Mamy 11 794 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Odbycie wyroku w Irlandii

Autor: Bogusław Nowakowski • Opublikowane: 07.03.2012

Czy wyrok, który zapadł w Polsce, mogę odbyć w Irlandii – jeżeli tak, to jak do tego doprowadzić?


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Polski Kodeks postępowania karnego w zakresie wykonywania kary orzeczonej przez polski sąd wobec obywatela polskiego stanowi, ze jest ona wykonywana według prawa polskiego i w Polsce.

 

Kary orzeczone wobec obywateli polskich przez obce sądy może być wykonywana w Polsce. Kara orzeczona przez polski sąd wobec obywatela innego państwa może być wykonywana na terenie tego państwa.

 

Przejęcie i przekazanie orzeczeń do wykonania (Kodeks postępowania karnego):

 

„Art. 608. § 1. W razie prawomocnego skazania obywatela polskiego przez sąd państwa obcego na karę pozbawienia wolności podlegającą wykonaniu albo prawomocnego orzeczenia wobec obywatela polskiego środka polegającego na pozbawieniu wolności, Minister Sprawiedliwości może wystąpić do właściwego organu tego państwa z wnioskiem o przejęcie skazanego albo osoby, wobec której orzeczono środek, w celu wykonania kary pozbawienia wolności lub środka w Rzeczypospolitej Polskiej.

 

§ 2. W razie prawomocnego skazania przez sąd państwa obcego obywatela polskiego, osoby mającej miejsce stałego pobytu, posiadającej mienie lub prowadzącej działalność zawodową na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, na grzywnę lub w razie prawomocnego orzeczenia wobec niej zakazu zajmowania określonego stanowiska, wykonywania określonego zawodu lub prowadzenia określonej działalności gospodarczej, zakazu prowadzenia pojazdów, przepadku albo środka zabezpieczającego nie polegającego na pozbawieniu wolności, Minister Sprawiedliwości może wystąpić do właściwego organu tego państwa z wnioskiem o przejęcie orzeczenia do wykonania w Rzeczypospolitej Polskiej.

 

§ 3. Przed wystąpieniem z wnioskiem, o którym mowa w § 1 lub 2, Minister Sprawiedliwości zwraca się do właściwego sądu o wydanie postanowienia w przedmiocie dopuszczalności przejęcia orzeczenia do wykonania w Rzeczypospolitej Polskiej.

 

Art. 609. § 1. W razie otrzymania wniosku państwa obcego o wykonanie wobec obywatela polskiego lub osoby mającej miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej prawomocnie orzeczonej kary pozbawienia wolności lub środka polegającego na pozbawieniu wolności, Minister Sprawiedliwości zwraca się do właściwego sądu o wydanie postanowienia w przedmiocie dopuszczalności przejęcia orzeczenia do wykonania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

 

§ 2. W razie otrzymania wniosku państwa obcego o wykonanie wobec obywatela polskiego, osoby mającej miejsce stałego pobytu, posiadającej mienie lub prowadzącej działalność zawodową w Rzeczypospolitej Polskiej prawomocnie orzeczonej grzywny, zakazu zajmowania określonego stanowiska, wykonywania określonego zawodu lub prowadzenia określonej działalności gospodarczej, zakazu prowadzenia pojazdów, przepadku albo środka zabezpieczającego nie polegającego na pozbawieniu wolności, Minister Sprawiedliwości zwraca się do właściwego sądu o wydanie postanowienia w przedmiocie dopuszczalności przejęcia orzeczenia do wykonania w Rzeczypospolitej Polskiej.

 

§ 3. Jeżeli orzeczenie, którego wniosek dotyczy, nie jest prawomocne lub osoba objęta wnioskiem określonym w § 1 nie jest obywatelem polskim lub nie ma na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca stałego pobytu, Minister Sprawiedliwości zwraca wniosek.

 

Art. 610. § 1. W razie prawomocnego skazania cudzoziemca przez sąd polski na karę pozbawienia wolności podlegającą wykonaniu albo prawomocnego orzeczenia wobec niego środka polegającego na pozbawieniu wolności, Minister Sprawiedliwości może wystąpić do właściwego organu państwa, którego skazany albo osoba, wobec której orzeczono środek, jest obywatelem, z wnioskiem o przejęcie go w celu odbycia kary lub wykonania środka.

 

§ 2. Przed wystąpieniem z wnioskiem, o którym mowa w § 1, Minister Sprawiedliwości zwraca się do właściwego sądu o wydanie postanowienia w przedmiocie dopuszczalności przekazania orzeczenia do wykonania za granicą.

