Mamy 10 708 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Oskarżenie o udział w pobiciu – obrońca dla osoby poszukiwanej listem gończym

Autor: Tomasz Krupiński • Opublikowane: 09.04.2015

Jestem poszukiwany listem gończym za udział w bójce i pobiciu, a nie miałem z tym nic wspólnego. Najpierw prokuratura umorzyła postępowanie, ale nie wiem, co się stało i je wznowiono. Mam kilku świadków na to, że w tamtym czasie przebywałem z nimi. Co mogę zrobić z tym niesłusznym oskarżeniem? Skoro jestem już poszukiwany, czy mogę wziąć obrońcę (adwokata), aby mnie reprezentował bez mojej obecności?

Tomasz Krupiński

»Wybrane opinie klientów

Rewelacja!!! Wszystko bardzo klarownie wytłumaczone. Korzystałem z usług nie jednego prawnika, ale tak przygotowane pismo i objaśnienia jakie otrzymałem wprawiło mnie w zdumienie. Wszystko na najwyższym poziomie!!! Polecam serdecznie i dziękuję całemu zespołowi ePorady24, a w szczególności Panu Karolowi Jokielowi.
Zbyszek
Żadna opinia nie wyrazi mojej wdzięczności dla zespołu ePorady. Moja sprawa wydawała mi się tak skomplikowana, że nie do rozwiązania. Nie wiedziałem, od której strony ją zacząć. Szperając w internecie, natrafiłem na ePorady i okazało się, że moją sprawę można zacząć od strony, której absolutnie bym się nie spodziewał.
Jestem bardzo zadowolony z obrotu sprawy, która mnie dotyczy. Z tak znikomych danych, które przekazałem, otrzymałem pismo tak profesjonalnie napisane, jakby zespół ePorady był moim bardzo dobrym znajomym i znał mój problem tak dobrze jak ja. Dziękuję bardzo i będę polecał wszystkim korzystanie z waszych usług.
Henryk
Bardzo, bardzo dziękuję!!! W ciągu dwóch dni otrzymałam więcej wiadomości na temat mojej sprawy niż w ciągu 2 miesięcy od dwóch adwokatów!!!! Do tej pory dowiadywałam się tylko, jakie prawa ma osoba, która naraziła mnie na ogromne szkody, i jakie konsekwencje grożą mi, jeżeli nie będę respektować tych praw. Nawet odpowiedź na dodatkowe pytanie nastąpiła szybciej i była bardziej wyczerpująca niż trwająca od tygodnia dyskusja na ten temat z moim pełnomocnikiem (teraz byłym). O kosztach nie mówiąc. BARDZO POLECAM!!!
Małgorzata
Widziałem już wiele pozwów, ale sporządzony przez prawnika z eporady24.pl jest prawdziwym majstersztykiem i wyrazem profesjonalizmu. Jasno, konkretnie, przy minimum słów, maksimum treści. Do tego relacja jakości do ceny również znajduje swoje uzasadnienie. Z pełnym przekonaniem wygranej sprawy zanoszę pozew do sądu. Nikomu nie należy życzyć sądowych spraw, ale gdyby zaszła potrzeba, z pełnym przekonaniem mogę polecić eporady24.pl.
Jacek
Powiem tak: cuda załatwiane są od ręki! Na sprawie w sądzie sędzina była zaskoczona tak profesjonalnym i rzeczowym przygotowaniem, a wszystko dzięki ePorady24! Zakończyłem sprawę i wygrałem!!!! Polecam ten serwis i serdecznie dziękuję. Tak sprawnej obsługi mógłby pozazdrościć każdy inny serwis! Prawnicy są na najwyższym poziomie!!! Polecam z całego serca!!!
Zbyszek

Zgodnie z art. 158 Kodeksu karnego:

 

§ 1. Kto bierze udział w bójce lub pobiciu, w którym naraża się człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienie skutku określonego w art. 156 § 1 lub w art. 157 § 1, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

§ 2. Jeżeli następstwem bójki lub pobicia jest ciężki uszczerbek na zdrowiu człowieka, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.

§ 3. Jeżeli następstwem bójki lub pobicia jest śmierć człowieka, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.

