.
Mamy 12 389 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Partner nadużywa alkoholu – chcę aby opuścił moje mieszkanie

Autor: Patrycjusz Miłaszewicz • Opublikowane: 10.12.2014

Od kilkunastu lat mieszkam z partnerem (obecnie emerytem) w moim mieszkaniu. Ma tu zameldowanie. Niestety od kilku lat partner nadużywa alkoholu, co doprowadziło do całkowitego rozpadu naszego pożycia i związku. Od roku nie prowadzimy już wspólnego gospodarstwa domowego i nic nas ze sobą nie łączy. Problem w tym, że partner nie ponosi żadnych opłat czynszowych. Nie sprząta nawet po sobie. Zanieczyszcza całe mieszkanie. Nie myje się. Nasilają się u niego dolegliwości zdrowotne z powodu picia. Ma problemy z chodzeniem i kiedy jest pijany przewraca się, obija… Ostatnio zabrało go pogotowie. Jest agresywny, ale większych awantur nie wywołuje. Chcę aby opuścił moje mieszkanie, co więc powinnam zrobić? Dobrowolnie nie chce tego uczynić. Pić też nie zamierza przestać.


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Tytułem wstępu wyjaśnię regulacje prawne dotyczące eksmisji. Pojęcie eksmisja nie zostało uregulowane w treści przepisów prawnych, natomiast przez to pojęcie należy rozumieć zespół czynności faktycznych i prawnych, które zmierzają do opróżnienia lokalu lub nieruchomości z osób i rzeczy oraz wydania uprawnionej osobie.

 

Eksmisja prowadzona jest wyłącznie na podstawie wyroku, który sąd wydaje po przeprowadzeniu sprawy z powództwa o eksmisję. Podstawą orzeczenia eksmisji są konkretne powody, natomiast jednym z nich jest zajmowanie lokalu bez tytułu prawnego, czyli sytuacja, w której np. najemca, pomimo wypowiedzenia umowy najmu, nadal zamieszkuje w lokalu, mimo że upłynął termin wypowiedzenia mu umowy najmu, gdy dana osoba zajęła samowolnie lokal, nie mając do tego tytułu prawnego itp.

 

Podstawą prawną eksmisji jest przede wszystkim art. 222 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.), zgodnie z którym „właściciel może żądać od osoby, która włada faktycznie jego rzeczą, ażeby rzecz została mu wydana, chyba że osobie tej przysługuje skuteczne względem właściciela uprawnienie do władania rzeczą”.

 

Ponadto pragnę zauważyć, iż zgodnie z obowiązującą od 5 maja 2005 r. nowelizacją ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego zakazana jest eksmisja z lokalu mieszkalnego bez dania eksmitowanemu jakiegokolwiek pomieszczenia (zwana eksmisją na bruk).

 

Proszę zwrócić uwagę, iż stosownie do art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 31, poz.266 z późn. zm.): „W wyroku nakazującym opróżnienie lokalu sąd orzeka o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego bądź o braku takiego uprawnienia wobec osób, których nakaz dotyczy. Obowiązek zapewnienia lokalu socjalnego ciąży na gminie właściwej ze względu na miejsce położenia lokalu podlegającego opróżnieniu”.

 

Według art. 14 ust. 3 wspomnianej powyżej ustawy sąd, badając z urzędu, czy zachodzą przesłanki do otrzymania lokalu socjalnego, orzeka o uprawnieniu osób eksmitowanych, biorąc pod uwagę dotychczasowy sposób korzystania przez nie z lokalu oraz ich szczególną sytuację materialną i rodzinną. To są zatem ogólne kryteria, które decydują o przyznaniu lokalu socjalnego.

 

Stosownie zaś do art. 14 ust 4 ww. ustawy sąd nie może orzec o braku uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego wobec:

 

1) kobiety w ciąży,

2) małoletniego, niepełnosprawnego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 1998 r. Nr 64, poz. 414, z późn. zm.) lub ubezwłasnowolnionego oraz sprawującego nad taką osobą opiekę i wspólnie z nią zamieszkałą,

3) obłożnie chorych,

4) emerytów i rencistów spełniających kryteria do otrzymania świadczenia z pomocy społecznej,

5) osoby posiadającej status bezrobotnego,

6) osoby spełniającej przesłanki określone przez radę gminy w drodze uchwały

– chyba że osoby te mogą zamieszkać w innym lokalu niż dotychczas używany.

 

Ponadto w przypadku orzeczenia o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego sąd nakaże wstrzymanie wykonania opróżnienia lokalu do czasu złożenia przez gminę oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego.

 

Z powyższych przepisów wynika m.in., iż w wyroku nakazującym opróżnienie lokalu sąd orzeka o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego bądź o braku takiego uprawnienia. W przypadku orzeczenia o braku uprawnienia do lokalu socjalnego na uwagę zasługuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 grudnia 2011 r. (Dz. U. z 2012 r. poz. 11) w sprawie szczegółowego trybu postępowania w sprawach o opróżnienie lokalu lub pomieszczenia albo o wydanie nieruchomości.

