Mamy 10 655 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Ochrona tajemnicy przedsiębiorstwa w prawie polskim – część 1

Autor: Jakub Bonowicz • Opublikowane: 24.08.2009

Czy i w jakim zakresie można wykorzystać wiedzę i umiejętności zdobyte w trakcie zatrudnienia lub wykonywania umowy o dzieło, umowy-zlecenia lub podobnej, w prowadzeniu innej działalności, w tym własnej działalności gospodarczej?

Jakub Bonowicz

»Wybrane opinie klientów

Rewelacja!!! Wszystko bardzo klarownie wytłumaczone. Korzystałem z usług nie jednego prawnika, ale tak przygotowane pismo i objaśnienia jakie otrzymałem wprawiło mnie w zdumienie. Wszystko na najwyższym poziomie!!! Polecam serdecznie i dziękuję całemu zespołowi ePorady24, a w szczególności Panu Karolowi Jokielowi.
Zbyszek
Żadna opinia nie wyrazi mojej wdzięczności dla zespołu ePorady. Moja sprawa wydawała mi się tak skomplikowana, że nie do rozwiązania. Nie wiedziałem, od której strony ją zacząć. Szperając w internecie, natrafiłem na ePorady i okazało się, że moją sprawę można zacząć od strony, której absolutnie bym się nie spodziewał.
Jestem bardzo zadowolony z obrotu sprawy, która mnie dotyczy. Z tak znikomych danych, które przekazałem, otrzymałem pismo tak profesjonalnie napisane, jakby zespół ePorady był moim bardzo dobrym znajomym i znał mój problem tak dobrze jak ja. Dziękuję bardzo i będę polecał wszystkim korzystanie z waszych usług.
Henryk
Bardzo, bardzo dziękuję!!! W ciągu dwóch dni otrzymałam więcej wiadomości na temat mojej sprawy niż w ciągu 2 miesięcy od dwóch adwokatów!!!! Do tej pory dowiadywałam się tylko, jakie prawa ma osoba, która naraziła mnie na ogromne szkody, i jakie konsekwencje grożą mi, jeżeli nie będę respektować tych praw. Nawet odpowiedź na dodatkowe pytanie nastąpiła szybciej i była bardziej wyczerpująca niż trwająca od tygodnia dyskusja na ten temat z moim pełnomocnikiem (teraz byłym). O kosztach nie mówiąc. BARDZO POLECAM!!!
Małgorzata
Widziałem już wiele pozwów, ale sporządzony przez prawnika z eporady24.pl jest prawdziwym majstersztykiem i wyrazem profesjonalizmu. Jasno, konkretnie, przy minimum słów, maksimum treści. Do tego relacja jakości do ceny również znajduje swoje uzasadnienie. Z pełnym przekonaniem wygranej sprawy zanoszę pozew do sądu. Nikomu nie należy życzyć sądowych spraw, ale gdyby zaszła potrzeba, z pełnym przekonaniem mogę polecić eporady24.pl.
Jacek
Powiem tak: cuda załatwiane są od ręki! Na sprawie w sądzie sędzina była zaskoczona tak profesjonalnym i rzeczowym przygotowaniem, a wszystko dzięki ePorady24! Zakończyłem sprawę i wygrałem!!!! Polecam ten serwis i serdecznie dziękuję. Tak sprawnej obsługi mógłby pozazdrościć każdy inny serwis! Prawnicy są na najwyższym poziomie!!! Polecam z całego serca!!!
Zbyszek

Przykład: Pracownik firmy informatycznej nabył podczas kilkumiesięcznego stażu wiedzę o obsłudze kilku niedawno wprowadzonych na rynek programów graficznych (dystrybuowanych przez producenta, na które jego firma nie ma wyłączności). Nie ukazały się jeszcze podręczniki i umiejętności takie można zdobyć jedynie przez praktykę. Czy wiedza o tym, jak obsługiwać takie programy, stanowi tajemnicę przedsiębiorstwa – pracodawcy? Czy młody stażysta będzie mógł ją wykorzystać w prowadzeniu własnej działalności?

 

Odpowiedzi na to pytanie należy szukać w instytucji tajemnicy przedsiębiorstwa.