 

Powyższy artykuł penalizuje czyn polegający na braniu udziału w bójce albo pobiciu.

 

W § 1 przewidziano typ podstawowy przestępstwa udziału w bójce albo pobiciu.

 

Natomiast w § 2 i 3 zostały określone typy kwalifikowane przez następstwo, które stanowi spowodowanie ciężkiego uszczerbku na zdrowiu (§ 2) albo śmierć człowieka.

 

Strona przedmiotowa przestępstwa polega na braniu udziału w zdarzeniu określanym jako bójka lub pobicie. Zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie pobicie polega na czynnej napaści dwóch lub więcej osób na jedną lub więcej osób, przy czym strona atakująca (sprawcy pobicia) ma przewagę nad napadniętymi (por. System..., t. IV, cz. 1, s. 457; podobnie Sąd Najwyższy w wyroku z 23 grudnia 1971 r., IV KR 194/71, LexisNexis nr 305523, OSNKW 1972, nr 6, poz. 98, oraz w wyroku z 21 maja 1973 r., III KR 91/73, niepubl.).


Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Czyn sprawców polega na „braniu udziału w bójce lub pobiciu”, przez co należy rozumieć nie tylko aktywne uczestnictwo w którymś z tych zajść przybierające postać zadawania ciosów. Udział w bójce lub pobiciu będzie stanowić także zachowanie polegające na „zagrzewaniu” uczestników do walki, np. poprzez okrzyki czy też inne działania, które z uwagi na charakter tych zdarzeń mogą potęgować ich niebezpieczeństwo.

 

Do przyjęcia udziału w tym przestępstwie (bójce lub pobiciu) wystarczy świadome połączenie działania jednego ze sprawców z działaniem drugiego człowieka lub grupy osób przeciwko innemu człowiekowi lub grupie ludzi. Nie jest przy tym konieczne zadanie innej osobie uderzenia, czy kopnięcie jej, ani spowodowanie obrażenia ciała innej osoby, czy niebezpieczeństwa dla jej życia lub zdrowia. Wystarczy, by sprawca swoim zachowaniem przyczyniał się do wzrostu sił po jednej ze stron zdarzenia stworzeniem warunków ułatwiających działania bezpośrednich sprawców, postawą, a nawet samą obecnością wśród osób występujących przeciwko pokrzywdzonym i przez to stwarzał zagrożenie ofiary. Odpowiedzialność za udział w takim zdarzeniu ma charakter wspólnej odpowiedzialności za następstwa działania, co stanowi odstępstwo od zasady indywidualizacji odpowiedzialności karnej. Posłużenie się w art. 158 K.k. pojęciem „udział” powoduje, iż niektóre postacie współdziałania, które w wypadku innych typów byłyby zakwalifikowane jako podżeganie lub pomocnictwo, realizują znamiona postaci sprawczej udziału w bójce lub pobiciu.

 

Typ podstawowy przestępstwa udziału w bójce lub pobiciu (art. 158 § 1) polega na braniu w nich udziału, przez co naraża się człowieka na niebezpieczeństwo utraty życia lub spowodowania uszczerbku na zdrowiu określonego w art. 156 § 1 lub 157 § 1 (ciężki lub średni uszczerbek na zdrowiu).

 

W postanowieniu z 22 kwietnia 2009 r. (IV KK 14/2009, LexisNexis nr 2051898) Sąd Najwyższy wyraził pogląd, że: „przepis art. 158 § 1 k.k. nie określa sposobu udziału w pobiciu (a także w bójce), co oznacza, że może to być każda forma świadomego współdziałania uczestników pobicia, a w jej ramach również każdy środek użyty do ataku na inną osobę (inne osoby), jeżeli wspólne działanie powoduje narażenie człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienia skutku określonego w art. 156 § 1 lub art. 157 § 1 k.k. Odpowiedzialność za udział w pobiciu ma bowiem charakter wspólnej odpowiedzialności za następstwa działania, co stanowi odstępstwo od zasady indywidualizacji odpowiedzialności karnej. Sprawcy odpowiadają niezależnie od tego, czy można ustalić, który z nich spowodował konkretne następstwa, ale pod warunkiem, że każdy możliwość ich nastąpienia przewidywał albo mógł przewidzieć” (Prok. i Pr. 2009, nr 11-12).

