.
Mamy 12 627 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Odszkodowanie za zatrucie tlenkiem węgla od sprawcy pożaru

Autor: Marcin Górecki • Opublikowane: 30.01.2013 • Zaktualizowane: 25.04.2021

Moja mama dwukrotnie zatruła się tlenkiem węgla po pożarach instalacji w sąsiednim mieszkaniu. Sprawcą pożarów był wiecznie pijany sąsiad. Mama przebywała w szpitalu, potem na zwolnieniu; jest bardzo zestresowana całą sytuacją, boi się powtórek. Czy może starać się o odszkodowanie od sprawcy i w jakiej wysokości? Ile wynoszą koszty sądowe (mama jest na emeryturze)?


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Istotny z punktu widzenia interesu Pani matki jest przepis art. 415 Kodeksu cywilnego (w skrócie K.c.), zgodnie z którym „kto z winy swej wyrządził drugiemu szkodę, obowiązany jest do jej naprawienia”.

 

Innymi słowy sąsiad zobowiązany jest do naprawienia szkody. Zgodnie z art. 444 K.c.:

 

„Art. 444. § 1. W razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia naprawienie szkody obejmuje wszelkie wynikłe z tego powodu koszty. Na żądanie poszkodowanego zobowiązany do naprawienia szkody powinien wyłożyć z góry sumę potrzebną na koszty leczenia, a jeżeli poszkodowany stał się inwalidą, także sumę potrzebną na koszty przygotowania do innego zawodu.

 

§ 2. Jeżeli poszkodowany utracił całkowicie lub częściowo zdolność do pracy zarobkowej albo jeżeli zwiększyły się jego potrzeby lub zmniejszyły widoki powodzenia na przyszłość, może on żądać od zobowiązanego do naprawienia szkody odpowiedniej renty.

 

§ 3. Jeżeli w chwili wydania wyroku szkody nie da się dokładnie ustalić, poszkodowanemu może być przyznana renta tymczasowa”.

 

Z treści Pani pytania wynika, iż matka nie miała uszkodzenia ciała, a jedynie rozstrój zdrowia. Rozstrój zdrowia – w rozumieniu art. 444 § 1 – wyraża się w zakłóceniu funkcjonowania poszczególnych organów, bez ich widocznego uszkodzenia (np. zatrucie, nerwica, choroba psychiczna).

 

Nie ulega wątpliwości, że Pani matka jest osobą poszkodowaną w rozumieniu art. 444 K.c., bowiem doznała rozstroju zdrowia na skutek zdarzenia, za które odpowiedzialność ponosi inna osoba, a ponadto rozstrój zdrowia był bezpośrednim następstwem zdarzenia sprawczego, tj. podpalenia czy zaprószenia ognia (bez względu czy umyślnego, czy nieumyślnego).

 

„Odszkodowanie przewidziane w art. 444 § 1 obejmuje wszelkie wydatki pozostające w związku z uszkodzeniem ciała lub rozstrojem zdrowia, jeżeli są konieczne i celowe. Przykładowo można wymienić koszty leczenia (pobytu w szpitalu, konsultacji u wybitnych specjalistów, dodatkowej pomocy pielęgniarskiej, koszty lekarstw itp.), specjalnego odżywiania się, nabycia protez i innych koniecznych aparatów (okularów, aparatu słuchowego, wózka inwalidzkiego itp.)” (wyrok Sądu Najwyższego z 16 stycznia 1981 r., sygn. akt I CR 455/80, OSPiKA 1981, poz. 223), wydatki związane z przewozem chorego do szpitala i na zabiegi, z przejazdami osób bliskich w celu odwiedzin chorego w szpitalu, z koniecznością specjalnej opieki i pielęgnacji (por. wyrok SN z 4 października 1973 r., sygn. akt II CR 365/73, OSNCP 1974, nr 9, poz. 147), koszty zabiegów rehabilitacyjnych, przygotowania do innego zawodu (np. opłaty za kursy, szkolenia, koszty podręczników i innych pomocy, dojazdów). Wszystkie powyższe wydatki, których Pani matka ma prawo dochodzić, winne być udowodnione, najlepiej rachunkami, ewentualnie receptami, na podstawie których możliwe będzie ustalenie, jakie leki Pani mama miała przepisane przez lekarza, jak również jaki był i koszt. Wszystkie koszty dowozu mamy do lekarza, na specjalistyczne badania, które zostały poniesione przez Pani, bądź inne osoby, objęte są odszkodowaniem od sprawcy.

 

Roszczenie o rentę przysługuje poszkodowanemu w razie:

 

  1. całkowitej lub częściowej utraty przez niego zdolności do pracy zarobkowej;
  2. zwiększenia się jego potrzeb;
  3. zmniejszenia się jego widoków powodzenia na przyszłość.

 

Wymienione następstwa powinny mieć charakter trwały (co nie oznacza, że nieodwracalny).

