Mamy 10 655 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Odszkodowanie za pobicie

Autor: Marek Gola • Opublikowane: 09.10.2014

Przed dwoma miesiącami zostałem dotkliwie uderzony w nos – okazało się, że nos został złamany. Zdarzenie widziało dwóch światków i to potwierdzą. Sprawca prosił, żebym nie zgłaszał sprawy na policję, a on chętnie zapłaci za moje straty. Zgodziłem się, zeznałem, że spadłem ze schodów. Okazało się jednak, że ten człowiek mnie oszukał i nie ma zamiaru mi zapłacić. Jestem więc zdecydowany walczyć o odszkodowanie za pobicie, tylko czy nie jest już za późno? Jeżeli jest jeszcze czas na założenie sprawy, proszę o informacje, jak się za to zabrać. Dodam, że teraz będę musiał mieć drugi zabieg, ponieważ mam niedrożność jednej komory nosowej.

Marek Gola

»Wybrane opinie klientów

Rewelacja!!! Wszystko bardzo klarownie wytłumaczone. Korzystałem z usług nie jednego prawnika, ale tak przygotowane pismo i objaśnienia jakie otrzymałem wprawiło mnie w zdumienie. Wszystko na najwyższym poziomie!!! Polecam serdecznie i dziękuję całemu zespołowi ePorady24, a w szczególności Panu Karolowi Jokielowi.
Zbyszek
Żadna opinia nie wyrazi mojej wdzięczności dla zespołu ePorady. Moja sprawa wydawała mi się tak skomplikowana, że nie do rozwiązania. Nie wiedziałem, od której strony ją zacząć. Szperając w internecie, natrafiłem na ePorady i okazało się, że moją sprawę można zacząć od strony, której absolutnie bym się nie spodziewał.
Jestem bardzo zadowolony z obrotu sprawy, która mnie dotyczy. Z tak znikomych danych, które przekazałem, otrzymałem pismo tak profesjonalnie napisane, jakby zespół ePorady był moim bardzo dobrym znajomym i znał mój problem tak dobrze jak ja. Dziękuję bardzo i będę polecał wszystkim korzystanie z waszych usług.
Henryk
Bardzo, bardzo dziękuję!!! W ciągu dwóch dni otrzymałam więcej wiadomości na temat mojej sprawy niż w ciągu 2 miesięcy od dwóch adwokatów!!!! Do tej pory dowiadywałam się tylko, jakie prawa ma osoba, która naraziła mnie na ogromne szkody, i jakie konsekwencje grożą mi, jeżeli nie będę respektować tych praw. Nawet odpowiedź na dodatkowe pytanie nastąpiła szybciej i była bardziej wyczerpująca niż trwająca od tygodnia dyskusja na ten temat z moim pełnomocnikiem (teraz byłym). O kosztach nie mówiąc. BARDZO POLECAM!!!
Małgorzata
Widziałem już wiele pozwów, ale sporządzony przez prawnika z eporady24.pl jest prawdziwym majstersztykiem i wyrazem profesjonalizmu. Jasno, konkretnie, przy minimum słów, maksimum treści. Do tego relacja jakości do ceny również znajduje swoje uzasadnienie. Z pełnym przekonaniem wygranej sprawy zanoszę pozew do sądu. Nikomu nie należy życzyć sądowych spraw, ale gdyby zaszła potrzeba, z pełnym przekonaniem mogę polecić eporady24.pl.
Jacek
Powiem tak: cuda załatwiane są od ręki! Na sprawie w sądzie sędzina była zaskoczona tak profesjonalnym i rzeczowym przygotowaniem, a wszystko dzięki ePorady24! Zakończyłem sprawę i wygrałem!!!! Polecam ten serwis i serdecznie dziękuję. Tak sprawnej obsługi mógłby pozazdrościć każdy inny serwis! Prawnicy są na najwyższym poziomie!!! Polecam z całego serca!!!
Zbyszek

Istotna w Pana sprawie jest treść art. 157 Kodeksu karnego, zgodnie z którym:

 

„§ 1. Kto powoduje naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia, inny niż określony w art. 156 § 1, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

§ 2. Kto powoduje naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia trwający nie dłużej niż 7 dni, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

§ 3. Jeżeli sprawca czynu określonego w § 1 lub 2 działa nieumyślnie, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

§ 4. Ściganie przestępstwa określonego w § 2 lub 3, jeżeli naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia nie trwał dłużej niż 7 dni, odbywa się z oskarżenia prywatnego, chyba że pokrzywdzonym jest osoba najbliższa zamieszkująca wspólnie ze sprawcą.