 

Art. 158 § 2 i 3 określają typy kwalifikowane udziału w bójce lub pobiciu, w których następstwo stanowią ciężki uszczerbek na zdrowiu (§ 2) albo śmierć człowieka (§ 3).

 

Stwierdzenie, że pomiędzy zachowaniem sprawcy polegającym na bójce lub pobiciu a ciężkim uszczerbkiem na zdrowiu lub śmiercią człowieka zachodzi związek przyczynowy, będzie skutkowało jego surowszą odpowiedzialnością, jeśli sprawca nie miał zamiaru ich wywołania. Gdyby bowiem istniała możliwość ustalenia, że któryś ze sprawców, uczestnicząc w bójce lub pobiciu, działał z zamiarem wywołania skutku śmiertelnego lub uszczerbku na zdrowiu, poniósłby odpowiedzialność za umyślne spowodowanie takiego skutku, tj. z art. 148 § 1 lub art. 156 § 1 (por. wyrok SN z 20 kwietnia 1989 r., II KR 60/89, LexisNexis nr 1537250, OSNKW 1990, nr 10-12, poz. 72; także A. Marek, Kodeks..., s. 325).

 

Sprawcą przestępstwa może być każdy człowiek (przestępstwo powszechne), który bierze udział w bójce lub pobiciu. W wyroku z 7 kwietnia 1975 r., II KRN 10/75, LexisNexis nr 397642 (OSNPG 1976, nr 3, poz. 20), Sąd Najwyższy wyraził pogląd, że podmiotem przestępstwa z art. 158 § 1 K.k. jest każdy, kto umyślnie w jakikolwiek sposób bierze udział w bójce lub pobiciu, niezależnie od tego, czy jego osobisty udział wykazuje cechy działania niebezpiecznego dla życia człowieka lub jego zdrowia w takim stopniu jak określony w art. 155 K.k.

 

Za popełnienie przestępstwa z § 1 przewidziana jest kara pozbawienia wolności do lat 3. W przypadku typów kwalifikowanych przez następstwo rozpiętość kar została uzależniona od postaci następstwa. Gdy jest nim ciężki uszczerbek na zdrowiu, czyn zagrożony jest karą pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8 (§ 2), w przypadku zaś śmierci człowieka czyn zagrożony jest karą pozbawienia wolności od roku do lat 10.

 

Powyżej w skrócie przedstawiłem charakterystykę zarzucanego Panu czynu.

 

Na podstawie art. 278 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego, jeżeli miejsce pobytu oskarżonego lub osoby podejrzanej nie jest znane, zarządza się jego poszukiwanie.

 

Natomiast według art. 279 K.p.k., jeżeli oskarżony, w stosunku do którego wydano postanowienie o tymczasowym aresztowaniu, ukrywa się, sąd lub prokurator może wydać postanowienie o poszukiwaniu go listem gończym.

 

Jeżeli postanowienie o tymczasowym aresztowaniu nie było wydane, można postanowienie takie wydać bez względu na to, czy nastąpiło przesłuchanie podejrzanego.

 

W liście gończym podaje się:

 

  1. sąd lub prokuratora, który wydał postanowienie o poszukiwaniu listem gończym,
  2. dane o osobie, które mogą ułatwić jej poszukiwanie, a przede wszystkim personalia, rysopis, znaki szczególne, miejsce zamieszkania i pracy, z dołączeniem w miarę możliwości fotografii poszukiwanego,
  3. informację o treści zarzutu postawionego oskarżonemu oraz o postanowieniu o jego tymczasowym aresztowaniu albo o zapadłym wyroku,
  4. wezwanie każdego, kto zna miejsce pobytu poszukiwanego, do zawiadomienia o tym najbliższej jednostki Policji, prokuratora lub sądu,
  5. ostrzeżenie o odpowiedzialności karnej za ukrywanie poszukiwanego lub dopomaganie mu w ucieczce.

 

W liście gończym można wyznaczyć nagrodę za ujęcie lub przyczynienie się do ujęcia poszukiwanego, a także udzielić zapewnienia o utrzymaniu tajemnicy co do osoby informującej.