 

Zgodnie z art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji tajemnicą przedsiębiorstwa są nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. W jaki sposób tajemnica ta podlega ochronie?

 

 

Trochę historii

 

Instytucja tajemnicy przedsiębiorca jest tak stara jak ludzkość, czy bardziej precyzyjnie – prymitywne wytwórstwo i procesy produkcji. W starożytności wiedza o tym, jakie metody stosować, by uzyskać pożądane właściwości produktu (np. doskonałego sera, piwa czy wina), stanowiła sekret przekazywany z ojca na syna. Nasi przodkowie wybrali najprostszą możliwą formę ochrony własności intelektualnej rozwiązań posiadających wartość ekonomiczną – tajemnicę rodową1.

 


Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Okazało się jednak, iż taka forma ochrony nie jest najlepsza, nie stwarza bowiem pola do gospodarczej eksploatacji pomysłów. Powstrzymanie się od publicznego ujawnienia jakiegoś nowego produktu czy sposobu oraz chęć wykorzystania go w celach zarobkowych są to cele z definicji przeciwstawne. Ponadto pomysłodawca, zatrzymując swoje rozwiązanie dla siebie, nic nie osiąga, jest wielce prawdopodobne, że wcześniej czy później ktoś inny dojdzie – niezależnie od niego – do tego samego rozwiązania i wykorzysta je w celu zdobycia klienteli. Z czasem zorientowano się, iż zdecydowanie lepszym wyjściem jest przyznanie skutecznej i możliwej do wyegzekwowania ochrony informacjom technicznym czy organizacyjnym niż ukrywanie ich i niedopuszczenie do ich rozpowszechniania2. Temu służą takie instytucje jak: patent, prawo ochronne na wzór przemysłowy, użytkowy, topografię układu scalonego. Pozwalają one uprawnionemu zachować wyłączność korzystania z jakiegoś rozwiązania przede wszystkim wtedy, kiedy jest ono ujawnione i rozpowszechnione.

 

Wciąż jednak – podobnie jak kilka tysięcy lat temu – bardzo często jest tak, iż przedsiębiorca nie chce ujawniać do wiadomości publicznej swoich pomysłów czy rozwiązań. Nie zamierza ich opatentować, bo oznacza to opublikowanie opisu patentowego i zarazem udostępnienie każdemu treści wynalazku, nadto ochrona patentowa jest ograniczona w czasie – trwa ona 20 lat od daty dokonania zgłoszenia wynalazku w Urzędzie Patentowym (art. 63 ust. 3 p.w.p.3). Takie nieujawnione do wiadomości publicznej informacje, którym można przypisać pewną przydatność techniczną, ekonomiczną czy gospodarczą dla przedsiębiorstwa, nazywane są tajemnicą przedsiębiorstwa (know-how)4.

  

W jaki sposób przepisy prawne definiują tajemnicę przedsiębiorstwa?

 

 

 

Porozumienie TRIPS

 

Podstawowym aktem prawnym jest tutaj art. 39 ust. 2 umowy międzynarodowej – Porozumienia TRIPS (obowiązującego w Polsce od 01.01.2000 r.)5. Zgodnie z tym przepisem „osoby fizyczne i prawne będą miały możliwość zapobiegania, aby informacje pozostające w sposób zgodny z prawem pod ich kontrolą nie zostały ujawnione, nabyte lub użyte bez ich zgody przez innych, w sposób sprzeczny z uczciwymi praktykami handlowymi, jak długo takie informacje:

 

  1. są poufne – w tym sensie, że jako całość lub w szczególnym zestawie i zespole ich elementów nie są ogólnie znane lub łatwo dostępne dla osób z kręgów, które normalnie zajmują się tym rodzaje informacji;
  2. mają wartość handlową – dlatego że są poufne, a ponadto zostały poddane przez osobę, pod której legalną kontrolą informacje te pozostają, rozsądnym, w danych okolicznościach, działaniom dla utrzymania ich poufności”.

 

Przepis ten ma charakter samowykonalny (self-executing) i nie wymaga wdrożenia do prawa krajowego. Oznacza to, że przedsiębiorca może się powołać na niego bezpośrednio.