§ 5. Jeżeli pokrzywdzonym jest osoba najbliższa, ściganie przestępstwa określonego w § 3 następuje na jej wniosek”.

 

Nadto wskazać należy na art. 156 K.k. , zgodnie z którym:

 

„§ 1. Kto powoduje ciężki uszczerbek na zdrowiu w postaci:

1) pozbawienia człowieka wzroku, słuchu, mowy, zdolności płodzenia,

2) innego ciężkiego kalectwa, ciężkiej choroby nieuleczalnej lub długotrwałej, choroby realnie zagrażającej życiu, trwałej choroby psychicznej, całkowitej albo znacznej trwałej niezdolności do pracy w zawodzie lub trwałego, istotnego zeszpecenia lub zniekształcenia ciała, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.


Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

§ 2. Jeżeli sprawca działa nieumyślnie, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

§ 3. Jeżeli następstwem czynu określonego w § 1 jest śmierć człowieka, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 12”.

 

W przedmiotowej sprawie należy się zastanowić, czy nie doszło do istotnego zeszpecenia, lecz taka kwalifikacja prawna byłaby dla Pana najmniej korzystna, albowiem czyn taki podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.

 

Wskazać należy na pogląd, zgodnie z którym „trwałe, istotne zeszpecenie lub zniekształcenie ciała – jako ostatnia postać ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, odwołuje się do znamion estetycznych. Zeszpecenie ciała polega na wywołaniu zmian zewnętrznych na ciele, które stoją w sprzeczności z powszechnie przyjmowaną estetyką ciała. Zniekształcenie ciała polega natomiast na wywołaniu zmian w anatomicznym jego kształcie (zob. System..., cz. 1, s. 438). Zarówno zeszpecenie, jak i zniekształcenie ciała mają być trwałe lub istotne. Ponadto, jak podkreśla się w literaturze, może ono dotyczyć nie tylko twarzy czy innych odkrytych części ciała. Nie jest również istotne dla kwalifikacji czynu z art. 156 to, czy zniekształcenie lub zeszpecenie dadzą się usunąć w wyniku interwencji chirurgicznej (zob. J. Bafia, K. Mioduski, M. Siewierski, Komentarz..., t. 2, s. 107).” – zob. Szwarczyk Maciej, Michalska-Warias Aneta, Piórkowska-Flieger Joanna, Bojarski Tadeusz (red.), Najnowsze wydanie: Kodeks karny. Komentarz, Warszawa 2007 Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis (wydanie II) ss. 784.

 

W chwili obecnej nie sposób wskazać, jakiego rodzaju konsekwencje mogą powstać na skutek drugiego zabiegu, który musi być wykonany celem udrożnienia jednej z komór.

 

Dla penalizacji zachowania nie ma znaczenia, czy sprawca działał nieumyślnie, albowiem wskazać należy na art. 156 § 2 K.k., zgodnie z którym: „Jeżeli sprawca działa nieumyślnie,  podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

 

W chwili obecnej w mojej ocenie należy złożyć zawiadomienie o uzasadnionym podejrzeniu popełniania przestępstwa z art. 157 § 1 K.k. Kwalifikacja prawna czynu będzie uzależniona od tego, czy naruszenie czynności narządu ciała trwało 7 dni, czy też nie dłużej niż 7 dni. Wszystko to powinno być jednak ustalone w ramach postępowania karnego, albowiem organa ścigania w tego rodzaju sprawach dopuszczają dowód z opinii biegłego, który stwierdzi, czy naruszenie czynności narządu ciała w tym konkretnym przypadku trwało 7 dni, czy też nie. Jeżeli w trakcie postępowania okazałoby się, iż rozstrój trwał dłużej niż 7 dni, wówczas postępowanie karne będzie toczyło się z urzędu.