 

List gończy rozpowszechnia się, zależnie od potrzeby, przez rozesłanie, rozplakatowanie lub opublikowanie, w szczególności za pomocą prasy, radia i telewizji.

 

Z przyczyn oczywistych listy gończe są formą poszukiwań sprawców przestępstw bardziej poważnych. Wykorzystuje się je jednak z powodzeniem w sprawach o mniejszej szkodliwości społecznej, w sytuacjach gdy klasyczne poszukiwania (lokalne, ogólnopolskie czy międzynarodowe) nie dały efektu i efektu takiego nie rokują w najbliższej przyszłości. Jeżeli proces karny ma być skuteczny, poszukiwania nie mogą trwać w nieskończoność. W takim przypadku spory odsetek spraw karnych kończyłby się po prostu umorzeniem wskutek przedawnienia.

 

Listy gończe kieruje się w celu prowadzenia poszukiwań do właściwych jednostek policji. Sposoby prowadzenia poszukiwań regulują odpowiednie wewnętrzne instrukcje. Bardziej skomplikowane operacje prowadzone są przez wyspecjalizowane komórki poszukiwawcze.

 

Jeśli poszukiwany może próbować schronić się poza granicami kraju, to po spełnieniu pewnych warunków formalnych można rozesłać za nim międzynarodowy list gończy, tj. wydać europejski nakaz aresztowania.

 

Na podstawie art. 607a ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego – w razie podejrzenia, że osoba ścigana za przestępstwo popełnione na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przebywa na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, właściwy miejscowo sąd okręgowy, na wniosek prokuratora, może wydać europejski nakaz aresztowania.

 

Wydanie nakazu jest niedopuszczalne:

 

  • w związku z prowadzonym przeciwko osobie ściganej postępowaniem karnym o przestępstwo zagrożone karą pozbawienia wolności do roku,
  • w celu wykonania kary pozbawienia wolności orzeczonej w wymiarze do 4 miesięcy albo innego środka polegającego na pozbawieniu wolności na czas nieprzekraczający 4 miesięcy.

 

Na tym etapie sprawy oczywiście może Pan ustanowić obrońcę w Pana sprawie i w Pana nieobecności, który w Pana imieniu może złożyć odpowiednie pisma. Nie musi Pan tego robić osobiście. Gdyby wrócił Pan do kraju i tak pewnie od razu by Pana zatrzymali. Może więc Pan ustanowić adwokata (związanego tajemnicą adwokacką, który nie musi podawać Pana aktualnego miejsca pobytu), i który oceni Pana sytuację w sprawie i może doprowadzi do tego, że wracając do Polski i decydując się na podjęcie obrony, będzie Pan odpowiadał z wolnej stopy.

 

Obecnie prawdopodobnie toczy się przeciwko Panu postępowanie przygotowawcze, będą zbierane dowody Pana winy oraz niewinności, dlatego warto w tym momencie ustanowić obrońcę.

 

Celem postępowania przygotowawczego jest ustalenie, czy popełniono przestępstwo, wykrycie jego sprawców, zebranie i zabezpieczenie dowodów oraz wniesienie aktu oskarżenia do sądu. Postępowanie przygotowawcze składa się z dwóch etapów: pierwszy etat to postępowanie w sprawie, drugi – postępowanie przeciwko konkretnej osobie. Drugi etap rozpoczyna się przedstawieniem zarzutów konkretnej osobie, a kończy się albo umorzeniem postępowania, albo wniesieniem aktu oskarżenia do sądu; w tym ostatnim przypadku postępowanie toczy się już przed sądem I instancji.

 

Postępowanie przygotowawcze w przypadku pobicia czy uszkodzenia ciała toczy się w formie dochodzenia, które, co do zasady, prowadzi policja. Dochodzenie powinno być ukończone w ciągu 2 miesięcy. Prokurator może przedłużyć ten okres do 3 miesięcy, a w wypadkach szczególnie uzasadnionych – na dalszy czas oznaczony.

 

Nawet jeśli umorzono dochodzenie, nie można wykluczyć, iż nie zostanie ono podjęte. Jeżeli zostaną ujawnione dane pozwalające na wykrycie sprawcy, policja wydaje postanowienie o podjęciu na nowo dochodzenia.