 

 

 

Rozporządzenie Komisji Europejskiej o transferze technologii6

 

W myśl tego rozporządzenia know-how stanowi pakiet nieopatentowanych informacji praktycznych wynikających z doświadczeń i badań, które są:

 

  1. niejawne – nie są powszechnie znane lub łatwo dostępne;
  2. istotne – ważne i użyteczne z punktu widzenia wytwarzania produktów objętych umową dotyczącą transferu technologii;
  3. zidentyfikowane – czyli opisane w sposób wystarczająco zrozumiały, aby można było łatwo sprawdzić, czy spełniają kryteria niejawności i istotności.

 

 

Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (u.z.n.k.)7

 

Definicja tajemnicy przedsiębiorstwa, którą zawiera ta ustawa, jest wykorzystywana najczęściej i na niej należy się skupić (przywołałem ją już na wstępie artykułu). W tym miejscu należy dodać, że za tajemnicę przedsiębiorstwa może być uznana informacja(e) przedsiębiorstwa, która spełnia łącznie następujące warunki:

 

  1. może to być informacja o określonym charakterze, tj. techniczna, technologiczna, organizacja lub wszelka inna;
  2. informacja taka musi posiadać wartość gospodarczą;
  3. musi być nieujawniona do wiadomości publicznej;
  4. przedsiębiorca musi podjąć niezbędne działania w celu zachowania poufności tej informacji.

 

 

Informacja

 

Nie ma żadnych ograniczeń co do tego, jakie informacje mogą stanowić tajemnicę przedsiębiorstwa.

 

Komentatorzy poprzedniej ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji z 1926 r. wskazywali m.in., iż tajemnica może obejmować „specyficzne postępowanie wytwórcze, jak i same wytwory, ich jakość, materiał, kształt, barwę, rysunek”, a także „kolekcje wzorów, modele wytworów, rysunku (krawieckie lub inne), tajna lista klientów, zbiór adresów dostawców, znajomość pewnej korzystnej metody produkcji, dalej nowe pomysły lub wynalazki”8.

 

Współcześnie wskazuje się na:

 

  • patentowane lub niepatentowalne wynalazki. Natomiast opatentowany wynalazek nie stanowi już tajemnicy przedsiębiorstwa (ponieważ jest jawny);
  • plany techniczne, listy klientów;
  • wiedzę i metody natury administracyjnej i organizacyjnej;
  • metody kontroli jakości, sposoby marketingu, organizacji pracy,
  • treść zawartych umów, porozumień, korespondencję handlową;
  • strategię funkcjonowania przedsiębiorstwa9;
  • informacje dotyczące techniki czy sposobu produkcji (np. w jaki sposób uzyskać ten „jedyny w swoim rodzaju” smak pizzy);
  • informacje dotyczące struktury przedsiębiorstwa, przepływu dokumentów, sposobu kalkulacji cen, zabezpieczenia danych10;
  • treść opinii prawnych udzielanych przedsiębiorcy;
  • treść negocjacji czy prace nad nowym rozwiązaniem11.

 

Orzecznictwo uznaje za tajemnicę m.in.:

 

  • dane zawarte w sprawozdaniach podatkowych PIT-5 i F-01; gdyż obrazuję one pasywa jak i aktywa oferentów, dochód i zyski, koszty działalności, straty, zobowiązania finansowe12;
  • dane obrazujące wielkość produkcji i sprzedaży, a także źródła zaopatrzenia i zbytu13;
  • informacje o planach wydawniczych14;
  • wyniki finansowe stowarzyszenia i regulamin repartycji wynagrodzeń autorskich15.

 

 

Wartość gospodarcza

 

Sformułowanie „wartość gospodarcza” odnosi się do wszelkich informacji zarówno technicznych, technologicznych jak i organizacyjnych16. Już w okresie międzywojennym wskazywano, że „wiadomość tajemnicą okryta musi przedstawiać dla przedsiębiorstwa pewną korzyść”17. Również art. 39 ust. 2 TRIPS mówi o informacjach mających „wartość handlową”. Wartość gospodarcza może wyrażać się zarówno w interesie majątkowym jak i niemajątkowym (np. informacje mogące wpłynąć na renomę na rynku)18. Wartość ta nie musi być duża, przyjmuje się, iż nawet „niewielka wartość jest wartością”19.