 

§ 3. W razie otrzymania wniosku państwa obcego o przejęcie cudzoziemca prawomocnie skazanego przez sąd polski na karę pozbawienia wolności podlegającą wykonaniu albo wobec którego prawomocnie orzeczono środek polegający na pozbawieniu wolności, Minister Sprawiedliwości zwraca się do właściwego sądu o wydanie postanowienia w przedmiocie dopuszczalności przekazania orzeczenia do wykonania za granicą.

 

§ 4. W razie prawomocnego skazania przez sąd polski osoby mającej miejsce stałego pobytu za granicą albo posiadającej mienie lub prowadzącej działalność zawodową za granicą na grzywnę lub prawomocnego orzeczenia wobec niej zakazu zajmowania określonego stanowiska, wykonywania określonego zawodu lub prowadzenia określonej działalności gospodarczej, zakazu prowadzenia pojazdów, przepadku albo środka zabezpieczającego nie polegającego na pozbawieniu wolności, sąd właściwy do wykonania kary lub środka może wystąpić za pośrednictwem Ministra Sprawiedliwości do właściwego organu państwa, na terytorium którego skazany lub osoba, wobec której orzeczono środek, stale przebywa, posiada mienie lub prowadzi działalność, z wnioskiem o wykonanie orzeczenia.

 

§ 5. W razie otrzymania wniosku państwa obcego o przejęcie do wykonania prawomocnego skazania przez sąd polski osoby mającej miejsce stałego pobytu w tym państwie albo posiadającej mienie lub prowadzącej działalność zawodową w tym państwie na grzywnę lub prawomocnego orzeczenia wobec niej zakazu zajmowania określonego stanowiska, zakazu wykonywania określonego zawodu lub prowadzenia określonej działalności gospodarczej, zakazu prowadzenia pojazdów, przepadku albo środka zabezpieczającego nie polegającego na pozbawieniu wolności, Minister Sprawiedliwości zwraca się do właściwego sądu o wydanie postanowienia w przedmiocie dopuszczalności przekazania orzeczenia do wykonania za granicą.

 

Art. 611. § 1. Właściwy do rozpoznania spraw określonych w art. 608 § 3 w związku z § 1 i art. 609 § 1 jest sąd okręgowy, w którego okręgu skazany ostatnio stale mieszkał lub czasowo przebywał.

 

§ 2. Właściwy do rozpoznania spraw określonych w art. 608 § 3 w związku z § 2, art. 609 § 2 i art. 610 § 5 jest sąd rejonowy, w którego okręgu skazany stale mieszkał lub czasowo przebywał, a jeżeli tego nie ustalono, gdzie znajduje się mienie nadające się do egzekucji lub też skazany prowadzi działalność objętą zakazem.

 

§ 3. Właściwy do rozpoznania spraw określonych w art. 610 § 2 i 3 jest sąd okręgowy, w którego okręgu wydano orzeczenie, którego wniosek dotyczy.

 

§ 4. Jeżeli nie można ustalić właściwości według zasad określonych w § 1, sprawę rozpoznaje Sąd Okręgowy w Warszawie.

 

§ 5. Jeżeli nie można ustalić właściwości według zasad określonych w § 2, sprawę rozpoznaje sąd właściwy dla dzielnicy Śródmieście gminy Warszawa-Centrum”.

 

Nie przewiduje się możliwości przekazania wykonania kary orzeczonej wobec obywatela polskiego przez polski sąd na terenie innego państwa.

 

Polska jest stroną konwencji o przekazywaniu osób skazanych, sporządzonej w Strasburgu dnia 21 marca 1983 r. Niestety Irlandia nie jest jej stroną.

 

Konwencja z 1983 r. przewiduje dwa sposoby postępowania państwa wykonania w związku z przejęciem skazanego: wykonanie kary w dalszym ciągu albo niezwłocznie albo na podstawie orzeczenia sądowego lub administracyjnego (art. 9 lit. a) oraz przekształcenie skazania w orzeczenie państwa wykonania w drodze postępowania sądowego lub administracyjnego i zastąpienie kary wymierzonej w państwie skazania karą przewidzianą przez prawo państwa wykonania za takie samo przestępstwo (art. 9 lit. b).

