższe, w pierwszej kolejności wskazać należy na treść art. 100 § 2 pkt 4 i 5, zgodnie z którymi pracownik zobowiązany jest dbać o dobro zakładu pracy, chronić jego mienie oraz zachować w tajemnicy informacje, których ujawnienie mogłoby narazić pracodawcę na szkodę, a także przestrzegać tajemnicy określonej w odrębnych przepisach.

 

Z powyższego wyprowadzić należy ogólną regułę. Obowiązek powstrzymywania się od działalności konkurencyjnej szkodzącej pracodawcy, konieczność powstrzymywania się od ujawniania tajemnic przedsiębiorstwa – to nie jest tylko kwestia umowy o zakazie konkurencji, ponieważ taki obowiązek ma każdy z pracowników; wynika on z art. 100 K.p.

 

W Pani sprawie ważny jest pogląd wyrażany w literaturze, który stanowi, że prowadzenie przez pracownika własnej działalności gospodarczej, której przedmiot (PKD) jest analogiczny do działalności pracodawcy, stanowi podstawę do rozwiązania umowy o pracę za wypowiedzeniem. W szczególnie uzasadnionych przypadkach, kiedy np. pracodawca jest w stanie udokumentować wyprowadzenie przez pracownika danych dla własnych potrzeb lub doprowadzenie do powstania szkody u dotychczasowego pracodawcy, tenże ma prawo rozwiązać umowę bez wypowiedzenia z winy pracownika.

 

Powyższe znajduje uzasadnienie w poglądzie wyrażonym przez Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 3 marca 2005 r. (sygn. akt I PK 263/2004), w którym wskazano, że „prowadzenie działalności konkurencyjnej po odmowie zawarcia umowy o zakazie konkurencji oraz pomimo sprzeciwu pracodawcy jest świadomym naruszeniem przez pracownika obowiązku dbałości o dobro zakładu (art. 100 § 2 pkt 4 K.p.) i może stanowić uzasadnioną przyczynę rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika (art. 52 § 1 pkt 1 K.p.)”.

 

Prowadzona przez Panią działalność gospodarcza powinna być bowiem oceniona z punktu zagrożenia interesów dotychczasowego pracodawcy. Konieczne będzie zatem podjęcie weryfikacji rynków zbytu. Jeżeli szkoda dla dotychczasowego pracodawcy będzie możliwa do oszacowania, wówczas w mojej ocenie można mówić o możliwości rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika (zwolnienia dyscyplinarnego).

 

Z ostrożności pragnę ponadto wskazać na pogląd wyrażony w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 5 kwietnia 2005 r. (sygn. akt I PK 208/2004). Zgodnie z nim „świadome organizowanie przez pracownika równoczesnego przejścia kilku pracowników do pracodawcy prowadzącego działalność konkurencyjną może być zakwalifikowane jako ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych i stanowić uzasadnioną przyczynę rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia na podstawie art. 52 § 1 pkt 1 K.p.”.

 

Puentę niniejszej opinii w mojej ocenie stanowi pogląd wyrażony przez Sąd Najwyższy, zgodnie z którym „pracownik podejmujący działalność gospodarczą kolidującą z jego rolą jako strony stosunku pracy powinien przejawiać szczególną dbałość, by w praktyce nie prowadziło to do zagrożenia dobrego imienia pracodawcy; jego zachowanie niespełniające tego wymagania stanowi przyczynę uzasadniającą wypowiedzenie mu umowy o pracę niezależnie od tego, czy można mu przypisać winę” (patrz: wyrok SN z dnia 5 września 1997 r., I PKN 223/97).

 

Reasumując: w przypadku braku możliwości przypisania Pani winy umyślnej dopuszczalne będzie wypowiedzenie umowy. W przypadku wykazania Pani winy umyślnej pracodawca będzie mógł rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia z Pani winy.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • IV - sześć =
.
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
Szukamy ambitnego prawnika »