 

Nie ma natomiast znaczenia, czy:

 

  • przedsiębiorca wykorzystuje w jakikolwiek sposób posiadaną informację;
  • jest ona nowa albo oryginalna; trudno bowiem wykazać jakąkolwiek cechę oryginalności np. w liście klientów czy sprawozdaniu;
  • uprzednio informacja taka została utrwalona. „Chronione będą więc zarówno informacje utrwalone w postaci tradycyjnych lub elektronicznych dokumentów, planów, rysunków, fotografii, jak również informacje przekazywane wyłącznie w formie ustnej (...). Niemniej jednak, brak utrwalenia danych informacji prowadzić może do trudności dowodowych w przypadku ewentualnego sporu dotyczącego naruszenia tajemnicy przedsiębiorstwa20. Dlatego też jeśli np. szef firmy przekazuje poufne informacje pracownikom, to dobrze jest sporządzić z tej czynności protokół, by w razie gdyby pracownik „wyprowadził” takie informacje, przedsiębiorca mógł łatwo udowodnić w procesie fakt powierzenia;
  • informacja ta nadaje się do zastosowania w konkurencyjnym przedsiębiorstwie21.

 

 

Niejawność

 

Jak już wyżej wskazano, jest to podstawowa cecha know-how. To, że informacja jest nieujawniona, nie znaczy, iż nie została w ogóle udostępniona komukolwiek. Tajemnica nie traci swego charakteru, gdy wie o niej pewne ograniczone grono osób obowiązanych do dyskrecji (np. pracownicy, robotnicy przedsiębiorstwa, inne osoby, które przedsiębiorca wtajemnicza w proponowany interes – np. kontrahenci, partnerzy handlowi, wykonawcy, zleceniobiorcy)22. Zwykle jest przecież tak, iż przedsiębiorca realizujący np. projekt musi przekazać pracownikom założenia projektu i jego cele; nie znaczy to, że przestają one być chronione. Przykładowo fakt, iż przedsiębiorca, który ujawnia na spotkaniu swoim stałym partnerom handlowym nowy produkt, który zamierza wprowadzić na rynek, nie niweczy sam w sobie poufności zamiaru wprowadzenia. Jeśli jeden z partnerów ujawni uzyskany w toku takiego spotkania fakt, to narusza on tajemnicę przedsiębiorstwa23.

 

Natomiast jeśli przedsiębiorca ujawnia informacją (rozpowszechnia) w taki sposób, iż zainteresowany może się z nią łatwo zapoznać, chociażby łączyło się to z pewnymi trudnościami lub kosztami, to traci ona charakter tajemnicy (tzw. waiver lub estoppel)24. Przykładem jest np. opublikowanie informacji na stronie internetowej czy np. udzielenie wywiadu w gazecie na temat wysokości zarobków w firmie. Na gruncie ustawy z 1926 r. wskazywano, iż „tajemnicą są wiadomości nieznane ogółowi lub osobom, które ze względu na swój zawód są zainteresowane posiadaniem takiej wiadomości”. Wiadomość dotychczas nieznana traci ochronę, gdy każdy przedsiębiorca – współpracownik może się dowiedzieć o niej drogą zwykłą i dozwoloną25.

 

W praktyce najwięcej problemów sprawia rozgraniczenie tajemnicy przedsiębiorstwa od wiedzy specjalistycznej, ale powszechnej (można się tutaj odwołać do przykładu podanego w nagłówku).

 

Inny przykład: nauczyciel akademicki, jednocześnie pracownik firmy konsultingowej poświęcał część czasu pracy na zaznajomienie się z dostępną w pracy literaturą fachową, niezbędną do przygotowania opinii dla klienta. Zawsze sporządzał ponadto notatki ze szczegółowym opisem sprawy. Wykorzystał je następnie (w sposób uniemożliwiający identyfikację klienta), prowadząc wykłady na prywatnej uczelni, za które otrzymywał wynagrodzenie. Czy nie naruszył tajemnicy pracodawcy? W tym wypadku trudno powiedzieć, czy informacje takie są, czy nie są niejawne. Decydujące znaczenie będzie zatem miało...

