Mamy 10 894 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Pismo donoszące o romansie, zawierające dane osobowe

Autor: Marek Gola • Opublikowane: 28.10.2014

Mój były partner wysłał dwa pisma opisujące mój rzekomy romans z księdzem – podał w nich moje dane adresowe, wskazał miejsce pracy. Pisma wysłał do kurii i prywatnie – do rodziców księdza i do moich bliskich. Czy takie rozpowszechnianie plotek i moich danych jest karalne? Jak mogę walczyć o swoje dobre imię? Czy jeśli romans faktycznie miał miejsce, to coś zmienia?


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Z treści Pani pytania wynika, że Pani były partner adresował do kurii pismo o „rzekomym” romansie między Panią a jednym z duchownych. Co istotne, w kierowanym piśmie wskazał Pani dane teleadresowe i miejsce pracy. Nadto pismo zostało adresowane do rodziców duchownego, a także do członków Pani rodziny.

 

Wskazać należy, iż na skutek zachowania Pani byłego partnera mogło dojść do naruszenie Pani dóbr osobistych. Zgodnie z art. 23 Kodeksu cywilnego „dobra osobiste człowieka, jak w szczególności zdrowie, wolność, cześć, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, wizerunek, tajemnica korespondencji, nietykalność mieszkania, twórczość naukowa, artystyczna, wynalazcza i racjonalizatorska, pozostają pod ochroną prawa cywilnego niezależnie od ochrony przewidzianej w innych przepisach”.

 

Ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia można także żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. Na zasadach przewidzianych w kodeksie można również żądać zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny. W razie naruszenia dobra osobistego sąd może przyznać temu, czyje dobro osobiste zostało naruszone, odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę lub na jego żądanie zasądzić odpowiednią sumę pieniężną na wskazany przez niego cel społeczny, niezależnie od innych środków potrzebnych do usunięcia skutków naruszenia. Nie można bowiem twierdzić, iż nawet gdyby romans z duchownym miał miejsce, były partner ma prawo społeczne do oznajmienia tego „światu”. Podanie bowiem wszystkich Pani danych osobowych nie tylko umożliwia Pani identyfikację, ale także narusza pośrednio dobra osób z Panią bezpośrednio związanych.

 

Wyraźnie podkreślić należy jednak, że dla zasądzenie zadośćuczynienia i świadczenia na cel społeczny nie wystarczy ustalenie bezprawności naruszenia, niezbędne jest bowiem wykazanie, iż ustalenie w postępowaniu sadowym, że działanie takie było umyślne. Nie ma przy tym żadnego znaczenia, czy była to wina umyśla, czy też nieumyślna. Stanowisko to potwierdził Sąd Najwyższy w uzasadnieniu wyroku z 17 marca 2007 r., sygn. akt I CSK 81/2005, w którym wyraził pogląd: „w razie naruszenia dobra osobistego pokrzywdzony może żądać zarówno przyznania mu odpowiedniej sumy tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę, jak i zasądzenia sumy pieniężnej na wskazany przez siebie cel społeczny (art. 448 k.c.). Przesłanką roszczenia o zasądzenie odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny (art. 448 k.c.) jest wina kwalifikowana sprawcy naruszenia dobra osobistego, mianowicie wina umyślna albo rażące niedbalstwo”.

 

W mojej ocenie istotna w niniejszej sprawie jest przede wszystkim wola, którą autor wiadomości się kierował. Sąd Najwyższy uznaje cześć i godność za najważniejsze dobra osobiste. Stwierdził to m.in. w wyroku z 29 października 1971 r., sygn. akt II CR 455/71 (OSNCP 4/72, poz. 77), wyjaśniając, że „cześć, dobre imię i dobra sława człowieka są pojęciami obejmującymi wszystkie dziedziny życia osobistego, zawodowego i społecznego, naruszenie czci więc może nastąpić zarówno przez pomówienie o ujemne postępowanie w życiu osobistym i rodzinnym, jak i przez zarzucenie niewłaściwego postępowania w życiu zawodowym, naruszające dobre imię danej osoby i mogące narazić ją na utratę zaufania potrzebnego do wykonywania zawodu lub innej działalności” (identyczne stanowisko zajął Sąd Najwyższy w wyroku z 8 października 1987 r., sygn. akt II CR 269/87). Nie ulega zatem wątpliwości, że pomówienie o ujemne postępowanie w życiu prywatnym może podważyć zaufanie niezbędne do wykonywania zawodu lub zajmowania określonego stanowiska, z czym możemy mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie, jest naruszeniem dóbr osobistych.