 

Na przedawnienie karalności w Pana sytuacji trudno liczyć, gdyż w najlepszym wypadku przedawnienie nastąpi dopiero po upływie 10 lat od popełnienia przestępstwa.

 

Ustanawiając obrońcę musi Pan także znać sygnaturę akt Pana sprawy. Obrońca powołując się na sygnaturę akt, z pewnością ustaliłby stan faktyczny i prawny sprawy.

 

Obecnie obrońcą może być tylko adwokat. Obrońcę można ustanowić na każdym etapie postępowania.

 

W tym miejscu rozwinę także swoją myśl odnośnie odpowiadania Pana z wolnej stopy.

 

Art. 281 Kodeksu postępowania karnego normuje podstawy wydania przez sąd okręgowy listu żelaznego. Zgodnie z tym przepisem – jeżeli oskarżony przebywający za granicą złoży oświadczenie, że stawi się do sądu lub do prokuratora w oznaczonym terminie pod warunkiem odpowiadania z wolnej stopy, właściwy miejscowo sąd okręgowy może wydać oskarżonemu list żelazny.

 

Wymaganie złożenia oświadczenia przez oskarżonego nie oznacza, że organ procesowy nie mógłby wystąpić wobec niego, aby złożył on oświadczenie co do udzielenia mu listu żelaznego. Decyzja o wystąpieniu z tym oświadczeniem należy do oskarżonego. Nie można wymusić takiego oświadczenia.

 

Oświadczenie pisemne oskarżonego może być przekazane za pośrednictwem obrońcy lub osoby trzeciej. Może ono być przekazane bezpośrednio do sądu właściwego do rozstrzygania w przedmiocie listu żelaznego albo też przesłane za pośrednictwem prokuratora czy policji. Powinno wówczas być przekazane sądowi. Dopuszczalne jest udzielanie listu żelaznego także w postępowaniu przygotowawczym. Zakłada się możliwość zobowiązania się oskarżonego do stawiania się również na wezwanie prokuratora.

 

List żelazny nie jest środkiem zapobiegawczym ani środkiem przymusu. Jest to forma asekuracji oskarżonego przed zastosowaniem środka zapobiegawczego. Stanowi gwarancję wydaną przez sąd okręgowy, że oskarżonego przebywającego za granicą nie pozbawi się wolności aż do prawomocnego zakończenia postępowania karnego. Jest to rodzaj „umowy” zawartej między sądem okręgowym a oskarżonym przebywającym za granicą. „Umowa” polega na tym, że oskarżony zobowiązuje się stawić na każde wezwanie organu procesowego oraz że będzie przestrzegał określonych warunków, a miejscowo właściwy sąd okręgowy gwarantuje mu odpowiadanie z wolnej stopy.

 

List żelazny jako „umowa” składa się z dwóch oświadczeń: oskarżonego przebywającego za granicą, że gotów jest ponieść odpowiedzialność karną przed sądem polskim, i oświadczenia właściwego miejscowo sądu okręgowego, którego treścią jest zapewnienie oskarżonemu przebywanie na wolności, aż do prawomocnego ukończenia postępowania karnego, jeżeli oskarżony stawi się w terminie oznaczonym, nie będzie się oddalał bez pozwolenia sądu z obranego miejsca pobytu w kraju, nie będzie nakłaniał świadków do fałszywych zeznań lub wyjaśnień albo w inny sposób nie będzie starał się utrudniać postępowania lub usuwać dowodów przestępstwa.

 

Gwarancyjny charakter listu żelaznego polega na tym, że sąd nie może go cofnąć, jeżeli oskarżony dopełnia obowiązków. List żelazny może być wydany tylko tym oskarżonym, którzy przebywają za granicą. List taki może wydać jedynie sąd okręgowy właściwy miejscowo. List żelazny sam w sobie, jako instytucja procesowa, nie jest środkiem zapobiegawczym, lecz nabiera cechy takiego środka dopiero w kumulacji ze złożeniem poręczenia majątkowego.