 

...zachowanie się przedsiębiorcy, który obowiązany jest podjąć niezbędne czynności w celu zachowania poufności informacji.

 

Jak twierdzi Sąd Najwyższy, przedsiębiorca musi mieć wolę, by pozostała ona tajemnicą dla pewnych kół odbiorców, wola musi być dla innych rozpoznawalna26. Według art. 39 ust. 2 TRIPS muszą być to działania rozsądne, np:

 

  • dopuszczenie do informacji jedynie wąskiego grona pracowników;
  • ograniczenie dostępu do pomieszczeń, w których gromadzona jest dokumentacja;
  • zamontowanie monitoringu czy innych zabezpieczeń technicznych;
  • klauzule poufności przy umowach o pracę, zlecenia czy o dzieło.

 

Te ostatnie są obecnie niezwykle popularne. Postanowienia umów opisujące, czego pracownikowi ujawniać nie wolno, są niestety nieraz rozbudowane do gargantuicznych rozmiarów. Z drugiej strony trudno się dziwić przedsiębiorcy, który chce chronić swój interes jak najlepiej. Jak stwierdził bowiem Sąd Najwyższy w wyroku z 03.10.2000 r. „wykorzystanie przez pracownika we własnej działalności gospodarczej informacji, co do których przedsiębiorca (pracodawca) nie podjął niezbędnych działań w celu zachowania ich poufności należy traktować jako wykorzystanie powszechnej wiedzy, do której przedsiębiorca nie ma żadnych ustawowych uprawnień27.

 

W podobnym tonie wypowiedział się Sąd Apelacyjny w Katowicach w orzeczeniu z 29.03.2000 r., podtrzymując wyrok Sądu Okręgowego, który stwierdził, iż: „informacje na temat technologii wykonania gumy, rynku zbytu, dostawców, wykorzystane w prowadzeniu działalności gospodarczej przez byłego pracownika nie mogą być uznane za tajemnicę w rozumieniu ustawowym, lecz za doświadczenie, wiedzę zdobytą w trakcie zatrudnienia, które nie podlegają ochronie na rzecz pracodawcy”. I dalej Sąd Apelacyjny dodał: „w sprawie doszło do wykorzystania generalnej wiedzy, co do której pracodawca nie może zgłaszać żadnych ustawowych roszczeń”28.

 

Odpowiadając więc na pytanie postawione na początku, należy stwierdzić, iż możliwość wykorzystania nabytej wiedzy i umiejętności zależeć będzie przede wszystkim od tego, czy przedsiębiorca objął je poufnością. Jeśli podjął rozsądne działania w celu ochrony takich informacji, to wykorzystanie ich może naruszać tajemnicę jego przedsiębiorstwa. Jeśli takich działań brak, to jeśli informacje te nie mają wysoce specjalistycznego charakteru (należą do tzw. „wiedzy powszechnej”, nawet jeśli są trudno dostępne), to pracodawca nie ma prawa ich „zawłaszczać”.

 

 

 

