Mamy 10 655 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Odpowiedzialność karna za czyny naruszające prawa autorskie i prawa pokrewne

Autor: Marek Gola • Opublikowane: 22.05.2016

Do mojego pracodawcy wpłynęło pismo, z treści którego wynika, iż wszczęto postępowanie karne o czyn z art. 115 Prawa autorskiego. W piśmie tym wzywa się pracodawcę do podania mojego miejsca zamieszkania w związku z tym postępowaniem. Obawiam się, że postępowanie zostanie przekształcone w postępowanie przeciwko mnie. Nadmienię, że pracuję w miejscu, gdzie nie można zatrudniać osób skazanych za jakiekolwiek przestępstwo. Nie mam dokładnych informacji, ale chciałabym już teraz uzyskać ogólną wiedzę na temat ewentualnej odpowiedzialności karnej za te czyny. Pytania: Jak mogę się bronić, aby uniknąć kary pozbawienia wolności? Jakie kwoty grzywny są możliwe? Czy orzeczenie w wyroku kary grzywny oznacza, że jest się osobą skazaną?

Marek Gola

»Wybrane opinie klientów

Rewelacja!!! Wszystko bardzo klarownie wytłumaczone. Korzystałem z usług nie jednego prawnika, ale tak przygotowane pismo i objaśnienia jakie otrzymałem wprawiło mnie w zdumienie. Wszystko na najwyższym poziomie!!! Polecam serdecznie i dziękuję całemu zespołowi ePorady24, a w szczególności Panu Karolowi Jokielowi.
Zbyszek
Żadna opinia nie wyrazi mojej wdzięczności dla zespołu ePorady. Moja sprawa wydawała mi się tak skomplikowana, że nie do rozwiązania. Nie wiedziałem, od której strony ją zacząć. Szperając w internecie, natrafiłem na ePorady i okazało się, że moją sprawę można zacząć od strony, której absolutnie bym się nie spodziewał.
Jestem bardzo zadowolony z obrotu sprawy, która mnie dotyczy. Z tak znikomych danych, które przekazałem, otrzymałem pismo tak profesjonalnie napisane, jakby zespół ePorady był moim bardzo dobrym znajomym i znał mój problem tak dobrze jak ja. Dziękuję bardzo i będę polecał wszystkim korzystanie z waszych usług.
Henryk
Bardzo, bardzo dziękuję!!! W ciągu dwóch dni otrzymałam więcej wiadomości na temat mojej sprawy niż w ciągu 2 miesięcy od dwóch adwokatów!!!! Do tej pory dowiadywałam się tylko, jakie prawa ma osoba, która naraziła mnie na ogromne szkody, i jakie konsekwencje grożą mi, jeżeli nie będę respektować tych praw. Nawet odpowiedź na dodatkowe pytanie nastąpiła szybciej i była bardziej wyczerpująca niż trwająca od tygodnia dyskusja na ten temat z moim pełnomocnikiem (teraz byłym). O kosztach nie mówiąc. BARDZO POLECAM!!!
Małgorzata
Widziałem już wiele pozwów, ale sporządzony przez prawnika z eporady24.pl jest prawdziwym majstersztykiem i wyrazem profesjonalizmu. Jasno, konkretnie, przy minimum słów, maksimum treści. Do tego relacja jakości do ceny również znajduje swoje uzasadnienie. Z pełnym przekonaniem wygranej sprawy zanoszę pozew do sądu. Nikomu nie należy życzyć sądowych spraw, ale gdyby zaszła potrzeba, z pełnym przekonaniem mogę polecić eporady24.pl.
Jacek
Powiem tak: cuda załatwiane są od ręki! Na sprawie w sądzie sędzina była zaskoczona tak profesjonalnym i rzeczowym przygotowaniem, a wszystko dzięki ePorady24! Zakończyłem sprawę i wygrałem!!!! Polecam ten serwis i serdecznie dziękuję. Tak sprawnej obsługi mógłby pozazdrościć każdy inny serwis! Prawnicy są na najwyższym poziomie!!! Polecam z całego serca!!!
Zbyszek

Podstawę prawną niniejszej opinii stanowią przepisy Kodeksu karnego (K.k.) oraz ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (zwanej dalej Pr.aut.).

 

Istotny w tej sprawie jest przepis art. 115 ust. 1 Pr.aut., który penalizuje określone w nim zachowania. Zgodnie z jego treścią, kto przywłaszcza sobie autorstwo albo wprowadza w błąd co do autorstwa całości lub części cudzego utworu albo artystycznego wykonania, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 3.

 

W tym miejscu wyjaśnić należy znaczenie słowa „przywłaszcza” oraz „wprowadza w błąd”.