 

W judykaturze odrzucono koncepcję listu żelaznego jako środka zapobiegawczego. Uznano bowiem, że list żelazny nie jest środkiem zapobiegawczym sensu stricto, gdyż nie został wymieniony w ramach przepisów o tych środkach ani też nie został określony tym mianem. Trzeba zatem uznać, że jest on jednak środkiem procesowym spełniającym cele podobne jak środki zapobiegawcze. Gwarantuje on bowiem udział oskarżonego w toczącym się postępowaniu. Ponadto wchodzi on niejako w miejsce tymczasowego aresztowania. Skoro zaś jego wydanie może być uzależnione od złożenia poręczenia majątkowego, to bezsporne jest, że jest on przecież środkiem zapobiegawczym.

 

Procesowe oddziaływanie listu żelaznego ustaje z chwilą prawomocnego zakończenia postępowania. Utrata mocy listu żelaznego oznacza, że oskarżony przestaje korzystać z gwarancji w nim określonej.

 

List żelazny zapewnia oskarżonemu pozostawanie na wolności aż do prawomocnego ukończenia postępowania, jeżeli oskarżony:

 

  1. będzie się stawiał w oznaczonym terminie na wezwanie sądu, a w postępowaniu przygotowawczym – także na wezwanie prokuratora,
  2. nie będzie się wydalał bez pozwolenia sądu z obranego miejsca pobytu w kraju,
  3. nie będzie nakłaniał do fałszywych zeznań lub wyjaśnień albo w inny bezprawny sposób starał się utrudniać postępowanie” (art. 282 § 1 K.p.k.).

 

Wydanie listu żelaznego można uzależnić od złożenia poręczenia majątkowego.

 

Mając na uwadze powyższe, a przede wszystkim wynikającą z treści Pana pytania wątpliwość co do Pańskiej winy, można wskazać, iż na tym etapie sprawy może Pan ustanowić obrońcę w Polsce, aby reprezentował Pana w postępowaniu przygotowawczym. Nie jest jednak możliwe przeprowadzenie całego postępowania przygotowawczego i tym bardziej sądowego bez Pana udziału (m.in. musi być Pan przesłuchany w charakterze podejrzanego i uczestniczyć w czynnościach procesowych, w których obecność samego obrońcy jest niewystarczająca). Samo ustanowienie obrońcy powinno nastąpić, gdyż często wpływają oni na decyzję o wydaniu listu żelaznego, a nawet cofnięcie listu gończego, pod warunkiem że stawi się Pan przed prokuratorem. Jeżeli ma Pan świadków Pana niewinności, to moim zdaniem należałoby podjąć walkę o uniewinnienie.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Prezentowana opinia prawnika nie zawiera odpowiedzi na dodatkowe pytania klienta i dlatego może nie wyczerpywać w pełni omawianego zagadnienia. Często dopiero dzięki dodatkowym pytaniom i odpowiedziom można uzyskać kompletną poradę prawną. Podkreślamy, że w naszym serwisie można zadawać dodatkowe pytania bez ograniczeń czasowych i ilościowych.

wersja do druku drukuj

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • 7 minus 8 =

»Podobne materiały

Totalizator Sportowy i oszustwo pracownika kolektury

Mój chłopak, 20-letni pracownik oddziału kolektury (sprzedawca kuponów, który jednak nie przeszedł szkolenia z obsługi maszyny), sprzedając kupony, brał za nie pieniądze, po czym kupony unieważniał i sam zabierał należność. Unieważnienia wraz z kopiami wyrzucał. Sprawa się wydała

Posądzenie o kradzież – dokonanie przelewu z konta

Była dziewczyna twierdzi, że zrobiłem bez jej wiedzy przelew z jej konta na moje – posądza mnie w sumie o kradzież. Nic takiego nie miało miejsca, zwłaszcza że nie znam numeru jej konta, jej haseł itp. Niby jak miałbym to zrobić? Otrzymałem wezwanie do prokuratury w tej sprawie &nd

Obrona przed oskarżeniem o usiłowanie dokonania kradzieży

Niedawno byłem z żoną w restauracji. W pewnym momencie o moje krzesło zahaczyła się marynarka innego klienta, którą delikatnie przewiesiłem. Fakt ten zaobserwowali policjanci, którzy w lokalu akurat przeprowadzali akcję wykrywania złodziei kieszonkowych. Zostałem oskarżony o usił
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
wizytówka Szukamy ambitnego prawnika »