 

W myśl § 1 ust. 1 wspomnianego powyżej rozporządzenia „Jeżeli z tytułu wykonawczego nakazującego opróżnienie lokalu służącego zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych dłużnika nie wynika prawo dłużnika do lokalu socjalnego lub zamiennego, po upływie terminu wyznaczonego dłużnikowi do dobrowolnego wykonania obowiązku komornik ustala, czy dłużnikowi przysługuje tytuł prawny do innego lokalu lub pomieszczenia, w którym może on zamieszkać, oraz ustala sytuację rodzinną dłużnika”.

 

W przypadku gdy dłużnikowi nie przysługuje tytuł prawny do innego lokalu lub pomieszczenia, w którym może on zamieszkać, komornik niezwłocznie występuje do gminy właściwej ze względu na miejsce położenia lokalu podlegającego opróżnieniu z wnioskiem o wskazanie tymczasowego pomieszczenia, o czym stanowi § 2 ust. 1.

 

W sytuacji gdy dłużnikowi nie przysługuje prawo do pomieszczenia tymczasowego, komornik niezwłocznie występuje do gminy właściwej ze względu na miejsce położenia lokalu podlegającego opróżnieniu z wnioskiem o wskazanie noclegowni, schroniska lub innej placówki zapewniającej miejsca noclegowe, do której dłużnik zostanie usunięty.

 

Powyższe przepisy rozporządzenia znajdą oczywiście zastosowanie jedynie w przypadku, gdy w wyroku nakazującym opróżnienie lokalu sąd nie przyzna uprawnienia do lokalu socjalnego.

 

Odnośnie poruszonej w pytaniu kwestii zameldowania Pani partnera w Pani mieszkaniu pragnę wyjaśnić, iż zgodnie z art. 9 ust 2b ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (t.j. Dz. U. z 2006 r. Nr 139 poz. 993 z późn. zm.) „zameldowanie w lokalu służy wyłącznie celom ewidencyjnym i ma na celu potwierdzenie faktu pobytu w tym lokalu”, a zatem zameldowanie to czynność administracyjna mająca na celu potwierdzenie, że dana osoba w danym mieszkaniu przebywa, niemniej jednak nie daje osobie zameldowanej uprawnień, jakie przysługują właścicielom. Ponadto chciałbym zauważyć, iż uprawnienie do mieszkania dają m.in. prawo własności, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego, umowa najmu, użyczenia.

 

Na zakończenie chciałbym przedstawić właściwość miejscową sądu, wskazać na konstrukcję pozwu i sposób jego przygotowania.

 

Otóż zgodnie z art. 27 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 z późn. zm.) pozew o eksmisję winien być wniesiony do sądu rejonowego właściwego dla miejsca zamieszkania pozwanego, czyli miejsca, w którym pozwany przebywa z zamiarem stałego pobytu. W Pani przypadku będzie to lokal, z którego osoba tam przebywająca bez tytułu prawnego, ma być eksmitowana.

 

W pozwie należy wskazać powoda (czyli Panią) wraz z adresem zamieszkania i ewentualnie adresem do korespondencji oraz pozwanego, w tym przypadku partnera wraz z tej osoby adresem.

 

Następnie należy określić wartość przedmiotu sporu, który zgodnie z art. 231 Kodeksu postępowania cywilnego powinien odpowiadać sumie 3-miesięcznego czynszu należnego od danego rodzaju nieruchomości.

 

Pismo proszę zaopatrzyć w tytuł – Pozew o eksmisję.

 

W uzasadnieniu pozwu winna Pani wykazać, iż jest Pani właścicielem przedmiotowego lokalu, jako dowód może posłużyć odpis z księgi wieczystej, a także wypis z ewidencji gruntów i budynków. Ponadto proszę wskazać, iż pozwany przebywa w lokalu bez tytułu prawnego. Pozew należy podpisać oraz wymienić wszystkie załączniki dołączone do pozwu.

 

Proszę pamiętać, iż zgodnie z art. 27 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 594) pozew o eksmisję podlega opłacie stałej w wysokości 200 zł.

 

Pozew o eksmisję wraz ze wszystkimi załącznikami należy złożyć bądź wysłać do właściwego sądu w dwóch egzemplarzach, z których jeden będzie dla sądu, natomiast drugi dla pozwanego. Proszę pamiętać o opłacie i jeżeli zamierza Pani osobiście złożyć pozew o trzecim egzemplarzu, na którym otrzyma Pani potwierdzenie złożenia pozwu w sądzie.

 

Reasumując, pragnę wyjaśnić, iż w świetle powyższych przepisów, będąc jedynym właścicielem zajmowanego wspólnie z partnerem mieszkania, jest Pani w mojej ocenie uprawniona do wystąpienia na drogę sądową z pozwem o wydanie nieruchomości (eksmisję).

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • zero + VI =
.
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
Szukamy ambitnego prawnika »