.
Mamy 12 290 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Odrębne liczniki i rozliczanie piętra domu

Autor: Bogusław Nowakowski • Opublikowane: 14.08.2016

Mamy nieruchomość – piętrowy domem. Współwłaścicielami w częściach równych jestem ja i córka oraz moja szwagierka ze swoją córką. Mieszkamy na oddzielnych piętrach. Chcemy dokonać podziału domu na 2 lokale (piętra), założyć odrębne liczniki i prowadzić oddzielne rozliczanie. Domek jednak jest podzielony poziomo, a nie pionowo. Czy dałoby się zrobić tak, aby piętro, z którego korzystam wraz z córką, było tylko naszą własnością?


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Jak wynika z opisu:

 

  • jest Pani współwłaścicielem nieruchomości zabudowanej piętrowy domem jednorodzinnym,
  • współwłaścicielami nieruchomości są: Pani, Pani córka, Pani szwagierka i córka szwagierki,
  • każdy ze współwłaścicieli posiada taki sam udział,
  • obecnie ustaliły Panie sposób korzystania z nieruchomości: Pani i córka korzystają z piętra, natomiast szwagierka z córką korzysta z parteru,
  • parter i piętro maja odrębne wejścia
  • Pani celem jest, aby: piętro było własnością Pani i córki, parter był własnością szwagierki i jej córki,
  • chciałaby Pani założyć odrębne liczniki.

 

Z uwagi na to, że domek ten jest podzielony poziomo, a nie pionowo – nie będzie możliwy fizyczny podział całej nieruchomości wraz z domem i utworzenie z niej dwóch nieruchomości – tak by granica między nimi przebiegła po pionowej ścianie domu.

 

Jedynym rozwiązaniem jest ustanowienie w domu 2 samodzielnych lokali mieszkalnych – jeden na parterze, a drugi na piętrze. Pewne elementy domu byłyby nadal wspólne (ściany, dach, fundamenty itp.).

 

Wspólny byłby także grunt (całość lub tylko w części). Można byłoby wydzielić grunt dla potrzeb domu (jako jedna wspólna działka) oraz pozostały grunt jako dwie dodatkowe działki (po jednej dla każdej ze stron).

 

Samodzielnym lokalem mieszkalnym jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne. Spełnienie tych wymagań stwierdza starosta w formie zaświadczenia.

 

Samodzielność lokalu to jego realne wydzielenie w obrębie danego budynku ścianami, przy czym muszą być to ściany wykonane z trwałych, solidnych materiałów. Z oczywistych względów kryteriów takich nie spełniają doraźne przegrody czy też „ściany” pełniące w istocie funkcję prowizoryczną, w tym wykonane z materiałów nie gwarantujących trwałości, takich jak np. płótno, cienka dykta czy folia – tak stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w orzeczeniu z dnia 11 grudnia 2008 r.

 

Istotne jest, że o samodzielności lokalu świadczy również brak możliwości (uprawnień) do korzystania z jego pomieszczeń przez właścicieli innych lokali np. członków wspólnoty mieszkaniowej, tak jak ma to miejsce w przypadku części wspólnych budynku (orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 30 stycznia 2008 r.) – gdy częścią powierzchni lokalu (pomieszczeniem pomocniczym) jest wspólny korytarz, który służy do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych mieszkańców lokalu sąsiedniego, to nie zostały spełnione przesłanki samodzielności lokalu mieszkalnego.

 

Definicję tę uzupełnia zawarta w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie definicja mieszkania, jako zespołu pomieszczeń mieszkalnych i pomocniczych, mającego odrębne wejście, wydzielonego stałymi przegrodami budowlanymi, umożliwiającego stały pobyt ludzi i prowadzenie samodzielnego gospodarstwa domowego. Zasadą jest, że lokale powinny charakteryzować się samodzielnością jeszcze przed ich wyodrębnieniem.

 

W przypadku dokonywania wyodrębnienia przez sąd możliwe jest wydanie postanowienia wstępnego zobowiązującego do przeprowadzenia koniecznych prac adaptacyjnych.

 

Sąd nie jest związany zaświadczeniem. Sąd oceny dokonuje samodzielnie, w szczególności może skorzystać z opinii biegłego, specjalisty w zakresie spraw architektoniczno-budowlanych (wyrok SN z dnia 6 listopada 2002 roku, sygn. akt III CKN 1372/00).

 

Umowa wyodrębnienia własności lokali znosiłaby jednocześnie współwłasność tych lokali 4 współwłaścicieli (umowa pomiędzy współwłaścicielami).

 

Taka operacja może być przeprowadzona umownie – odpowiednie zmiany przygotowują Panie oraz geodeta stosownie do ustaleń między Paniami. Po sporządzeniu zmian, ich zatwierdzeniu, uzyskaniu zaświadczenia o samodzielności, ujawnieniu w ewidencji grantów oraz księdze wieczystej – wszystkie 4 Panie byłyby współwłaścicielami domu oraz wydzielonych samodzielnych lokali mieszkalnych i ewentualnych działek 2 i 3. W następnej kolejności należałoby dokonać notarialnie zniesienia współwłasności lokali mieszkalnych tak, by jeden przypadł Pani i córce, a drugi szwagierce i jej córce (ewentualnie tak samo podzielić działki 2 i 3).

 

Przy braku zgody pozostaje sąd. Sąd może odmówić ustanowienia odrębnej własności lokalu, jeżeli podział nieruchomości w naturze będzie niemożliwy lub sprzeczny ze społeczno – gospodarczym przeznaczeniem prawa. Wniosek o zniesienie współwłasności poprzez ustanowienie odrębnej własności lokalu składa się do sądu miejsca położenia nieruchomości.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • sześć plus dziewięć =
.
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
Szukamy ambitnego prawnika »