 

Jeżeli biegły ustali, że naruszenie czynności narządu ciała trwało krócej niż 7 dni, wówczas czyn jest ścigany z oskarżenia prywatnego. Wyraźnie podkreślić należy jednak, iż karalność przestępstwa ściganego z oskarżenia prywatnego ustaje z upływem roku od czasu, gdy pokrzywdzony dowiedział się o osobie sprawcy przestępstwa, nie później jednak niż z upływem 3 lat od czasu jego popełnienia.

 

Teraz opiszę postępowanie w sytuacji uznania, iż czyn ścigany jest z oskarżenia prywatnego. Wówczas akt oskarżenia może ograniczyć się do oznaczenia osoby oskarżonego, zarzucanego mu czynu oraz wskazania dowodów, na których opiera się oskarżenie. Rozprawę główną poprzedza posiedzenie pojednawcze, które prowadzi sędzia. Na wniosek lub za zgodą stron sąd może zamiast posiedzenia pojednawczego wyznaczyć odpowiedni termin dla przeprowadzenia postępowania mediacyjnego. Posiedzenie pojednawcze rozpoczyna się wezwaniem stron do pojednania. W protokole posiedzenia pojednawczego należy w szczególności zaznaczyć stanowisko stron wobec wezwania do pojednania oraz wyniki przeprowadzonego posiedzenia pojednawczego; jeżeli doszło do pojednania, protokół podpisują także strony. Istotnym jest, iż niestawiennictwo oskarżyciela prywatnego i jego pełnomocnika na posiedzenie pojednawcze bez usprawiedliwionej przyczyny uważa się za odstąpienie od oskarżenia; w takim wypadku prowadzący posiedzenie postępowanie umarza. W razie nieusprawiedliwionego niestawiennictwa oskarżonego – prowadzący posiedzenie pojednawcze kieruje sprawę na rozprawę główną, a w miarę możności wyznacza od razu jej termin.

 

W razie niedojścia do pojednania kieruje się sprawę na rozprawę główną, a w miarę możności wyznacza od razu jej termin, chyba że zachodzi potrzeba skierowania sprawy na posiedzenie w celu innego rozstrzygnięcia. W takiej sytuacji strony obecne na posiedzeniu powinny zgłosić wnioski dowodowe.

 

Najistotniejszym z punktu widzenia Pana interesu majątkowego jest przepis art. 46 § 1 K.k., który ma zastosowanie zarówno w przypadku postępowania ściganego z urzędu, jak i powstępowania ściganego z oskarżenia prywatnego. Zgodnie z jego treścią w razie skazania sąd może orzec, a na wniosek pokrzywdzonego lub innej osoby uprawnionej orzeka, obowiązek naprawienia wyrządzonej przestępstwem szkody w całości albo w części lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę; przepisów prawa cywilnego o przedawnieniu roszczenia oraz możliwości zasądzenia renty nie stosuje się. Zgodnie z art. 49a K.p.k. wniosek może być zgłoszony do zakończenia pierwszego przesłuchania pokrzywdzonego na rozprawie głównej.

 

W sytuacji gdyby zasądzone w wyroku zadośćuczynienie było w Pana ocenie symboliczne, może Pan dochodzić swoich praw w postępowaniu cywilnym. Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 13 listopada 1070 r., sygn. akt III CZP 73/70 wskazał, iż zasądzenie przez sąd karny na rzecz powoda cywilnego z tytułu zadośćuczynienia za krzywdę kwoty pieniężnej, nie mającej charakteru symbolicznego, stanowi przeszkodę do zasądzenia w postępowaniu cywilnym dalszej kwoty z tego samego tytułu, chyba że ujawni się nowa krzywda, której nie można było przewidzieć w postępowaniu karnym. A contrario zasądzenie kwoty symbolicznej w pełni uzasadnia wystąpienie z powyższym roszczeniem. Zasądzenie przez sąd karny na rzecz powoda cywilnego symbolicznej złotówki nie stwarza przeszkody do rozpoznania przez sąd cywilny dalszych roszczeń powoda o zadośćuczynienie pieniężne za doznaną krzywdę (patrz. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 24 listopada 1967 r., sygn. akt III CZP 91/66).