 

Między obiema powyższymi procedurami zachodzi zasadnicza różnica. Wykonanie kary w dalszym ciągu zakłada, że państwo wykonania związane jest co do zasady rodzajem i wymiarem kary (art. 10 ust. 1). Od tej zasady istnieje wyjątek, gdy rodzaj lub wymiar kary są niezgodne z prawem państwa wykonania. W takim przypadku możliwe jest dostosowanie kary do wymogów wynikających z tego prawa, przy czym powinna ona swoim rodzajem możliwie najbardziej odpowiadać karze orzeczonej w państwie skazania. Najistotniejszą cechą wykonania kary w dalszym ciągu jest więc fakt, że wykonaniu podlega kara orzeczona przez sąd państwa obcego.

 

Procedura, o której mowa w art. 9 lit. b polega tymczasem na zastąpieniu kary wymierzonej w państwie skazania, karą przewidzianą za taki sam czyn w prawie państwa wykonania, przy zachowaniu wymogów wskazanych w art. 11 ust. 1 lit. a-d (procedura exequatur). W tym przypadku wykonywaniu podlega kara wynikająca z orzeczenia wydanego w państwie wykonania, a przenosząc tę tezę na polskie warunki — kara, którą określił sąd w trybie art. 611c § 1 Kodeksu postępowania karnego.

 

Zgodnie z art. 3 ust. 3 każde państwo–strona może złożyć oświadczenie, w którym zastrzeże, iż zamierza wyłączyć w odniesieniu do innych państw stosowanie jednego z tych rodzajów wykonania kary. Polska nie złożyła żadnego oświadczenia w tym zakresie. Fakt ten pociąga za sobą daleko idące konsekwencje. Ponieważ z konwencji z 1983 r. nie wynikają zobowiązanie międzynarodowe Polski do stosowania tej czy innej procedury, ustawodawca polski ma swobodę uregulowania tej kwestii w prawie wewnętrznym.

 

Należy wspomnieć również o art. 9 ust. 2, który zobowiązuje państwo wykonania do przekazania państwu skazania na jego wniosek informacji, która procedura wykonania kary zostanie zastosowana w danej sprawie. Trzeba przyjąć, że zawiadomienie to ma jedynie znaczenie informacyjne i jest istotne wówczas, gdy państwo nie złożyło oświadczenia w trybie art. 3 ust. 3 konwencji z 1983 r. Państwo powinno w zawiadomieniu wskazać, zastosowanie której procedury wynika z jego prawa wewnętrznego. Problematyczne wydaje się związanie sądu orzekającego treścią takiej informacji w sytuacji, gdy prawo wewnętrzne uzależnia zastosowanie jednej z procedur od uznania sądu, a tym bardziej, gdy narzuca ono sądowo zastosowanie tego, a nie innego trybu wykonania kary.

 

Warunki przekazania także przewidują bycie obywatelem państwa, w jakim kara ma być wykonywana. Zgodnie z Konwencją:

 

1. Przekazanie w trybie niniejszej konwencji może nastąpić jedynie, gdy:

 

  1. skazany jest obywatelem państwa wykonania,
  2. orzeczenie jest prawomocne,
  3. w chwili otrzymania wniosku o przekazanie okres kary pozostałej skazanemu do odbycia wynosi co najmniej 6 miesięcy lub jest nieokreślony,
  4. skazany wyraża zgodę na przekazanie lub gdy jedno z państw uzna to za konieczne ze względu na jego wiek lub stan fizyczny i psychiczny; zgodę taką wyraża jego przedstawiciel prawny,
  5. działanie lub zaniechanie, stanowiące podstawę skazania, stanowi przestępstwo w rozumieniu prawa państwa wykonania lub stanowiłoby przestępstwo w wypadku popełnienia na jego terytorium,
  6. państwa skazania i wykonania wyrażają zgodę na przekazanie.

 

2. W wyjątkowych wypadkach strony mogą uzgodnić przekazanie również wtedy, gdy okres kary pozostałej skazanemu do odbycia jest krótszy od podanego w ustępie 1 c).

 

3. Każde państwo w chwili podpisywania lub składania dokumentu ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia, przez złożenie oświadczenia skierowanego do Sekretarza Generalnego Rady Europy, może zastrzec, że zamierza wyłączyć stosowanie w odniesieniu do innych państw jednej z procedur określonych w art. 9 ust. 1 lit. a) lub b).

 

4. Każde państwo, przez złożenie oświadczenia skierowanego do Sekretarza Generalnego Rady Europy, może określić, w zakresie go dotyczącym, znaczenie pojęcia »obywatel« w rozumieniu niniejszej konwencji”.

 

W świetle polskich przepisów nie ma możliwości, aby kara orzeczona w Polsce wobec Polaka została wykonana w Irlandii.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • 1 minus 0 =
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
Szukamy ambitnego prawnika »

Poduszki