 

Zwrot ten o ile podobny do słowa „kradzież”, nie powinien być z nim utożsamiany. W przypadku przywłaszczenia mienie (w szerokim tego słowa znaczeniu) znajduje się już w posiadaniu sprawcy, który wbrew rzeczywistości uznaje się za jego właściciela. Innymi słowy, doszło do użycia cudzego utworu w całości lub w części.

 

Zauważyć należy, iż w terminologii ustawowej nie ma pojęcia „plagiat”. Jak podnosi się w literaturze: „Nie występuje ono w aktach normatywnych. W literaturze przyjmuje się, że chodzi w takim przypadku o bezprawne przywłaszczenie (przypisanie sobie) autorstwa lub współautorstwa całości bądź części cudzego, prawnie chronionego dobra intelektualnego, a w szczególności: utworu (dzieła prawa autorskiego), projektu wynalazczego (wynalazku, wzoru użytkowego, projektu racjonalizatorskiego) oraz topografii układu scalonego (zob. A. Szewc, Plagiat..., s. 44).”*


Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

„Wprowadzenie w błąd” – co podkreśla Zbigniew Ćwiąkalski – „może polegać również na zamierzonym podaniu przez sprawcę nieprawdziwego nazwiska autora utworu lub wykonania, niezależnie od celu, który chce przez to osiągnąć (np. pomniejszyć zasługi swojego rywala, który jest autorem podziwianego i uznanego dzieła, przypisując utwór komuś innemu, lub podnieść własną wartość, przypisując sobie czyjś utwór). Zwrot „wprowadzenie w błąd” należy tu rozumieć również jako świadome wyzyskanie błędu innej osoby, a więc niesprostowanie go w sytuacji, w której należało to zrobić.”

 

Powyższe zwroty mają dla Pani bardzo duże znaczenie, a to z uwagi na fakt, iż przywłaszczenia można dopuścić się wyłącznie umyślnie i to z zamiarem bezpośrednim (wiem, że popełniam przestępstwo, ale chce to zrobić), tymczasem wprowadzenie w błąd może nastąpić zarówno w zamiarze bezpośrednim, jak i w zamiarze ewentualnym. Czyn zabroniony popełniony jest umyślnie, jeżeli sprawca ma zamiar jego popełnienia, to jest chce go popełnić (zamiar bezpośredni) albo przewidując możliwość jego popełnienia, na to się godzi (zamiar ewentualny).

 

W tym momencie nie sposób udzielić Pani dokładnej odpowiedzi na pierwsze z pytań (Jak mogę się bronić, aby uniknąć kary pozbawienia wolności?), albowiem uzależnione jest to od treści zarzutu, który być może zostanie Pani postawiony. Mniemam, iż Pani wiedza pozwala już teraz wskazać na to, jakiej treści zarzut może być Pani postawiony.

 

Jeżeli chodzi o grzywnę – orzeka się ją na podstawie przepisów Kodeksu karnego. Grzywnę wymierza się w stawkach dziennych, określając liczbę stawek oraz wysokość jednej stawki; jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, najniższa liczba stawek wynosi 10, zaś najwyższa 540. Ustalając stawkę dzienną, sąd bierze pod uwagę dochody sprawcy, jego warunki osobiste, rodzinne, stosunki majątkowe i możliwości zarobkowe; stawka dzienna nie może być niższa od 10 złotych, ani też przekraczać 2000 złotych. Sąd wymierza karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę, bacząc, by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Wymierzając karę, sąd uwzględnia w szczególności motywację i sposób zachowania się sprawcy, popełnienie przestępstwa wspólnie z nieletnim, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na sprawcy obowiązków, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie się po jego popełnieniu, a zwłaszcza staranie o naprawienie szkody lub zadośćuczynienie w innej formie społecznemu poczuciu sprawiedliwości, a także zachowanie się pokrzywdzonego.

 

Wymierzając grzywnę, sąd będzie badał w szczególności motywy Pani działania, a także Pani stan majątkowy. Jeżeli na skutek czynu zabronionego uzyskała Pani profity, sąd także uwzględni tę okoliczność na Pani niekorzyść.

 

Motywy Pani działania będą miały znaczenie dla ustalenia wymiaru kary. Sąd, z uwagi na zagrożenie pozbawienia wolności nieprzekraczające 3 lat, będzie mógł odstąpić od wymierzenia kary. W tej sytuacji koniecznym będzie orzeczenie środka karnego. Warunkiem koniecznym jest jednocześnie, aby cele kary (przez środek karny) zostały spełnione.