—————————————————————

  1. T. Twardowski, A. Michalska: Dylematy współczesnej biotechnologii z perspektywy biotechnologa i prawnika, Toruń 2000, s. 36-39.
  2. Cyt. z mojej pracy magisterskiej, J. Bonowicz: Charakterystyka prawa z patentu, Uniwersytet Łódzki 2008, s. 43.
  3. Ustawa z 30.06.2000 r. – Prawo własności przemysłowej, Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117.
  4. Por. E. Nowińska, M. du Vall: Komentarz do ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, Wydawnictwo Prawnicze Lewis Nexis, wyd. IV, źródło: LEX POLONICA, komentarz do art. 11, Nb 4. Warto tutaj wskazać na rozbieżności terminologiczne, niektórzy bowiem do know-how (w przeciwieństwie do tajemnicy przedsiębiorstwa) zaliczają także informacje, które nie zostały ujawnione do wiadomości publicznej, ale nie posiadają wartości ekonomicznej czy też nawet takie, które są szeroko znane (jawne know-how). Dla uproszczenia przyjmuję, iż pojęcia tajemnicy przedsiębiorstwa i know-how są tożsame. Por. S. Sołtysiński (w:) J. Szwaja [red.] Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Komentarz, wyd. Beck, 2006, źródło: LEGALIS, komentarz do art. 11, Nb 4.
  5. Porozumienie w Sprawie Handlowych Aspektów Praw Własności Intelektualnej (Agrement on Trade – Related Aspects of Intellectual Property Rights), zał. do Dz. U. z 1996 r. Nr 32, poz. 143.
  6. Rozporządzenie Komisji (WE) Nr 772/2004 z 07.04.2004 r. w sprawie zastosowania art. 81 ust. 3 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską do określonych kategorii umów dotyczących transferu technologii; Dz. U. UE 2005 L 123/11, Dz. Urz. UE 2004, rozdz. 8, tj. 3, s. 47.
  7. Ustawa z 16.04.1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, Dz. U. Nr 47, poz. 211.
  8. A. Kraus, F. Zoll: Polska ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Komentarz. Poznań 1929, s. 197 i 199.
  9. R. Bieda: Zakres pojęcia „tajemnica przedsiębiorstwa” na gruncie ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, WWW.itlaw.pl, s. 4.
  10. E. Nowińska, M. du Vall: op. cit., Nb 8, orzecznictwo przytaczam za cytowaną publikacją.
  11. E. Traple: Ochrona informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa, ZNKU a ochrona tajemnic ujawnionych w trakcie negocjacji, MoP 2003, Nr 21, dodatek, s. 8.
  12. Orzeczenie Sądu Antymonopolowego z 10.07.2002 r. XVII Am 78/01, Dz. Urz. UOKiK z 2002, Nr 5, poz. 224.
  13. Postanowienie Sądu Antymonopolowego z 15.10.1997 r. XVII Ama 1/96, Wokanda 1997, Nr 10, poz. 55.
  14. Wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 11.06.2003 r. I ACa 469/03, TPP 2004, Nr 1-2, s. 157.
  15. Wyrok SN z 05.09.2001 r. I CKN 1159/00, OSNC 2002, Nr 5, poz. 67.
  16. Istnieje co do tego spór, część autorów stoi na stanowisku, że sformułowanie „wartość gospodarcza” odnosi się jedynie do innych informacji niż techniczne, technologiczne i organizacyjne. Nie podzielam jednak tego poglądu, zwłaszcza w świetle brzmienia art. 39 ust. 2 TRIPS. Por. S. Sołtysiński: op. cit., s. 447.
  17. A. Kraus, F. Zoll: op. cit., s. 196.
  18. E. Nowińska, M. du Vall: op. cit., Nb 16.
  19. Ibidem.
  20. R. Bieda: op. cit., s. 5-6.
  21. S. Sołytiński: op. cit., Nb 3.
  22. Wyrok SN z 03.10.2000 r. I CKN 304/00, OSNC 2001, Nr 4, poz. 59.
  23. A. Michalak: Ochrona tajemnicy przedsiębiorstwa. Zagadnienia cywilnoprawne, Kraków 2006, s. 128.
  24. Wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 31.05.1995 r., I Acr 148/95, OSA 1995, Nr 6, poz. 39.
  25. A. Knauss, F. Zoll: op. cit., s. 196, wyrok SN z 22.04.1938 r., III K 2496/37, OSP poz. 278.
  26. Wyrok SN z 05.09.2001 r. I CKN 1159/00.
  27. Wyrok SN z 03.10.2000 r. I CKN 304/00.
  28. Wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 29.03.2000 r. I ACa 900/99.



Stan prawny obowiązujący na dzień 24.08.2009

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • dziesięć minus siedem =

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

 

 

»Podobne materiały

Jak chronione są zbiorowe interesy konsumentów?

Praktyki naruszające zbiorowe interesy konsumentów, a więc godzące w te interesy bezprawne działania przedsiębiorcy, są zakazane. Organem powołanym do egzekwowania tego zakazu jest Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

Kontrola UOKiK

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów, a ściślej Prezes UOKiK, jest organem administracji państwowej, który podejmuje działania antymonopolowe oraz przeciwdziała praktykom naruszającym zbiorowe interesy konsumentów. W toku prowadzonych postępowań Prezes UOKiK może przeprowadzać kontr
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
wizytówka Szukamy ambitnego prawnika »