 

Innymi słowy, może Pani wystąpić na drogę cywilną z roszczeniem o zadośćuczynienie lub zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny. W sytuacji postępowania cywilnego opłata sądowa wynosi 5% dochodzonej kwoty. W sytuacji wygranej druga strona jest zobowiązana zwrócić wpłacone środki pieniężne tytułem opłaty sądowej. W razie zasądzenia tylko części dochodzonej kwoty zwrot kosztów sądowych jest dzielony procentowo w stosunku wygranej do przegranej.

 

W postępowaniu cywilnym także możliwe jest wydanie wyroku zaocznego. Jeżeli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie, sąd wyda wyrok zaoczny. W tym wypadku przyjmuje się za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa. W razie nienadejścia dowodu doręczenia na dzień rozprawy sąd może w ciągu następnych dwóch tygodni wydać na posiedzeniu niejawnym wyrok zaoczny, jeżeli w tym czasie otrzyma dowód doręczenia. Wyrok taki wiąże sąd od chwili podpisania sentencji.

 

Pozwany, przeciwko któremu zapadł wyrok zaoczny, może złożyć sprzeciw w ciągu dwóch tygodni od doręczenia mu wyroku. W piśmie zawierającym sprzeciw pozwany powinien przytoczyć zarzuty, które pod rygorem ich utraty należy zgłosić przed wdaniem się w spór co do istoty sprawy, oraz okoliczności faktyczne i dowody. Sąd pomija spóźnione twierdzenia i dowody, chyba że strona uprawdopodobni, że nie zgłosiła ich w sprzeciwie bez swojej winy lub że uwzględnienie spóźnionych twierdzeń i dowodów nie spowoduje zwłoki w rozpoznaniu sprawy albo że występują inne wyjątkowe okoliczności. Sprzeciw złożony po terminie oraz sprzeciw, którego braków strona w wyznaczonym terminie nie uzupełniła, a także sprzeciw nieopłacony, sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym. Jeżeli sprzeciw został złożony prawidłowo, przewodniczący wyznacza termin rozprawy i zarządza doręczenie sprzeciwu powodowi.

 

Istotne jest także, że sąd z urzędu nada wyrokowi przy jego wydaniu rygor natychmiastowej wykonalności, jeżeli wyrok uwzględniający powództwo jest zaoczny. Z ostrożności procesowej należałoby się zatem stawić na rozprawie. Zawsze może Pan udzielić pełnomocnictwa profesjonalnemu pełnomocnikowi celem Pani reprezentowania w sądzie.

 

W razie naruszenia dobra osobistego sąd może przyznać temu, czyje dobro osobiste zostało naruszone, odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę lub na jego żądanie zasądzić odpowiednią sumę pieniężną na wskazany przez niego cel społeczny, niezależnie od innych środków potrzebnych do usunięcia skutków naruszenia. Wyraźnie podkreślić należy, iż zadośćuczynienie zostanie zasądzone dopiero wówczas, gdy wykaże Pani (udowodni), iż doznała krzywdy – są nią np. stres, nieprzyjemności w pracy, obowiązek tłumaczenia się z treści pisma itp. Zachowanie, choć pozostawia pole do dyskusji, nie może stanowić podstawy do naruszania Pani dobrego imienia, bowiem Pani życie osobiste jest Pani sprawą i nie ma żadnego związku z życiem zawodowym. Nie sposób zatem usprawiedliwić podania w treści pisma wszystkich umożliwiających Pani identyfikację danych.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

wersja do druku drukuj

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • 7 + 1 =

»Podobne materiały

Bezprawne rozesłanie zdjęć z aktami a ochrona dóbr osobistych

Jakiś czas temu znajomy zrobił mi profesjonalną sesję zdjęciową, również akty. Odbyło się to bez wiedzy naszych małżonków. Kilka dni temu zdjęcia wpadły w ręce żony fotografa, ona zrobiła odbitki i wysłała je mojemu mężowi. Czy została tu naruszona ochrona dóbr osobistych? Czy mogę na drodze sądowe

Naruszenie dóbr osobistych przez obraźliwą wypowiedź – wezwanie do przeprosin

W rozmowie ze znajomym sprzedawcą w sklepie wyraziłem niepochlebną opinię o pewnym człowieku. Niestety, moje słowa (oraz inne treści nieprawdziwie mi przypisywane) dotarły do tej osoby. Dostałem wezwanie, w którym obrażony wzywa mnie do przeprosin – jeśli tego nie zrobię, grozi mi pozwem o&nbs

Anonimowe donosy – czy to zniesławienie?

Jestem nauczycielką. Od dłuższego czasu jestem nękana anonimowymi donosami przysyłanymi do kuratora oświaty, w których jestem oskarżana o zły stan zdrowia psychicznego oraz o to, że nie nadaję się do pracy z dziećmi. Oczywiście te oskarżenia są nieprawdziwe. Poza tym sądzę, że wiem, kto pisze te don
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
wizytówka Szukamy ambitnego prawnika »