 

W mojej ocenie najistotniejsze jest w chwili obecnej złożenie zawiadomienia o uzasadnionym podejrzeniu popełnienia przestępstwa z art. 157 § 1 K.k. Zawiadomienie o uzasadnionym podejrzeniu popełnienia przestępstwa może być złożone ustnie do protokołu lub pisemnie na komendzie (komisariacie) policji lub w prokuraturze. Moim zdaniem zasadnym jest złożenie takiego zawiadomienia w formie pisemnej, bowiem zawsze może Pan opisać całą sytuację z najmniejszymi szczegółami, co podczas składania zawiadomienia ustanie do protokołu może bardzo często zostać pominięte. Wówczas w sytuacji wniesienia aktu oskarżenia należałoby złożyć wniosek o naprawienie szkody z art. 46 § 1 K.k.

 

W sytuacji gdyby organa ścigania uznały, iż mamy do czynienia z naruszeniem narządu ciała przez okres krótszy niż 7 dni, wówczas należy złożyć prywatny akt oskarżenia, w którym znalazłby się wniosek o którym mowa w art. 46 § 1 K.k.

 

Oskarżycielem prywatnym jest pokrzywdzony, który wnosi i popiera oskarżenie o przestępstwo ścigane w trybie prywatnoskargowym (art. 59 § 1 K.p.k.). Opłata od prywatnego aktu oskarżenia wynosi 300 zł i wnoszona jest po wezwaniu przez sąd oskarżyciela.

 

Wyraźnie podkreślić należy jednak, iż postępowanie karne, które toczy się z urzędu, jest wolne od opłat.

 

Dochodzenie należności w postępowaniu cywilnym wiąże się natomiast z uprzednim uiszczenie opłaty sądowej w wysokości 5% wartości przedmiotu sporu (kwoty przez Pana żądanej). Zgodnie z art. 13 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych opłatę stosunkową pobiera się w sprawach o prawa majątkowe; wynosi ona 5% wartości przedmiotu sporu lub przedmiotu zaskarżenia, jednak nie mniej niż 30 złotych i nie więcej niż 100 000 złotych.

 

Nadto wskazać należy, iż strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem patentowym, zalicza się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie. Suma kosztów przejazdów i równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego zawód w siedzibie sądu procesowego. Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.

 

Dodam na koniec, że składając zawiadomienie o uzasadnionym podejrzeniu popełnienia przestępstwa, powinien Pan mieć ze sobą pełną dokumentację lekarską, jak również dobrze byłoby gdyby miał Pan adresy zamieszkania świadków, celem i wezwania w charakterze świadków.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Prezentowana opinia prawnika nie zawiera odpowiedzi na dodatkowe pytania klienta i dlatego może nie wyczerpywać w pełni omawianego zagadnienia. Często dopiero dzięki dodatkowym pytaniom i odpowiedziom można uzyskać kompletną poradę prawną. Podkreślamy, że w naszym serwisie można zadawać dodatkowe pytania bez ograniczeń czasowych i ilościowych.

wersja do druku drukuj

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • 2 plus 1 =

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

»Podobne materiały

Pobicie w szkole

Nasz syn jest w gimnazjum. Został pobity przez uczniów innej klasy, którzy mają 13 i 14 lat. Syn ma skręconą rękę i uszkodzenia w brzuchu. Oczywiście byliśmy u lekarza, powiadomiliśmy o wszystkim dyrektora i wychowawcę. Teraz będziemy starali się o ukaranie zdemoralizowanych spraw

Pobicie a możliwość otrzymania odszkodowania

Zostałam przed pracą pobita, zniszczono moje ubrania, torebkę. Chciałabym złożyć sprawę cywilną, ale nie znam nazwiska sprawcy – jednak wiem, gdzie mieszka. Czy mogę domagać się odszkodowania?

Kara za atak i pobicie drugiej osoby

Jaką odpowiedzialność karną poniesie osoba, która zaatakowała i pobiła drugą osobę? Jaka kara jej za to grozi? Należy dodać, że wskutek tego ataku osoba poszkodowana spędziła ponad tydzień w szpitalu.
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
wizytówka Szukamy ambitnego prawnika »