 

Z treści Pani pytania nie wynika jednak, jakoby Pani matka na skutek zatrucia dwutlenkiem węgla utraciła całkowicie lub częściowo zdolność do pracy zarobkowej, nastąpiło zwiększenie jej potrzeb, jak również nie zmniejszyły się jej widoki na przyszłość.

 

Nadto istotna jest treść art. 445 § 1 K.c., zgodnie z którym „w wypadkach przewidzianych w artykule poprzedzającym sąd może przyznać poszkodowanemu odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę. Innymi słowy prócz odszkodowania o którym mowa powyżej Pani matka jest uprawniona także do zadośćuczynienia”.

 

Ustalenie wysokości odszkodowania od sprawcy jest niezwykle trudne. Ustalając wartość tego czynnika, na uwadze należy mieć cel powołanych tu przepisów. Zadośćuczynienie przewidziane Kodeksie cywilnym nie ma spełniać celów represyjnych, lecz jest sposobem naprawienia krzywdy wyrządzonej jako cierpienia fizyczne oraz cierpienia psychiczne związane z uszkodzeniami ciała lub rozstrojem zdrowia (zobacz wyrok Sądu Najwyższego – Izba Cywilna z dnia 3 lutego 2000 r.; sygn. akt I CKN 969/1998). Przy ocenie należy uwzględniać przede wszystkim nasilenie cierpień, długotrwałość choroby, rozmiar kalectwa, trwałość następstw zdarzenia oraz konsekwencje uszczerbku na zdrowiu w życiu osobistym i społecznym (zobacz wyrok Sądu Najwyższego – Izba Administracyjna, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 10 czerwca 1999 r.; sygn. akt II UKN 681/1998). Ustalając wysokość zadośćuczynienia, sąd powinien uwzględniać nie tylko sytuację istniejącą w chwili wydania wyroku, lecz także przyszły spadek siły nabywczej pieniądza i przyznać je w odpowiednio wyższej kwocie (zobacz wyrok Sądu Najwyższego – Izba Cywilna z dnia 12 września 2002 r.; sygn. akt IV CKN 1266/2001).

 

Mając na uwadze powyższe, trudno jest wskazać chociażby w przybliżeniu kwotę żądanego zadośćuczynienia, bowiem jest ono uzależnione, jak wskazano powyżej, od wielu czynników medycznych, osobistych, zdrowotnych. Nie ulega jednak wątpliwości, iż przy łącznie kilu-, kilkunastodniowym pobycie w szpitalu, jak i innych komplikacjach kwota zadośćuczynienia będzie oscylowała powyżej 15 000 zł.

 

Od wysokości żądanej kwoty uzależnione jest także wynagrodzenie rady prawnego lub adwokata. Wynagrodzenie określa bezpośrednio umowa łącząca klienta z adwokatem. Co do zasady stawki określone zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu gdzie w § 6 wskazano, iż „stawki minimalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy:

 

1)  do 500 zł – 60 zł;

2)  powyżej 500 zł do 1.500 zł – 180 zł;

3)  powyżej 1.500 zł do 5.000 zł – 600 zł;

4)  powyżej 5.000 zł do 10.000 zł – 1.200 zł;

5)  powyżej 10.000 zł do 50.000 zł – 2.400 zł;

6)  powyżej 50.000 zł do 200.000 zł – 3.600 zł;

7)  powyżej 200.000 zł – 7.200 zł”.

 

Wartością przedmiotu sporu w Pani przypadku byłaby wysokość żądanej kwoty odszkodowania od sprawcy. Nie ulega jednak wątpliwości, że możliwe jest ustalenie niższego wynagrodzenia. Należy jednak wskazać, iż wniesienie pozwu łączy z się obowiązkiem uiszczenia opłaty sądowej. Opłatę stosunkową pobiera się w sprawach o prawa majątkowe; wynosi ona 5% wartości przedmiotu sporu lub przedmiotu zaskarżenia, jednak nie mniej niż 30 złotych i nie więcej niż 100.000 złotych. Innymi słowy oprócz wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika wniesienie pozwu wiąże się z obowiązkiem zapłaty opłaty sądowej w wysokości 5% wartości przedmiotu sporu.

 

Z treści Pani pytania wynika, że matka jest na emeryturze, co prawda nie wskazuje Pani jej wysokości, ale można próbować w takiej sytuacji wnosić o wnioskowanie w pozwie o zwolnienie od kosztów i ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z urzędu. Strona zwolniona przez sąd od kosztów sądowych w całości lub części może domagać się ustanowienia adwokata lub radcy prawnego. Osoba fizyczna dołącza do wniosku o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego oświadczenie obejmujące szczegółowe dane o swoim stanie rodzinnym, majątku, dochodach i utrzymania. Oświadczenie sporządza się według ustalonego wzoru. Jeżeli wniosek o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego składany jest łącznie z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych, osoba fizyczna dołącza tylko jedno oświadczenie.

 

Strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu).

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • dwa - 2 =
.
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
Szukamy ambitnego prawnika »