 

Skazanie na karę grzywny powoduje, iż będzie traktowana Pani jako osoba skazana. Grzywna jest bowiem jednym z rodzajów kary przewidzianych przez Kodeks karny. Szansą dla Pani jest warunkowe umorzenie postępowania karnego.

 

Warunkowe umorzenie postępowania nie jest bowiem skazaniem w rozumieniu karnoprocesowym. Wskazać należy na postanowienie Sądu Najwyższego – Izba Karna z dnia 17 maja 2000 r., sygn. akt I KZP 7/2000, zgodnie z którym „w trybie przewidzianym w art. 387 K.p.k. dopuszczalne jest tylko wydanie wyroku skazującego, a nie wyroku warunkowo umarzającego postępowanie karne”. Sąd Najwyższy rozróżnia zatem skazanie od warunkowego umorzenie postępowania.

 

Pogląd powyższy został podtrzymany w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 1 marca 2004 r., sygn. V KK 373/2003, w którym wskazano, jakoby „warunkowe umorzenie postępowania karnego oznacza definitywną rezygnację ze skazania i karania sprawcy określonego przestępstwa, jeżeli ten w oznaczonym okresie próby swoim zachowaniem, nie dał powodów do podjęcia przeciwko niemu postępowania karnego”.

 

Podobne stanowisko przyjmowane jest w doktrynie. Podkreśla się, iż wyrok warunkowo umarzający postępowanie karne nie jest wyrokiem skazującym (zob. np. A. Bulsiewicz i inni: Przebieg postępowania karnego, Toruń 1999, str. 163; K. Marszał: Proces karny, Katowice 1997, str. 247-248; S. Waltoś: Proces karny. Zarys systemu, Warszawa 1998, str. 46; J. Bratoszewski i inni: Kodeks postępowania karnego. Komentarz, Warszawa 1998, t. II, str. 350-351; P. Hofmański, E. Sadzik, K. Zgryzek: Kodeks postępowania karnego. Komentarz, t. I, Warszawa 1999, str. 429).

 

Sąd może warunkowo umorzyć postępowanie karne, jeżeli wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, a postawa sprawcy niekaranego za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa. Warunkowego umorzenia nie stosuje się do sprawcy przestępstwa zagrożonego karą przekraczającą 3 lata pozbawienia wolności (wyjątek do 5 lat pozbawienia wolności przy naprawieniu szkody, ustaleniu sposobu naprawienia szkody i pojednaniu się sprawy z pokrzywdzonym). Jeżeli zostaną Pani postawione zarzuty, zasadnym byłoby podjęcie rozmów z pokrzywdzonym celem uzgodnienia sposobu naprawienia szkody, co z kolei będzie mile widziane przed sądem i może znacznie zwiększyć Pani szanse na warunkowe umorzenie postępowania karnego.

 

 

 

  

* Zbigniew Ćwiąkalski, Komentarz do art. 115 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, 2011.04.30

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Prezentowana opinia prawnika nie zawiera odpowiedzi na dodatkowe pytania klienta i dlatego może nie wyczerpywać w pełni omawianego zagadnienia. Często dopiero dzięki dodatkowym pytaniom i odpowiedziom można uzyskać kompletną poradę prawną. Podkreślamy, że w naszym serwisie można zadawać dodatkowe pytania bez ograniczeń czasowych i ilościowych.

wersja do druku drukuj

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • IX + dziewięć =

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

»Podobne materiały

Prześladowanie w internecie

Moja córka od ponad roku jest prześladowana przez osobę, która podszywa się pod różne adresy poczty e-mailowej, numery GG, rozsyłając obraźliwe, kpiące, poniżające komentarze na jej temat do osób z kręgu jej znajomych. Powoduje to u niej poczucie zagrożenia, lęku, po stany

Przesyłanie treści pornograficznych na forum internetowe

Jesteśmy grupą religijną. Na ogólnodostępną część naszego forum internetowego ktoś przysyła zdjęcia i filmy pornograficzne. Jest to działanie prawdopodobnie złośliwe, a z pewnością dokuczliwe. Uderza to dotkliwie w nasz wizerunek. Czy przed niechcianymi treściami chroni prawo? Czy

Obraźliwe SMS-y i telefony – co robić?

Zgłosiłam w ośrodku pomocy rodzinie sytuację w rodzinie kuzyna (jego 7-letnia córka nie chodzi do szkoły, kuzyn ma nieprawdziwe dokumenty itp.). Kuzyn w zemście pozwał mnie do sądu z art. 107 Kodeksu wykroczeń. Kuzyn wydzwania do mnie i obraża mnie, pisze obraźliwe SMS-y. Chcę wnieść
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
wizytówka Szukamy ambitnego prawnika »